رصدخبر | اقتصاد ؛ به نظر می‌رسد دو نیروی پیش‌برنده در دو سوی ایران و آمریکا دو طرف را به سمت مذاکره و توافق پیش می‌رانند. در سمت آمریکا، مساله اصلی مهار چین است. آمریکا استمرار روند توسعه و رشد چین را برای خود تهدیدی می‌داند. چین برای ادامه رشد و توسعه خود به انرژی فسیلی احتیاج دارد؛ اگرچه با سرعت، انرژی تجدیدپذیر را توسعه می‌دهد.
پیرامون مذاکرات ایران و آمریکا
یک منبع اصلی تامین انرژی چین منطقه خاورمیانه است. آمریکا علاقه‌مند است و انگیزه دارد که در منطقه خاورمیانه حضور داشته باشد تا در صورت لزوم عرضه انرژی به چین را کنترل کند. علاوه بر مقوله انرژی، در دهه گذشته حضور چین از نظر سرمایه‌گذاری و تسخیر بازارهای منطقه پیشرفت زیادی داشته است و می‌رود تا جای آمریکا را از نظر سرمایه‌گذاری و بازارهای کالا و خدمات در منطقه بگیرد. آمریکا از اینکه چین جایگزین آن در منطقه شود و همچنین از اینکه در استفاده از منابع انرژی منطقه حضور نداشته باشد، قطعا راضی نیست. حضور قوی آمریکا در خاورمیانه مستلزم ایجاد رابطه دوستانه با ایران است. جنگ و درگیری با ایران منطقه را به ناامنی می‌کشد و زمینه را برای حضور بیشتر چین فراهم می‌کند.

علاوه بر اهمیت منطقه خاورمیانه به لحاظ منابع انرژی و بازارهای آن، آن‌چنان‌که ترامپ بارها گفته است تجربه چند جنگ در خاورمیانه، جنگ‌های عراق، افغانستان، و سوریه، با وجود هزینه‌های سنگین برای آمریکا دستاوردی نداشته است. بنابراین ترامپ از جنگ پرهیز می‌کند و علاقه‌مند به مذاکره و سازش با ایران است.

در سمت ایران، متحدان منطقه‌ای جمهوری اسلامی شامل حزب‌الله، سوریه و حشدالشعبی به‌شدت تضعیف یا جمع شده‌اند. فقدان این متحدان ایران را از نظر بین‌المللی در موقعیت محدودتری نسبت به قبل قرار داده است. به علاوه شرایط اقتصادی در ایران بسیار بحرانی و شکننده است. خالص سرمایه‌گذاری ملی منفی شده است. بودجه عمرانی تقریبا صفر شده است. ذخایر صندوق‌های بازنشستگی ته کشیده است و هزینه حقوق تعداد روزافزون بازنشستگان، بار بودجه جاری دولت می‌شود. صادرات نفت به‌شدت محدود شده است. تولید نفت ظرفیت افزایش بیشتر از ۱.۵میلیون بشکه در روز را ندارد که حتی اگر آن افزایش هم اتفاق بیفتد و صادر شود، باز کفاف هزینه‌های جاری دولت را نمی‌د‌هد و کسری بودجه به هزار همت نزدیک خواهد بود که به تورم دامن می‌زند.

کمبود فرآورده‌های نفتی، گاز و برق رو به افزایش است. توان تولید نفت و گاز رو به کاهش است. افزایش تولید نفت و گاز مستلزم سرمایه‌گذاری‌های سنگین دلاری و تکنولوژی است که هیچ‌کدام در دسترس نیست. تولید برق کفاف تقاضا را نمی‌دهد و خاموشی‌ها به‌خصوص خاموشی در صنایع، تولید را کاهش داده و در صورت افزایش خاموشی‌ها تولید مختل می‌شود و ممکن است بسیاری از واحدهای تولیدی تعطیل شوند. ظرفیت پالایشگاه‌های کشور جوابگوی تقاضای روزافزون سوخت‌های فسیلی نیست. بحران آب رو به تشدید است و ضرورت سرمایه‌گذاری در شیرین‌سازی و انتقال آب فزاینده است. زیرساخت‌های کشور اعم از راه، راه‌آهن، بنادر و فرودگاه‌ها و شبکه‌های آب و برق فرسوده شده‌اند و به نوسازی و توسعه نیاز دارند. تحریم‌ها، دستیابی تولیدکنندگان موجود به بازارهای جهانی و تبادل پول و تکنولوژی با خارج را مشکل ساخته است.

