رصدخبر | جهان ؛ طبق بیانیه وزارت امور خارجه آذربایجان، جیحون بایراموف با عباس عراقچی وزیر امور خارجه ایران به صورت تلفنی گفت وگو کرد.

در این تماس تلفنی، بایراموف گفت که تشدید اخیر تنش‌ها در منطقه نگران‌کننده است و تأکید کرد که آذربایجان همواره بر لزوم خودداری همه طرف‌ها از اقدامات و لفاظی‌هایی که می‌تواند منجر به بی‌ثباتی در ایران و منطقه اطراف آن شود، تأکید کرده است.

وی بر اهمیت حل مسائل صرفاً از طریق گفت وگو و ابزارهای دیپلماتیک مطابق با قوانین و اصول حقوق بین‌الملل تأکید کرد.

The post جمهوری آذربایجان: اجازه استفاده از حریم هوایی خود علیه ایران را نخواهیم داد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | سیاست ؛ متن یادداشت سیدعباس موسوی- معاون مراسم و تشریفات دفتر رییس‌جمهور که روزنامه ایران در ۱۶ تیر منتشر کرد را می‌خوانید.

وقتی تصمیم به سفر رئیس‌جمهوری برای حضور در نشست اکو در کشور جمهوری آذربایجان گرفته شد، آسمان ایران هنوز به‌طور کامل امن اعلام نشده بود. فضا پس از جنگ ۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی همچنان ملتهب و ناپایدار بود. در چنین شرایطی، بسیاری از جمله بنده و شماری از دوستان در دفتر ریاست‌جمهوری و سایر نهادهای مشورتی توصیه می‌کردند که سفر رئیس‌جمهوری به جمهوری آذربایجان به تعویق بیفتد اما تصمیم نهایی چیز دیگری بود.
رئیس‌جمهوری با قاطعیت اعلام کرد که حضور در جمع سران کشورهای منطقه نه ‌تنها مفید، بلکه ضروری است. او گفت: «این یک فرصت است، نه فقط برای بیان مواضع ایران بلکه برای تقویت پیوندها در شرایطی که منطقه نیاز به گفت‌وگو دارد، نه قهر.» همین شد که پرواز انجام شد؛ از اولین پروازهای رسمی پس از پایان جنگ تحمیلی دوم و به تعبیری دیگر، پروازی میان آوار دود و خاکستر، به‌ سمت گفت‌وگو، تعامل و دیپلماسی.
در خانکندی از همان ابتدا نشانه‌ها حکایت از سفر متفاوتی داشت. میزبان با آغوش باز از رئیس‌جمهوری ایران استقبال کرد. دیدارهای رسمی یکی پس از دیگری برگزار شد؛ با رئیس‌جمهوری آذربایجان، رئیس‌جمهوری ترکیه، نخست‌وزیر پاکستان و رئیس‌جمهوری تاجیکستان. نه‌ تنها محتوای این دیدارها پربار و دلگرم‌ کننده بود، بلکه در همه آنها محکومیت رژیم صهیونیستی به ‌صورت قاطع مطرح شد. همدردی با ملت ایران، حمایت از ثبات منطقه و حتی پیشنهادهایی برای تقویت روابط دوجانبه، نشانه‌هایی روشن بود از آنچه به‌درستی می‌توان «بازگشت ایران به میدان منطقه‌ای» تعبیر کرد.
اما این همه ماجرا نبود. در فضای رسانه‌ای کشور، حواشی‌ای دست ‌به‌ دست شد. ویدیویی از نشستی غیررسمی منتشر شد؛ جلسه‌ای دوستانه و بی‌تشریفات که صرفاً برای صرف چای و گپ‌ وگفت پیش از نشست اصلی برگزار شده بود. در این صحنه، رئیس‌جمهوری ایران با تواضعی آشکار از جای خود بلند می‌شود تا به رئیس‌جمهوری آذربایجان خوش‌آمد بگوید. همین صحنه، برای برخی بهانه‌ای برای فضاسازی، برداشت‌های نادرست و تحلیل‌هایی خارج از بستر واقعی شد.
اما آنچه در این صحنه دیده نشد، اصل ماجرا بود: رئیس‌جمهوری از نظر شخصیتی همواره به ادب، متانت و سادگی شهره است. کسی که در سفرهای داخلی ترجیح می‌دهد میان او و مردم فاصله‌ای نباشد، حتی اگر توصیه‌های حفاظتی خلاف آن باشد. کسی که در سفرهای خارجی اما با حساسیتی ویژه به توصیه‌های تشریفاتی و کارشناسی احترام می‌گذارد و در عین حال، هرگز تواضع ذاتی‌اش را پشت دیوارهای رسمی پنهان نمی‌کند. اتفاقاً همین خصیصه بود که در دیدارهای حاشیه‌ای دیگر در همین نشست نمود داشت. در بسیاری از دیدارهای دوجانبه رئیس‌جمهوری در حاشیه این نشست صحنه‌هایی را شاهد بودیم که فراتر از عرف تشریفاتی معمول بود؛ مثلاً بغل کردن و روبوسی برخی سران با رئیس‌جمهوری ایران که نشان از صمیمیت فرهنگی میان ملت‌های مسلمان منطقه دارد. کشورهای همسایه، با اشتراکات فرهنگی و دینی خود، گاه رفتارهایی را فراتر از قید و بندهای دیپلماتیک رایج به نمایش می‌گذارند و این موضوع، بخشی از واقعیت سیاست منطقه‌ای ماست.
آیا اگر آقای اردوغان، رئیس‌جمهوری ترکیه در دیدار با رئیس‌جمهوری ایران، به نشانه رعایت آداب شرقی، دست بر سینه می‌گذارد، باید او را هم متهم به بی‌پروتکلی کرد؟ یا اینکه باید درک کرد که در سیاست منطقه‌ای، گاهی یک احترام، ارزشش بیشتر از ده بیانیه رسمی است.
نکته اینجاست برخی منتقدانی که اکنون سفر را نشانه می‌گیرند، شاید از ابتدا با اصل آن مشکل داشته‌اند. شاید حتی آرزو می‌کردند این سفر انجام نشود. اما حالا که سفر انجام شده، موفق بوده است و پیام واضحی از اقتدار دیپلماسی ایران به جهان مخابره کرده، حاشیه‌سازی را چاره کار می‌دانند.
ولی آنچه بر جای مانده، نه حاشیه‌ها که اصل سفر است. تصمیم در زمان درست، حضور در سطح عالی، استقبال گرم، سخنرانی مقتدر و گفت‌وگوهایی که آینده‌ ساز بود. همه اینها کنار هم یک واقعیت را بازگو می‌کنند و آن اینکه ایران در میدان دیپلماسی منطقه‌ای با اراده، اعتماد به نفس و عزت بازگشته است.
و شاید بهترین پاسخ به حواشی، همان باشد که در ضرب‌المثل معروف آمده: «الا یا ایها الطلاب، ناشی علیکم باالمتون لا بالحواشی» بگذار آنها راه خود روند و ما راه خود را در مسیر منافع ملی.

