رصد خبر | میشل ولبک نویسنده اسلامستیز فرانسوی به خاطر سخنان جنجال برانگیز خود در شبکههای اجتماعی از مسلمانان عذرخواهی کرد.
«میشل ولبک» نویسنده اسلامستیز فرانسوی در گفتوگو با روزنامه «المکتبه الکبیره» ارگان فرانس ۵ به دلیل سخنان سال گذشته خود از همه مسلمانان فرانسه عذرخواهی کرد.
وی در نوامبر سال گذشته در گفت و گو با «میشل اونفره» با بیان این که فرانسویهای اصیل هیچ تمایلی به تعامل با مسلمانان ندارند، از مسلمانان خواسته بود این کشور را ترک کنند.
به گزارش رصد به نقل از خبرگزاری تقریب، ولبک در این برنامه که به معرفی کتاب جدید وی با عنوان «چند ماه از زندگی من» اختصاص داشت، تصریح کرد که در گفت و گو با اونفره به نوعی حماقت کشیده شده بود.
وی با بیان این که اینجا یک برداشت اشتباه از ارتباط میان اسلام و انحراف وجود دارد در حالی که این دو مقوله به منزله دوخط موازی هستند که هرگز با یکدیگر تلاقی پیدا نمیکنند، تصریح کرد: چالشی که اکنون وجود دارد مبارزه با انحراف است نه تحت فشار قرار دادن مسلمانان زیرا پایبندی فرد به اعتقادات دینی خود، موجب انحراف نمیشود بلکه این خاطیان هستند که دین را پوششی برای خود قرار داده و آن را بهانه میکنند.
ولبک پس از سخنان اهانتآمیز خود به اسلام و قرآن به نژادپرستی منتشر شده بود هدف انتقاد قرار گرفت تا جایی که موجب شد تحت مراقبتهای امنیتی قرار بگیرد.
او در سال ۲۰۱۵ در پاسخ به سوال روزنامه گاردین مبنی بر اینکه آیا فوبیا از اسلام دارید، گفت: «البته، اما کلمه (فوبیا) حکایت از ترس دارد نه نفرت، یعنی ترس از تروریسم.
میشل ولبک در سال ۱۹۵۶ در شهر «سن پیر» در جزیره «رئونیون» فرانسه در یک خانواده کمونیست به دنیا آمد. پدر او یک راهنمای کوهستان و مادر وی پزشک و دانشآموخته دانشکده پزشکی در الجزایر بود.
پدر و مادر میشل کمی بعد از تولد او از یکدیگر جدا شدند و مادر بزرگ مادری او در الجزایر تربیت او را برعهده گرفت. بعدها پدر او توانست میشل را با خود ببرد و مادر بزرگ پدری عهده دار نگهداری از وی شد.
زندگی کاری این نویسنده فرانسوی با کار در زمینه فناوری اطلاعات در شرکت ونیلوگ در سال ۱۹۸۳ آغاز شد و سپس به عنوان پیمانکار در بخش فناوری اطلاعات وزارت کشاورزی فرانسه مشغول به کار شد و سه سال آنجا ماند.
ولبک در رمان «گسترش میدان مبارزه» این دوره از زندگی خود را به شکلی عاشقانه روایت میکند.
او در سال ۱۹۹۰ در آزمون معاونت اداری در ریاست فناوری اطلاعات پارلمان فرانسه قبول شد و در سال ۱۹۹۶ استعفا داد و خود را وقف نویسندگی کرد.
وی در سال ۱۹۹۲ برای مجموعه شعر «به دنبال خوشبختی» که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد، به جایزه ادبی «تریستان تزارا» دست یافت.