این شرایط سبب می‌شود سرمایه‌گذاران داخلی تمایلی به سرمایه‌گذاری نداشته باشند و حتی خروج سرمایه از کشوری که به‌شدت به سرمایه‌گذاری احتیاج دارد، افزایش می‌یابد. طبعا سرمایه‌گذاری خارجی هم با شرایط موجود و وجود تحریم‌ها به ایران وارد نمی‌شوند؛ همان‌طور که در چند سال گذشته نشده‌اند.

در مجموع این شرایط، فقر را در جامعه گسترش داده است و در صورت ادامه در آینده نیز بیشتر گسترش می‌دهد. گسترش بیشتر فقر همزمان با وجود اندک افرادی که از وجود تحریم‌ها ثروت‌اندوزی می‌کنند، تنش‌های اجتماعی را به وضع خطرناکی می‌رساند. در نتیجه می‌توان گفت مجموع شرایط گفته‌شده ایران را در شرایط بسیار سختی قرار داده و نیرویی به‌وجود آورده است که حاکمیت را به طرف مذاکره و توافق حرکت می‌دهد.

وقتی دو نیروی پیش‌برنده در دو سوی ایران و آمریکا طرفین را به سمت توافق حرکت دهد، احتمال توافق زیاد می‌شود. البته آمریکا توافقی خواهد خواست که امکان سرمایه‌گذاری شرکت‌های آمریکایی در بخش‌های سودآور ایران را فراهم سازد. در واقع یکی از دلایل متوقف شدن برجام آن بود که اگرچه شرکت‌های اروپایی و چینی زیادی بعد از توافق برجام برای سرمایه‌گذاری به ایران آمدند، ولی چون ایران مانع سرمایه‌گذاری شرکت‌های آمریکایی شد، آمریکا از توافق‌نامه خارج و با اهرم تحریم بقیه را هم از ورود به ایران یا حتی معامله با ایران منع کرد.

ولی از آنجا که ایران برای خروج از شرایط موجود به‌شدت به سرمایه‌گذاری در زمینه‌های مختلف نظیر نفت و گاز، پتروشیمی، پالایشگاه، فرودگاه، شبکه ریلی داخلی و ترانزیت، فرودگاه، بنادر، آب، صنایع معدنی و فلزی، ساختمان، بانک و بیمه، و خودروسازی احتیاج دارد، باید از تمایل شرکت‌های آمریکایی و غیرآمریکایی برای سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری از پتانسیل‌های معدنی و جغرافیایی ایران با مشارکت منطقی استقبال کند.

البته نیروهایی هستند که علاقه‌مندند مانع توافق ایران و آمریکا شوند. نخستین و مهم‌ترین نیروی مخالف، اسرائیل و لابی‌های اسرائیل به همراه تندروها و جنگ‌طلبان داخل آمریکا هستند. آنها در تلاش خواهند بود که به طرق مختلف از درگیری نظامی ایران با اسرائیل، یا خرابکاری در ایران و تحریک ایران برای پاسخ‌گویی تا تحت تاثیر قرار دادن مستقیم مذاکره‌کنندگان آمریکایی تا شایعه‌پراکنی و پخش خبرهای دروغ مانع‌تراشی کنند. در داخل ایران نیز تندروها و افرادی که از شرایط تحریم بهره می‌برند، علاقه‌مند نیستند مذاکرات به نتیجه برسد. مجموع نیروهای مخالف مذاکرات در خارج و داخل ممکن است مانع توافق شوند؛ اگرچه احتمال موفقیت آنها احتمالا بیش از ۳۰درصد نباشد.

ولی اگر توافق حاصل شود، ایران باید از نظر نهادی شامل ساختار دولت، توان کارشناسی و مدیریتی در بدنه دولت، قوانین و مقررات اداری و قوه‌قضائیه آمادگی تعامل با دنیا و سرمایه‌گذاران علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری در ایران را داشته باشد. بنابراین به‌موازات پیشرفت مذاکرات و کسب احتمالی نتایج، باید برای ایجاد ظرفیت جذب سرمایه‌گذاران و روان‌سازی سرمایه‌گذاری طرح‌ریزی و برنامه‌ریزی کرد.