The post موسوی: ایران با عزت به میدان دیپلماسی منطقه‌ای بازگشته است appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر |سیاست؛ مسعود پزشکیان صبح امروز دوشنبه با بدرقه رسمی محمدرضا عارف، معاون اول رئیس جمهور و حجت‌الاسلام محسن قمی، معاون امور بین‌الملل دفتر مقام معظم رهبری، تهران را به مقصد باکو ترک کرد، تا به دعوت الهام علی‌اف، رئیس جمهوری آذربایجان، دیداری رسمی از این کشور داشته باشد.

روسای جمهور دو کشور پس از برگزاری مراسم استقبال رسمی، با یکدیگر دیدار خصوصی داشته و سپس به اتفاق نشست مشترک هیئت‌های عالی‌رتبه ایران و جمهوری آذربایجان را برگزار خواهند کرد.

همچنین پس از مراسم امضای اسناد مشترک همکاری، مسعود پزشکیان و الهام علی‌اف نتایج رایزنی‌ها را در نشستی مطبوعاتی تشریح خواهند کرد.

حضور و سخنرانی در نشست مشترک فعالان اقتصادی دو کشور به اتفاق رئیس جمهوری آذربایجان و دیدار با ایرانیان مقیم، برنامه‌های دیگر سفر دکتر پزشکیان به باکو هستند.

The post پزشکیان عازم باکو شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

این دیپلمات آذربایجانی همچنین تاکید کرد: من معتقدم با تلاش های مشترک خود روابط آذربایجان و ایران را بر اساس احترام متقابل، دوستی و خیر بیشتر تقویت خواهیم کرد.

در پی مذاکرات جمهوری آذربایجان و ایران رورز دوشنبه ۲۵ تیر سفارت این کشور پس از یکسال و نیم تعلیق، فعالیت خود در تهران را در محلی جدید از سر گرفت.

The post اولین اظهارنظر سفیر جمهوری آذربایجان پس از بازگشت به تهران appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

این وزارتخانه همچنین اعلام کرد «ایران بعنوان یک کشور دارای اعتبار، با رعایت تعهدات خود در زمینه حفاظت دیپلماتیک در چارچوب “کنوانسیون روابط دیپلماتیک وین»، اقدامات مناسبی را برای تامین امنیت مقابل ساختمان جدید سفارتمان انجام داده است».

طبق بیانیه وزارت خارجه جمهوری آذربایجان «در حال حاضر اقدامات مربوطه برای ساماندهی خدمات کنسولی در ساختمان جدید سفارت در ایران در حال انجام است و به زودی اطلاعات تکمیلی در خصوص ازسرگیری خدمات کنسولی ارائه خواهد شد».

سفارتخانه جدید جمهوری آذربایجان در «دروس»،بلوار شهرزاد خیابان یارمحمدی، تقاطع خیابان ساقی و فیروزکوه پلاک ۸ واقع شده است.

وزارت خارجه جمهوری آذربایجان تأکید کرده است که ازسرگیری فعالیت سفارتخانه جمهوری آذربایجان به توسعه بیشتر روابط باکو و تهران بر اساس احترام متقابل و حسن همجواری، اجرای توافقات حاصل شده بین دو کشور و مسائلی که نیاز به حل و فصل دارند، کمک خواهد کرد.

The post فعالیت سفارت جمهوری آذربایجان در ایران از سرگرفته شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

«روبین روبینیان» نائب رئیس مجلس ارمنستان شامگاه پنجشنبه -۲۱ تیرماه ۱۴۰۳- با «محمد باقر قالیباف» رئیس مجلس شورای اسلامی در حاشیه برگزاری نشست روسای مجالس بریکس دیدار و گفت‌وگو کرد.

قالیباف ضمن تشکر از کشور ارمنستان به دلیل ابراز همدردی با ایران برای شهادت رئیس جمهور رئیسی، گفت: در سفر اخیر رئیس جمهور ارمنستان به ایران و ملاقات اخیر با مقام معظم رهبری بر توسعه ارتباطات و همکاری بین دو کشور تاکید شد.

