رصدخبر | جامعه ؛ آب قلم که زمانی یک پایه ساده برای سوپ و آش بود، اکنون به نوشیدنی محبوب ستاره‌ها و چهره‌‌های تاثیرگذار در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شده است، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد فواید ادعایی آن از افزایش کلاژن تا ترمیم روده، کمتر از هیاهوی تبلیغاتی پیرامون آن است.

به‌ گزارش کانورسیشن، این مایع مغذی که با نام انگلیسی آن یعنی استاک (stock) نیز شناخته می‌شود، با جوشاندن طولانی‌مدت استخوان و بافت‌های کناری آن مانند غضروف و تاندون‌ها به مدت ۱۲ تا ۴۸ ساعت تهیه می‌شود. این فرایند آهسته موجب استخراج کلاژن، اسید آمینه‌ها و مواد معدنی از داخل استخوان‌ها می‌شود و در نهایت مایعی غلیظ و خوش‌طعم به‌ دست می‌آید که می‌تواند به‌تنهایی خورده یا به‌عنوان پایه سوپ و خوراک استفاده شود.

آب‌قلم‌های آماده امروزه در فروشگاه‌ها هم در دسترس‌اند، با این حال نسخه‌های خانگی به دلیل کنترل بیشتر بر مواد اولیه (قلم به همراه کمی سرکه برای استخراج بهتر مواد معدنی و سبزیجات معطر)، معمولا از نظر تغذیه‌ای ارزشمندتر محسوب می‌شوند.

آب‌قلم‌ به دلیل داشتن کلاژن شهرت پیدا کرده است؛ پروتئینی که ساختار پوست، غضروف‌ها و استخوان‌ها را تشکیل می‌دهد و گفته می‌شود می‌تواند انعطاف‌پذیری مفاصل را بهبود و نشانه‌های پیری پوست را کاهش دهد. برخی مطالعات هم نشان داده‌اند که کلاژن هیدرولیزشده (به کلاژنی گفته می‌شود که از طریق یک فرآیند شیمیایی به نام هیدرولیز به قطعات کوچک‌تر و قابل جذب‌تری تقسیم شده است) می‌تواند حالت کشسانی پوست را بهتر کند و چروک‌ها را کاهش دهد. تحقیقات دیگری نیز نشان می‌دهد که این مکمل‌ها ممکن است درد مفاصل را در مبتلایان به آرتروز کمتر کنند.

با این حال نکته اینجا است که نتایج این مطالعات مربوط به مکمل‌های کلاژن‌اند، نه آب‌قلم و تحلیل‌های علمی نشان می‌دهند میزان کلاژن موجود در آب‌قلم به‌مراتب کمتر از مقدار موثر در مطالعات بالینی است و یک رژیم غذایی سرشار از پروتئین، ویتامین ث و چربی‌های سالم بیشتر از آب‌قلم در تولید کلاژن موثر است.

ادعاهای بزرگ، شواهد محدود

آب قلم حاوی اسید آمینه‌‌هایی مثل گلوتامین، گلیسین و آرژینین است که گفته می‌شود سلامتی روده و سیستم ایمنی را تقویت می‌کنند. به‌ویژه گلوتامین که به ترمیم دیواره روده کمک و از «نشت روده» جلوگیری کند؛ وضعیتی که مواد مضر از روده وارد خون می‌شوند و التهاب ایجاد می‌کنند.

برخی پژوهش‌ها حتی میان سلامتی روده و ابتلا به اختلالاتی مثل اوتیسم، ای‌دی‌اچ‌دی، افسردگی و اسکیزوفرنی هم ارتباط را مطرح کرده‌اند، هرچند این حوزه بسیار بحث‌برانگیز و تحقیقات درباره آن کم است.

آب قلم کم‌کالری اما پرفیبر و پرپروتئین است، بنابراین می‌تواند سیرکننده هم باشد و به کنترل وزن کمک کند. وجود الکترولیت‌هایی مثل سدیم، پتاسیم و منیزیم نیز آن را برای دوران بیماری یا نقاهت مفید می‌کند. برخی شواهد نشان می‌دهند که اسیدآمینه‌های آب‌قلم می‌توانند التهاب را کاهش دهند، با این حال در مجموع، درباره فواید مستقیم آب‌قلم برای انسان پژوهش‌های کافی وجود ندارد.

