متن یادداشت مسیح مهاجری که در شماره روز چهارشنبه ۲۶ اردیبهشت روزنامه جمهوری اسلامی منتشر شد را می‌خوانید.

نامه تفصیلی آقای حسن روحانی رئیس‌ جمهور سابق در نقد مستندات شورای نگهبان قانون اساسی برای عدم احراز یا ردصلاحیت وی در انتخابات ششمین دوره مجلس خبرگان که اسفندماه سال گذشته برگزار شد، در عین حال که حاوی نکات قابل توجه و ایرادهای درستی به عملکرد شورای نگهبان است، زوایای اعلام نشده‌ای هم دارد که ایکاش آقای روحانی به آنها هم می‌پرداخت.

بدون پرداختن به این زوایا، باید نامه آقای روحانی را یکطرفه دانست.

ایکاش رئیس ‌جمهور سابق کشورمان آن روی دیگر سکه‌ای که شورای نگهبان و دولت دوازدهم مشترکاً ضرب کردند را هم می‌دید و درباره آن نیز اگر نه به تفصیل لااقل به اختصار می‌نوشت.

در آن صورت، اولاً افکار عمومی صداقت رئیس ‌جمهور سابق را که عملکرد خود را نیز نقد کرده می‌ستود و ثانیاً آنچه در تاریخ ثبت می‌شد نقد جامعی بود که عملکرد مشترک دولت و شورای نگهبان را در زمینه تخلف از قانون اساسی در تامین حق انتخاب مردم بطور شفاف در برابر چشمان مردم قرار می‌داد.

آقای حسن روحانی در نامه خود که نوشت: «این، دفاعیه شخصی من نیست، بلکه دفاع از جمهوریت نظام است؛ دفاعیه‌ای برای نهاد ریاست جمهوری که به عنوان وکیل مستقیم همه ملت ایران نباید بیش از این تضعیف شود».

در این مقاله، فقط به یکی از زوایای اعلام نشده نامه تفصیلی رئیس ‌جمهور سابق می‌پردازیم که به همین جمله اساسی آقای روحانی مربوط می‌شود، آنجا که نوشته است: «این، دفاعیه شخصی من نیست، بلکه دفاع از جمهوریت نظام است…».

سوال مهمی که به مناسبت این جمله باید آقای روحانی به آن جواب بدهد اینست که چرا شما فقط وقتی که خودتان ردصلاحیت شدید احساس کردید که جمهوریت نظام به خطر افتاده و باید برای نجات آن دفاعیه بنویسید؟

این سوال را با سوال‌های فرعی دیگر می‌توان پررنگ‌تر کرد. به اینصورت که وقتی انتخابات مجلس یازدهم شورای اسلامی در سال ۱۳۹۸ برگزار می‌شد و آنهمه افراد واجدصلاحیت توسط شورای نگهبان ردصلاحیت شدند، چرا شما احساس نکردید جمهوریت و اسلامیت نظام به خطر افتاده است؟

وقتی انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ برگزار می‌شد و بسیاری از افراد سرشناس، با سابقه و صالح توسط شورای نگهبان ردصلاحیت شدند تا فرد مورد نظر رئیس‌ جمهور شود، چرا شما احساس نکردید جمهوریت و اسلامیت نظام به خطر افتاده است؟

موارد زیاد دیگری هم وجود دارند که شما می‌بایست در آن موارد هم چنین احساسی می‌کردید ولی فعلاً از آنها صرفنظر و به همین دو مورد اکتفا می‌کنیم که مواردی شاخص هستند و در دوران مسئولیت شما در ریاست ‌جمهوری اتفاق افتاده‌اند.

ارتباط این دو مورد به شما از این نظر مهم است که شما به عنوان رئیس‌ جمهور مسئولیت اجرای صحیح قانون اساسی را داشتید و دولت مجری انتخابات بود.

بنابراین شما و دولتتان نمی‌توانید مسئولیت خود در قبال دو انتخابات ۱۳۹۸ و ۱۴۰۰ را انکار کنید.

از نظر شما این دو انتخابات با توجه به عملکرد شورای نگهبان در مورد صلاحیت بدون ایراد بودند یا ایراد داشتند؟ اگر ایراد داشتند، چرا درصدد احقاق حق ضایع شده داوطلبان در همان مرحله برنیامدید و چرا نگفتید جمهوریت در خطر است و اصولاً چرا چنان انتخابات‌هائی را برگزار کردید؟ و اگر ایراد نداشتند، چرا وقتی خودتان ردصلاحیت شدید چنین احساسی پیدا کرده‌اید؟

اگر توضیحی دارید ارائه نمائید تا در روزنامه جمهوری اسلامی چاپ شود ولی نتیجه‌ای که ما از مجموع برخوردهای شما و سایر دولتمردان در ادوار مختلف می‌گیریم اینست که دولت‌ها از جمله دولت شما هم در آنچه به شورای نگهبان نسبت می‌دهید سهیم هستند. به عبارت روشن‌تر «گر حکم شود که مست گیرند، در شهر هر آنکه هست گیرند.»