وی ادامه داد: سیاست قطعی ما در دولت‌های سیزدهم و چهاردهم و مجالس یازدهم و دوازدهم گسترش روابط با همسایگان است. خط قرمز ما هر گونه تغییر مرز در همسایگی ایران است و بارها بر این تاکید کردیم. ارتباطات اقتصادی ما با ارمنستان مناسب است و باید به سمت توسعه آن حرکت کنیم. یکی از افتخارات جمهوری اسلامی حضور نمایندگان ادیان الهی در مجلس است.

همچنین روبین روبینیان نائب رئیس مجلس ارمنستان ضمن عرض تسلیت بابت حادثه غم انگیز شهادت رئیس جمهور رئیسی، گفت: از شما، مقامات و مردم ایران جهت حمایت از ارمنستان در خصوص تمامیت ارضی و حاکمیت کشورمان تشکر می‌کنم. موضع ایران در موضوع ارمنستان اصولی بوده که خدشه ناپذیر است.

وی با تاکید بر اینکه در ایران ارامنه حفاظت شده ترین جامعه در کل جهان را دارند، بیان کرد: ما نیاز داریم روابط اقتصادی دو کشور را توسعه دهیم. به دلیل حضور ایران مشتاق استفاده از فرمت ۳+۳ برای حل و فصل مسائل منطقه هستیم.

The post رئیس مجلس: خط قرمز ما هرگونه تغییر مرز در همسایگی ایران است appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

مشاور بین‌الملل رهبر انقلاب تاکید کرد: قفقاز جنوبی بخش مهمی از حریم امنیتی ایران است و تهران همواره از امنیت و استقلال و تمامیت ارضی تمام کشورهای این منطقه دفاع خواهد کرد.

متن یادداشت علی‌اکبر ولایتی برای شبکه المیادین را می‌خوانید.

طی روزهای اخیر اتحادیه اروپا و آمریکا در قالب ناتو در بروکسل گردهم آمده و مصوبه جدیدی در رابطه با زمینه‌سازی یک طرح جدید تهاجم و دخالت نامشروع در منطقه قفقاز جنوبی به تصویب رسانیده‌اند و به صراحت اعلام کرده‌اند که می‌خواهند در این منطقه بسیار حساس از جهان دخالت کنند.

ظاهرا هدف خود را کمک به ایجاد صلح اعلام کرده‌اند در حالی که این نوع اقدامات حکایت از آن دارد که این مجموعه بدسابقه جز زمینه‌سازی برای ایجاد تشنج در نقاط حساس جهان و به دست آوردن بهانه برای حضور نظامی به قیمت از بین بردن امنیت و استقلال کشورهای آن منطقه ندارند .

حساسیت منطقه قفقاز جنوبی بر کسی پوشیده نیست و سوابق تاریخی افتخار‌آمیز جمهوری اسلامی ایران نشان می‌دهد که از چندین قرن گذشته تاکنون همواره کشور ما یک رکن مهم در حفظ امنیت و صلح در این منطقه با حفظ حقوق و حساسیت‌های کشورهای منطقه بوده است. این طرح جدید و شکل گیری آن طراحی از قبل بوده است که به ابتکار آمریکا و کمک برخی از واسطه های منطقه پایه‌ریزی شده است.

به این نکته باید توجه داشت که حدود ۲ سال قبل نیز کار و اقدامی در همین جهت با ظاهری متفاوت مطرح شد که در طی آن می‌خواستند به بهانه تسهیل ارتباطات بیشتر برای انتقال انرژی بین کشورهای این حوزه ظاهری آراسته و باطنی بسیار زیان بخش برای منطقه بوجود بیاورند. چون اجرای آن طرح زیان بخش موجب اختلالات مهم و راهبردی به ضرر ملت های منطقه می شد که از جمله آنها به هم خوردن مرزهای تاریخی کشورها و ایجاد اختلافات بین آنها می شد و بهانه ای به دست کشورهای غربی و در راس آنها آمریکا می داد و روغنی بود بر آتش بین همسایگان که ریخته می شد و عملا بهانه رفع اختلافات، مقدمات حضور قدرتهای توسعه طلب غربی می گردید .

باید توجه داشت هدف آمریکایی ها به عنوان راس تصمیم گیر در ناتو این بود که از این طریق به بهانه دستیابی به منابع انرژی در دریای خزر و آسیای مرکزی، ناتو در جنوب روسیه و یا شمال ایران مستقر شود و این فرایند از ابتدا به واسطه هوشیاری نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران با اصل آن مخالفت شد و عملا کان لم یکن گردید.

در ابتدای امر بعضی از موافقین منطقه‌ای این طرح از آن حمایت کردند ولی جمهوری اسلامی ایران با آن مخالفت کرد و تنها ایران بود که با تدبیر و انسجام عملی با اقتدار جلوی این طرح ایستاد . آنها می‌خواستند و می‌خواهند مشابه اقداماتی که در دریای بالتیک و اوکراین انجام دادند را در این معبر مهم شمال ایران و جنوب روسیه انجام دهند یعنی نفوذ وسیع و همه‌جانبه ناتو به سمت شرق را تکمیل نمایند.

کم نیستند مراکز تحقیقاتی تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری که در خدمت منافع غیر مشروع غرب هستند و به خصوص پس از شکست این طرح نیت خود را آشکار کردند که همگی موید این مدعا بود .

