استفن والت ۲ هفته قبل در فارن پالیسی نوشت: توافق ترامپ تمام مسائل سیاسی دشوار را به نقطه‌ای نامشخص در آینده موکول می‌کند و در مورد تلاش‌های مداوم اسرائیل برای بلعیدن کرانه باختری کاملاً ساکت است. بنابراین برای باور به موفقیت این طرح، باید اعتقاد داشت که جهان خارج -‌ بویژه ایالات‌متحده- فشار بی‌امان خود را بر اسرائیل حفظ خواهد کرد تا توافق فعلی را نگه دارد و در نهایت به یک راه‌حل عادلانه و دائمی برای درگیری طولانی با فلسطینیان دست یابد. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد نتانیاهو، حامیان راستگرای او یا دیگر طیف‌های اسرائیل مایل به پذیرش یک راه‌حل واقعی دودولتی یا نوعی کنفدراسیون تک‌کشوری باشند، حتی اگر اطمینان یابند حماس و دیگر جناح‌های فلسطینی کاملاً به حاشیه رانده شده‌اند.

در چنین شرایطی دن کورتز در پادکست فارن افرز با رابرت مالی در این رابطه گفت‌و‌گو کرده است. کورتز می‌گوید کمتر کسی با دشواری‌های پیچیده صلح در موضوع فلسطین و اسرائیل آشنا‌تر از راب مالی است. او به عنوان یک مقام ارشد خاورمیانه در دولت‌های آمریکا از دهه ۱۹۹۰ خدمت کرده است و در لحظات امید فراوان و ناامیدی بیشتر، با رهبران اسرائیلی و فلسطینی روبه‌رو شده است. مالی در مقاله‌ اخیر خود در فارن افرز که بر اساس کتاب جدیدی است که مشترکاً با حسین آغا نوشته، استدلال می‌کند که علت این ناامیدی، سیاست واشنگتن در قبال راه‌حل دو دولتی است که نه فلسطینی‌ها واقعاً آن را می‌خواهند و نه صهیونیست ها. مالی و آغا استدلال می‌کنند که ایالات متحده حتی زمانی که تلاش‌هایش به فاجعه منجر شده ادعای موفقیت کرده است. راب مالی انتقاد شدیدی از دهه‌ها سیاست خاورمیانه‌ای آمریکا ارائه می‌دهد؛ سیاستی که به نظر او بیشتر منطقه را بی‌ثبات و ملتهب کرده تا اینکه به صلحی پایدار کمک کرده باشد.

متن گفت‌وگو را می‌خوانید.

در این لحظه، آتش‌بس در غزه عمدتاً برقرار است. حملاتی صورت گرفته و مشخص نیست که آتش‌بس در بلندمدت پایدار بماند یا نه، چه برسد به مسائل گسترده‌تر. اما درباره وضعیت فعلی صحبت خواهیم کرد. قبل از آن، می‌خواهیم به عقب برگردیم و بررسی کنیم که چگونه به اینجا رسیدیم. مقاله‌ای که شما و آغا نوشته‌اید، سیاست آمریکا در قبال مناقشه اسرائیل و فلسطین را در چند سال اخیر و در واقع چند دهه گذشته زیر سؤال می‌برد و منطق بنیادین سیاست واشنگتن را که بر اساس پیگیری راه‌حل دودولتی است، به چالش می‌کشد. شما در کاخ سفید بودید، در دولت کلینتون سیاست خارجی را هدایت می‌کردید، اما اگر می‌توانستید به رئیس‌جمهوری کلینتون و رئیس خود در آن زمان درباره رویکردی متفاوت مشورت دهید، با توجه به رویکرد آغاز شده با روند اسلو، چه می‌گفتید؟ بهترین راه برای برخورد با مسأله در آن زمان چه بود؟

این سؤال بسیار خوبی است و پاسخ دادن به آن سخت است، زیرا بخشی از استدلال کتاب ما این است که شاید خود پیگیری این راه‌حل اشتباه بوده است. اما فرض کنیم که دولت به دنبال راه‌حل دودولتی بود. اولین سؤالی که از رئیس‌جمهوری می‌پرسیدم، اگر دوباره به تیم می‌پیوستم، این بود که فکر می‌کنم رئیس‌جمهوری کلینتون این موضوع را به عنوان اولویت ذکر کرده بود، چیزی که به نظر می‌رسید از نظر احساسی می‌خواست، تقریباً به عنوان هدیه‌ای که دریافت کرده بود، اما هرگز مشخص نبود که این یک اولویت امنیت ملی است که در آن صورت او آماده بود سرمایه سیاسی داخلی و خارجی را صرف کند و باز هم با نگاه به گذشته، به نظر می‌رسد این چیزی بود که خوب است داشته باشیم، نه چیزی که باید داشته باشیم و اگر این تصمیم را از ابتدا نگیرید که چقدر آن را می‌خواهید، چقدر فشار می‌خواهید بر هر دو طرف وارد کنید، چقدر آماده هستید که روایت‌ها و شکایات تاریخی هر دو طرف را بپذیرید، در واقع خود را وارد چیزی می‌کنید که بسیار عمیق‌تر از آن چیزی است که برای آن آماده‌اید.

امروز از نظر شما حتی اگر دیپلماسی بسیار قوی‌تری در کار بود و ریسک‌های سیاسی بیشتری پذیرفته می‌شد، باز هم نتیجه بنیادین تغییر می‌کرد؟

ما می‌گوییم اشتباهات، خطاهای محاسباتی و سوءبرداشت‌های زیادی از سوی آمریکایی‌ها و دیگر طرف‌ها وجود داشت و همین باعث شد کاری که ذاتاً بسیار دشوار بود، غیرممکن شود. بنابراین لازم بود همه‌چیز درست پیش برود، در حالی که هیچ‌چیز درست پیش نرفت.
دست‌کم در نگاه به گذشته، همان‌طور که در کتاب نوشتیم، وقتی روند صلح در شرایطی شکست خورد که روی کاغذ از وضعیت امروز مساعدتر به نظر می‌رسید و زمانی که آن روند نیاز داشت تمام ستارگان در یک خط قرار گیرند، شاید به این نتیجه برسیم که خود این روند و پیگیری آن از ابتدا اشتباه بود.
تصور واشنگتن از این مناقشه به‌عنوان نزاعی صرفاً مرزی و سرزمینی -چیزی که می‌توان با کشیدن خطی روی نقشه حل کرد- اساساً غلط بود. این مسأله برای طرف‌های اصلی-اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها-هرگز صرفاً چنین معنایی نداشت. آنها در ظاهر با آن همراهی کردند، اما در عمق، این نتیجه با آرزوها و هویت تاریخی‌شان سازگار نبود: نه با آرمان‌های جنبش صهیونیستی و نه با آرمان‌های جنبش ملی فلسطینی. هیچ‌یک از آنها واقعاً به دنبال «راه‌حل دو دولت در مرزهای ۱۹۶۷» نبودند. همان‌طور که گفتم، در ظاهر با آن کنار آمدند، اما هرگز با صداقت و باور لازم برای تحقق آن حرکت نکردند.
به‌ گمانم باید چشم‌انداز را گسترده‌تر دید و پرسید: چه نتیجه‌ای می‌تواند واقعاً با آرمان‌های ملی مردم فلسطین و با آرمان‌های جنبش صهیونیستی سازگار باشد؟ پاسخ ساده‌ای ندارد، اما قطعاً در چهارچوب تنگِ راه‌حل دو دولتِ تعریف‌ شده در روند اسلو به دست نخواهد آمد.

در دهه ۹۰ و حتی اوایل دهه ۲۰۰۰، سیاست‌گذاران آمریکایی و دیگر کشورها هنوز فکر می‌کردند به راه‌حل نزدیک شده‌اند و فقط باید برخی مسائل فنی را حل کرد. اما با گذر زمان، این دیدگاه کمتر و کمتر قابل دفاع شد و همان‌طور که در کتاب نوشته‌اید، «توهم به دروغ تبدیل شد»؛ یعنی سیاست‌گذاران بی‌آن‌که باور داشته باشند، همان شعارها را تکرار می‌کردند و به رویایی می‌چسبیدند که می‌دانستند نادرست است. به نظر شما، در چه مقطعی باید برای سیاست‌گذاران آمریکایی روشن می‌شد که این مسیر واقعاً یک توهم است و نیاز به تغییر اساسی در سیاست دارد؟