The post مهاجرى: آقاى روحانى چرا پس از ردصلاحیت‌های گذشته احساس خطر نکردید؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی می‌خوانیم:

هرچند مسئولان ایرانی مذاکرات برجامی گفته‌اند در حال بررسی پاسخ آمریکا به سوال‌های ایران در مورد متن پیشنهادی اتحادیه اروپا هستند، ولی رسانه‌ها به صورت غیررسمی متنی را منتشر کرده‌اند که بخشی از پاسخ طولانی آمریکا به سوال‌های ایران را دربردارد و نشان می‌دهد موارد مهمی از خواسته‌های ایران مورد قبول آمریکا واقع نشده است. اگر این متن واقعاً همان باشد که آمریکا در پاسخ ایران برای اتحادیه اروپا فرستاده است، به نظر می‌رسد مذاکرات برجامی باز هم به محاق می‌رود و وعده‌ای که مذاکره‌ کنندگان به عنوان نمایندگان کشورهای عضو برجام مبنی بر امضاء توافق در این هفته داده‌اند، محقق نخواهد شد.

هیات مذاکره ‌کننده آمریکا در برجام با ارسال نامه‌ای به «انریکه مورا» مذاکره ‌کننده هیات اتحادیه اروپا نوشت: «اولاً ما با امضای توافقات، آن را تضمین می‌کنیم. ثانیاً ما توافق را در کنگره نیز به تصویب می‌رسانیم که رئیس ‌جمهور آینده هرکس باشد نتواند به راحتی بطور یکطرفه از آن خارج شود.»

این، نقطه قوت پاسخ آمریکا به سوالات ایران است، چیزی که تاکنون هیات آمریکائی برای انجام آن اعلام آمادگی نکرده بود. تصویب توافق در کنگره آمریکا با این هدف که رئیس‌ جمهور بعدی آمریکا نتواند از برجام به صورت یکطرفه خارج شود، همان چیزی است که هیات ایرانی در گذشته و حال آن را مطالبه می‌کرد ولی هیات آمریکائی زیر بار آن نمی‌رفت و اکنون وعده آن را داده است. اگر آمریکا به این وعده عمل کند، یکی از خواسته‌های مهم برجامی ایران برآورده شده و این، یک گام به جلو برای رسیدن به توافق محسوب خواهد شد.

نکته مهمی که باقی می‌ماند اینست که در ازای این یک گام که به جلو برداشته می‌شود، آمریکا سه گام به عقب برداشته و سه خواسته مهم ایران که به فعالیت‌های شرکت‌های خارجی، عدم تحریم شرکت‌های چند ملیتی و امکان ورود ایران به سوئیفت مربوط می‌شوند را نپذیرفته و تضمینی درباره آنها نداده است. هیات آمریکائی مذاکره‌ کننده برجامی درباره این سه موضوع گفته است:

۱- در مورد اینکه ایران درخواست دارد ما به شرکتهای خارجی اعم از اروپایی و آمریکایی و آسیایی به جز آنهایی که تحت تحریم‌های آمریکا هستند اجازه کار با ایران بدهیم، ما این اجازه را صادر می‌کنیم اما شرط‌گذاری ایران مبنی بر اینکه امضای توافق و تداوم آن را منوط به آمدن شرکت‌های اروپایی برای کار و سرمایه‌ گذاری در ایران می‌کند از نظر ما قابل قبول نیست. غول‌های نفتی و شرکت‌های ماشین سازی اروپا و آسیا در اختیار ما نیستند که ما به آنها دستور بدهیم بروید در ایران کار کنید. آمدن یا نیامدن شرکت‌ها و سرمایه گذاریشان به آنها و برآورد خودشان در مورد سوددهی بستگی دارد، چه بسا برخی شرکت‌ها به هر دلیل مایل نباشند در ایران کار کنند یا سرمایه‌ گذاری نمایند.

۲- درخواست ایران در مورد اینکه ما شرکت‌های اروپایی یا چند ملیتی را بیمه کنیم و قبول کنیم در صورت خروج آمریکا از برجام و بازگشت تحریم‌ها، خسارت آنها را بدهیم، این خواست ایران در اختیار ما مذاکره کنندگان و رئیس‌ جمهور بایدن نیست و اگر هم تعهد بدهد، ضمانتی ندارد، ممکن است رئیس‌ جمهور بعدی برخلاف مصوبه‌ی اکثریت کنگره، تحریم‌ها را برگرداند یا اینکه تحریم‌های ثانویه را در مورد شرکت‌هایی که با ایران کار می‌کنند اعمال نماید. رئیس ‌جمهور بایدن فقط می‌تواند تا مدتی که دوره‌اش پایان می‌یابد به شرکت‌هایی که می‌خواهند با ایران کار کنند اطمینان رسمی بدهد مانع کار آنها نخواهد شد.

۳- در مورد امکان ورود ایران به سوئیفت بلژیک و معامله با دلار آمریکا، طبق آنچه قبلاً در وین توافق کردیم، ما رسماً اجازه می‌دهیم اما اینکه ایران باید پیمان‌های پیش شرط دسترسی به سوئیفت (اف‌ای‌تی‌اف) را طبق دستور کار آن مرکز قبول و اجرا نماید، این مرحله به خود آنجا مربوط می‌شود.

نکته قابل تامل اینست که هیات آمریکائی مذاکره کننده برجامی بعد از این سه پاسخ منفی، اعلام کرده: «ما به تمام درخواست‌های ایران پاسخ مثبت داده‌ایم، انتظار داریم ایران این فرصت را از دست ندهد.»

برخلاف آنچه در این جمله از نامه هیات آمریکائی به «انریکه مورا» نماینده اتحادیه اروپا در مذاکرات برجامی آمده، آمریکا به سه مورد از خواسته‌های مهم ایران (براساس این خبر غیررسمی) پاسخ منفی داده است.