نگرانی درباره فلزات سنگین و موارد دیگر

استخوان حیوانات می‌تواند فلزات سنگینی مانند سرب را در خود ذخیره کند و جوشاندن طولانی استخوان‌ها ممکن است باعث نفوذ این فلزات به آب‌ قلم شود. البته تحقیقات در‌این‌باره متناقض است، با این حال کیفیت استخوان‌های مصرفی در این خطر نقش مهمی دارد. مصرف آب‌قلمی که مقدار زیادی فلزات سنگین دارد می‌تواند باعث سردرد، تهوع یا خستگی و در طولانی‌مدت، به آسیب اعضای حیاتی منجر شود.

از طرفی آب‌قلم‌های آماده موجود در فروشگاه‌ها اغلب نمک زیاد دارند که می‌تواند فشار خون را بالا ببرد و بر قلب و کلیه فشار وارد کند.

آب‌قلم همچنین گلوتامات طبیعی دارد که در برخی افراد می‌تواند موجب اضطراب، بی‌قراری یا سردرد شود؛ هرچند شواهد درباره آن عمدتا تجربی است.

تهیه و نگهداری نادرست آب‌قلم نیز می‌تواند به آلودگی باکتریایی و مشکلات گوارشی مانند استفراغ و اسهال منجر شود.

به این ترتیب می‌توان گفت که آب‌ قلم یک افزودنی مغذی و خوش‌طعم برای رژیم غذایی است (به‌ویژه اگر در خانه و با مواد اولیه باکیفیت تهیه شود) اما یک ابرغذا نیست و معجزه هم نمی‌کند و درباره بسیاری از فواید آن، پشتوانه علمی قوی وجود ندارد.

The post محبوبیت «آب قلم» در شبکه‌های اجتماعی؛ پژوهش‌های پزشکی چه می‌گوید؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جامعه ؛ رژیم غذایی پرنمک سال‌ها است به‌عنوان یکی از عوامل اصلی فشار خون بالا و بیماری‌های قلبی شناخته می‌شود، اما در سال‌های اخیر برخی پژوهش‌ها مدعی شده‌اند که مصرف بسیار کم نمک نیز می‌تواند به همان اندازه خطرناک باشد؛ موضوعی که بحث علمی گسترده‌ای درباره «مقدار بهینه نمک» به راه انداخته است.

سدیم، عنصر اصلی موجود در نمک، برای بدن ضروری است و از تنظیم مایعات، انتقال اکسیژن و مواد مغذی گرفته تا انتقال پیام‌های عصبی با جریان الکتریکی به آن وابسته است. با این حال، مردم در اغلب کشورهای جهان همواره بیش از مقدار توصیه‌شده نمک مصرف کرده‌اند و متولیان بهداشت و درمان نیز در تلاش دائمی برای کاهش آن بوده‌اند.

به گزارش سرویس جهانی بی‌بی‌سی، سازمان بهداشت جهانی مصرف کمتر از دو گرم سدیم در روز (حدود پنج گرم نمک سفره) را توصیه می‌کند. در ایالات متحده نیز راهنمای تغذیه حداکثر ۲.۳ گرم سدیم (یک قاشق چای‌خوری نمک) در روز را پیشنهاد می‌کند. در مقابل، برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که مصرف متوسط سدیم یعنی سه تا شش گرم در روز، بهترین حالت برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی است.

با این حال، میزان واقعی مصرف در جهان بسیار بالاتر است: میانگین مصرف در بریتانیا ۸.۴ گرم، در آمریکا ۸.۵ گرم و در سطح جهانی حدود ۱۰.۸ گرم در روز است. نکته اینجا است که بخش عمده نمک مصرفی از طریق غذاهای آماده مانند نان‌ها، سوپ‌ها، سس‌ها، پنیرها، گوشت‌های فراوری‌شده و حتی غلات صبحانه دریافت می‌شود و تنها یک‌چهارم نمک مصرفی از نمکی است که خودمان به غذا اضافه می‌کنیم. همین باعث می‌شود مردم اغلب میزان واقعی مصرفشان را دست‌کم بگیرند.