قرائن موجود حاکی از این است که راس کل خطیئه آمریکا است و سرمایه داران صلیبی – صهیونیستی حاکم در آن کشور به دنبال طرح مشخصی هستند و آن اینکه در شرایط جدید که قطب بندی بعد از جنگ دوم جهانی (سال ۱۹۴۵ –یالتا) و مدعای جهان تک قطبی به ریاست آمریکا (۱۹۹۱-بوش پدر) و چند قطبی سال ۱۹۹۹ توسط نماینده چین در سازمان ملل متحد مطرح گردید و ایجاد قطب جدید شرقی (چین-روسیه ژانویه ۲۰۲۲) توسط پوتین و شی جین پینگ اعلام شد و شکل گیری عملی اتحاد نو پدید کشورهای مقابله با غرب بصورت پیمان شانگهای و بریکس و به ویژه مجموعه مقاومت با محوریت جمهوری اسلامی ایران و مشارکت کشورهای انقلابی غرب آسیا تسلط خود بر جهان را بازسازی نمودند. لذا اخیرا یکی از مسئولین ایالات متحده گفته بود که غرب باید آینده تامین انرژی خود را از انحصار راهبردی تنگه هرمز و دریای بالتیک بشکند و این جز از طریق قفقاز جنوبی میسر نخواهد بود.

آقای پوتین زمانی چنین گفت که نخست وزیر انگلیس و صدر اعظم آلمان همزمان با فروریختن دیوار برلین به مسئولین وقت شوروی (گرباچف-شوارد نادزه) گفته بودند که ناتو یک سانت از این خظ فرضی توافق شده پس از جنگ سرد ، جلوتر نخواهد آمد ولی دنیا شاهد بوده است در طی سالهای پس از فروپاشی شوروی ، ناتو به عنوان پیمان نظامی فراگیر غرب با محوریت آمریکا ، کشورهای اروپایی را یکی پس از دیگری به عضویت خود درآورد که از یک سو با تهدید ناتو و از سوی دیگر با تطمیع آنها در عضویت اتحادیه اروپا کم‌کم کشورهای بی‌طرف که هیچ دلیلی برای خصومت با روسیه نداشتند را به عضویت خود درآورد تا به اوکراین رسید و پوتین جلوی آنها ایستاد. پس از درگیری جدی بین روسیه و غرب کم‌کم ناتو به بدیل دوم یعنی قفقاز جنوبی پرداخت و پوتین قبل از حادثه اوکراین گفته بود که مرزهای قفقاز جنوبی همان است که در زمان شوروی سابق ترسیم شده بود ولی کم‌کم تقابل شدید بین روسیه و غرب در اوکراین موجب شد که صراحت دولت روسیه در حفظ موقعیت قفقاز جنوبی کم رنگ شود و حتی در طی سالهای گذشته کار به جایی رسید که در آمریکا و ترکیه گفته شد که فقط تنها مخالف ایجاد دالان زنگه‌زور ایران است . آری اینچنین بود که ایران با تدبیر و اقتدار لازم جلوی این توطئه بسیار بزرگ را گرفت .

یکی از اساتید امور بین‌الملل دانشگاه تفلیس مدتی قبل بیان کرد که نگرانی این است که روسیه در قفقاز جنوبی ضعیف شود و ناتو همسایه ایران گردد . اکنون نیز اما تجربیات طولانی و ارزشمند ایران نشان می‌‎دهد که کشورهایی که نسبت به ایران طمع دارند اگر از در بیرون رانده شوند از پنجره داخل می‌شوند ولی به آنها می‌گوییم همانطور که در رابطه با گشودن دالان زنگه‌زور ایستادگی کردیم ،در مقابل هر نوع طرح دیگری که نتیجه مشابه آن را داشته باشد خواهیم ایستاد و همچنان معتقدیم فرمول ۳ +۳ راه‌گشای مشکلات آینده قفقاز جنوبی است .

جمهوری اسلامی ایران با دو ملت آذربایجان و ارمنستان سابقه روابط طولانی و تاریخی دارد. استقلال و حفظ تمامیت ارضی این دو کشور همسایه بسیار مهم است. به کشورهایی که هنوز ایران را نشناخته‌اند به صراحت گوشزد می‌کنیم که جمهوری اسلامی ایران به هیچ کشور ، سازمان و اتحادیه ای که قصد تجاوز به حریم امنیتی ایران را دارند اجازه این گونه تحرکات را نخواهد داد و با هوشیاری و اقتدار کامل از تمامیت ارضی و کیان کشور و حریم امنیتی خود دفاع می‌کند. قفقاز جنوبی بخش مهمی از حریم امنیتی ایران است و تهران همواره از امنیت و استقلال و تمامیت ارضی تمام کشورهای این منطقه دفاع خواهد کرد . این تصمیم اخیر اتحادیه اروپا ناتو و آمریکا در بروکسل نیز به هیچ وجه عملی نخواهد شد.

The post ولایتی: ایران مقابل هر طرح مشابه زنگه‌زور خواهد ایستاد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

متن یادداشت جاوید قربان‌اوغلی را بخوانید.