به عبارت روشن‌تر، پاسخ آمریکا براساس این خبر، یک گام به جلو و سه گام به عقب است به ویژه آنکه تمام این سه مورد به بهره‌وری اقتصادی ایران از برجام مربوط می‌شوند و اگر آمریکا در این موارد تضمین ندهد، احیاء برجام، ایران را به منافع اقتصادی نمی‌رساند. موضوع سوئیفت برای استفاده ایران از بانک‌های بین‌المللی اهمیت دارد. اگر ایران به «اف‌ای‌تی‌اف» نپیوندد همانطور که آمریکا شرط دسترسی ایران به سوئیفت را به دستور کار آن مرکز موکول کرده، استفاده از بانک‌های بین‌المللی غیرممکن خواهد بود. بنابراین، احیاء برجام و رفع تحریم‌ها بر حصول توافق درباره این سه موضوع متوقف است و تا در این زمینه‌ها توافق حاصل نشود، این توقف ادامه خواهد داشت به ویژه آنکه دیروز رسانه‌های رژیم صهیونیستی از تلاش این رژیم برای به شکست کشاندن برجام خبر دادند.

The post روایتی غیررسمی از متن‌های مبادله شده بین ایران و آمریکا در مذاکرات احیای برجام appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

مسیح مهاجری در سرمقاله روز سه شنبه ۲۵ مرداد روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:

طرحی با عنوان «طرح اصلاح ماده ۱ قانون تشکیل سازمان نظام روان ‌شناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران» با امضاء تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به مجلس ارائه شده که در آن «مراکز مدیریت حوزه‌های علمیه کشور» به عنوان مرجع صدور مجوز فعالیت مشاوره‌ای و مراکز مشاوره‌ای بر اساس و مبانی ارزش‌های اسلامی پیشنهاد شده است.

این طرح، مورد اعتراض روسای ۶ انجمن حوزه سلامت و روان قرار گرفته و آنها در نامه‌ای به رئیس‌ مجلس شورای اسلامی خواستار حذف این اصلاحیه از قانون تشکیل سازمان نظام روان ‌شناسی و مشاوره شدند. در این نامه که روسای انجمن روان‌ شناسی سلامت ایران، انجمن علم روان ‌درمانی ایران، انجمن روان‌ شناسی ایران، انجمن علمی روان‌ پزشکان ایران، انجمن روان‌ پزشکی کودک و نوجوان ایران و انجمن علمی پزشکی روان‌تنی ایران آن را امضاء کرده‌اند، با تاکید بر اهمیت فعالیت‌های ترویجی و تبلیغی و آموزش مذهبی روحانیت و نیز تاکید بر متفاوت بودن آموزش و فعالیت حرفه‌ای روان ‌شناسی با آن، هشدار داده‌اند که گنجاندن تبصره پیشنهادی در این طرح موجب سوءتفاهم و خلط دو مبحث و فعالیت مجزا و پراهمیت خواهد شد که تبعات منفی در حوزه سلامت روان به همراه خواهد داشت.

بر همین اساس، روسای انجمن‌های علمی امضاء‌کننده نامه به رئیس مجلس شورای اسلامی یادآور شدند «حیطه فعالیت سازمان روان ‌شناسی و مشاوره در زمینه صدور پروانه فعالیت حرفه‌ای به روان ‌شناسان و مشاوران، حیطه‌ای مستقل از فعالیت‌های ترویجی، آموزشی و تبلیغی و مشاوره‌ای مذهبی و اسلامی روحانیت و حوزه‌های علمیه است. به دلیل سوء‌برداشت‌ها و تبعات منفی که تبصره پیشنهاد شده ایجاد خواهد کرد، مخالفت خود را با این طرح و اضافه شدن تبصره مذکور به قانون نظام روان ‌شناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران اعلام می‌کنیم و تقاضای خارج شدن آن از دستور کار مجلس را داریم».

همانطور که ملاحظه کردید دلایل علمی نادرست بودن ورود حوزه‌های علمیه به موضوع صدور فعالیت مشاوره‌ای روان ‌شناسی را متخصصان این رشته در نامه خود به رئیس مجلس شورای اسلامی یادآور شده‌اند که البته دلایلی متقن و منطقی هستند.

علاوه بر اینها دلیل روشن و محکم دیگری نیز وجود دارد که اضافه کردن تبصره پیشنهادی به قانون تشکل سازمان نظام روان ‌شناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران را اقدامی غیرموجه می‌نمایاند و آن ضرورت جلوگیری از گسترش دخالت‌های حوزه‌های علمیه و روحانیت در امور اجرائی است.

زمانی که انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی شروع شد، هدف این نبود که روحانیت در تمام امور دخالت کند و حاکمیت را دربست در اختیار بگیرد. هدف این بود که کشور از یوغ استعمار و استبداد نجات پیدا کند و عموم مردم در حاکمیت حضور داشته باشند.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیز چهره‌های شاخص روحانیون انقلابی و در راس آنها شخص امام خمینی با صراحت اعلام کردند هدف این نیست که یک قشر و یک طبقه بر کشور حکومت کند. آنها با صراحت گفتند روحانیت کار مستقل ترویج دین را برعهده دارد و قرار نیست حکومت را در دست بگیرد. حتی امام خمینی ابتدا اعلام کردند رئیس ‌جمهور نباید روحانی باشد و بعدها به خاطر حوادث مهمی از قبیل خیانت بنی‌صدر، شهادت رجائی و انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی که به شهادت آیت‌الله بهشتی و جمعی از وزراء و نمایندگان مجلس منجر شد و به دلیل تنگناهای به وجود آمده بر اثر ضرورت، نظر خود را تغییر دادند و اجازه دادند روحانیون هم کاندیدای ریاست ‌جمهوری شوند.