نمی‌توانم زمان دقیقی برای آن تعیین کنم، اما قطعاً تا دوران دولت اوباما- که من در دوره دوم آن حضور داشتم- روشن شده بود. جان کری واقعاً با باور و جدیت به راه‌حل ۲ دولت معتقد بود. با این حال، حتی در آن زمان نیز اگر با دید امروزی نگاه کنیم، کاملاً مشخص بود که دستیابی به راه‌حل دودولتی ممکن نخواهد بود. درباره دولت بوش نمی‌توانم اظهار نظر کنم چون در آن دولت حضور نداشتم، اما فکر می‌کنم تا آن زمان، ایده‌ «راه‌حل دوکشوری» به نوعی تبدیل به یک شعار طوطی‌وار شده بود؛ چیزی که هر وقت لازم می‌شد چیزی گفته شود، تکرارش می‌کردند: «ما برای راه‌حل دوکشوری تلاش می‌کنیم.» به‌تدریج، برای افراد خوش‌نیت به پناهگاهی تبدیل شد تا امید را از دست ندهند، چون فکر می‌کردند تنها راه امید همین است. برای افراد بد‌نیت نیز پناهگاهی بود تا بگویند «ما داریم تلاش می‌کنیم»، در حالی‌که می‌دانستند این تلاش هیچ نتیجه‌ای نخواهد داشت. در واقع، به یک شعار توخالی تبدیل شد.
ما در کتاب از واژه‌هایی چون «توهم» و «دروغ» استفاده کرده‌ایم، اما بعدها با واژه‌ای از فلسفه آشنا شدم-چرندیات- که جالب است، چون کسی که از آن استفاده می‌کند، نه به درستی و نه به نادرستی سخنش اهمیت می‌دهد؛ هدفش چیز دیگری است. در اینجا نیز همین‌طور است: سیاستمداران این جمله را می‌گویند چون باید چیزی بگویند تا در سمت درست بحث قرار گیرند و با گفتنش مسأله را کنار بگذارند، حتی وقتی همه چیز در زمین در جهت مخالف پیش می‌رود و هیچ تلاشی برای توقفش نمی‌کنند. بنابراین شاید حتی بیشتر از «دروغ»، همان واژه «چرندیات» برازنده‌تر است. چون در این نقطه، تکرار آن شعار دیگر هیچ ارتباطی با واقعیت یا امکان تحقق ندارد.
در کتاب توضیح می‌دهیم که این شعار معمولاً برای اهدافی کاملاً بی‌ربط به صلح مطرح می‌شد: گاه برای تشکیل ائتلاف علیه تروریسم در «جنگ علیه ترور»، گاه برای توجیه حمله به عراق یا مقابله با ایران، گاه برای مهار جنبش‌های اسلام‌گرا و در دوران بایدن، برای خنثی کردن تصوری که دولت آمریکا را در جنایات جنگی اسرائیل همدست می‌دانست. بنابراین در همه این شکل‌های مختلف، کسانی که آن را تکرار می‌کردند، نه به آن باور داشتند و نه فکر می‌کردند قابل تحقق است، بلکه صرفاً به دلایل سیاسی دیگر این حرف را می‌زدند.
من مکالماتی از این نوع را با اوباما، کری و مارتین ایندایک داشته‌ام. در مقاله‌ای که با حسین آغا نوشتیم، او اشاره می‌کند به گفت‌وگویی که پیش از مرگ ایندایک با او داشت، جایی که مارتین گفت: «ما نمی‌توانیم از راه‌حل دودولتی دست بکشیم، چون بدون آن فقط ناامیدی باقی می‌ماند.»
در مورد اوباما نیز باید بگویم که او به‌خوبی می‌دانست ما حرف‌هایی می‌زنیم که هرگز به واقعیت تبدیل نخواهند شد، اما فکر می‌کرد لازم است آنها را بیان کند. نکته‌ای که او گفت و برای من بسیار معنادار بود این بود: «بعضی‌ها می‌گویند اسرائیل غیرمنطقی رفتار می‌کند، اما شاید غیرمنطقی واقعی ما باشیم؛ چون تصور می‌کنیم اسرائیل باید رفتارش را تغییر دهد در حالی که هیچ هزینه‌ای برای ادامه همین مسیر نمی‌پردازد.» اگر شهرک‌سازی برای اسرائیل هزینه‌ای ندارد، اگر سیاست‌هایش در کرانه باختری و غزه بدون تبعات است، چرا باید رفتار خود را تغییر دهد؟ با وجود احترام زیادم به اوباما، او هم حاضر نبود (یا شاید نمی‌توانست) اقداماتی انجام دهد تا اسرائیل بهای تداوم وضعیت موجود را بپردازد. در واقع، دولت اوباما داستانی است از «سخنرانی‌های بزرگ» و «پیشرفت بسیار اندک در عمل.»
اگر بخواهم نقش مارتین ایندایک را مجسم کنم، باید بگویم او در مقاله‌ای پیش از مرگش با عنوان «رستاخیز عجیب راه‌حل دوکشوری» با لحنی اندوه‌بار نوشت که شاید افراد خلاق‌تر از او بتوانند راهی تازه بیابند، اما مسأله این است که راه‌حل دوکشوری بارها و بارها امتحان شده اما هیچ‌گاه به نتیجه نرسید. کافی است به تعداد شهرک‌نشینان یا ذهنیت امروز اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها نگاه کنیم، به‌ویژه پس از ۷ اکتبر. وقتی مردم می‌گویند «تنها راه ممکن همین است»، در واقع چون نمی‌توانند گزینه دیگری تصور کنند، این را می‌گویند.
آنچه ما از «راه‌حل دودولتی» می‌گوییم، همان نسخه‌ای است که از روند اسلو بیرون آمد؛ تفکیک سخت میان دو ملت و دو دولت. این دیگر ممکن نیست: نه از نظر جغرافیایی، نه جمعیتی، و نه از نظر احساسات و هویت‌های عمیق‌تر دو ملت.
پیام نخست من به کسانی که هنوز به راه‌حل دودولتی باور دارند این است: دیگر بار اثبات برعهده شماست که نشان دهید چگونه می‌خواهید به آن برسید. چون تا اینجا فقط گفته‌اید «هیچ گزینه دیگری نیست»، اما خود آن هم دیگر «گزینه‌ای واقعی» نیست. پیام دوم من به دیگران این است: مسأله فقط یافتن گزینه‌ای جایگزین نیست، بلکه درک این است که شکست راه‌حل دودولتی خودش بذر فجایعی را کاشت که امروز شاهدش هستیم. بین «روند صلح» و حوادث خونین دو سال گذشته گسستی وجود ندارد. این حوادث ادامه منطقی همان توهمی هستند که تصور می‌کردیم در مسیر صلح پیش می‌رویم.
وقتی می‌شنوم برخی می‌گویند: «نباید اجازه دهیم ایده دو دولتی از بین برود، چون در آن صورت مردم ایمان‌شان را از دست می‌دهند»، پاسخ من این است: آیا واقعاً فکر می‌کنید امروز فلسطینی‌ها و اسرائیلی‌ها هنوز فریب این شعار را می‌خورند؟ شاید ما خودمان را فریب دهیم، اما آنها نه. افکار عمومی هم این را به‌روشنی نشان می‌دهد.
اگر بخواهم به این پرسش پاسخ دهم که اگر رئیس‌جمهور آمریکا بودم یا به او مشاوره می‌دادم، چه باید می‌کردم به نظرم وظیفه واشنگتن این نیست که از پیش بگوید راه‌حل باید یک کشور، دو کشور یا چهار کشور باشد. باید بر یک اصل پای بفشارد: هر کسی که میان رود اردن و دریا (دریای مدیترانه) زندگی می‌کند باید از حقوق سیاسی و مدنی برابر برخوردار باشد. سیاست آمریکا باید بر اساس همین معیار قضاوت کند: آیا سیاست طرف‌ها این اصل برابری را رعایت می‌کند یا نه.
اما متأسفانه در دولت بایدن، همین «در آغوش گرفتن گرم اسرائیل» ادامه یافت. این تصور وجود داشت که با حمایت گرم و انتقاد خصوصی می‌توان بر اسرائیل اثر گذاشت، اما نتیجه همیشه یکسان بود: اسرائیل آغوش را به یاد می‌سپارد و انتقاد را فراموش می‌کند. پس از ۷ اکتبر، این سیاست به اوج خود رسید. ایالات متحده کاملاً در پیروی از مسیر اسرائیل پیش رفت، در حالی که اسرائیل در غزه مرتکب جنایات فجیع جنگی می‌شد. آمریکا نفوذ عظیمی داشت، به‌ویژه به‌خاطر ارسال سلاح، اما هرگز از آن استفاده نکرد. آمریکا می‌توانست بگوید: «اگر می‌خواهید جنگ را ادامه دهید، بدون سلاح‌های ما نمی‌توانید.» اگر اسرائیل می‌خواست به قیمت از دست دادن سلاح‌های آمریکایی، کشتار را ادامه دهد، انتخاب خودش بود.
به‌جای آن، دولت بایدن سلاح‌ها را همچنان فرستاد و در عین حال می‌گفت «ما بی‌وقفه برای آتش‌بس تلاش می‌کنیم» در حالی که همین ارسال سلاح‌ها تضمین می‌کرد آتش‌بس هرگز اتفاق نیفتد.
دولت نتانیاهو می‌گوید: «دیدید؟ اگر فشار نظامی نمی‌آوردیم، حماس تسلیم نمی‌شد و گروگان‌ها را آزاد نمی‌کرد.» اما من با این منطق مخالفم. هیچ هدفی، حتی رهایی اسرا، نمی‌تواند وسایل غیرانسانی و کشتار گسترده غیرنظامیان را توجیه کند. حتی اگر فرض کنیم برخی اهداف نظامی حاصل شده، این به معنای مشروع بودن جنایت نیست.
در نهایت، درباره نقش ترامپ در آتش‌بس اخیر باید گفت ترکیبی از عوامل باعث آن شد: خستگی دو طرف، فشار بین‌المللی، و محاسبات سیاسی داخلی اسرائیل. اما باید پذیرفت که ترامپ کاری کرد که دولت بایدن نتوانست؛ او مستقیماً با بازیگران گفت‌وگو کرد، حتی با حماس از طریق ترکیه و قطر و در نهایت به نتانیاهو گفت «کافی است، تمامش کن.» این روش‌ها غیرمتعارف بود، اما مؤثر. شاید همین «صراحت عریان» برای بسیاری در منطقه از ریاکاری اخلاقی واشنگتن بایدن صادقانه‌تر به نظر آمد.

چشم‌انداز صلح در این مقطع چگونه است؟ اگر آتش‌بس یا حداقل وضعیتی بهتر از یک ماه پیش حفظ شود، آیا پیش‌بینی می‌کنید این وضعیت پابرجا بماند؟

با توجه به پیچیدگی‌ها و ابهامات طرح ترامپ، دلایل زیادی برای بدبینی و شک وجود دارد. هیچ ناظر بی‌طرفی برای ارزیابی تخلفات وجود ندارد و هیچ نهادی نیست که بتوان به آن مراجعه کرد. پس از آتش‌بس، اظهارات رئیس‌جمهوری و مقامات ارشد درباره نحوه ارزیابی اوضاع گیج‌کننده بود. گاهی می‌گوید اقدامات حماس در غزه توجیه‌پذیر است، گاهی هشدار می‌دهد اگر ادامه دهند، نابود خواهند شد. بنابراین نمی‌توان پیش‌بینی کرد این دولت چه موضعی خواهد گرفت یا چه فشاری بر هر دو طرف وارد می‌کند.
با این حال، ممکن است آتش‌بس حفظ شود، زیرا نه اسرائیل و نه حماس در حال حاضر علاقه‌ای به ازسرگیری کامل درگیری‌ها ندارند. با وجود این‌، این آتش‌بس شکننده خواهد بود، زیرا اختلافات اساسی درباره توانایی اسرائیل در حمله به حماس و حفظ کنترل منطقه وجود دارد. در مراحل بعدی، مانند ورود کامل نیروهای بین‌المللی برای تثبیت وضعیت و عقب‌نشینی به حاشیه، نیاز به مشارکت فعال آمریکا و نظارت بر هر دو طرف وجود دارد.
اگر به ترتیب اولویت‌ها نگاه کنیم، ابتدا آتش‌بس و آزادسازی اسرا است، سپس اداره بلندمدت غزه و ورود نیروهای بین‌المللی برای تثبیت و در نهایت، عقب‌نشینی حماس. مرحله بعدی، صلح بین فلسطینی‌های غزه و کرانه باختری است که دستیابی به آن دشوارتر است. هرچه به حلقه‌های بعدی نزدیک می‌شویم، احتمال تحقق آن کمتر می‌شود.

