مولایی به آرمان ملی گفت که شکایت از طالبان چندان ساده نیست. متن گفت‌وگو را بخوانید

آخرین و معتبرترین قراردادی که با افغانستان درباره هیرمند و سهمیه آب ایران داریم می‌توان به قرارداد ۱۳۵۱ اشاره کرد که طبق آن حقابه ایران معلوم است و بیش از ۲۰ مترمکعب در ثانیه رقم قابل توجهی است. سوال این است وقتی کشوری از انجام تعهد خود سر باز می‌زند، چگونه می‌توان با او رفتار کرد؟

فرض کنید در قرارداد بحث داوری و مراجعه به دیوان بین‌المللی دادگستری مطرح باشد و قبل از آن مذاکره مطرح است. افغانستان هنوز در سازمان ملل به عنوان یک کشور نماینده ندارد. ایران هم درست است که طالبان را قبول کرده ولی هنوز طالبان را به‌عنوان حکومت رسمی افغانستان، قبول نکرده است.

ورود به این بحث بسیار حساس است از آنطرف وقتی با طالبان وارد مذاکره می‌شویم و مناسبات سیاسی برقرار می‌کنیم به این معناست که آنها را به رسمیت شناخته‌ایم. از طرفی گروهی که در افغانستان حاکم هستند، شرایط یک دولت که مورد قبل جامعه جهانی باشند را ندارد. یعنی اینها علاوه بر اینکه حاکمیت داشته باشند باید توانایی و استعداد برقراری رابطه متعارف با تمام دنیا و جامعه جهانی را داشته باشند و در چارچوب استانداردهای جهانی باید دولت تعریف شوند که فعلا نشده است.

از این نظر ایران با یک موضوع حساس روبه رو است و از یکطرف شناسایی اینها و اعتبار دولت دانستن اینها واقعا با استاندارد جامعه جهانی سازگار نیست و طبق استانداردهایی که در حقوق بین‌الملل وجود دارد، واجد شرایط نیستند. از طرف دیگر ایران برای تقویت حقوق و دفاع از حقوق خودش باید با اینها وارد یک نوع تعامل و رابطه شود و یک دیپلماسی قوی می‌خواهد که این موضوع را مدیریت کند.

در واقع ما یک حقی داریم و برای گرفتن حقمان باید اقدام کنیم و برای گرفتن حقمان باید رعایت این مسائل را بکنیم تا اعتباری که برای این گروهی که به نام طالبان قدرت سیاسی را در افغانستان به دست دارند این رسمیت را ایجاد نکند. آذربایجان هم در برخورد با ایران موضع تندی می گیرد واز موضع بالا سخن می‌گوید.

طالبان بلوف نمی‌زند اگرچه قصد بزرگنمایی ندارم ولی به هر حال دارای قدرت هست و طالبان به عنوان یک گروه شبه نظامی می‌تواند به هر دولتی حتی آمریکا ضربه بزند که زدند. وقتی کار به آنجا برسد باید دشمن را دستکم نگیریم و فرض نکنیم که بلوف می‌زنند.

البته بلوف سیاسی همیشه بخشی از قدرت نرم قدرت‌ها و دولت‌ها در روابط بین‌الملل است که همه از آن استفاده می‌کنند. طالبان هم در طی این چند سالی که در جنگ با آمریکا درگیر بوده این نوع ادبیات بلوف‌زنی را یاد گرفته و به کار می‌برد.

از طرفی در نشست گروه هفت درباره برجام موضع گیری کردند که برجام را به صورتی که در ۲۰۱۵ امضا شده نمی‌پذیرند و به عنوان یک مدل راهنما برای ترتیبات بعدی می‌توانند بپذیرند و با اینکه کلا آن را رد نکردند ولی به نحوی در بیانیه خود آوردند که برجام بصورت ۲۰۱۵ دیگر وجود ندارد که در ظرفیت‌های بعدی بتوان از آن استفاده کرد.