مشی امام کاملاً نشان می‌داد که ایشان موافق ادامه این روند نبودند و دخالت روحانیت در امور اجرائی را قبول نداشتند. به همین دلیل و به دلایل مختلف دیگر، نه‌تنها گسترش دخالت حوزه‌های علمیه در امور اجرائی کشور اقدامی نادرست است، بلکه باید از دخالت‌های فعلی روحانیت در امور اجرائی نیز کاسته شود. روحانیون می‌توانند در امور قضائی و فرهنگی که با رشته تحصیلی آنها سازگاری دارند حضور داشته باشند و در مجلس قانونگذاری نیز در صورتی که مردم به آنها رای بدهند فعالیت کنند. اکنون متاسفانه چنین نیست و روحانیت در بسیاری از ارگان‌ها و نهادها حضور دارد که کاملاً روشن است ضرورتی برای چنین حضوری وجود ندارد.

تردید نباید کرد که پیشنهاد اضافه کردن تبصره مربوط به مرجع صدور مجوز شدن مراکز مدیریت حوزه‌های علمیه برای فعالیت‌های روان ‌شناسی نه‌تنها خدمتی به دین و روحانیت و کشور نیست بلکه ضربه جدیدی به روحانیت وارد خواهد کرد.

ادعا نمی‌کنم که پیشنهاد دهندگان این طرح نیت سوئی داشته‌اند ولی قاطعانه تاکید می‌کنم که حتی اگر این پیشنهاد با نیت خدمت به کشور و روحانیت هم داده شده باشد، به زیان روحانیت تمام خواهد شد. به همین دلیل، به صلاح است که رئیس مجلس شورای اسلامی این پیشنهاد را از دستور کار خارج کند و خواسته منطقی روسای انجمن‌های علمی حوزه سلامت روان را اجابت نماید.

The post این طرح به زیان روحانیت تمام خواهد شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در یادداشت روزنامه جمهورى اسلامى که روز دوشنبه با عنوان “هدیه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی! به روزنامه جمهوری اسلامی همزمان با آغاز چهل و چهارمین سال انتشار” منتشر شد، مى خوانیم:

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از دیروز سهمیه روزنامه جمهوری اسلامی از آگهی‌های دولتی را قطع کرد. این اقدام، درست در آستانه چهل و چهارمین سال انتشار این روزنامه صورت گرفته است!

در پی‌گیری‌ها مشخص شد اقدام وزارت ارشاد بر تشخیص هیأت نظارت بر مطبوعات مبتنی بوده که به روزنامه جمهوری اسلامی به خاطر آنچه این هیأت در نامه خود به روزنامه «روند محتوائی مطالب در روزنامه بخصوص سرمقاله‌ها و یادداشت‌ها درخصوص مطالب مرتبط با سیاست خارجی کشور و طرح مردمی‌سازی توزیع یارانه‌ها» دانسته تذکر داده و خواستار «تدوین مطالب و یادداشت‌ها براساس ضوابط قانونی» شده است.

محتوای مطالب، سرمقاله‌ها و یادداشت‌های روزنامه جمهوری اسلامی که عمدتاً در بخش خارجی نقد تطهیر گروه تروریستی طالبان و محکوم کردن حمله نظامی روسیه به اوکراین و در بخش داخلی نقد عملکرد دولت در طرح مردمی‌سازی یارانه‌ها بوده، همگی براساس ضوابط قانونی و با استفاده از اصل ۲۴ قانون اساسی و مواد متعدد قانون مطبوعات است و هیچ تضادی با ضوابط قانونی ندارد.

دست‌اندرکاران روزنامه جمهوری اسلامی، روزنامه‌نگاری را دستوری و فرمایشی نمی‌دانند و معتقدند مطبوعات باید زبان ملت باشند و با نقد عملکرد دولتمردان، آنها را برای تصحیح سیاست‌ها یاری نمایند. بر این اساس، انتقاد از سیاست‌های دولت، حق مطبوعات است و دولت حق ندارد به خاطر استفاده یک روزنامه از حق قانونی خود، سهمیه آگهی‌های دولتی آن روزنامه را قطع کند.

روزنامه جمهوری اسلامی یک روزنامه مستقل است که هیچگونه وابستگی به دولت یا مؤسسات و احزاب و جناح‌ها ندارد و هزینه‌های خود را از درآمد آگهی‌هائی که چاپ می‌کند و فروش روزنامه تأمین می‌نماید. این تصمیم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به معنای فشردن گلوی روزنامه برای پایان دادن به حیات آنست، اقدامی که با آزادی قلم در تضاد است و با مبانی نظام جمهوری اسلامی منافات دارد.

روزنامه جمهوری اسلامی، نقد عملکرد دستگاه‌های دولتی را بزرگ‌ترین خدمت به خود دولتمردان و نظام جمهوری اسلامی می‌داند و معتقد است فشردن گلوی مطبوعات از طریق ابزار قرار دادن آگهی‌های دولتی امری خلاف آزادی‌های مشروع و مصرح در قانون اساسی جمهوری اسلامی است و از رئیس‌جمهور رئیسی که بارها گفته است از رسانه‌ها به خاطر انتقادشان از دولت تشکر می‌کنم و از هیچیک از آنها شکایتی نکرده و نمی‌کنم می‌خواهد به مسئولین وزارت ارشاد توصیه اکید نمایند در این تصمیم تجدیدنظر کنند.

نقد منصفانه و سازنده، از وظایف قطعی مطبوعات است و روزنامه جمهوری اسلامی علیرغم تمام فشارها و مضایق، به راهی که برگزیده و آن را بهترین راه خدمت به مردم، دولتمردان و نظام جمهوری اسلامی می‌داند ادامه خواهد داد.