دنیای اقتصاد

The post مشایخی: ایران آمادگی تعامل با دنیا پس از توافق را داشته باشد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | اقتصاد ؛ میزان سرمایه‌گذاری خارجی در آلمان در سال ۲۰۲۴ و برای سومین سال پیاپی کاهش یافته است. براساس گزارش بنیاد دولتی “تجارت و سرمایه‌گذاری آلمان” (GTAI) ۱۷۲۴ پروژه تاسیس یا گسترش شرکت‌ها و کارخانجات خارجی در سال ۲۰۲۴ در آلمان به ثبت رسیده است. این شاخص در سال ۲۰۳۴ به میزان ۱۷۵۹ مورد، در سال ۲۰۲۲ به میزان ۱۷۸۳ و در سال ۲۰۲۱ نیز ۱۸۰۶ مورد بوده است.

روبرت هرمان، مدیرعامل بنیاد “تجارت و سرمایه‌گذاری آلمان” می‌گوید: «با این حال آلمان کماکان کشور مورد علاقه سرمایه‌گذاران است». او می‌افزید: «این درحالی است که سرمایه‌گذاری خارجی در اروپا ۶. ۴ درصد و در غرب اروپا تقریبا ۶ درصد کاهش یافته است.»

شرکت‌های خارجی اعلام کرده‌اند که ۲. ۲۳ میلیارد یورو در آلمان سرمایه‌گذاری خواهند کرد. گرچه این میزان سرمایه‌گذاری خارجی کمتر از سرمایه‌گذاری در سال‌های بعد از کرونا (در سال ۲۰۲۳/ ۸. ۳۴ میلیارد یورو) و (در سال ۲۰۲۲/ ۳. ۲۵ میلیارد یورو) بوده است، با این حال سرمایه‌گذاری خارجی در سال ۲۰۲۴ بیشتر از مجموع سرمایه‌گذاری در سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ بوده است.

به گزارش رصد به نقل از دویچه‌وله ، روبرت هرمان می‌گوید: «تنها هفت پروژه سرمایه‌گذاری در این سال میزان بالای ۵۰۰ میلیون یورو داشته‌اند. تقریبا دو درصد از پروژه‌های سرمایه‌گذاری هم حداقل ۱۰۰ میلیون یورو بوده‌اند.»

سرمایه‌گذاری میلیاردی غول‌های تکنولوژی آمریکا در آلمان

کمپانی آمازون در حال انجام یکی از بزرگترین سرمایه‌گذاری‌های خارجی در آلمان است. این کمپانی با سرمایه‌گذاری ۸. ۸ میلیارد یورویی در حال ساخت پروژه “زیرساخت‌های ابری” (cloud infrastructure) است. این کمپانی آمریکایی همچنین یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون یوروی دیگر در زمینه لجستیک، رباتیک و ساخت‌وساز ساختمان‌های مرکزی این شرکت سرمایه‌گذاری کرده است.

کمپانی مایکروسافت نیز در حال انجام یک سرمایه‌گذاری ۲. ۳ میلیارد یورویی در عرصه هوش مصنوعی و افزایش حجم داده‌های ابری است. این درحالی است که کمپانی اپل نیز سرمایه‌گذاری هنگفتی در عرصه ایجاد یک مرکز تحقیقاتی در مونیخ کرده است.

شرکت‌های آمریکایی هنوز هم یکی از بزرگترین سرمایه‌گذاران خارجی در اقتصاد آلمان هستند. این کشور با ۲۲۹ پروژه تاسیس یا گسترش در رتبه نخست قرار دارد. سوئیس با ۲۰۲، چین با ۱۹۹، بریتانیا با ۱۳۸ و هلند با ۹۷ پروژه تاسیس یا گسترش در رتبه‌های بعدی سرمایه‌گذاری خارجی در آلمان قرار دارند.

سرمایه‌گذاری خارجی باعث ایجاد ۳۱ هزار فرصت شغلی نیز در آلمان شده است که ۱۷ درصد مربوط به صنعت دیجیتال، ۱۶ درصد مربوط به انرژی و منابع و ۱۵ درصد نیز مربوط به صنایع الکترونیک و اتوماسیون بوده است.

The post کاهش سرمایه‌گذاری خارجی در آلمان برای سومین سال پیاپی appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

موفقیت آقای دکتر پزشکیان در انتخابات ریاست جمهوری علاوه بر ویژگی‌های شخصیتی، صداقت و باور مردم به رویکردهایی که ایشان مطرح کرد، نتیجه یک حمایت همگانی و ملی در جهت افق‌گشایی و ایجاد چشم‌اندازی جدید در کشور بود.