در هر ۲.۵ گرم نمک، تقریبا یک گرم سدیم وجود دارد. طبق گزارش «مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها» در آمریکا (CDC)، حدود ۴۰ درصد سدیم مصرفی مردم این کشور از غذاهایی مانند پیتزا، گوشت‌های فراوری‌شده، تاکو، تنقلات شور، مرغ و همبرگر تامین می‌شود.

خطرات مصرف زیاد نمک

مصرف بالای نمک با افزایش فشار خون و در نتیجه سکته مغزی و بیماری‌های قلبی همراه است. وقتی نمک مصرف می‌کنیم، بدن آب را نگه می‌دارد و تا زمانی که کلیه‌ها آن را دفع کنند، فشار خون بالا می‌رود. مصرف زیاد و طولانی‌مدت نمک به شریان‌ها فشار می‌آورد و می‌تواند باعث فشار خون مزمن شود. طبق براورد سازمان بهداشت جهانی، فشار خون بالا علت ۶۲ درصد سکته‌ها و ۴۹ درصد موارد بیماری عروق کرونر قلب است و سالانه ۱.۸۹ میلیون مرگ در جهان به مصرف بیش‌ازحد سدیم نسبت داده می‌شود.

همان‌طور که انتظار می‌رود، کاهش مصرف نمک اثر معکوس دارد. یک تحلیل هشت‌ساله در انگلستان نشان داد کاهش روزانه ۱.۴ گرم نمک به افت فشار خون کمک کرد و باعث کاهش ۴۲ درصدی در مرگ‌های ناشی از سکته و ۴۰ درصد در مرگ‌های ناشی از بیماری قلبی شد.

یک کارآزمایی بالینی در سال ۲۰۲۳ هم نشان داد که اثر تنها یک هفته رژیم کم‌سدیم بر بیماران مبتلا به فشارخون مشابه اثر داروهای کاهنده فشار خون بود. ژاپن و فنلاند نیز با راه‌اندازی کارزارهای ملی کاهش مصرف نمک توانستند آمار سکته و بیماری قلبی را تا ۸۰ درصد پایین بیاورند.

با این حال، جدا کردن اثر کاهش نمک بر سلامتی از سایر رفتارهای سالم دشوار است؛ زیرا افرادی که نمک کمتری مصرف می‌کنند، معمولا رژیم سالم‌تری هم دارند، بیشتر ورزش می‌کنند و کمتر سیگار و الکل مصرف می‌کنند.

بحث درباره‌ مضرات رژیم‌های کم‌نمک

در سال‌های اخیر، برخی مطالعات بحث‌برانگیز مدعی شده‌اند رژیم‌های بسیار کم‌نمک نیز می‌تواند همانند مصرف زیاد نمک مضر باشد و به افزایش فشار خون یا مشکلات قلبی بینجامند. این پژوهش‌ها این رابطه‌ را شبیه منحنی J یا U نشان داده‌اند؛ یعنی هم مقدار خیلی زیاد و هم خیلی کم نمک خطرناک است و یک «نقطه بهینه» در حد وسط وجود دارد.

با این حال بسیاری از متخصصان این نتایج را زیر سوال برده‌اند. آن‌ها معتقدند این مطالعات هم در روش اندازه‌گیری مصرف نمک اشکالاتی داشته‌اند و هم برخی نویسندگان آن‌ها به دلیل ارتباط با صنایع غذایی، ممکن است دچار تعارض منافع یا سوگیری شده باشند.

از طرفی حساسیت افراد به نمک هم متفاوت است و عواملی مانند سن، نژاد، شاخص توده بدنی و سابقه خانوادگی در آن نقش دارند. تحقیقات نشان داده‌اند برخی که افراد بیشتر در معرض خطر فشار خون ناشی از مصرف نمک‌اند.