در مورد فرمول‌های اداره غزه و اصلاح رهبری فلسطینی و امنیت غزه، آیا اینها واقع‌بینانه و قابل اجرا هستند؟

تصور نمی‌کنم حماس موافقت کند که تسلیم شود. تعاریف مختلفی وجود دارد؛ اینکه چه سلاح‌هایی باید کنار گذاشته شود تا دیگر جنبش مسلح نباشد، به معنای بازگشت به همه چیزهایی است که از ابتدای تأسیس برای آن ایستاده‌اند و به نوعی به جنبشی تبدیل می‌شوند که خود از ابتدا محکوم کرده‌اند.
همچنین برای اسرائیل سخت است که قبول کند یک نیروی بین‌المللی واقعی به عنوان حائل بین اسرائیل و غزه عمل کند یا امنیت خود را به نهادی خارجی بسپارد. ممکن است نسخه‌ای از این طرح وجود داشته باشد که نقش بین‌المللی بیشتری داشته باشد، کشورهای عرب خلیج فارس وارد شوند، یک دولت تکنوکرات تشکیل شود و حماس موافقت کند، اما اسرائیل همچنان غزه را همانند کرانه باختری کنترل کند و حماس از تسلیحات خود صرف‌نظر نکند. این وضعیت می‌تواند یک تعادل ناپایدار باشد، اما حداقل قابل تصور است.

روایت پیروزمندانه‌ای از سوی دولت (رژیم) اسرائیل و حامیانش پس از هفتم اکتبر وجود داشت. اسرائیل در برخورد با حماس در شمال و مقابله با ایران فعال بود و ادعا می‌کند با کمک آمریکا برنامه هسته‌ای ایران را مختل کرده است، اگرچه ایرانی‌ها همچنان حاضر به گفت‌وگو با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی هستند و وضعیت به‌مراتب بدتر نشده است.

در مورد اسرائیل، فلسطین و آمریکا، مشکل تبدیل قدرت نظامی به منافع سیاسی و دیپلماتیک وجود دارد. اسرائیل امروز از نظر منطقه‌ای و نظامی قدرتمند است، اما منزوی‌تر از همیشه است و نتوانسته قدرت خود را به دستاورد سیاسی تبدیل کند. فلسطینی‌ها حمایت بین‌المللی زیادی دارند، اما جنبش ملی فلسطین بسیار ضعیف و بدون رهبری است و قادر به ارائه دستاورد ملموس به مردم خود نیست.
ترامپ توانایی زیادی برای عبور از قوانین سیاسی و ایجاد تغییرات دارد، اما دولت آمریکا هنوز دقیقاً نمی‌داند چه می‌خواهد و نمی‌تواند قدرت خود را به طرحی عملی روی زمین تبدیل کند. هر سه طرف، بین دارایی‌ها و توانایی تبدیل آن به مزیت واقعی اختلاف دارند و باید دید آیا قادر به استفاده مؤثر از آن هستند یا نه.
در آمریکا، دیدگاه عمومی بویژه نسل جوان نسبت به خاورمیانه و نقش آمریکا تغییر کرده است و آنها جهان و منطقه را متفاوت از گذشته می‌بینند. این موضوع برای اسرائیل مهم است، زیرا می‌تواند بر تحرکات دیپلماتیک و فشارهای بین‌المللی تأثیر بگذارد.
در مورد برنامه هسته‌ای ایران، حملات اسرائیل و آمریکا برنامه هسته‌ای ایران را فقط به عقب انداخته است. هنوز حدود ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده ۶۰ درصد وجود دارد و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قادر به بازرسی نیست، ایران برای بازسازی برنامه خود به سختی تصمیم خواهد گرفت. در حالت کلی، ایران هنوز می‌تواند برنامه هسته‌ای خود را ادامه دهد. از سوی دیگر، آمریکا ممکن است برای توافق جدید خواستار محدودیت‌های بیشتر در برنامه موشکی و حمایت ایران از گروه‌های شبه‌نظامی شود که ایران حاضر به چنین چیزی که به معنای تسلیم کامل است، نخواهد بود.
می‌توان یک توافق احتمالی دید که در ازای رفع برخی تحریم‌ها، ایران تعلیق محدود فعالیت‌های هسته‌ای خود را قبول کند و مذاکرات با آمریکا ادامه یابد. ترامپ ممکن است فراتر از محدودیت‌های اوباما و بایدن عمل کند و تجارت و سرمایه‌گذاری با ایران را جذاب کند. بازگشت به برجام در دولت بایدن کند پیش رفت، زیرا ایران نسبت به تعهد آمریکا بدبین بود و ملاحظات داخلی نیز وجود داشت. بنابراین، آمریکا زمان زیادی از دست داد.
در منطقه، توازن جدیدی در حال شکل‌گیری است: روابط جدید کشورهای خلیج فارس با اسرائیل، اما شک و تردید بالا و اختلافات بین مصر، قطر، ترکیه و عربستان وجود دارد. توافق ابراهیم بین امارات و اسرائیل همچنان مهم و ممکن است توسعه یابد، اما بسیاری از عناصر منطقه هنوز نامشخص هستند و نتایج احتمالی نامعلوم است. دولت ترامپ به دنبال معاملات بر پایه مالی و تجاری بود و در حال حاضر ممکن است برخی اقدامات اقتصادی و دیپلماتیک جدید در منطقه به ثمر برسد، مانند تلاش برای صلح بین الجزایر و مراکش.
سعودی‌ها باید مراقب باشند که رابطه با اسرائیل را زود عادی‌سازی نکنند، زیرا دیدگاه عمومی جهان عرب و مسلمانان نسبت به اسرائیل منفی است.

برش 

اگر می‌توانستید رئیس‌جمهوری کلینتون را متقاعد کنید که مسیر دو کشوری محکوم به شکست است، در آن زمان چه می‌کردید؟

من نمی‌خواستم او را متقاعد کنم چون خودم قویاً معتقد به راه‌حل دوکشوری بودم. بنابراین چیزی که به او می‌گفتم دو چیز بود: اول اینکه باید کنترل این مذاکرات را به دست بگیرید و من در حال حاضر به اجلاس کمپ دیوید فکر می‌کنم، زیرا از آنجایی که در ابتدا آنجا نبودم، در سال ۱۹۹۸ به این تیم پیوستم، تقریباً دو سال قبل از اجلاس کمپ دیوید. فکر می‌کنم یک کاری که دولت هرگز انجام نداد، این بود که مسئولیت را به عهده بگیرد و بگوید این روند ماست، مانند روشی که رئیس‌جمهوری کارتر برای کمپ دیوید خود انجام داد، جایی که متنی داشت که آن را کنترل می‌کرد، قلم را در دست داشت، به مصری‌ها یا اسرائیلی‌ها اجازه نمی‌داد کسی را برای او کنترل کنند و تغییراتی را که فکر می‌کرد لازم است و هر دو طرف در این مورد درخواست می‌کنند، اعمال کرد، همان‌طور که در کتاب شرح می‌دهیم، تیم آمریکایی که من بخشی از آن بودم، تقریباً بلافاصله پس از رد شدن توسط یکی از طرفین، کنترل را از دست داد، عمدتاً اعتراضاتی که ما به آنها گوش می‌دهیم یا دولت به آنها گوش می‌دهد، اعتراضات اسرائیلی‌ها بود و بنابراین ما کنترل را از دست دادیم.
دوم اینکه فکر می‌کنم باید این روند را زودتر آغاز می‌کردیم. نباید منتظر می‌ماندیم تا کمتر از یک سال به پایان دوره ریاست‌جمهوری باقی بماند. از دید فلسطینی‌ها، از آنها خواسته می‌شد بار دیگر امتیازاتی «بیش از حد» بدهند؛ در حالی که از نظر خودشان، پیش‌تر امتیاز بزرگی داده بودند – یعنی پذیرفته بودند فقط ۲۲ درصد از تمام فلسطین تاریخی را داشته باشند‌- و حالا از آنها خواسته می‌شد از همان هم بگذرند، آن هم در زمانی که رئیس‌جمهوری آمریکا در آستانه ترک قدرت بود و نخست‌وزیر اسرائیل هم معلوم نبود در قدرت بماند یا نه. در چنین شرایطی طبیعی بود که رهبران فلسطینی بگویند: «ما قرار است امتیاز بدهیم، اما معلوم نیست چیزی از آن نصیب‌مان شود. پس به نظرم باید زودتر آغاز می‌کردیم، روند را در دست می‌گرفتیم و یک دیدگاه آمریکایی درباره چگونگی پایان کنفرانس می‌داشتیم، نه اینکه بیش از اندازه تحت تأثیر برداشت‌ها و فرضیات اسرائیلی از شکل نهایی توافق قرار بگیریم.

ایران

The post رابرت مالی: حضور یک نیروی بین‌المللی در غزه برای اسرائیل سخت است appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جهان ؛ نماینده ویژه سابق آمریکا در امور ایران، طی گفتگو با شبکه آمریکایی ام‌اس‌ان‌بی‌سی با اشاره به شکست تلاش‌های دولت بایدن برای احیای توافق هسته‌ای (برجام)، تاکید کرد که اعمال تحریم‌ها به‌تنهایی برای وادار کردن کشورها به تسلیم کافی نیست و گزینه نظامی نیز راه‌حلی برای مسئله هسته‌ای ایران محسوب نمی‌شود.

مالی که سابقه هدایت مذاکرات هسته‌ای در دوران ریاست‌جمهوری باراک اوباما را دارد، در این گفتگو از چرایی ناکامی دیپلماسی دولت بایدن، راهبردهای غلط آمریکا در قبال ایران و همچنین نگرانی از تغییر جهت در سیاست‌های هسته‌ای تهران سخن گفت.

مالی با اشاره به تجربیات کشورهای مختلف همچون لیبی، عراق، کره شمالی و اوکراین، تصریح کرد: «اگر من جای مقامات ایرانی بودم، احتمالاً به این نتیجه می‌رسیدم که به سلاح هسته‌ای نیاز دارم. قذافی پس از تسلیم برنامه هسته‌ای‌اش، سرنگون شد. صدام حسین که بمب نداشت نیز سقوط کرد. اما کره شمالی، که بمب دارد، در امان مانده است.»