The post هدیه وزارت ارشاد در چهل و چهارمین سال انتشار روزنامه جمهورى اسلامى appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

مشکل کشاورزان اصفهانی که روز جمعه در زاینده‌رود جمع شدند و خواستار جاری شدن آب در این رودخانه معروف و بزرگ شدند، با فرمان و دستور و توصیه حل‌شدنی نیست. این یک مشکل عمیق است که ریشه در تجاوز انسان به حریم طبیعت دارد و تا زمانی که این تجاوز ادامه دارد، کسی نمی‌تواند این مشکل را حل کند.

ایراد اساسی به دولت‌های گذشته وارد است، ولی فعلاً حل مشکلات آب که برای بسیاری از استان‌های کشور به یک مشکل حاد تبدیل شده، برعهده دولت کنونی است. آقای رئیس‌جمهور به معاون اول خود و آقای معاون اول نیز به دو وزیر نیرو و کشاورزی دستور داده‌اند موضوع آب کشاورزی اصفهان را به فوریت بررسی و حل نمایند. این نوع فرمان صادر کردن به عنوان اقدامی برای تسکین موقت درد، شاید مناسب باشد ولی چاره اساسی کار نیست. حتی اگر به فوریت مقداری آب در زاینده‌رود جاری کنند و موقتاً مشکل فعلی کشاورزان اصفهانی را برطرف نمایند، باز هم این بی‌آبی وجود خواهد داشت و زاینده‌رود با این روش‌ها به حالت سابق برنخواهد گشت.

اینها راه‌حل‌های موقت هستند مثل کار خوبی که رسانه ملی در بخش‌های خبری جمعه در انعکاس تجمع اعتراضی مردم اصفهان انجام داد. با اینکه روش رسانه ملی ما همیشه عبور بی‌تفاوت از کنار تجمعات اعتراضی مردم بوده، اینبار – به هر دلیل – هوشیاری نشان داد و قبل از آنکه دیگران طبق میل خود این تجمع را تفسیر و تحلیل کنند، از خواسته‌های بر حق کشاورزان اصفهانی حمایت کرد و حتی موضوع آب را در مقیاس وسیع‌تری در قالب گزارش‌های مستند مطرح ساخت. این روش جدید اگر ادامه پیدا کند، رسانه ملی ما می‌تواند در انجام رسالت خود موفقیت‌های زیادی به دست بیاورد ولی اگر موقتی و بنا بر مصالح خاصی در این یک مورد ناپرهیزی کرده باشد، این توفیق نصیب تلویزیون‌های ماهواره‌ای و شبکه‌های اجتماعی مخالفین خواهد شد و آنها با تفسیرها و تحلیل‌های دلخواه خود، جریان‌سازی خواهند کرد و هدایت افکار عمومی را به دست خواهند گرفت.

در حال حاضر در نقطه‌ای قرار داریم که اگر دولتمردان و متولیان امور برای درک واقعی مشکل آب منطقه اصفهان و چهارمحال و بختیاری و در نگاهی وسیع‌تر، مشکل آب این دو استان و استان‌های یزد و خوزستان، تدبیری منطبق بر اقتضائات محیط‌زیست و نیازهای واقعی طبیعت بیاندیشند و بدون فوت وقت اقدام کنند، می‌توانند به نتیجه مطلوب برسند. رفع تجاوز به حریم طبیعت را باید از تجدیدنظر عملی در مورد صنایع متعددی که آب را می‌بلعند آغاز کرد. اشتباه بزرگی که صورت گرفت این بود که در استان‌های فلات مرکزی کشور کارخانجات عظیمی تأسیس شد که حیات آنها با بلعیدن بخش مهمی از آب گره خورده است.
در زمان تأسیس این کارخانجات، یا از مشکل بزرگی که برای کشاورزی و حتی آب شرب مردم این استان‌ها پدید خواهد آمد غفلت شده بود و یا اقدام‌کنندگان، محاسبات دیگری داشتند که از آن بی‌خبریم. فاجعه ضربه وارد شدن به کشاورزی از اینجا شروع شد.

اکنون زمان آنست که دولتمردان بدون طفره رفتن و توسل به توجیهات غیرموجه، درصدد جبران برآیند. راه جبران اینست که صنایع آب‌خور از مناطق کم‌آب برچیده و به سواحل دریاها منتقل شوند. ترتیبات باید با نظر متخصصان داده شود و در این تجدیدنظر، کشاورزی و آب شرب باید در اولویت قرار گیرند. این واقعیت را دولتمردان باید بپذیرند که خشکسالی را نمی‌توان با وعده و وعید چاره کرد. باران هم با فرمان نمی‌بارد، مدیریت کشور با تکیه بر علم و تدبیر جواب می‌دهد.

The post باران به فرمان نمی‌بارد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله روز ۲۴ آبان ۱۴۰۰ با عنوان “دین را خرج حکمرانان نکنید“‌ به نقد خطبه های برخی از امامان جمعه پرداخته و نوشته است:

نمازجمعه، یکی از مهم‌ترین تجمعات عبادی است که از صدر اسلام برای آگاهی‌بخشی به مردم و تحکیم وحدت و برادری امت اسلامی کارائی بسیار بالائی داشت. از ویژگی‌های ممتاز نمازجمعه اینست که مورد اتفاق تمام مذاهب اسلامی است کما اینکه «عبادی – سیاسی» بودن ویژگی دیگر آنست که این ویژگی نیز مورد اتفاق همه‌ی‌ مسلمانان است.

