رصدخبر | اجتماعی ؛ محققان در حال آزمایش یک واکسن برای درمان آکنه‌ هستند و در صورت موفقیت آزمایش‌های بالینی، اولین واکسن آکنه در جهان تولید خواهد شد.

به گزارش لایوساینس، در حال حاضر، شرکت دارویی سانوفی (Sanofi) در حال اجرای مراحل اولیه یک آزمایش بالینی برای سنجش ایمنی و اثربخشی واکسنی برای بزرگسالان با آکنه صورت در سطح متوسط تا شدید است.

سخنگوی شرکت سانوفی تاکید می‌کند که این واکسن می‌تواند چشم‌انداز درمان آکنه را بازتعریف کند و گزینه‌ای امیدوارکننده برای جایگزینی با داروهای فعلی آکنه مثل رتینوئیدها، آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای ضدبارداری هورمونی‌ است که درمانی قطعی ارائه نمی‌دهند، باید مدت طولانی استفاده شوند و اغلب هم عوارض جانبی ناخوشایندی دارند.

واکسن آکنه سانوفی چگونه آزمایش می‌شود؟

سانوفی در حال اجرای فاز ۱ و ۲ آزمایش  است. این آزمایش آوریل ۲۰۲۴ آغاز شد و انتظار می‌رود تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد. در طول این مدت، شرکت قصد دارد حدود ۴۰۰ بزرگسال بین ۱۸ تا ۴۵ سال را که آکنه صورت متوسط تا شدید دارند، جذب کند. این افراد بنا بر تعداد جوش‌های صورتشان به‌عنوان نمونه انتخاب می‌شوند.

به برخی شرکت‌کنندگان در این آزمایش تا سه بار واکسن تزریق خواهند شد. در عین حال، به سایر شرکت‌کنندگان به جای واکسن اصلی، دارونما تزریق می‌شود. این به دانشمندان کمک می‌کند برای تعیین ایمنی و اثربخشی واکسن یک نقطه مقایسه داشته باشند.

عملکرد واکسن سانوفی به چه شکل است؟

این واکسن از نوع ام‌آران‌ای (mRNA) است. به این معنی است که از مولکول ژنتیکی به نام ام‌آران‌ای برای ارسال دستورالعمل‌ها به سلول‌های بدن استفاده می‌کند. واکسن پس از ورود به بدن، سیستم ایمنی را تحریک می‌کند تا به پروتئین‌های خاص حمله کند.
در این مورد، پروتئین‌های هدف احتمالا پروتئین‌هایی‌اند که باکتری اصلی عامل آکنه به نام سی.آکنه (C. acnes) تولید می‌کنند. هدف واکسن تقویت پاسخ ایمنی بیمار در برابر سویه‌های خاصی از باکتری‌ است که به افزایش آکنه کمک می‌کنند.

چرا به واکسن آکنه نیاز است؟

برای کنترل آکنه داروهای مختلفی وجود دارند که عواملی مانند حساسیت بالای غدد چربی پوست به هورمون‌ها یا باکتری‌هایی را که باعث التهاب می‌شوند، هدف قرار می‌دهند.

برای مثال، آنتی‌بیوتیک‌ها با هدف کنترل جمعیت باکتری‌ها روی پوست تجویز می‌شوند. رتینوییدها تولید سلول‌های پوستی را افزایش می‌دهند و به این ترتیب به باز کردن منافذ مسدودشده کمک می‌کنند. داروهای ضد بارداری هم می‌توانند با تنظیم هورمون‌های جنسی، به کاهش آکنه کمک کنند.