وی با اشاره به مواضع ایران مبنی بر صلح آمیز بودن برنامه هسته‌ای آن اما ادعا کرد: «اکنون نسبت به گذشته، نظارت بسیار کمتری بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران وجود دارد و ما از میزان واقعی ذخایر اورانیوم غنی‌شده این کشور مطلع نیستیم. این شرایط ممکن است ایران را بیش از گذشته به سمت ساخت بمب سوق دهد.»

نماینده پیشین آمریکا گفت که واشنگتن بیش از حد به ابزار تحریم تکیه کرده است و افزود: «تحریم‌های فلج‌کننده اقتصادی، بخشی از میراث دولت اوباما بود. با این حال، تصور اینکه اعمال فشار اقتصادی به‌تنهایی می‌تواند کشوری مانند ایران را به عقب‌نشینی وادار کند، نادرست است. ایران در برابر فشارها، حاضر نیست امتیازات راهبردی خود را بدون دریافت امتیاز متقابل واگذار کند.»

او همچنین گفت: «ما اشتباه می‌کردیم که تصور می‌کردیم ایران به دلیل فشار تحریم‌ها، خواهان تسلیم است. حتی دونالد ترامپ نیز با وجود کمپین فشار حداکثری، موفق به وادار کردن ایران به عقب‌نشینی نشد.»

مالی در ادامه این گفتگو، استفاده از گزینه نظامی علیه تاسیسات هسته‌ای ایران را اقدامی اشتباه دانست و تصریح کرد: «حمله نظامی نه‌تنها مشکل را حل نمی‌کند، بلکه باعث بروز پیامدهایی غیرقابل پیش‌بینی خواهد شد که ممکن است برای سال‌ها تداوم داشته باشد.»

وی با اشاره به حملات اخیر رژیم اسرائیل به مراکز مختلف در ایران، از جمله بیمارستان‌ها و مناطق غیرنظامی، گفت: «این حملات نه تنها باعث اعتراض یا قیام مردم نشد، بلکه نوعی همبستگی ملی در واکنش به تهدید خارجی ایجاد کرد.»

مالی با اشاره به تهدیداتی که ایران در محیط ژئوپلیتیکی خود با آن مواجه است، از جمله حضور نظامی آمریکا در عراق و افغانستان و مجاورت با قدرت‌های هسته‌ای همچون هند و پاکستان، گفت: «تهدید از جانب اسرائیل تنها بخشی از معادله است. ایران کشوری است که حتی در زمان جنگ با عراق، که مورد حمایت آمریکا، کشورهای عربی و شوروی سابق بود، توانست بر پای خود بایستد.»

او تاکید کرد: «ایران را نمی‌توان صرفاً یک رژیم ایدئولوژیک غیرمنطقی دانست که با تحریم و تهدید تسلیم می‌شود. اگر آن‌ را غیرمنطقی بدانیم، نمی‌توان همزمان انتظار داشت تحت فشار عقب‌نشینی کند. این دو فرض با یکدیگر ناسازگارند.»

مالی در ادامه افزود: «اسرائیل هیچ‌گاه خواهان بازگشت ایران به تعاملات اقتصادی و سیاسی با اروپا و آمریکا نبوده است. از دید آنها، توافق برجام تهدیدی برای امنیت اسرائیل بود و تلاش بسیاری برای ناکام گذاشتن آن انجام دادند؛ تلاشی که در دوره ترامپ به موفقیت رسید.»

The post رابرت مالی:حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران اشتباه بود | تهران تحت فشار، امتیاز راهبردی نمی‌دهد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

قانون‌گذاران جمهوری‌خواه آمریکا از “جزئیات نگران‌کننده‌ای” پرده برداشته‌اند که نشان می‌دهد “رابرت مالی” نماینده ویژه پیشین آمریکا در امور ایران که در مذاکرات وین برای احیای توافق هسته‌ای نیز مشارکت داشت، اطلاعات محرمانه را در حساب کاربری پست الکترونیکی و تلفن همراه خود نگهداری می‌کرد که بعدا، “یک عامل سایبری متخاصم” به آن دسترسی پیدا کرده بود.

نشریه نیویورک پست در این باره گزارش داد: اعضای ارشد حزب جمهوری‌خواه در کمیته روابط خارجی سنا و کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا، روز دوشنبه، از وزارت امور خارجه این کشور خواستند این اتهامات علیه مالی را تایید کند که در ژوئن گذشته، در میان تحقیقات وزارت امور خارجه درباره نگهداری نامناسب اطلاعات محرمانه توسط او، بی‌سروصدا، به مرخصی اجباری فرستاده شد و مجوز امنیتی او به تعلیق درآمد.

وزارت امور خارجه از افشای ماهیت دقیق این اتهامات علیه مالی خودداری کرده است و همین امر باعث شد “جیمز ریش” از اعضای ارشد جمهوری‌خواه کمیته روابط خارجی سنا و “میچ مک‌کال” عضو ارشد جمهوری‌خواه کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا تحقیقات خود را درباره این دیپلمات ارشد دولت بایدن آغاز کنند.

ریش و مک‌کال در نامه‌ای به “آنتونی بلینکن” وزیر امور خارجه آمریکا گفتند که “به دلیل طفره‌روی وزارت امور خارجه و شفافیت به‌خرج ندادن آن، ما تلاش کردیم که از منابع دیگری در این باره اطلاعات کسب کنیم.”

به گفته ریش و مک‌کال، تحقیقات آن‌ها “از اطلاعات و اتهامات نگران‌کننده‌ای پرده برداشته است.”

به گزارش ایسنا، این دو عضو ارشد مجلس نمایندگان و سنای آمریکا گفتند: به ویژه، ما پی برده‌ایم که مجوز امنیتی آقای مالی به دلیل انتقال اسناد محرمانه به حساب کاربری پست الکترونیکی شخصی‌اش و بارگزاری این اسناد در تلفن همراه شخصی او به تعلیق درآمده است.”

آن‌ها افزودند: مشخص نیست که او قرار بوده این اسناد را به چه کسی ارائه کند اما گمان می‌رود که یک عامل سایبری متخاصم توانسته بود به حساب کاربری پست الکترونیکی او یا تلفن همراه شخصی‌اش دسترسی پیدا کرده و این اطلاعات را بارگزاری کند.

این قانون‌گذاران از بلینکن خواستند اطلاعات بیشتری درباره شمار اسناد محرمانه‌ای که مالی به دستگاه‌های شخصی‌اش انتقال داده بود و مسطح محرمانه بودن آن‌ها توضیحات بیشتری ارائه دهد.

آن‌ها همچنین خواسته‌اند بدانند که آیا مالی این اسناد را برای اشخاصی بدون مجوز امنیتی ارسال کرده و آیا ایران مسئول این هک بوده است یا نه‌.

ریش و مک‌کال تاکید کردند: اتهاماتی که ما از آن باخبر شده‌ایم، به شدت نگران‌کننده بوده پاسخی فوری می‌طلبد. این اتهامات تاثیر قابل توجهی روی امنیت ملی ما دارد و افراد مرتبط باید سریع و قویا پاسخگو شوند.

یک سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، روز سه‌شنبه، به نیویورک پست گفت که مالی همچنان در مرخصی به سر می‌برد و این وزارت‌خانه اطلاعاتی را در زمینه استعلام افراد در رابطه با سیاست ایران در اختیار کنگره گذاشته است.

اما این سخنگو درباره اتهاماتی که ریش و مک‌کال مطرح کرده‌اند، اظهار نظر نکرد.

The post ادعای دو عضو کنگره: علت تعلیق رابرت مالی ارسال اسناد محرمانه به ای‌میلی شخصی‌اش بود appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

ر‌وزنامه شرق در شماره روز شنبه ۸ مهر گزارشی درباره ادعای هک ایمیل وزیر سابق امور خارجه و دو تن از مدیران ارشد این وزارتخانه منتشر کرده است که متن آن را می‌خوانید.

تابستان ۱۴۰۱ درحالی‌که ایران و آمریکا به توافق بسیار نزدیک بودند، همه چیز ناگهان بر هم خورد. هیچ‌کس از جزئیات اطلاع نداشت و هنوز هم ندارد؛ اما اندکی بعد مشخص بود «نشت اطلاعاتی» خاصی گریبان دولت آمریکا را گرفته است. راب مالی مسئول میز ایران در وزارت خارجه آمریکا کنار رفت و اندکی بعد تهران‌تایمز که نشریه‌ای انگلیسی‌زبان در تهران است، اطلاعاتی درباره علت کنار‌رفتن او منتشر کرد. او متهم بود که با «برخی از ایرانیان و محافل دانشگاهی تماس داشته و قوانین مربوط به حفاظت اطلاعاتش را رعایت نکرده است». حالا فاز جدید این پروژه با میدان‌داری ایران‌اینترنشنال کلید خورده است؛ همان دسته‌ای که روزگاری می‌گفتند: برجام به دست علی واعظ و گروه بین‌المللی بحران نوشته شده، امروز مدعی «نفوذ ایران در آمریکا» می‌شوند. در این پروژه ایمیل‌هایی از مقامات سابق وزارت خارجه ایران در ایران‌اینترنشنال و وب‌سایت «سمافور» آمریکایی منتشر شده است که در ارتباط با گروه بین‌المللی بحران بودند. سه ایرانی وزارت خارجه یعنی محمدجواد ظریف، مصطفی زهرانی، مدیرکل سابق امور راهبردی وزارت خارجه ایران و سعید خطیب‌زاده به همراه سه ایرانی آمریکایی در رد‌و‌بدل شدن این ایمیل‌ها دیده می‌شوند. صرف‌نظر از آنچه اتفاق افتاده است، سؤالات زیادی در‌این‌باره قابل طرح است: منشأ درز ایمیل‌های ایرانی کجاست؟ آیا سایت وزارت خارجه ایران هک شده است؟ آیا این اولین پروژه بود؟ دست آخر اینکه هدف از اجرای این پروژه با دست ایران‌اینترنشنال چیست؟ آیا برهم‌زدن احتمال توافق را می‌توان به‌عنوان تنها هدف این پروژه در نظر گرفت؟ یا آنکه هدف این پروژه بین‌المللی چیزی فراتر از برجام است.