برخی می‌گویند رژیم‌های سرشار از پتاسیم (میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و لبنیات) می‌توانند بخشی از آثار منفی نمک را جبران کنند. گروهی از کارشناسان هم توصیه می‌کنند به‌جای تلاش برای حذف کامل نمک، بیشتر مراقب «نمک پنهان» در غذاهای آماده باشیم.

به این ترتیب، با وجود بحث‌های تازه درباره خطر رژیم‌های کم‌نمک و تفاوت‌های فردی، مهم‌ترین و قطعی‌ترین نتیجه از تحقیقات موجود این است که مصرف زیاد نمک بدون شک فشار خون را بالا می‌برد و برای سلامتی قلب و عروق مضر است.

The post رژیم کم‌نمک به اندازه پرنمک خطرناک است؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جامعه ؛ بهتر است که مکمل‌ها یا دست‌کم برخی از آنها را همراه با نوشیدن قهوه مصرف نکنیم و فاصله‌ای حدود یک ساعته بین نوشیدن قهوه و مصرف مکمل‌ها درنظر بگیریم. براساس این گزارش، کافئین، پلی‌فنول‌ها و اثر ادرارآور قهوه در جذب برخی ویتامین‌ها و مواد معدنی اختلال ایجاد می‌کند. دکتر فیلیپ نگو، متخصص داروساز، تاثیر کافئین بر آهن را مثال می‌زند و تاکید می‌کند که خاصیت ادرار‌آوری قهوه باعث می‌شود آهن به‌خوبی جذب نشود. در این گزارش به پنج ویتامین و ماده معدنی اشاره شده است که کافئین بر میزان جذب آنها تاثیرگذار است.

آهن

به گزارش وبسایت Eating Well (تغذیه سالم) ؛ آهن ​​در رشد، ترشح هورمون‌ها و عملکرد سلولی بدن نقش مهمی ایفا می‌کند. با این حال، کمبود آن یکی از شایع‌ترین کمبودهای تغذیه‌ای در جهان است، به‌گونه‌ای که بسیاری از پزشکان برای جبران آن مصرف مکمل آهن را تجویز می‌کنند. اما آنچه اغلب نادیده گرفته می‌شود اثر مخرب قهوه بر جذب این ماده حیاتی است. به‌گفته دکتر بو وانگ، دکترای داروسازی، نوشیدن قهوه در کنار مکمل آهن یا حتی غلات غنی‌شده با آهن جذب این عنصر را به‌شدت کاهش می‌دهد. در یکی از مطالعات، مشخص شد که قهوه تا ۵۴ درصد از میزان جذب آهن می‌کاهد و اگر مصرف همزمان قهوه و آهن در وعده صبحانه باشد، این کاهش حتی بیشتر می‌شود.

این تداخل نه از کافئین، که از ترکیبی به نام «اسید کلروژنیک» ناشی می‌شود؛ پلی‌فنولی که در قهوه و چای به‌وفور یافت می‌شود. آلیس کیم، دکتر داروساز، هم تاکید می‌کند که این ماده مانع موثری در برابر جذب آهن غیرهم (نوعی آهن گیاهی) به شمار می‌رود. باور بر این است که پلی‌فنول‌ها ساختار و عملکرد جذب آهن در روده را مختل می‌کنند. به همین دلیل دکتر وانگ پیشنهاد می‌کند که مصرف مکمل آهن باید دست‌کم یک ساعت با نوشیدن قهوه فاصله داشته باشد و همراه با مواد حاوی ویتامین ث مانند پرتقال یا لیمو مصرف شود تا بیشتر جذب شود.

ویتامین دی

ویتامین دی از آن دسته مواد مغذی‌ است که تامین آن از طریق رژیم غذایی چندان آسان نیست، زیرا به طور طبیعی تنها در شمار محدودی از مواد غذایی یافت می‌شود. با این حال، بدن انسان قادر است این ویتامین را با کمک نور خورشید و از طریق فرایندی زیستی، به‌ویژه در ماه‌های گرم سال یا در عرض‌های جغرافیایی دارای آفتاب کافی، تولید کند.