هفته گذشته انتشار تصاویر مصاحبه با یک خبرنگار بدون حجاب در سفارت ایران در باکو جنجال آفرین و حسب اخبار منتشره، منجر به برخورد وزارت خارجه با سفیر و اعلام پایان ماموریت وی شد. این امر اولین بار نیست و قبلا نیز در اقدامی مشابه آقای بهاروند سفیر کشورمان در لندن به دلیل اجرای موسیقی در سفارت به مرکز فراخوانده و به ماموریت او نیز پایان داده شد. به نظر می‌رسد اقدامات جاری در لندن و باکو در ادامه روش‌های غیر متعارف داخل با پدیده بدحجابی است. به نظر می‌رسد در برخوردی اینگونه (توبیخ و پایان ماموریت سفیر) به بهانه ورود یک خانم خبرنگار به سفارت ما در کشوری دیگر با پوششی در معیارهای ما غیر مناسب و نامتعارف، دستگاه سیاست خارجی با تنگ نظری و یا بهتر بگویم تاثیرات پوپولیستی ناشی از مسائل داخلی قرار گرفته و به‌طور طبیعی در صورت استمرار اینگونه روش‌های غلط، در زمانی نه چندان دور شاهد تبعات ناصواب و بلکه ویرانگر آن خواهیم بود.

دوستان و همکاران دیپلمات نگارنده این سطور آگاهند که در بسیاری از سفارتخانه‌های ایران در خارج که از امکانات کافی برخوردارند، روز ملی کشورمان (۲۲ بهمن) در محل سفارت یا اقامتگاه سفیر (رزیدانس در زبان دیپلماتیک) برگزار می‌شود. حضور حداکثری مقامات ارشد کشور میزبان، سفرا و دیپلمات‌های مقیم، امتیاز بزرگی برای سفارت و به تبع آن آقای سفیر محسوب شده و چه بسا در مواردی از سوی مرکز به علت فعالیت چشمگیر مشمول تشویق می‌شود. مثال دیگر در این مورد، ملاقات‌های معمول سفیر و دیپلمات‌های سفارت با همتایان خود در محل سفارت است.

ناگفته پیداست که در این موارد میهمانان روز ملی ایران با مانتو و روسری منطبق با معیارهای ارزشی ما در این مراسم شرکت نمی‌کنند و اساسا انتظار و درخواستی اینچنین مغایر با ضوابط و شؤونات دیپلماتیک و رفتاری توهین‌آمیز تلقی شده و در صورت گذاشتن چنین شرطی در دعوتنامه قطعا در چنین مراسمی حاضر نمی‌شوند. حال واقعه سفارت ایران در آذربایجان را با مورد بالا مقایسه کنید. در یک جا حضور ده‌ها بانوی (سفیر، وزیر، خبرنگار، تاجر و …‌) در سفارت یا اقامتگاه برای آقای سفیر یک امتیاز و در جای دیگر حضور همان خبرنگار برای مصاحبه موجب توبیخ و تنبیه.

واقعا غیر قابل درک است که در عصر رسانه وجایگاه برجسته«دیپلماسی عمومی » که تاثیر و برد آن چه بسا از دیپلماسی رسمی بیشتر است ورود یک خبرنگار زن به سفارت کشورمان با ظاهری آراسته ولو بدون روسری اینگونه جنجال‌آفرین می‌شود. به خاطر آن سفیر توبیخ و تنبیه می‌شود.این رفتار جز گرفتار شدن در نوعی جوزدگی منبعث از سیاست داخلی و متاسفانه تحت لوای پاسداری از ارزش‌های دینی چیز دیگری نیست. نادیده انگاشتن اهمیت کار رسانه و دیپلماسی عمومی و جنجال بر سر حضور یک خبرنگار بدون حجاب که برای مصاحبه مطبوعاتی به سفارت آمده‌ چیزی جز یک بلاهت سیاسی نیست.به باور من این کج فهمی ناشی از نادیده گرفتن اهداف بزرگ‌تری است که وظیفه ذاتی سفارتخانه و خصوصا در عرصه دیپلماسی عمومی در عصر تاثیرات شگفت‌انگیز رسانه است.

روش وزارت خارجه در مورد پایان ماموریت آقای موسوی که احتمالا تحت تاثیر همین فضا سازی است، بر ماموریت دیگر سفرای ما تاثیرات ویرانگری خواهد گذاشت.به باور من اینگونه برخوردها چیزی جز کج فهمی از منافع و مسائل دیپلماسی و دیپلماسی عمومی نیست. آقای موسوی دیپلمات ناشناخته‌ای نیست و قبل از اعزام به باکو، سخنگوی وزارت خارجه بود. قطعا با الفبای مسائل اعتقادی و ارزشی کشور بیشتر از خیلی دیگر از جنجال‌سازان داخل کشور آشناست. آن قدر درک دارد که بداند اسلام و مسلمانی به چیست. خبرنگاری در یک کشور سکولار به محل کار او آمده و شاید حضور همین خبرنگار در سفارت حاصل فعالیتی فشرده از سوی سفیر و همکارانش است که فلسفه حضورشان در محل ماموریت برای ارتقای جایگاه کشوری است که آن را نمایندگی کنند.

تصور می‌کنم خروجی روش‌هایی از این قماش و به قول عامیانه «مته به خشخاش گذاشتن و مو را از ماست کشیدن» در عصری که رسانه در مفهوم عام آن تاثیرات شگرفی بر افکار عمومی دارد، جز این نمی‌تواند باشد که سفرای ایران در محل ماموریت از بیم برخوردهای سخیف متاثر از سیاست داخلی، نشستن در اتاق کار و ارسال گزارش‌های دریافتی از روزنامه‌ها و رسانه‌های محل را بر «تحرک و فعالیت دیپلماتیک » ترجیح دهند و قدم از قدم برای پیشبرد منافع ملی در کشور محل ماموریت خود برندارند.اگر باور داریم که دیپلماسی عمومی اکنون از مهم‌ترین ارکان دیپلماسی است که همه دولت‌ها به آن اهتمام ویژه‌ای دارند، جنجال آفرینی در مورد سفارت‌مان در آذربایجان، نسخه سیاست خارجی همان اقدامات سخیفی است که در داخل برای مقابله با به اصطلاح بدحجابی در دست اقدام است که قطعا مضرات آن بسیار بیشتر از تاثیرات آن است.