افشای روابط با مسئولان ایرانی

ادعای اینترنشنال این است که به محتوای «هزاران ایمیلی» دسترسی پیدا کرده که بین دیپلمات‌های ایران و اعضای یک شبکه در آمریکا رد‌وبدل شده است. اعضای این شبکه کسانی هستند که در گروه بین‌المللی بحران همکار راب مالی بودند. راب مالی پیش از آنکه به وزارت خارجه آمریکا برود، مسئول میز ایران در گروه بین‌المللی بحران بود.

براساس این گزارش در اواخر سال ۱۳۹۲ وزارت خارجه ایران حلقه‌ای از تحلیلگران و محققان خارج کشور را تحت عنوان «طرح کارشناسان ایران»

(The Iran Experts Initiative) تشکیل داد. علی واعظ بعد از انتشار این اسناد در گفت‌وگو با BBC تشکیل این گروه و ارتباط را تأیید می‌کند. همچنین او تأیید می‌کند که هزینه‌های این گروه را نه دولت ایران؛ بلکه یک کشور اروپایی پرداخت کرده است که در گزارش نیز به نام آن اشاره‌ای نشده است. سه نفر ایرانی-آمریکایی که در این پرونده به آنها پرداخته شده عبارت‌اند از:

۱- آرین طباطبایی: محقق خاورمیانه در اندیشکده «صندوق مارشال آلمان» مستقر در واشنگتن است. او درحال‌حاضر رئیس دفتر معاون وزیر دفاع آمریکا در امور عملیات‌ ویژه و جنگ‌های محدود است و در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ مشاور رسمی رابرت مالی بوده است. او فرزند سیدجواد طباطبایی استاد علوم سیاسی ایرانی است که به‌تازگی درگذشت.

۲ – علی واعظ: مدیر فعلی پروژه ایران در گروه بین‌المللی بحران که به ادعای ایران‌اینترنشنال پیش‌نویس توییت‌های راب مالی را هم حتی هم‌اکنون آماده می‌کند.

۳ – دینا اسفندیاری: از همکاران علی واعظ در گروه بین‌المللی بحران.

علاوه‌ بر این افراد از روزبه فارسی، همکار مؤسسه امور بین‌الملل سوئد و عدنان طباطبایی از مرکز تحقیقات کاربردی همکاری با شرق نیز در این گزارش به‌عنوان کسانی که با پروژه «کارشناسان جوان ایرانی» مرتبط هستند، نام برده شده است.

سفر به ایران

در بخشی از این گزارش به تشکیل اولین جلسه این گروه با جواد ظریف در هتل کوبورگ وین اشاره شده و اهداف را این‌گونه بیان کرده است: «سخنان ظریف، تحلیلگران ایران را مجذوب خود کرد. مقامات ایرانی از احساسات ملی‌گرایانه تحلیلگران عمدتا نسل دومی بهره بردند، به آنان دسترسی به مقامات عالی‌رتبه جمهوری اسلامی را دادند و از آنان برای سفر به تهران دعوت کردند. در مقابل، این تحلیلگران اشتیاق خود را برای همکاری و حمایت از سیاست خارجی جدید تهران که هدفش صلح‌آمیز و شفاف جلوه‌دادن برنامه هسته‌ای ایران بود، نشان دادند». اسفند سال ۹۲ علی واعظ به همراه هیئتی از گروه بین‌المللی بحران به تهران سفر کردند و با اکبر هاشمی‌رفسنجانی نیز دیدار داشتند. براساس ایمیل‌هایی که منتشر شده، قرار بود «راب مالی» نیز در این سفر آنها را به تهران همراهی کند؛ اما با ورودش به وزارت خارجه آمریکا در آن تاریخ همراهی با آن هیئت را کنسل می‌کند.

حالا این افراد متهم به همکاری با ایران هستند؛ آن‌هم در جهت اهداف سیاست خارجی ایران.

طرح کارشناسان

براساس گزارش منتشر‌شده خطیب‌زاده در ایمیلی که در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۳۹۲ (۵ مارس ۲۰۱۴) به مجید تخت‌روانچی، یکی از مذاکره‌کنندگان ارشد هسته‌ای ایران و مصطفی زهرانی، رئیس مؤسسه مطالعات سیاسی و بین‌المللی، ایده تشکیل این گروه را بیان می‌کند: «این ابتکار که ما آن را «طرح کارشناسان ایران» می‌نامیم، شامل یک گروه اصلی متشکل از شش تا ۱۰ نفر از ایرانیان شاخص نسل دوم خواهد بود که با اندیشکده‌ها و مؤسسات آکادمیک مطرح بین‌المللی، عمدتا در اروپا و آمریکا مرتبط‌اند». همچنین ادعا شده است که اندکی پس از تشکیل این گروه زهرانی در ایمیلی به تاریخ ۱۴ فروردین ۱۳۹۳ (۳ آوریل ۲۰۱۴) از ظریف پرسیده بود: «به دستور رئیس قبلی خود مالی، علی واعظ به وین خواهد آمد. از گروه ما با چه کسی دستور می‌فرمایید دیدار کند؟».

مشورت‌ها

اصلی‌ترین اتهام افراد نزدیک به راب مالی در آمریکا این است که با افرادی از وزارت خارجه ایران در ارتباط بودند و از آنها مشورت دریافت می‌کردند. برای اثبات این ادعا چند ایمیل منتشر شده است. در یکی از این ایمیل‌ها آرین طباطبایی درباره سفر به اسرائیل از جواد ظریف مشورت خواسته است که با مخالفت روبه‌رو شده است. سناتورهای آمریکایی، مقامات پنتاگون و دولت بایدن را تحت فشار قرار دادند که این نوع ارتباطات به منزله ارتباط با کشور متخاصم است؛ اما پنتاگون می‌گوید سوابق امنیتی آرین طباطبایی بررسی شده است. آن‌طور که از این گزارش برمی‌آید، آرین طباطبایی با دریافت مشورت از ایران سفر به اسرائیل را کنسل می‌کند. این می‌تواند یکی از مهم‌ترین دلایل کینه‌توزانه اسرائیل برای مقابله با این طرح نیز قلمداد شود؛ چراکه به‌خوبی می‌دانیم برای اسرائیل چنین رفتاری چه معنایی دارد.

همچنین براساس این گزارش علی واعظ در ۱۴ خرداد ۱۳۹۳ در یک ایمیل به مصطفی زهرانی مقاله خود با عنوان «خاطرات مفهومی دیپلماسی هسته‌ای با ایران» را برای او فرستاده تا نظرات مقامات ایرانی را دریافت کند. آنها همچنین پیشنهاد دادند که می‌توانند مقالاتی را به نام مقامات ایرانی آماده کنند تا در رسانه‌ها منتشر شود. براساس این گزارش این گروه تلاش کرده بود تا به غرب نشان دهد که تعداد سانتریفیوژهای مورد احتیاج ایران نه هزارو ۵۰۰ عدد بلکه بیشتر است؛ موضوعی که در گفت‌وگوهای هسته‌ای به یک مناقشه بزرگ تبدیل شده بود. همچنین در تیرماه ۹۳ آرین طباطبایی لینک مقاله‌اش در بوستون گلوب را برای زهرانی فرستاده است که در آن به «پنج باور اشتباه درباره برنامه هسته‌ای ایران» می‌پرداخت. هدف این مقاله تبیین فتوای منع تولید و استفاده از سلاح‌های هسته‌ای بود؛ موضوعی که توانست یکی از پایه‌های اثبات صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای ایران قلمداد شود.

‌هدف ایمیل‌ها

۱‌- تصاویر منتشر‌شده از ایمیل‌ها این ادعا را مطرح می‌کند که ایمیل‌ها از آدرس ایمیل‌های شخصی به نام ظریف، زهرانی و خطیب‌زاده در یاهو و گوگل ارسال و دریافت شده است. در هیچ بخشی از این گزارش حتی یک نمونه از ایمیل‌هایی که بین طرف‌های آمریکایی رد‌و‌بدل شده باشد، وجود ندارد. این موضوع اثبات می‌کند که هدف اصلی دسترسی به ایمیل‌های طرف ایرانی ماجراست.

۲ – آیا تعداد ایمیل‌ها آن‌طور که ادعا شده هزاران ایمیل را شامل می‌شود؟ بررسی گزارش نشان می‌دهد این‌گونه نیست. آنها تنها چندین ایمیل را در اختیار دارند. نشانه‌ای از اینکه حجم عظیمی از ایمیل‌ها در دسترس این افراد باشد، دیده نمی‌شود. در این زمینه ما نمونه‌های دیگری را شاهد بودیم. هک‌شدن ایمیل سازمان تبلیغات اسلامی و همچنین خبرگزاری فارس نمونه‌های روشن و مشخص این دست هک‌شدن‌‌هاست. به اینها می‌توان هک‌شدن سایت معاونت اول دولت را نیز که اطلاعات آن اندک‌اندک و آهسته منتشر می‌شود، اضافه کرد. اما آنچه مشاهده می‌شود، نه هزاران ایمیل بلکه تنها چندین ایمیل است که محتوای آن منتشر شده است.