با این حال، دکتر آلیس کیم می‌گوید که مصرف کافئین می‌تواند این روند را مختل کند. طبق شواهد، کافئین ممکن است میزان گیرنده‌های ویتامین دی را در بدن کاهش دهد، که در نتیجه آن، سطح این ویتامین نیز پایین می‌آید. پژوهشی که در سال ۲۰۲۱ انجام شد، میان مصرف زیاد کافئین و کاهش سطح ویتامین دی در خون، ارتباطی معنادار یافت، هرچند هنوز برای نتیجه‌گیری قطعی تحقیقات بیشتری لازم است. بر همین اساس، دکتر فیلیپ نگو توصیه می‌کند که اگر از مکمل ویتامین دی استفاده می‌کنید، آن را دست‌کم یک ساعت پیش از نوشیدن قهوه مصرف کنید. همچنین، چون این ویتامین محلول در چربی است، مصرف آن در کنار خوارکی‌هایی مانند آووکادو، تخم‌مرغ یا روغن زیتون که چربی سالم دارند، جذب آن را افزایش می‌دهد.

ویتامین‌های گروه ب

ویتامین‌های گروه ب ازجمله ب۱، ب۲، ب۷، ب۹ و ب۱۲ از ارکان اصلی سوخت‌وساز بدن به شمار می‌آیند. این ویتامین‌های محلول در آب در تولید انرژی، حفظ سلامت سیستم عصبی و ساخت سلول‌های قرمز خون نقش مهمی دارند. برخلاف ویتامین‌های محلول در چربی، بدن انسان نمی‌تواند مقادیر زیادی از ویتامین‌های گروه ب را ذخیره کند، بنابراین مازاد این ویتامین‌ها از طریق ادرار دفع می‌شوند و به همین دلیل باید به‌شکل منظم و با دوز مناسب دریافت شوند.

دکتر الیس کیم توضیح می‌دهد که اثر ادرارآور کافئین باعث افزایش دفع این ویتامین‌ها می‌شود. در واقع، مطالعات نشان داده‌اند سطح گردش ویتامین ب در خون افرادی که زیاد قهوه می‌نوشند پایین‌تر است و احتمالا به دفع بیشتر این ویتامین‌ از طریق کلیه‌ها برمی‌گردد. بر این اساس، دکتر بو وانگ هشدار می‌دهد که از مصرف مکمل‌های گروه ب همراه با قهوه یا چای پرهیز شود. او توصیه می‌کند دست‌کم میان مصرف نوشیدنی‌های حاوی کافئین و این ویتامین‌ها یک ساعت فاصله باشد. اگرچه ویتامین‌های محلول در آب مانند ث و انواع ب را می‌توان با یا بدون غذا مصرف کرد، اما جذب آنها پس از وعده غذایی اغلب بیشتر است.

منیزیم

منیزیم یکی از مواد معدنی کلیدی در بدن است که در فرایندهایی مانند ساخت پروتئین، تنظیم قند خون، کنترل فشار خون و بهبود کیفیت خواب نقش حیاتی دارد. با اینکه این عنصر مفید در مواد غذایی مانند لوبیا، مغزها و ماست یافت می‌شود، بسیاری از افراد به‌واسطه رژیم غذایی ناکامل، به مقدار کافی از آن بهره‌مند نمی‌شوند. دکتر الیس کیم هشدار می‌دهد که مصرف کافئین سبب دفع منیزیم و کلسیم از طریق ادرار می‌شود، مسئله‌ای که در مصرف مداوم قهوه یا چای پررنگ‌تر هم می‌شود. به‌ویژه اگر مکمل منیزیم را برای خواب بهتر شب‌هنگام استفاده می‌کنید، بهتر است در ساعات پایانی روز کافئین مصرف نکنید، زیرا نه‌تنها خواب را مختل می‌کند، که ممکن است از اثر تسکین‌بخش منیزیم نیز بکاهد.