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، نمازجمعه رونق خاصی گرفت و بزرگانی به فرمان امام خمینی عهده‌دار امامت جمعه در تهران و شهرستان‌ها شدند که واقعاً توانستند در کوران حوادث سخت و طوفانی سال‌های اول و جنگ تحمیلی نقش مهمی در وحدت‌بخشی، آگاه‌سازی و مقابله با توطئه‌ها ایفا کنند. هنوز هم در مواردی می‌توان چنین نقشی را در بعضی ائمه‌جمعه سراغ گرفت و تاثیر بسزای آنها را در پیشبرد اهداف انقلاب و نظام جمهوری اسلامی مشاهده کرد. با اینحال، در یک جمع‌بندی کلی باید با کمال تاسف اعتراف کنیم که نمازهای جمعه در سال‌های اخیر رونق خود را از دست داده‌اند و کارائی لازم را ندارند.

این اولین‌بار نیست که درباره مشکلات پیش آمده برای نمازجمعه می‌نویسیم. بارها در همین روزنامه این واقعیت تلخ را در سال‌ها و حتی دهه‌های اخیر مطرح کردیم و البته گوش شنوائی نیافتیم. مشکل از زمانی شروع شد که بعضی از ائمه جمعه با فلسفه اصلی نمازجمعه که فراجناحی بودن و نسبت به تمام اقشار و اقوام و صاحبان سلایق سیاسی از موضع پدرانه برخورد کردن است، فاصله گرفتند. مفهوم واقعی «تقوا» که ائمه جمعه موظفند در خطبه نماز آن را توصیه نمایند و قبل از دیگران، خودشان آن را رعایت کنند، در همین فراجناحی بودن و موضع پدرانه داشتن جلوه می‌کند. هرجا این رفتار کنار گذاشته شود و امام جمعه به سخنگوی یک جناح یا سلیقه سیاسی تبدیل گردد، نمازجمعه فلسفه واقعی خود را از دست می‌دهد. امام جمعه باید در سخن و عمل بگونه‌ای باشد که همه‌ی مردم از اقشار و اقوام و سلایق سیاسی مختلف او را پناهگاه خود بدانند و احساس کمترین تبعیضی از ناحیه او نداشته باشند. وجود یا عدم عدالت امام جمعه را در همین رفتار و گفتار است که می‌توان جستجو کرد و علت اصلی اینکه برخورداری از عدالت شرط مهم و مقوم امامت جمعه است نیز همین است.

فراتر از این موضوع، تلاش برای عزیز ساختن دین در چشم و دل مردم است که مهم‌ترین هنر ائمه جمعه باید باشد. امام جمعه باید در سخن و رفتار، بگونه‌ای باشد که هر بار خطبه جمعه می‌خواند مخاطبان او به دین نزدیک‌تر شوند و احساس کنند که بیش از گذشته باید خود را خرج دین کنند. این روش است که دین خدا را تقویت می‌کند و توانائی آن را برای ایجاد وحدت و انسجام و برادری افزایش می‌دهد و راه‌های نفوذ تفرقه‌افکنان و بدخواهان را بر روی دشمنان امت اسلامی سد می‌کند. جامعه‌ای که چنین ائمه‌جمعه‌ای داشته باشد، همواره متحد، قوی، پیشرو، سعادتمند، شاداب و موفق خواهد بود.

نقطه مقابل اینست که ائمه جمعه، دین را خرج خود یا جناح خود و یا حتی حکمرانان کنند و درصدد توجیه ناکارآمدی‌های آنان با ابزار قرار دادن دین و مقصر جلوه دادن مردم برآیند. اینکه گفته شود این ناکارآمدی‌ها در دوران حکومت پیامبر اکرم و حضرت علی علیه‌السلام هم بود و یا بگویند: «اگر مردم خدا را در نظر می‌گرفتند، مبتلا به مشکلات معیشتی و کم‌آبی نمی‌شدند»، اینها خرج کردن دین برای توجیه ناکارآمدی حکمرانان است.

ائمه جمعه با چنین کاری نه‌تنها به وظیفه واقعی خود براساس اسلام ناب محمدی که امام خمینی منادی آن در عصر حاضر بود عمل نمی‌کنند، بلکه به فرهنگ خطبای دوران خلفای اموی و عباسی عقبگرد می‌کنند که همواره درصدد توجیه عملکردهای خلاف حکمرانان زمان بودند و با این روش، مکتب انحرافی جبر را رایج کردند.

حضرات لابد می‌دانند که نظام جمهوری اسلامی برای حفاظت از اسلام تاسیس شده نه برای خرج کردن از اسلام. حفاظت از این نظام نیز نیازی به این قبیل سخنان بیگانه‌ از تعالیم اسلامی ندارد.

The post جمهوری اسلامی برای خرج کردن از اسلام تاسیس نشده است appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در یادداشت مدیرمسئول روزنامه جمهوری اسلامی که با عنوان “درمان واقعی زخم خوزستان” در شماره روز دوشنبه ۴ مرداد این روزنامه منتشر شده است،‌می خوانیم:

درمان واقعی زخم خوزستان، به توصیه و استمالت و چند روز آب پشت سد را رها کردن و با تانکر آب دادن به روستائیان و سفرهای مقطعی مسئولان به اهواز و مناطق خشکیده استان نیست. از این قبیل اقدامات مقطعی تاکنون چندین‌بار انجام شده و نتیجه آن اقدامات این عطشی است که امروز شاهدش هستیم.