۳ – در‌صورتی‌که ایران‌‌اینترنشنال دسترسی به تعداد کثیری از ایمیل‌های مقامات ایرانی از‌جمله جواد ظریف را داشت، طبیعتا باید اطلاعات مهم‌تری از آن را به نمایش می‌گذاشت؛ اطلاعاتی مانند ارتباط ظریف با مقامات آمریکایی یا مواردی که آنها در میان خود به بحث و بررسی آن پرداخته بودند. سؤال اصلی اینجاست که اگر دسترسی به هزاران ایمیل ایجاد شده‌، چرا از میان هزاران ایمیل تنها ایمیل‌هایی که به بخشی از ایرانیان خارج مربوط می‌شد به رسانه‌ها رسیده است؟

۴ – اما این اولین پروژه‌ای نبود که در این ارتباط شاهد آن بودیم؛ در همین رابطه به سه پروژه زیر می‌توان اشاره کرد:

تهران‌تایمز علیه مالی

تیرماه ۱۴۰۲ تهران‌تایمز مدعی شد رابرت مالی، نماینده آمریکا در امور ایران، به دلیل گفت‌وگوهای محرمانه با یک دیپلمات ارشد ایرانی در سازمان ملل و تعاملات مشکوک او با مشاوران غیررسمی ایرانی‌تبار، به مرخصی بدون حقوق اجبار شده است. در این بخش گزارش اینترنشنال و تهران‌تایمز تنه به تنه یکدیگر می‌زند. موضوع گزارش تهران‌تایمز نیز مانند گزارش ایران‌اینترنشنال ارتباط «مالی» با محافل دانشگاهی و تماس با ایرانیان بود. تهران‌تایمز گزارش داده بود مالی در حد یک تاکتیک مذاکره، مرتب با محافل و افراد مختلف برای پیشبرد سیاست‌های خود در مورد ایران در تماس بوده است. مالی از طریق این تماس‌ها به دنبال تأثیرگذاری بر محاسبات تیم مذاکره‌کننده ایرانی بود. اما نکته اینجاست که تهران‌تایمز تا همین حالا نیز درباره افرادی از داخل ایران که طرف ارتباط با مالی باشند، هیچ سخنی به میان نیاورده، اما در عین حال در ارتباط با افراد بیرونی اسامی آنها مطرح شده است. بر اساس این گزارش‌ها، این افراد عبارت‌اند از علی واعظ، دست راست سابق مالی در گروه بین‌المللی بحران، ولی نصر، استاد دانشکده مطالعات بین‌المللی پیشرفته جان هاپکینز و تریتا پارسی، همکار فعلی پسر مالی در مؤسسه کوئینسی.

پروژه رسوایی مکعب سیاه

خرداد ۱۳۹۷پروژه‌ای با عنوان «مکعب سیاه» افشا شد که از ابتدای سال ۹۶ در دوران ترامپ به دنبال این بود تا افرادی را که درگیر در پروژه توافق هسته‌ای در دولت اوباما بودند، با رسوایی‌های اخلاقی بی‌اعتبار کند. بر اساس گزارش‌ها، تحقیقات خبرنگاران شبکه خبری آمریکایی «ان‌بی‌سی» نشان داد که یک شرکت تجاری در حوزه امنیتی اسرائیلی با عنوان «مکعب سیاه» (Black Cube) با پیمانکاران دولتی و افراد خاص در وزارت خارجه آمریکا در تماس بوده است، با این هدف که افرادی را که در مذاکرات هسته‌ای با ایران نقش داشته‌اند، مورد اتهام قرار داده و چهره آنان را مخدوش کند. اسناد مرتبط با این شرکت که توسط شبکه خبری «ان‌بی‌سی» گردآوری شده بود، مصاحبه‌هایی با منابعی را شامل شده بود که به‌طور مستقیم در ارتباط با آن شرکت بوده‌اند. منبعی آشنا به فعالیت‌های این شرکت، گفته بود هدف آنان بی‌اعتبار‌کردن مقام‌های دولت اوباما بود که در ارتباط با توافق هسته‌ای با ایران کار می‌کردند. مکعب سیاه به دنبال شواهدی از رفتار نادرست از قبیل ناهنجاری جنسی یا فساد مالی توسط معماران توافق هسته‌ای بود. کارکنان آن شرکت امیدوار بودند چنین شواهدی را از طریق برقراری ارتباط دوستانه با اهداف‌شان و خویشاوندان آنان بیابند».

بر اساس گزارش‌های شبکه خبری «ان‌بی‌سی» آمریکا، یکی از اهداف این گروه، ایرانیان مقیم آمریکا از‌جمله تریتا پارسی بود. علی واعظ در واکنش به افشای ایمیل‌های جدیدش در گفت‌وگو با «بی‌بی‌سی فارسی» از پروژه «مکعب سیاه» به عنوان یکی دیگر از مواردی یاد می‌کند که با هدایت جریان «ضدبرجامی» علیه آنها اجرا شده بود.

رسوایی ایران دیس اینفو

رسوایی دیگر جریان ضدبرجامی به ماجرای جنگ‌طلبان ضدبرجامی باز‌می‌گردد. ماجرا با گزارش نگار مرتضوی در آسوشیتدپرس به یک رسوایی تبدیل شد که نشان می‌داد با بودجه دولت ترامپ پروژه‌ای برای هدف قرار‌دادن روزنامه‌نگاران، فعالان حقوق بشر و استادان دانشگاه آمریکا اجرا شود تا آنها را ضمن متهم‌کردن به همکاری با جمهوری اسلامی، بی‌اعتبار کنند. مدیر این پروژه «مریم معمارصادقی» بود که مدیر مؤسسه «توانا» است. معمار‌صادقی و مؤسسه او از حمله نظامی ترامپ به ایران دفاع می‌کردند. بعد از انتشار گزارش اقدامات این گروه، وزارت خارجه آمریکا بودجه آنها را که با نام «مقابله با رفتارهای مخرب جمهوری اسلامی» دریافت کرده بودند، قطع کرد. به عبارت روشن‌تر این افراد با استخدام اکانت‌هایی در فضای مجازی، علیه خبرنگاران و استادان آمریکایی که از توافق هسته‌ای دفاع می‌کردند، اقدام می‌کردند و همین دلیلی شد بر مسدود‌شدن بودجه میلیون‌دلاری‌ای که دولت آمریکا در اختیار این افراد قرار می‌داد.

اهداف پروژه چیست؟

همکاری جریان‌های مختلف ضدبرجامی که به صورت بین‌المللی پروژه جدید را اجرا کردند، می‌تواند اهداف کوتاه‌مدت و بلندمدتی را دربر بگیرد. در قالب اهداف کوتاه‌مدت، جناح جنگ‌طلب اسرائیل و ضدبرجامیون توانستند راب مالی را از مذاکرات حذف کنند تا احتمال بازگشت آمریکا به توافق برجام را کمتر کنند. در فاز بلندمدت آن می‌توان حمله و تخریب علیه جواد ظریف را در نظر داشت. آیا این جریان به استقبال بازگشت ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده می‌رود؟ اهداف مشترک ضدبرجامیون داخل و خارج و اسرائیل در این پروژه چیست؟ آیا بعد از اجرای فاز اول و دوم این پروژه شاهد فاز سومی از آن خواهیم بود؟ و شاید مهم‌ترین سؤال که می‌تواند نقش کلید ماجرا را ایفا کند، این است که «دسترسی به ایمیل‌های مقامات ایرانی چگونه صورت گرفته است؟». آیا برای این سؤال پاسخی یافت می‌شود؟

The post دسترسی به ایمیل‌های مقامات ایرانی چگونه صورت گرفته است؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

۳۰ سناتور در نامه‌ای که جمعه به وقت محلی به رویت فری‌بیکن رسید، از پنتاگون خواستند تا برای انجام بررسی‌های بیشتر، دسترسی‌های امنیتی طباطبایی همچون رابرت مالی نماینده ویژه آمریکا در امور ایران فورا تعلیق شود.

قانونگذاران جمهوریخواه عضو کمیته نیروهای مسلح سنای آمریکا تحقیقات رسمی در باره نحوه استخدام طباطبایی در دولت بایدن را که دسترسی‌های امنیتی فوق محرمانه دارد، آغاز کرده‌اند.

راجر ویکر سناتور جمهوریخواه عضو کمیته نیروهای مسلح سنای آمریکا جزو کسانی است که نام وی در نامه به پنتاگون آمده است.

The post سناتورهای جمهوریخواه خواهان تعلیق دسترسی‌های امنیتی آرین طباطبایی شدند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

این طرح در قالب متمم به لایحه اعتبارات وزارت خارجه آمریکا اضافه شده است. در این متمم عنوان شده دستمزد رابرت مالی بایستی به ۱ میلیون دلار کاهش پیدا کند.

در این طرح مشخص نشده میزان دستمزد رابرت مالی پیش از این چقدر بوده است. از جمله دیگر نکات ابهام این است که مشخص نیست این دستمزد مربوط به چه بازه زمانی است.

رسانه‌های آمریکا چندی پیش گزارش دادند مجوز امنیتی رابرت مالی به دلیل کوتاهی او در نگهداری اسناد محرمانه معلق شده است. گزارش شده بود که رابرت مالی به همین دلیل به مرخصی بدون حقوق فرستاده شده است.

مالی در گفت‌وگو با سی‌ان‌‌ان تصریح کرده بود: «به من اطلاع داده شده که استعلام امنیتی من تحت بررسی است. اطلاعات بیشتری در اختیار من گذاشته نشده اما انتظار دارم که تحقیقات به زودی و به نحو مطلوب فیصله پیدا کنند. در ضمن، من در مرخصی هستم.»

رابرت مالی از ژانویه ۲۰۲۱ چند روز بعد از روی کار آمدن جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا به عنوان نماینده ویژه دولت در امور ایران منصوب شد.

ادعاها درباره رابرت مالی در حالی مطرح شده که مذاکرات برای رفع تحریم‌ها علیه ایران از سال گذشته دچار وقفه شده است. آخرین دور مذاکرات رفع تحریم‌های وین مردادماه سال گذشته در وین برگزار شد. به گفته کارشناسان، برخی عوامل مانند فشارهای رژیم صهیونیستی، اختلافات با کنگره و مشکلات داخلی در آمریکا دلیل بی‌میلی دولت بایدن برای بازگشت به برجام، از زمان در دست گرفتن قدرت در کاخ سفید بوده است.

The post مجلس نمایندگان آمریکا خواستار کاهش دستمزد رابرت مالی شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

بر اساس بیانیه دانشگاه پرینستون، رابرت مالی نماینده ویژه پیشین در امور ایران ـ که در حال حاضر از سمت خود به عنوان فرستاده ویژه برای ایران تعلیق شده است ـ درس‌های «تصمیم‌گیری سیاست خارجی» و «دیپلماسی» را در مقاطع تحصیلات تکمیلی و کارشناسی تدریس خواهد کرد.

همچنین این بیانیه افزود که بینش‌ سیاسی رابرت مالی ـ که در چندین دولت، از جمله دولت اوباما و کلینتون و همچنین در «گروه بحران بین‌الملل» خدمت کرده است ـ فهم دانشجویان روابط بین‌الملل [از مسایل بین‌المللی] را تقویت می‌کند.

رئیس دانشکده روابط بین‌الملل پرینستون در این بیانیه از «کمک‌های ارزشمند و تجربیات دیپلماتیک» رابرت مالی استقبال کرده است.

پیش‌تر رابرت مالی، نماینده ویژه آمریکا در امور ایران در وزارت خارجه ایالات متحده بود. او دو سال پیش در پی روی کار آمدن دولت جو بایدن به این مقام منصوب شد.