کلسیم

کلسیم مانند منیزیم تحت تاثیر خاصیت ادرارآوری قهوه است و بخشی از آن از طریق ادرار از بدن دفع می‌شود. دکتر الیس کیم با اشاره به این مسئله می‌گوید که گرچه کافئین جذب کلسیم را کاهش می‌دهد، اما تاثیر دقیق و قطعی آن در سطح بالینی هنوز کاملا مشخص نیست. با این حال، پژوهشی نشان داده است که مصرف‌کنندگان کافئین تا ۷۷ درصد بیشتر از افرادی که دارونما دریافت کرده‌اند کلسیم را از طریق کلیه‌ها دفع می‌کنند. برای کاهش این اثر، افزودن شیر به قهوه می‌تواند تا حدی یاری‌رسان باشد. همچنین، دکتر کیم توصیه می‌کند مکمل‌های کلسیم را دست‌کم یک تا دو ساعت پس از نوشیدن قهوه مصرف کنید تا فرصت کافی برای جذب موثر آن باشد.

به گفته متخصصان، قهوه اگرچه می‌تواند جذب برخی مواد مغذی مانند آهن، کلسیم و ویتامین‌ها را کاهش دهد، اما با یک زمان‌بندی ساده، مثل فاصله‌گذاری یک‌ساعته میان نوشیدن قهوه و مصرف این مکمل‌ها، می‌توان این اثر را تا حد زیادی خنثی کرد. حتی اگر گاهی این دو را همزمان مصرف کنید، بدن همچنان بخشی از مواد مغذی را جذب خواهد کرد. با این حال، باید به این نکته توجه داشت که همه افراد به مکمل نیاز ندارند. همان‌طور که دکتر نگو اشاره می‌کند، مکمل زمانی معنا دارد که چیزی در بدن کم باشد، در غیر این صورت، برای فردی که رژیم غذایی متعادل دارد و از سلامت عمومی خوبی برخوردار است ضرورتی ندارد. مشورت با پزشک و انجام آزمایش می‌تواند بهترین راه برای تشخیص نیاز واقعی به مکمل‌ها باشد.

The post پنج مکمل که نباید با قهوه مصرف کرد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جامعه ؛ هلو سرشار از ترکیباتی است که می‌تواند در حمایت از سلامت قلب، بهبود گوارش، کاهش التهاب و حتی حفظ بینایی نقشی کلیدی ایفا کند. پژوهش‌ها و توصیه‌های متخصصان تغذیه نشان می‌دهد که گنجاندن هلو در رژیم غذایی، بسیار فراتر از لذت بردن از طعم شیرین و آبدار آن است و می‌تواند گامی مهم در مسیر ارتقای سلامت کلی بدن باشد. البته در صورت حساسیت به میوه‌های هسته‌دار حساسیت دارید یا ابتلا به سندروم روده تحریک‌پذیر، باید در خوردن هلو احتیاط کرد.

به سلامت بینایی کمک می‌کند

به‌ گزارش ایتینگ‌ول، بتاکاروتن، لوتئین و زآگزانتین از جمله کاروتنوئیدهایی‌اند که رنگ زرد و قرمز هلو را ایجاد می‌کنند. این ترکیبات به‌عنوان آنتی‌اکسیدان‌های قوی هم عمل می‌کنند و از چشم‌ها در برابر آسیب‌های اکسیداتیو محافظت می‌کنند.

مطالعات نشان داده‌اند که مصرف مقدار بالای لوتئین و زآگزانتین می‌تواند در پیشگیری از آب‌مروارید و دژنراسیون ماکولا وابسته به سن‌ــ که یکی از مهم‌ترین دلایل کاهش بینایی در سالمندان است‌ــ نقش محافظتی داشته باشد.

بهبود گوارش

یک‌ هلوی متوسط حدود دو گرم فیبر محلول و نامحلول دارد. فیبر محلول باعث تغذیه باکتری‌های مفید روده می‌شود و فیبر نامحلول به حرکت راحت‌تر مواد زائد در روده تا مرحله دفع کمک می‌کند.