آقای پزشکیان تاکنون با روحیه مثال‌زدنی، شجاعت و جدیت پای کار ایستاده‌اند. آنهم در شرایطی که از نظر سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، اداره کشور بسیار دشوار و همراه با ناترازی‌های شدیدی است. در سال های اخیر و خصوصاً امسال، این ناترازی‌ها همانند چالش آب به ویژه آب شرب در شهرهای بزرگ، برق و سوخت (بنزین و گاز) ملموس‌تر از هر زمان دیگر شده است و دولت باید در وضعیتی امور را پیش ببرد که توأمان برای هر یک از این ناترازی‌ها که دیگر ابرچالش شده‌اند تدبیر کند.

نکته ای که باید مورد تاکید قرار بگیرد این است که دولت برای مدیریت و تدبیر قاطعانه در مواجهه با این چالش‌ها نیازمند ارائه تصویری کارآمد، توانا و عالم به کار از خود است به‌گونه ای که مردم هم به چنین باوری برسند و اطمینان خاطر پیدا کنند که دولتی مصمم و قوی در حال مدیریت و انجام وظایف خود می باشد. این امر نیازمند الزاماتی است:

اول، برنامه اجرای دولت برای همه این چالش‌ها و ارائه صادقانه و شفاف آن به مردم و افکار عمومی همانگونه که رئیس جمهور بر آن تاکید کرده اند؛

دوم، مدیران قوی و شجاع پای کار این برنامه‌ها باشند.

سوم؛ همه به کمک دولت بیایند. نقش نهادهای حکومتی و قوای سه گانه در اینجا حائز اهمیت است و نشانه‌هایی از آن دیده می‌شود که باید جنبه عملی‌تر و جدی‌تر به خود بگیرد.

و در نهایت، جریان‌های سیاسی به ویژه آنهایی که در انتخابات اخیر حامی رئیس جمهور بودند. حامیان نباید به واسطه مسائل جزئی یا حتی برخی دلخوری‌ها یا موانع پیش رو و برخی انتقادات، از دولت فاصله بگیرند یا حمایت خود را کمرنگ کنند. هر چه حامیان دولت همراه‌تر باشند رئیس جمهور و دولت پیشتوانه بهتری برای پیشبرد امور خواهد داشت.

البته در کنار این موارد به دو پیش نیاز هم باید توجه کرد:

اول، افزایش سرمایه اجتماعی و ارتقا همبستگی ملی در کشور

دوم، حل مسائل خارجی به‌ویژه مدیریت تنش‌ها و رفع تحریم‌ها از طریق به کارگیری دیپلماسی خلاقانه، جدی و راهگشا مبتنی بر منافع ملی.

تصمیمات اخیر از بررسی دقیق نامه رئیس جمهور آمریکا تا نوع پاسخ به آن و در نهایت توافق برای آغاز مذاکرات، همگی دلالت بر هماهنگی و تدبیر در بالاترین سطوح تصمیم گیری نظام دارد. در این مقطع باید از این تصمیمات و تدابیر به ویژه سیاست‌هایی که رهبری انقلاب در این مسیر پیش گرفته‌اند حمایت کرد. علاوه بر آن باید از تیم مذاکره‌کننده حمایت کرد تا بتواند به نحو مطلوب مذاکره را پیش ببرد و از هر اقدامی جناحی و غیر ملی هم که تضعیف سیاست کلان کشور باشد، باید پرهیز شود.

حل مساله تحریم‌ها می تواند بستر مناسبی برای فعالیت‌های اقتصادی به ویژه از جهت افزایش تبادلات با جهان و جذب سرمایه‌گذاری خارجی باشد و این خود زمینه جهش در توسعه کشور را فراهم می‌کند.

ایران کشوری با ظرفیت‌های فراوان و دارای پتانسیل جذب صدها میلیارد دلار سرمایه‌گذاری است و رفع تحریم‌ها در کنار آمادگی، برخورداری از برنامه متناسب با شرایط کنونی و مدیریت صحیح می‌تواند منجر به حل مشکلات اقتصادی و خصوصاً معیشتی مردم و نیز مقدمه شروعی دیگر برای جبران عقب ماندگی‌های توسعه کشور باشد.

The post جهانگیری: باید از تیم مذاکره‌کننده حمایت کرد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.