منبع: روزنامه اعتماد

The post قربان‌اوغلی: برخورد با سفیر ایران در باکو ویرانگر بود appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

آبرام پِیلی نماینده ویژه آمریکا در امور ایران که به کشورهای منطقه قفقاز سفر کرده بود، در یک گزارش ویدیویی کوتاه که درباره این سفر در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرده است، اشاره کرد که موضوع ایران از محورهای رایزنی او با مقامات گرجستان، ارمنستان و آذربایجان است.

او با اشاره به سفرش به ارمنستان گفت: ما اینجا در ارمنستان درباره ایران و طیفی از رفتارهای ثبات‌زدای آن در سراسر جهان گفت‌وگو می‌کنیم.

پیلی در ادامه گفت که در دیدارهای هیات آمریکایی با هیات‌های شورای امنیت ملی،‌ وزارت امور خارجه، بانک مرکزی و کمیته درآمدهای دولتی ارمنستان درباره طیفی از مسائل، از جمله امنیت مرزها، اجرای تحریم‌ها، حقوق بشر و نگرانی‌هایمان درباره عرضه تسلیحات ایران به روسیه و گروه‌های تروریستی در سراسر جهان گفت‌وگو کردیم.

مقامات ایران بارها ادعای عرضه تسلیحات به گروه‌های مقاومت منطقه که دولت آمریکا برخی از آن‌ها را تروریستی می‌خواند، را رد کرده‌اند. ایران همچنین در واکنش به انتقادات غرب مبنی بر حمایت نظامی از روسیه در جنگ اوکراین، تاکید کرده است که همکاری‌های نظامی با روسیه در چارچوب روابط دفاعی دوجانبه تهران-مسکو و بی‌ارتباط به جنگ اوکراین است.

The post رایزنی دیپلمات آمریکایی با مقامات کشورهای قفقاز درباره ایران appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

مشروح یادداشت این کارشناس مسائل بین‌الملل را می‌خوانید.

برخلاف سال‌های قبل که شاهد نوعی ایستایی در قفقاز جنوبی بودیم، تحولات سه سال گذشته پرسرعت و شتابان بوده ‌است. البته در مورد قره‌باغ همیشه درگیری‌های نسبتا پراکنده‌ای وجود داشته ولی این درگیری‌ها آثار بسیار مهم و بلند‌مدتی بر جای نمی‌گذاشت. عملا در سه سال گذشته محیط منطقه دگرگون شده و به‌نوعی شاهد شکلی از تغییرات ژئوپلیتیکی بوده‌ا‌یم؛ چه منطقه قره‌باغ و چه هفت منطقه پیرامونی آن. در جنگ ۲۰۲۰ و بعد هم در اتفاقات دو سه ماهه اخیر که قره‌باغ عملا تحت حاکمیت و کنترل جمهوری‌آذربایجان قرار گرفت. خود این موضوع باعث تغییر ژئوپلیتیک منطقه شده و آثار و پیامدهای قابل توجهی دارد. در کنار این، شاهد به‌هم خوردن توازن قوا هم در منطقه هستیم. توازن قوای سنتی تقریبا تا سال ۲۰۱۶ وجود داشت. در آن سال به‌واسطه تحولاتی که در جنگ چهار روزه آوریل افتاد و پس از آن تحولات ۲۰۱۸ که در ارمنستان رخ داد و پاشینیان روی کار آمد، شاهد تغییر توازن قوا در منطقه بودیم. جنگ ۲۰۱۶ باعث شد آذربایجان چند روستا را از ارمنی‌ها پس بگیرد و تحت تسلط خودش در بیاورد. این جنگ نشان‌دهنده این بود که اگر قرار باشد این‌بار جنگی در منطقه رخ دهد، احتمالا موازنه قوا تغییر خواهد کرد.

تغییر نقش بازیگران موثر

خریدهای تسلیحاتی و بودجه نظامی آذربایجان قابل قیاس با ارمنستان نبود. تنها چیزی که شرایط را ایستا نگه داشته بود، نقش بازیگران دخیل در تحولات منطقه به‌ویژه روس‌ها بود. به ‌نحوی که بازیگران خیلی تمایلی به برهم خوردن موازنه قوا و به‌هم خوردن ژئوپلیتیک منطقه نداشتند. اما به‌واسطه تحولاتی که از ۲۰۱۸ در منطقه ارمنستان رخ داد و روی کار آمدن پاشینیان و تیم جدید منجر شد، نقش بازیگران هم دگرگون شد. عملا آنچه در جریان جنگ ۲۰۲۰ و در جریان این تحولات اخیر شاهد آن هستیم، دگرگون شدن نقش بازیگران سنتی مثل روسیه و ترکیه است. در‌عین‌حال منطقه شاهد نقش‌آفرینی بازیگران جدیدی است که برخی از آنها مانند رژیم‌صهیونیستی حتی توسط برخی‌ها کتمان می‌شدند. قبل‌تر اگر درمورد رژیم‌صهیونیستی و نفوذ گسترده‌اش صحبت می‌کردیم، خیلی کمتر پذیرفته می‌شد اما در سه سال گذشته با نقشی که در این جریان ایفا کرده، شرایط متفاوت شده ‌است.