با استاندار ویژه نصب کردن و گلایه از این و آن کردن که اگر چنین و چنان می‌کردند الآن اوضاع خوزستان اینطور نبود هم مشکلی حل نمی‌شود. تا این لحظه هیچیک از مسئولین که درباره بحران خوزستان صحبت کرده‌اند، شفاف نظر نداده‌اند. اگر بخواهند شفاف سخن بگویند باید اعتراف کنند که اولاً مشکلات خوزستان فراتر از آب است، ثانیاً همه مقصرند و ثالثاً اقدامات کنونی هم به منزله خوراندن مُسکن به کسی است که دچار دردهای مزمن است و به معالجه اساسی نیاز دارد.

فهرست کردن زخم‌های خوزستان، به فرصت، فراغت و تحقیق نیاز دارد، کاری که باید در بالاترین سطوح نظام انجام شود، ولی محورهای کلی را می‌توان به اجمال این‌چنین برشمرد.

۱- بی‌توجهی به نیروهای کارآمد بومی و سپردن مدیریت کلان منطقه به افرادی که نابلد و ناکارآمد هستند. این، حدیث امروز خوزستان نیست، ابزار جنگ که از این استان برچیده شد، این بی‌توجهی به سراغش آمد.

۲- وجود لشکر بیکاران در استان و افزوده شدن بر افراد این لشکر بگونه‌ای که آمارها به صورت روزانه در حال صعودند.

۳- علیرغم برخورداری خوزستان از ثروت‌های بالقوه، فقر در بخش‌های عمده‌ای از این استان بیداد می‌کند.

۴- اسم تعدادی از شهرها و مناطق خوزستان، شادی و آبادانی را بشارت می‌دهند مثل خرمشهر، آبادان، شادگان، بهبهان و… ولی بسیاری از نقاط این استان، آنچنان از پیشرفت و آبادانی محروم هستند که شادی را نمی‌توان در چهره آنها و مردمشان مشاهده کرد. خوزستان، آزاد شد ولی آباد نشد.

۵- کار فرهنگی عمیق به خوزستان راه نیافته. کارهای معمولی و سطحی از قبیل آنچه سازمان تبلیغات و هیات‌ها می‌کنند مثل سایر نقاط کشور در خوزستان نیز جریان دارد ولی افسوس که هنر این دستگاه‌ها هزینه کردن بودجه‌های بدون بازده است. شاید تقصیری هم ندارند چون در برابر غریو دیو فقر و بیکاری که گوش‌ها را از شنیدن پیام‌های فرهنگی ناشنوا می‌کند، صدای آنها به هیچ گوشی حتی در یک قدمی خود‌شان هم نمی‌رسد.

۶- از شکاف پدید آمده در جامعه فقرزده و بیکاری‌زده و دچار فقدان فعالیت عمیق فرهنگی، وهابیت بشدت مشغول سربازگیری است. آیا مسئولان نظام جمهوری اسلامی از لشکری که وهابیت با جذب جوانان و حتی نوجوانان خوزستانی تشکیل داده و هر روز بر تعداد آنها افزوده می‌شود خبر دارند؟ روزنامه جمهوری اسلامی در نیمه اول دهه ۹۰ حداقل دو بار با چاپ گزارش‌های میدانی درباره این سربازگیری و تشکیل این لشکر خطرناک هشدار داد ولی هیچ مسئولی در این زمینه احساس مسئولیت نکرد!

۷- خلق عرب، الاحوازیه و امثال اینها را بی‌مسئولیتی ما بر موج برآمده از نارضایتی‌ها سوار می‌کند و آنها با استفاده از سربازانی که وهابیت می‌گیرد به صحنه می‌آیند و آشوب بپا می‌کنند. بهانه هم همیشه هست، دیروز فاضلاب، امروز آب، فردا نان و… این بهانه‌ها را ما با عدم احساس مسئولیت به وجود آورده‌ایم. بنابراین، باید خودمان را سرزنش کنیم.

۸- ماجرای تشنگی بخش‌هائی از خوزستان‌ که حالا حضرات مسئولین را از صدر تا ذیل تکان داده، قصه پرغصه‌ای بر غم‌های دیگر افزوده است. وقتی مردم از تلویزیون لوله‌های آب و تانکرهای آبرسان را می‌بینند با این سوال مواجه می‌شوند که این لوله‌کشی‌ها را نمی‌شد در ۳۰ سال بعد از جنگ انجام بدهید تا امروز بیش از ۷۰۰ روستای خوزستان تشنه نباشند؟ جواب حضرات مسئولین لابد اینست که اگر ما این کارها را می‌کردیم، وقتی برای پرداختن به جنگ قدرت برایمان باقی نمی‌ماند…

۹- ما برای حفاظت از نظام جمهوری اسلامی در برابر گرگ‌های بین‌المللی باید قوی باشیم. قدرت نظام را در درجه اول باید در رضایت مردم جستجو کرد و در مرحله بعد باید به سراغ قدرت دفاعی رفت. مردم از شما راضی نباشند، تمام زرادخانه‌های دنیا را هم داشته باشید نمی‌توانید این نظام را حفظ کنید.

۱۰- اشتباه مسئولان ما اینست که زخم‌های نشسته بر تن خوزستان را از جنگ تحمیلی و از سیل ۱۳۹۸ کمتر می‌دانند. همانطور که تا پایان جنگ و تا پایان سیل، تمام امکانات و نیروها را در منطقه نگهداشتیم و تا کار را تمام نکردیم از منطقه خارج نشدیم، حالا هم تا تمام زخم‌های خوزستان – نه فقط آب – را معالجه نکردیم نباید خوزستان را ترک کنیم. خوزستان، تشنه است، تشنه آب، تشنه اشتغال، تشنه رفاه، تشنه توجه.