در مورد حقوق بشر هم درباره ایران تند موضع گرفتند که نشان می‌دهد در سطح بین‌المللی موضوع حقوق بشر مطرح است و در اعتمادسازی کشورها به همدیگر لحاظ می‌شود و کشوری که مورد تحریم قرار بگیرد نمی‌تواند وضعیت اقتصادی خوبی را داشته باشد و از امکانات و منابع جامعه جهانی نمی‌تواند بهره‌مند شود که نهایتا به سفره‌های مردم سرریز می‌شود.

The post مولایى: شکایت از طالبان به معنای به رسمیت شناختن آنها است appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در این یادداشت که در روزنامه آرمان ملی منتشر شده است، می خوانیم:

ورود به یک سازمان منطقه‌ای آنهم در سطح شانگهای به خودی خود اقدام مثبتی است و برای همین ایران سال‌ها تقاضا می‌کرد که به عنوان یک عضو دائم پذیرفته شود و بیشتر به خاطر مخالفت تاجیکستان این امر تحقق نمی‌یافت.

در این سازمان پروژه‌های اقتصادی که وجود دارد وایران می‌خواهد بهره‌برداری کند، یک بخش مربوط به جاده ابریشم یا یک کمربند یک راه، است که ایران به نوعی از پیوستن به آن محروم شده و چینی‌ها فعلا راه را از مسیر دیگری پیش می‌برند. ولی در هر صورت تحقق واحد پول مشترک در کوتاه‌مدت دور از انتظار و بسیار جاه‌طلبانه است و به این راحتی نیست.

ایران اکنون عضو اف ای تی اف نیست و کشورهای دیگر هستند و اگر ایران بخواهد در پروژه‌های اقتصادی اینجا فعال باشد، برای جابجایی پول باید با نظام پولی جهانی هماهنگ باشد و بدون پیوستن به اف ای تی اف مقدور نخواهد بود. این پیوستن یک ظرفیت‌ها یا فرصت‌هایی برای ایران تولید می‌کند ولی بهره‌برداری از این فرصت‌ها مستلزم این است که ایران در داخل هم توانمندی‌های خود را در حوزه‌های اقتصادی و سیاسی افزایش دهد. مثل برداشتن تحریم‌ها یا الحاق و پذیرش عضویت دراف ای تی اف یا بکاربستن استاندارهای اف ای تی اف برای ایران بسیار مهم است. شفاف‌سازی در مناسبات مالی اقتصادی اهمیت دارد و مثل سابق نیست.

یک نظامی هست که همه باید رفتارهای شفافی در داخل این نظام مالی، اقتصادی داشته باشند. لذا می‌توان گفت در نگاه اول در کلیات یک گام مثبت است ولی تا ایران توانمندی‌های خود را بالا ببرد و موانع بین‌المللی بر سر راه مناسبات مالی جهانی را از میان بردارد و بگذرد و بتواند از این ظرفیت‌ها استفاده کند، زمان خواهد برد. درحقیقت آینده مناسبات و نحوه تعامل ایران با جامعه جهانی مهم است.

به هر حال دو عضو دائم شورای امنیت که عضو ۱+۵ هم هستند از بازیگران اصلی سازمان شانگهای هستند واگر ایران نتواند تنش‌زدایی کند و برجام را احیا نماید، تنش‌های سیاسی وامنیتی بزرگی پیش رو خواهد داشت و پرونده دوباره به شورای امنیت خواهد رفت و اینکه روسیه و چین بخواهند علیه ایران رای دهند و از آن طرف ایران بخواهد مناسبات خود را با این دو کشور در داخل شانگهای افزایش دهد، خیلی وضعیت پیچیده‌ای خواهد بود.

درواقع برجام نقش دارد و نقش زیادی هم دارد، برای اینکه مناسبات ایران را با جامعه جهانی عادی می‌کند. جامعه جهانی یعنی کشورهای جامعه جهانی که در راس آنها دو عضودائم شورای امنیت یعنی چین و فدراسیون روسیه هم هستند.

The post برجام در سرنوشت ایران در شانگهای نقش زیادی دارد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.