۲ تحلیل درباره جنگ

به‌واسطه این تغییر محیط، تغییر ژئوپلیتیک و تغییر موازنه قوا، شاهد تغییر روندهایی هستیم که در منطقه حاکم بود. وقتی که جنگ ۲۰۲۰ و جنگ دوم اتفاق افتاد، دو مدل تحلیل از جنگ ارائه می‌شد. ‌عده‌ای تمایل داشتند این جنگ را در سطح تحلیل خرد بررسی کنند و دعوای آذری- ارمنی بنامند که در قره‌باغ اتفاق افتاده است. ‌عده‌ای دیگر هم از سطح تحلیل کلان به مساله نگاه می‌کردند، یعنی این اتفاقات را بخشی از یک پازل بزرگ‌تر در منطقه برآورد می‌کردند که به احتمال زیاد ادامه‌دار خواهد بود و می‌تواند تغییرات گسترده‌تری را به همراه داشته باشد، عملا هم همین‌طور بود. این اتفاق، موضوع خرد و کوچکی نبود و فراتر از دعوای ارمنی- آذری بود. مجموعه اتفاقات و رویدادهایی هم که رخ داد این را اثبات کرد.

غفلت استراتژیک ایران

واقعیت این است که ما هم در جریان این تحولات و این رخدادها نسبت به آنچه در منطقه رخ می‌داد، غفلتی استراتژیک داشتیم یعنی بالاخره حدود ۳۰ سال مناقشه‌ای مهم در جوار مرزهایمان وجود داشت اما حتی تدبیری ساده یا طرحی ابتکاری برای حل‌و‌فصل این مناقشه نداشتیم. این نشان می‌داد ما دچار غفلت شدیم. اینکه دلایل این غفلت چه بوده و چرا به این مرحله رسیدیم، می‌تواند متعدد و متفاوت باشد. از‌جمله اینکه بخشی از سیاست‌خارجی کشور درگیر خاورمیانه بوده و بخشی دیگرش درگیر غربی‌ها بوده ‌است؛ البته مسائل مهم‌تری هم وجود داشتند. ازجمله اینکه جمعی یا گروهی اجازه توجه جدی به تحولات منطقه را در داخل کشور ندادند که این از همه ابعادش بدتر بود. در سه سال گذشته همین گروه عملا تلاش کردند که سیاست‌خارجی کشور را به انحراف بکشانند. بنابراین ما هم دچار غفلت بودیم و هم در سطح تحلیل این مسائل دچار اشتباه و کوچک‌نمایی شدیم؛ البته ما از پیش راهبردی هم برای منطقه نداشتیم، در‌واقع دچار سردرگمی شدیم و سیاستمان عملا به‌سمت حمایت از جمهوری‌آذربایجان رفت. سیاست رسمی کشور هم به این سمت رفت که باید از جمهوری‌آذربایجان حمایت کنیم. در سه سال گذشته آثار و تبعات این سیاست را در حوزه‌های مختلف دیدیم؛ تقویت ظهور و نفوذ رژیم‌صهیونیستی، تقویت ظهور و نفوذ ترکیه، ایجاد مخاطرات ژئوپلیتیکی، امنیتی و اقتصادی در مباحث مرتبط با کریدور زنگه‌زور، حضور تکفیری‌ها در منطقه و تقویت حضور گروه‌های تجزیه‌طلب پان‌ترک و قوم‌گرا در باکو و آنکارا از تبعات این راهبرد بود. همچنین شاهد سرکوب بیشتر شیعیان در جمهوری‌آذربایجان بودیم یعنی جریان‌هایی که می‌توانستند عمق استراتژیک ما در منطقه باشند، تقریبا در این مدت قربانی شدند. در داخل هم با این رفتارهایی که ما با حسینیون انجام دادیم عملا خودمان همراهی را کامل کردیم و این نشان می‌دهد سیاست‌خارجی ما نسبت به منطقه اساسا در ریل درستی نیست.

پیگیری کریدور در پشت صحنه

در مورد آینده منطقه، اول از همه باید به این نکته توجه داشت که طرح موسوم به کریدور زنگه‌زور که اسمش هم مشکل دارد، طرحی تمام شده نیست. ما با جمهوری‌آذربایجان بر سر مسیری جایگزین توافق کردیم تا مسیر دسترسی آذربایجان و مسیر سنتی‌ای که از ایران برای دسترسی به نخجوان داشتند را کوتاه‌تر کند. اما هیچ‌کدام از اینها به این معنا نیست که آذربایجان، ترکیه و سایر بازیگران پشت‌پرده بخواهند از طرح کریدور زنگه‌زور دست بکشند، بنابراین این طرح همچنان وجود دارد. باکو تمام زیرساخت‌ها را هم دنبال می‌کند. تمام برنامه‌های سیاسی‌شان در همین موضوع تعریف شده، اما در داخل کشور عده‌ای تمایل دارند بگویند این پروژه تمام شده و طرح ایران جایگزین شده است. واقعیت این است که این طرح را جمهوری‌آذربایجان، ترکیه و بازیگران پشت‌صحنه دنبال می‌کنند. این طرح یک‌سری آثار ژئوپلیتیکی، اقتصادی و امنیتی برای ما دارد و می‌تواند ما را از مسیرهای ترانزیتی در منطقه -که مسیرهای متعدد و بی‌شماری هم هستند- حذف کند؛ حضور رژیم‌صهیونیستی را در جوار مرزهای ایران تقویت کند و هم می‌تواند باعث افزایش تحرکات قومی در جمهوری‌آذربایجان شود.