حالا هم در خوزستان عملیات داریم. تا پایان این عملیات باید در خوزستان بمانیم و کاری کنیم که خوزستان برای همیشه پایدار و بی‌مشکل باشد و با یک خشکسالی یا ‌ترسالی دچار مشکل نشود، مثل گذشته انبار غله ایران باشد و با بی‌کاری و فقر و عقب‌ماندگی برای همیشه خداحافظی کند.

The post مهاجری: همه در مشکل خوزستان مقصر هستند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در این یادداشت که با عنوان ” خوزستان و مصائبش“‌به قلم محمد کیانوش راد نوشته شده و در شماره روز سه شنبه جمهوری اسلامی به چاپ رسیده، می خوانیم:

با تاسف، همه دولت‌های مرکز نشینِ پس از انقلاب، از چپ و راست، اصلاح‌طلب و اصول‌گرا، همه در انتقال آب از سرشاخه‌های کارون به فلات‌مرکزی ایران برای مصرف صنایعی چون فولاد و کشاورزی و برنج کاری، همداستان بوده و هستند.

دولت‌‌ها نه تنها در موضوع انتقال آب همداستانند که در عدم رسیدگی به رفع مشکلات و تنگناهای روستاها و شهرهای خوزستان از نظر حل مشکل فاضلاب و آبرسانی و ده‌‌ها مشکل دیگر، در عمل و نتیجه، و پس از چهل سال، عملکردی یکسان داشته‌اند. «آب را برده‌اند و مشکلات اولیه مردم را نیز حل نکرده‌اند». گویی قرار است خوزستان را زمین سوخته نمایند.

همه دولت‌‌ها از نظر منابع آب استان خوزستان، یک الگو و برنامه واحد را تاکنون دنبال کرده‌اند. مردم خوزستان هم این را فهمیده‌اند که با دلخوش کردن به اصول‌گرا یا اصلاح‌طلب، هاشمی، خاتمی یا احمدی‌نژاد و روحانی و حالا رئیسی، هیچ تفاوت و تغییری در سیاست‌های کلان انتقال آب نخواهد افتاد.

سیاستمداران و مدیران اجرایی خوزستانی، در وزارتخانه‌‌ها‌ی مربوط به آب، برق، نفت و گاز، حداکثر در رده‌های دوم و سوم اجرایی، آنهم به ندرت حضور دارند. داستان مصائب منافع خوزستان، نیازی به تفصیل ندارد.

نخبگان خوزستانی و ان‌جی‌او‌های مستقل و فعال هم در تنگنا و در محاق، در افت و خیزند، و چون کارون بی‌رمق و بی‌جانشان کرده‌اند.

مردم با مشکلاتشان رها شده‌اند. خوزستان دین خود را به اسلام ادا کرد، اما مسئولان خوزستان را فراموش کردند و با ‌نقمت‌های جنگ و پس از آن تنها رها کردند.

چه کسی می‌داند‌، گریه کهن‌مردی در کنار گاوی افتاده بر زمین، که همه چیز او بود یعنی چه؟
چه‌ کسی می‌داند‌ نابودی زمین و کشت و ماهی و هور یعنی چه؟ چه کسی گریه و بغض جوان بیکار خوزستانی را در کنار نفت و بندر و پتروشیمی و فولاد و نیشکر را می‌فهمد؟ چه کسی از تشنگی حتی روستاهای شمال خوزستان و در کنار سد و سرچشمه کارون خبر دارد و این یعنی چه؟؟

روحانی، با کارگردانی امثالِ واعظی و حمایت برخی اصلاح طلبان، با انتخاب برخی استانداران بی‌لیاقت و بی‌کفایت، به بدترین وجه ناسپاسی خود را به مردم خوزستان نشان دادند و توسعه خوزستان را سال‌‌ها به عقب راندند. البته در این مساله دست ِ برخی اصول گرایانِ منفعت طلب هم در کار بود.

خوزستان با چوب و تفنگ و تشر، اداره نمی‌شود با مهر و محبت و احترام به راه می‌آید. اعتراض مردم و کشاورزان تشنه طبیعی است، آنهم مردمی که در دفاع از تمامیت ارضی ایران و اسلام ذره‌ای کم نگذاشته‌اند. تدبیر و بصیرت در برخورد با معترضان وظیفه قانونی و اخلاقی و انسانی همه مسئولان انتظامی و امنیتی است.

با این حال، نه تجزیه‌طلبان و وابستگان آنها، به بهانه‌های قومی، و نه افراطی‌‌های تندمزاج داخلی و خارجی از اعتراض مردم تشنه سودی نمی‌برند.

مردم و زمین و تالاب، پرنده و گیاه و گاومیش آب می‌خواهند آب.

راه‌حل کلی پیش‌روی نظام، همانگونه که هزاران بار گفته شده است، انجام طرح جامعِ آمایش سرزمینی است.

راه نجات خوزستان و بلکه کشور، اجرای طرح کلان آمایش سرزمین برای توسعه ایران است.

تخصیص امکانات و منابع کشور در قالب کار کارشناسی علمی و بی‌طرفانه و با حضور شخصیت‌های علمی و مستقل و با حضور کارشناسان سازمان‌های مردم نهاد، می‌تواند زمینه و بستر ِ اعتماد سازی برای اجرای هرگونه طرحی است.

باید به فکر اعتماد و سرمایه اجتماعی جامعه خوزستان و ایران بود.

The post همه دولت‌ها در مشکل آب خوزستان سهم دارند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.