با این حال، این درمان‌ها فقط می‌توانند به کنترل آکنه کمک کنند اما علت اصلی را از بین نمی‌برند و ممکن است عوارض جانبی ناخواسته‌ای داشته باشند؛ به عنوان مثال، مصرف رتینوئیدها می‌تواند باعث خشکی و تحریک پوست شود و به مشکلات روانی، مانند افسردگی هم مرتبط بوده است. استفاده بیش از حد از آنتی‌بیوتیک‌ها هم می‌تواند به ایجاد مقاومت آنتی‌بیوتیکی در باکتری‌های ایجادکننده آکنه منجر شود. به‌ویژه اینکه آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان آکنه معمولا باید تا چند ماه‌ مصرف شوند.

بنابراین سانوفی استدلال می‌کند که به گزینه‌های درمانی جدید نیاز است که واکسن آن‌ها می‌تواند یکی از آن‌ها باشد.

یک گروه از محققان در کالیفرنیا هم واکسنی ساخته‌اند که یک واریانت خاص از آنزیم هیالورونیداز در باکتری‌های عامل آکنه‌ را هدف قرار می‌دهد. این واریانت هیالورونیک اسید، ماده‌ محافظی را که پوست به طور طبیعی تولید می‌کند، تجزیه می‌کند. آنچه موجب باقی‌ ماندن کمی از این اسید می‌شود که سیستم ایمنی بدن به آن‌ها حمله می‌کند و باعث التهاب ناشی از آکنه می‌شود. این واکسن در موش‌ها، شدت آکنه را به میزان ۵۰ درصد کاهش داده است. آزمایش‌های بالینی این واکسن هنوز شروع نشده است.

The post نخستین واکسن آکنه جهان به مرحله آزمایش بالینی رسید appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

نشریه کانورسیشن در گزارشی، به بررسی جنبه ویروسی بیماری سرطان و نقش واکسن‌ها در پیشگیری از آن پرداخته است.

براساس این گزارش، نزدیک به ۲۰ درصد (یک پنجم) سرطان‌ها منشا ویروسی دارند. البته ویروس‌ها تا مدت‌ها پس از ابتلای اولیه فرد، باعث سرطان نمی‌شوند. این ویروس‌ها به سلول‌های بدن کمک می‌کنند تا از فرایند طبیعی بیولوژیکی مرگ سلولی فرار کنند. این راهکار، سلول‌های تغییریافته را در معرض تغییرات ژنتیکی قرار می‌دهد تا سال‌ها بعد، عامل اصلی بروز بیماری سرطان ‌شوند.

همه ویروس‌‌های شناخته‌شده را می‌توان در یکی از ۲۲ خانواده مجزا تقسیم‌بندی کرد. پنج نمونه از این ‌گروه‌ها «پایدار» نامیده می‌شوند. پس از ابتلای فرد، ویروس‌های گروه «پایدار» به صورت دائمی در بدن او باقی می‌مانند. ویروس تبخال یکی از همین نمونه‌ها است. ویروس تبخال (herpes virus) که باعث آبله‌مرغان در کودکان می‌شود، می‌تواند بعدها به بروز بیماری زونا در بدن بینجامد. این قابلیت زنده ماندن، در دراز مدت، انتقال ویروس را از فردی به فرد دیگر تسهیل می‌کند.

هفت ویروس شناخته‌شده باعث بیماری سرطان می‌شوند، و پنج ویروس از آن‌ها در گروه «پایدار» قرار می‌گیرند. ویروس پاپیلوما که معمولا با نام «اچ‌پی‌وی» شناخته می‌شود، عامل سرطان دهانه رحم، جزو این گروه است. ویروس اپشتین‌بار (Epstein–Barr virus) که باعث لنفوم هوچکین می‌شود و ویروس مربوط به سارکوم کاپوزی، هر دو از خانواده تبخال‌‌ها، نیز از ویروس‌‌های پایدارند.

ویروس تی-لنفوتروپیک انسانی که باعث سرطان خون می‌شود و ویروس پلیومای مرکل از خانواده پلیوما نیز جزو ویروس‌های گروه پایدارند.