مالی در حالی به این سمت منصوب شده بود که در زمان دولت اوباما، در توافق هسته‌ای با ایران نقش داشت. پیش از رابرت مالی، برایان هوک در دولت ترامپ در این سمت حضور داشت.

The post رابرت مالی، استاد دانشگاه پرینستون شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

او همچنین افزود: «ما واقعاً هیچ جزئیاتی در مورد تحقیقات مالی نداریم، زیرا این تحقیقات همچنان در حال انجام است و از آنجائی که پلیس فدرال در حال کار روی پرونده است، احتمالا یک مشکل امنیتی وجود دارد.»

رئیس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا تصریح کرد: «فقط به دلیل تحقیقات در حال انجام، فرض می‌کنم که آنها نمی‌توانند اطلاعات دقیقی ارائه کنند، و شاید قانون حفظ حریم خصوصی و سایر ملاحظات هم دشواریهایی برای وزارت امور خارجه ایجاد کرده باشد.»

مایکل مک‌کال، روز پنجشنبه ۲۳ تیر ( ۱۴ ژوئیه ) در نامه‌ای به آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده، خواستار برگزاری یک جلسه محرمانه درباره وضعیت تحقیقات مربوط به تعلیق صلاحیت امنیتی رابرت مالی تا روز چهارشنبه  ۴ مرداد (۲۶ ژوئیه)  شده بود.

بیشتر بخوانید
وزارت خارجه آمریکا: با کنگره درباره پرونده رابرت مالی در ارتباط هستیم

مک‌کال این نامه را پس از آنچه «ناکامی» وزارت امور خارجه آمریکا در ارائه «اطلاعاتی اساسی» به نامه ماه گذشته‌اش خواند، نوشت.

رئیس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا ۲۶ تیر در گفتگویی با شبکه سی‌بی‌اس درباره رابرت مالی گفت: «من نمی‌توانم به شما بگویم که این چقدر مهم است، زیرا اگر او به نحوی اطلاعات و اسرار را به دشمن ما منتقل کرده باشد از نظر من مرتکب خیانت شده است.»

تهران تایمز ۲۵ تیر در گزارشی به نقل از یک منبع آگاه وزارت امور خارجه ایالات متحده اعلام کرد که دلیل «برکناری رابرت مالی» فرستاده آمریکا در امور ایران دیدارهای مخفیانه‌اش با سفیر جمهوری اسلامی در سازمان ملل و همچنین دیدارهایی مشابه با تنی چند از چهره‌های ایرانی-آمریکایی بوده است.

بیشتر بخوانید
تحقیقات امنیتی درباره رابرت مالی نقش جمهوریخواهان را در مذاکرات پررنگ می‌کند

The post وزارت خارجه آمریکا جزئیات پرونده رابرت مالی را در نشست محرمانه هم به کنگره ارائه نکرد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

ودانت پاتل معاون سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده روز چهارشنبه به وقت محلی در جمع خبرنگاران در واشنگتن در خصوص نشست محرمانه کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان درباره پرونده “رابرت مالی” نماینده ویژه سابق آمریکا در امور ایران گفت: ما همچنان با کنگره در مورد درخواست آن در ارتباط هستیم.

پاتل با بیان اینکه در حال حاضر اطلاع رسانی جدیدی دراین باره ندارد، گفت که احتمالا به خبرنگاران کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان توضیحات بیشتری در این خصوص ارائه خواهند کرد.

مجلس نمایندگان آمریکا قرار است با وزارت خارجه دولت جو بایدن درباره وضعیت “رابرت مالی” نماینده ویژه سابق واشنگتن در امور ایران که به دلیل تحقیق درباره دسترسی های امنیتی اش، در مرخصی بدون حقوق بسر می برد، نشست محرمانه ای برگزار کند.

رسانه‌های آمریکایی روز سه شنبه اعلام کردند، پس از تصمیم دولت آمریکا برای برکناری راب مالی و فشار قانونگذاران بر مقامات وزارت امور خارجه آمریکا برای توضیح در خصوص وضعیت وی، وزارت امور خارجه آمریکا تصمیم گرفته است یک جلسه با کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان برگزار کند تا در این خصوص توضیح دهد.

پولیتیکو در این باره نوشت: به گفته یکی از دستیاران کمیته جمهوری خواه که خواست نامش فاش نشود، مایکل مک کال، رئیس کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان توانسته است موافقت وزارت امور خارجه این کشور را برای برگزاری جلسه در این هفته به دست آورد. قانونگذاران از هر دو حزب در این جلسه توجیهی محرمانه می توانند شرکت کنند.

وزارت امور خارجه آمریکا تأیید کرده است که درحال برنامه‌ریزی برای جلسه توجیهی جهت پاسخ به سؤالات نمایندگان درباره راب مالی است، اما از ارائه جزئیات در مورد زمان بندی یا محتوای دقیق آن خودداری کرد.

نمایندگان جمهوری‌خواه از دولت آمریکا انتقاد کرده اند که به راب مالی اجازه داده است پس از تعلیق مجوز امنیتی او به دلیل تحقیقات، به کار در این وزارتخانه ادامه دهد و چند هفته به آنها در این باره اطلاع نداده است.

در اواسط ژوئیه، مک کال تهدید کرد که اگر در مورد شرایط تعلیق مالی مالی اطلاعاتی دریافت نکند، مقامات وزارت خارجه را احضار خواهد کرد.

مک کال بدون ارائه شواهد، این سوال را مطرح کرده که راب مالی ممکن است “اطلاعات و اسرار را به کشور خارجی دشمن آمریکا منتقل کرده باشد” و گفته است که چنین اقدامی “از نظر من خیانت خواهد بود.”

راب مالی، که در ژانویه ۲۰۲۱ به عنوان نماینده دولت آمریکا در امور ایران منصوب شد، مخالفان زیادی دارد. تعدادی از این مخالفان گروههایی هستند که از آمریکا می‌خواهند موضع سخت‌تری در قبال دولت ایران اتخاذ کند اما آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه و جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی آمریکا حمایت خود را از راب مالی اعلام کرده در حالیکه از بحث مستقیم در مورد تحقیقات خودداری کرده‌اند.

راب مالی قبلاً گفته بود که مجوز امنیتی او در دست بررسی بوده اما اطلاعات بیشتری به او داده نشده است. او گفته است: من می دانم که هیچ کاری نکرده ام که منافع امنیت ملی آمریکا را به خطر بیندازد و کاملاً مطمئن هستم که این موضوع به طور مثبت حل خواهد شد.

پس از مدت ها سکوت خبری رابرت مالی نماینده ویژه آمریکا در امور ایران، متیو میلر سخنگوی وزارت خارجه آمریکا هشتم تیرماه جاری (۲۹ ژوئن) اعلام کرد:راب مالی در مرخصی است و آبرام پالی (پیلی) به عنوان جانشین موقت او در امور ایران ایفای نقش می کند و فعالیت وزارت خارجه آمریکا در این زمینه را رهبری می کند.

متیو میلر سخنگوی وزارت خارجه آمریکا روز پنجشنبه در نشست با خبرنگاران در وزارت خارجه آمریکا در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا رابرت مالی همچنان نماینده ویژه آمریکا در امور ایران است؟ گفت: من هیچ نظری در مورد وضعیت (راب) مالی ندارم اما مالی همچنان نماینده ویژه در امور ایران است.

ایرنا گزارش داد: در پی این اظهار نظر متیو میلر، خبرنگاران از او درباره وضعیت رابرت مالی سوال کردند که سخنگوی وزارت خارجه آمریکا سرانجام درباره وضعیت رابرت مالی نماینده ویژه این کشور در امور ایران و مذاکره کننده ارشد آمریکا در گفتگوهای غیرمستقیم با تهران به خبرنگاران اعلام کرد: راب مالی در مرخصی است و آبرام پالی (پیلی) به عنوان جانشین موقت او در امور ایران ایفای نقش می کند و فعالیت وزارت خارجه آمریکا در این زمینه را رهبری می کند.

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اما هیچ توضیحی درباره دلیل و نوع مرخصی رابرت مالی نداد ولی در عین حال تایید کرد که معاون رابرت مالی یعنی آبرام پالی هم اکنون بطور موقت جانشین او است.

شبکه خبری سی‌ ان ‌ان به نقل از چند منبع آگاه گزارش داد به دنبال بازرسی امنیتی وزارت خارجه آمریکا درباره احتمال سوء نگهداری از محتویات محرمانه از سوی مالی، دسترسی‌های امنیتی این مقام آمریکایی از اوایل سال جاری به حالت تعلیق درآمده و او در مرخصی بدون حقوق به سر می‌برد.

این رسانه آمریکا به نقل از یک مقام آمریکایی ادامه داد: پس از شروع تحقیقات امنیتی وزارت خارجه آمریکا از رابرت مالی، او برای مدتی در سمت خود فعالیت می‌کرد اما اجازه دسترسی به اطلاعات محرمانه را نداشت.

سی ان ان نوشت که هنوز مشخص نیست کشف چه موضوعی باعث معلق شدن مجوز امنیتی رابرت مالی شده است.

The post وزارت خارجه آمریکا: با کنگره درباره پرونده رابرت مالی در ارتباط هستیم appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

محورهای مواضع ناصر کنعانی در نشست خبری روز دوشنبه را می‌خوانید.

مرخصی رابرت مالی

در ارتباط با موضوعات داخلی دیگر کشورها اظهارنظر نمی‌کنیم. آنچه برای ما مهم است سیاست‌ها و رویکردهای کشورها و مشخصا سیاست‌ها و رویکردهای دولت آمریکاست نه اشخاصی که در گفت‌وگوها دولت آمریکا را نمایندگی می‌کنند. اینگونه به نظر می‌رسد هر فردی مجری سیاست‌‌های حاکمیت و نظام خودش است و تغییر افراد نمی‌تواند تغییر چندانی در تغییر سیاست‌ها ایفا کند.

ورود گردشگران ایرانی به مصر

هیچ موضع رسمی در ارتباط با نکته‌ای که اشاره کردید دریافت نکردیم. اظهاراتی که مطرح شده هنوز از سوی مراجع رسمی و ذیربط مصر راستی آزمایی نشده است. در ارتباط با روابط مصر موضع و دیدگاه روشن خود را بارها اعلام کردیم.