ناتوانی روس‌ها در مدیریت تحولات

بنابراین این موضوع حتما برای ما و امنیت ملی ما موضوع بسیار مهمی است. در سمت دیگر، طرف ارمنی نیز روند خیلی جدی واگرایی از روسیه را آغاز کرده است. این نشان می‌دهد عملا تحولات منطقه آن‌طور هم که روس‌ها می‌خواستند، مدیریت نشده ‌است، پس روس‌ها هم دچار مشکل شدند. نمونه‌ها و نشانه‌های این وضع را در اظهارات علنی پاشینیان می‌بینید. در سفر همسرش به اوکراین و دیدار با زلنسکی و همسرش می‌بینید. در تصویب اساسنامه روم می‌بینید که اگر پوتین به ارمنستان سفر بکند، دولت ایروان باید او را دستگیر کند. نشانه آخرش هم عدم‌شرکت پاشینیان در سازمان پیمان امنیت جمعی بود که عملا کلید خروج ارمنستان از این را پیمان زد. در کنار این حمایت فرانسه از ارمنستان هم تشدید شده ‌است. بالاخره روند واگرایی ارمنستان از روسیه روند بسیار جدی‌ای است. نکته مهم برای مذاکراتی است که حالا دنبال می‌کنند.

احتمال عضویت باکو و ایروان در ناتو

در گذشته همه مذاکرات از کانال روس‌ها دنبال می‌شد، یعنی روس‌ها میانجیگری می‌کردند. الان مذاکره بین طرف آذری و ارمنی از مدار اروپایی‌ها و غربی‌هاست. اگر این مذاکرات به نتیجه برسد -که به‌نظر می‌رسد خواهد رسید زیرا پاشینیان هر نوع شرطی که طرف مقابل می‌خواهد را قبول می‌کند- احتمال این وجود دارد که روند ادغام آذربایجان و ارمنستان در سازوکارهایی مثل ناتو با سرعت اتفاق بیفتد، یعنی اصلا نمی‌توان این سناریو را نادیده گرفت.

دلیل اینکه فعلا در مورد آن صحبت نمی‌شود، حساسیت‌های ایران و روسیه است. ولی اگر این اتفاق بیفتد، ناتو به دریای کاسپین می‌رسد. ناتو در اینجا متوقف نخواهد بود و به‌سمت کشورهای آسیای مرکزی می‌رود. عملا خطی ایجاد می‌شود که می‌تواند ایران، روسیه و چین را مهار کند. گرجستان هم هست اما گرجستان به‌دلیل مشکلاتی که با روسیه در آبخازیا و اوستیای‌جنوبی دارد، عضویتش فعلا مسکوت گذاشته شد، چون ناتو خود را درگیر چنین مجادلاتی نمی‌کند. اما مهم‌ترین مانعی که تا به الان در مورد ارمنستان و آذربایجان وجود داشته، مناقشه قره‌باغ و دعوای دو کشور بوده ‌است که اگر حل و فصل شود، عملا هیچ مانعی برای این عضویت و پروسه وجود ندارد. این می‌تواند یک فرآیند خیلی خطرناک برای ما باشد. می‌تواند ناتو را خیلی جدی‌تر وارد منطقه و وارد حریم امنیتی ما کند و تبعات درازمدت‌تر و بزرگ‌تری را برایمان داشته باشد.

آن موقع مواجهه با آذربایجان و نگاه منفی آن به ایران بسیار دشوار خواهد شد، زیرا باکو تاکنون بدون چنین پشتوانه‌ای علیه ایران اقدام می‌کرد؛ بنابراین حتما نیاز است که ما درمورد آینده در حوزه‌های استراتژیک و در مورد مسائل قفقاز خیلی جدی به آن نگاه کنیم چون همه این اتفاقاتی که طی سه سال رخ داده را ما همان موقع هم پیش‌بینی می‌کردیم. این اتفاقات قابل پیش‌بینی بود اما به‌دلیل وجود آن لابی قدرتمند قومیتی در تهران، لایه‌های مختلف سیستم اجازه نمی‌دهند این هشداردهی‌ها به مقامات بالا (تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیرنده) برسد. به همین دلیل ما بخش مهمی از این کار را از طریق رسانه‌ها انجام دادیم یعنی آن‌قدر در اتاق‌های فکر و در جاهای مختلف گفتیم و به نتیجه نرسید که مجبور شدیم در رسانه‌ها بیاوریم و وقتی فراگیری در افکار عمومی ایجاد شد، بالاخره بخشی از نهادهای ما تحت‌تاثیر قرار گرفتند.

الان هم ضروری است که حتما این موضوع از رسانه‌های ما محو و پاک نشود، چون جمهوری‌آذربایجان بالاخره خباثت‌های خودش را علیه ما دارد. مورد آخرش هم درمورد سفارت اسرائیل است که فردی را به ظن حمله احتمالی دستگیر کرده‌اند و از ارتباط وی با ایران می‌گویند. این خباثت‌ها ادامه پیدا می‌کند و توقف‌ناپذیر است، پس مهم است که ما در رسانه‌هایمان بتوانیم سیاست درست و دقیقی در این خصوص داشته باشیم.

منبع: فرهیختگان

The post شعیب بهمن: هدف ناتو دستیابی به خزر است appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.