دو ویروس دیگر در بیماری هپاتیت بی و هپاتیت سی، تا حدی متفاوت‌اند. اغلب افراد مبتلا به این ویروس‌ها می‌توانند با سیستم ایمنی بدن خود با عفونت مبارزه کنند و ویروس را از بین ببرند. اما افرادی که بدن آن‌ها قادر با مبارزه با عفونت نباشد، به آسیب شدید کبد مبتلا می‌شوند که زمینه بروز نوعی سرطان به نام کارسینوم کبدی است.

سرطان‌های ناشی از ویروس، تهدید جدی سلامت محسوب می‌شوند. کارسینوم کبدی هر سال جان تقریبا ۸۰۰ هزار فرد مبتلا را می‌گیرد. این سرطان،، سومین سرطان کشنده در جهان است. سرطان دهانه رحم نیز سالانه باعث مرگ حدود ۳۱۱ هزار نفر در سراسر جهان می‌شود.

چرا باید به واکسن‌ها امیدوار باشیم؟

نخستین واکسن ویروسی برای محافظت در برابر اچ‌پی‌وی و سرطان‌های مرتبط با آن، ۲۰۰۶ در ایالات متحده آمریکا تایید شد. با توجه به شواهد به‌دست‌آمده، این واکسن در پیشگیری از عفونت اچ‌پی‌وی و سرطان دهانه رحم بسیار موثر است.

واکسن‌‌های اچ‌پی‌وی در حال حاضر به صورت گسترده در سراسر جهان در دسترس است. این واکسن بی‌خطر است و عوارض جانبی بسیار خفیفی دارد. کارشناسان همچنین این واکسن را برای کودکان ۱۱ تا ۱۲ سال که بدنشان از لحاظ جنسی فعال می‌شود، توصیه می‌کنند. اثرات محافظتی واکسن بیش از ۱۰ سال است و دوزهای یادآوری آن هم در دسترس‌اند.

واکسن هپاتیت بی هم در مدتی طولانی، عملکرد موفقی داشته است. این واکسن در ۱۹۶۸ معرفی، و نخستین واکسن ضدسرطان شناخته شد. از آن زمان تاکنون بیش از یک میلیارد نفر از این واکسن استفاده کرده‌اند.

واکسن‌ها جان انسان را نجات می‌دهند

واکسن‌‌های پیشگیری برای بیماری‌های ویروسی هپاتیت بی و ویروس پاپیلومای انسانی، مانع ابتلا به سرطان در افراد بسیاری شدند. با این حال، تردید در برابر واکسن همواره وجود داشته است؛ همانطور که در سال‌های اخیر نیز شاهد بودیم که مقاومت بسیاری در برابر تزریق واکسن کوویدد-۱۹ بروز کرد. در سال ۲۰۱۹، بخش بزرگی از نوجوانان ۱۳ تا ۱۷ ساله (۴۶ درصد) در ایالات متحده، واکسن‌ اچ‌پی‌وی را تزریق نکردند. در سال ۲۰۲۰ هم نرخ تزریق واکسن اچ‌پی‌وی در نوجوانان فقط ۳۲ درصد بود.

با این حال، وضعیت تزریق واکسن در ایالات متحده بهتر از سایر نقاط جهان است. در ژاپن میزان تزریق واکسن اچ‌پی‌وی در نوجوانان یک درصد است، زیرا در ۲۰۱۳ گزارش‌های نادرستی از عوارض جانبی آن منتشر شد.

کارزارهای مشابهی برای ریشه‌کن کردن بیماری‌هایی همچون آبله، فلج اطفال و سرخک، برخی از بیماری‌های عفونی خطرناک را از بین برده است. باید امیدواریم باشیم که تلاش‌های مداوم در راه تولید واکسن، بتواند سرطان‌های ناشی از اچ‌پی‌وی و هپاتیت‌ بی را نیز از بین ببرد.

The post افزایش امید کشف واکسن سرطان پس از شناسایی هفت ویروس عامل این بیماری appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

The post «واکسن» واژه سال وبستر شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.