ایران در پاسخ به هرگونه اقدام مثبتی که از سوی دولت و مقامات مصر در ارتباط با روابط با ایران صورت بگیرد حتما پاسخ متقابل و متناسب خواهد داد و از هرگونه تحول مثبت استقبال خواهد کرد. اینکه اخباری در این زمینه منتشر شده هنوز از سوی مراجع ذیربط راستی آزمایی نشده و گزارش رسمی در ارتباط با چنین گفت‌وگوهایی دریافت نکردیم و الان از اظهارنظر در این زمینه اجتناب می‌کنم.

عضویت رسمی ایران در سازمان شانگهای

عضویت رسمی ایران در شانگهای اظهار داشت: آخرین گام از روند عضویت کامل و رسمی و تمام عیار ایران در سازمان همکاری شانگهای است. عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای یک منفعت دوطرفه است هم برای ایران و هم برای شانگهای و اعضای آن.

این تحول مثبت می‌تواند ارزش‌ افزوده‌های مرتبط با سازمان شانگهای به عنوان سازمان مهم منطقه‌ای را افزایش دهد. این تحولی در راستای منافع همه کشورهای عضو و تقویت روند منطقه‌گرایی خواهد بود.

حمله به سفارت جمهوری آذربایجان در تهران

پیگیری حمله به سفارت آذربایجان در عالی‌ترین سطح مورد تأکید مقامات سیاسی، امنیتی و قضایی بوده است و با اهتمام لازم مورد پیگیری قرار گرفت. قوه قضائیه موضوع را با جدیت دنبال کرد و به نتایج خوبی رسید. فردا جلسه سخنگوی قوه قضائیه برگزار می‌شود و این سؤال را از ایشان بپرسید.

چرا ایران هنوز در فرانسه و انگلیس سفیر ندارد

سیاست کلی ما فعال نگهداشتن سفارتخانه‌ها در کشورهای مختلف و استفاده از همه ظرفیت‌های دیپلماتیک برای پیگیری منافع ایران در حوزه منافع و سیاست خارجی است. انتخاب سفرا برای این دو کشور در دستورکار قرار دارد و در مقطع زمانی مناسب اطلاعات لازم را در اختیار شما قرار خواهیم داد. برای کشورهای دیگر سفرا انتخاب و جابه‌جایی‌هایی صورت گرفته و دو کشور مذکور در توجه دستگاه دیپلماسی و دولت است.

سفر امیرعبداللهیان به باکو

اهمیت اجلاس وزرای خارجه عدم تعهد بر کسی پوشیده نیست.حضور در اجلاس برای ایران حائز اهمیت است. در گفت‌وگوی تلفنی اخیر بین وزرای خارجه ایران و آذربایجان، وزیر خارجه آذربایجان تأکید زیادی بر ضرورت مشارکت ایران در عالی‌ترین سطح در این اجلاس داشت و ایران هم به دلیل اهمیتی که برای جنبش عدم تعهد قائل است هم به دلیل اهمیتی که برای روابط دوجانبه با آذربایجان قائل است و هم در پاسخ به دعوت و تأکید همتای آذری برای مشارکت فعال، امیرعبداللهیان در رأس هیأتی در اجلاس شرکت خواهد کرد.

هیأت مقدماتی ایران به ریاست معاون امور حقوقی و بین‌المللی در باکو حضور دارد و در آماده سازی اسناد حضور فعالی خواهد داشت. دیدار امیرعبداللهیان با همتای آذربایجانی دوجانبه انجام خواهد شد و دیدارهای دیگری هم در حاشیه اجلاس برگزار خواهد شد.

هتک حرمت قرآن کریم

دولت سوئد صدای بلند مسلمان جهان را شنیده و دریافت کرده است. اقدامی که انجام شد کاملا غیرقانونی است. عذرخواهی دولت سوئد به تنهایی کافی نیست جبران این اهانت ضرورت دارد و اینکه دولت سوئد مانع تکرار این اقدامات اهانت آمیز شود. انتظار داریم دولت سوئد به اقدامات بازدارنده خود جدیت ببخشد و شاهد چنین اقداماتی نباشیم.

مردم مسلمان و معتقد در کشورهای مختلف در این خصوص واکنش‌های مطالبه گرایانه‌ای را نشان دادند. سازمان همکاری اسلامی در سطح روسا و سفرای عضو سازمان اجلاس برگزار و طی بیانیه‌ای دیدگاه‌ها و خواسته‌های روشن اعضا را به صورت جدی بیان کرده است. مطالبات از دولت سوئد کاملا روشن است و امیدواریم دولت سوئد اقدام مسؤولانه انجام دهد و از تکرار چنین اقدامی پیشگیری کند.|

اقدامات ایران برای زائران هندی و پاکستانی به منظور شرکت در اربعین حسینی

ستاد مرکزی برگزاری اربعین با مسؤولیت وزارت کشور در این خصوص مسؤولیت کار را در دست دارد وزارت خارجه مسؤولیت کمیته سیاسی و کنسولی را برعهده دارد. اقدامات لازم و مقدماتی از مدت‌ها پیش انجام شده و مذاکرات صورت گرفته است.

پیش بینی‌های اولیه انجام شده و ایران به عنوان کشور مسیر عبور و ترانزیت این زوار به مسؤولیت‌های خود به صورت جدی عمل خواهد کرد. در ارتباط با تسهیلات روادیدی در حوزه شبه قاره مشکل و محدودیتی نخواهیم داشت ولی کشور میزبان عراق است و اربعین در جغرافیای عراق برگزار می‌شود و نیازمند هماهنگی‌های دوجانبه با دولت عراق هستیم و ان‌شاءالله دولت عراق با میزبانی کریمانه از زوار اربعین با همکاری و همراهی ایران بتواند زمینه ساز مشارکت آسان‌تر و باشکوه‌تر زوار شبه قاره باشد.

گزارش نقض برجام و استفاده از مکانیسم ماشه توسط سه کشور اروپایی عضو برجام

ما در خصوص گزارش‌های رسانه‌ای درباره انجام یا عدم انجام تعهدات اروپا در روز انتقالی که زمان آن مشخص است ملاک عمل و تصمیم گیری قرار نمی‌دهیم. روز انتقالی مطابق با سال هشتم برجام است که گمان می‌کنم در ماه مهر خواهد بود و یکی از موعدهای مهم در ارتباط با اجرای برجام به شمار می‌رود. ایران به عنوان عضو مسؤولیت پذیر برجام تحولات را با دقت رصد می‌کنیم و متناسب با اقدامات طرف‌های مقابل اقدامات خود را انجام می‌دهیم.

به هرگونه بدعهدی طرف‌های مقابل واکنش متوازن و متناسب نشان می‌دهیم و گا‌م‌های جبرانی ایران در واکنش به تحریم‌های غیرقانونی آمریکا و بی عملی دولت‌های اروپایی در ارتباط با برجام بود.

روند مذاکرات رفع تحریم‌ها

ایران مسیر مذاکرات و ادامه رایزنی‌ها با طرف‌های مقابل را با هدف تامین حداکثری منافع ملت ایران دنبال می‌کند. مواضع خود را به صورت روشن به طرف‌های مقابل منتقل کردیم و طرف‌های مقابل با مواضع ما کاملا آشنا هستند. در بازه زمانی اخیر یک رگه‌هایی از واقع بینی و سیاست سازنده را مشاهده کردیم ولی این برای ما کافی نیست. ایران برای گرفتن نتیجه از روند مذاکرات، مذاکره می‌کند و به میز مذاکره پایبند است. ایران برای هر وضعیتی در آینده آماده است. همانطور که آماده از سرگیری و جمع بندی مذاکرات به صورت متوازن و با رعایت خطوط قرمز خود هستیم آماده هر سناریوی دیگری هم هستیم و سیاست خارجی متوازن خودمان را در توسعه روابط با کشورها بدون توجه به وضعیت مذاکرات ادامه خواهیم داد.

شکایت اوکراین به همراه سوئد، کانادا و انگلیس از ایران درباره هواپیمای اوکراینی

درباره شکایت ثبت شده آنها خبر قطعی و دقیق ندارم.در ارتباط با موضوع هواپیمای اوکراینی ایران در راستای اصل حسن نیت و اعتقاد به تعامل سازمنده با دولت‌هایی که اتباع و شهروندانشان در این سانحه دلخراش جانشان را از دست دادند بر انجام مذاکره در کلیه ابعاد سانحه تأکید داشته و داریم و آمادگی مجدد خود را برای انجام مذاکره در آخرین یادداشت ارسالی خود به اطلاع کشورهای مربوطه رساندیم. ایران همچنین در حمایت حداکثری از خانواده‌ها اقداماتی را انجام داده است.

درباره رسیدگی به سانحه، ایران براساس اصل صلاحیت سرزمینی و با توجه به اینکه این سانحه در قلمرو حاکمیتی ایران اتفاق افتاده و متهمان مرتبط با رخداد تابعیت ایرانی دارند، ایران رسیدگی کیفری خود را با جدیت و دقت لازم انجام داده و دادگاه صلاحیتدار رای غیرقطعی خود را در مورد ۱۰ نفر از متهمان صادر کرده است و ایران در ارتباط با سانحه دلخراش مسؤولیت‌های ملی خود را تاکنون انجام داده و در چارچوب اصل حسن نیت با دولت‌های دارای اتباع و شهروندان در این حادثه دلخراش ارتباط دارد و به صورت رسمی آمادگی خود را برای مذاکره اعلام داشته است.

انتخاب معصومه آباد به عنوان سفیر ایران در فنلاند

من بارها درباره انتخاب سفرایی که از بدنه وزارت خارجه نیستند پاسخ داده‌ام. در وزارتخانه‌های خارجه همه کشورهای دنیا به صورت معمول انتخاب سفرایی از شخصیت‌های دیگر کشوری غیر از جامعه دیپلماتیک امر مرسومی است و متناسب با کشور هدف و نیاز با آن کشور سفرایی غیر از کادر دیپلماتیک وزارت خارجه انتخاب می‌شود و ما استثنا نیستیم و این منحصر به ایران نیست. متناسب با نیاز بعضا سفرایی غیر از جامعه دیپلماتیک انتخاب می‌شوند. شما به عنوان جامعه زنان از انتخاب سفیر زن بیش از دیگران استقبال کرده‌اید.

The post موضع ایران نسبت به کنار رفتن رابرت مالی: جابجایی افراد تغییر چندانی در سیاست‌ها ایجاد نمی‌کند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.