کاهش التهاب

هلو سرشار از فیتونوترینت‌هایی مانند بتاکاروتن، آنتوسیانین و لوتئین است. به‌علاوه مقداری ویتامین ث هم دارد که یک آنتی‌اکسیدان قوی محسوب می‌شود. این ترکیبات از سلول‌ها در برابر استرس اکسیداتیو محافظت می‌کنند. البته برای بهره‌مندی کامل از تمام این خواص، باید پوست هلو را هم بخورید، چرا که بخش زیادی از فیبر و آنتی‌اکسیدان‌ها در پوست میوه قرار دارد.

کاهش فشار خون

مواد غذایی حاوی پتاسیم، مانند هلو، می‌توانند به کاهش فشار خون کمک کنند. پتاسیم تاثیر سدیم را در بدن خنثی می‌کند و باعث شل شدن عروق خونی می‌شود. هلو همچنین سرشار از سایر مواد مغذی مفید برای سلامت قلب است، زیرا پتاسیم، ویتامین ث، فیبر و بتاکاروتن دارد که این ترکیبات در کنار هم به کاهش فشار خون، بهبود سطح کلسترول و در نهایت کاهش خطر کلی بیماری‌های قلبی کمک می‌کنند، به‌ویژه زمانی که به‌طور منظم در قالب یک رژیم و سبک زندگی دوستدار قلب مصرف شوند.

کنترل قند خون

اگر دیابت دارید، احتمالا قند و کربوهیدرات موجود در برخی میوه‌ها، به‌ویژه میوه‌های شیرین مانند هلو می‌تواند شما را نگران کند. اما جالب است بدانید که یک هلوی متوسط تنها حدود ۱۵ گرم کربوهیدرات دارد، در حالی که این مقدار در یک سیب متوسط حدود ۲۵ گرم است. هلو به‌ویژه اگر همراه با مواد غذایی سرشار از پروتئین و چربی مصرف شود، به حفظ تعادل قند خون، بهتر کمک می‌کند.

The post هلو به سلامت چشم کمک می‌کند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جامعه؛ اگر به‌دنبال افزایش فواید تغذیه‌ای مواد غذایی هستید، شاید بد نباشد برخی از خوراکی‌های روزمره داخل کابینت آشپزخانه را پس از پخت، مدتی در یخچال نگه دارید. به‌گزارش وب‌سایت Health.com، بر پایه نظر متخصصان تغذیه، هشت ماده غذایی وجود دارد که پس از سرد شدن، خواص سالم‌تری پیدا می‌کنند. این مواد می‌توانند به تنظیم قند خون، بهبود سلامت روده، و حتی پیشگیری از بیماری‌های مزمن کمک کنند.

۱. برنج سفید
برنج سفید سردشده نشاسته مقاوم تولید می‌کند؛ نوعی کربوهیدرات که در روده کوچک هضم نمی‌شود و در روده بزرگ تخمیر می‌شود. به گفتهٔ دانشگاه جانز هاپکینز، این نشاسته مانند یک پروبیوتیک، باکتری‌های مفید روده را تغذیه کرده و به تنظیم قند خون و کاهش خطر دیابت نوع ۲ کمک می‌کند.
برای بهره‌بردن از این ویژگی، می‌توانید برنج سفید سرد را با سالمون پخته یا کنسروی، سس سیراچا، مایونز کیوپی، خیار، جلبک دریایی خشک‌شده و دانه‌های کنجد سیاه در یک کاسه ترکیب کنید.

۲. جو دوسر
جو دوسر خیسانده‌شده در شب (overnight oats) نیز منبع خوبی از نشاسته مقاوم است. این وعدهٔ صبحانه که این روزها بسیار محبوب شده، ترکیبی است از جو دوسر و شیر، که با افزودنی‌های دلخواه در یک ظرف دردار، دست‌کم دو ساعت در یخچال نگهداری می‌شود.

۳. سیب‌زمینی
سیب‌زمینی سردشده هم به افزایش نشاسته مقاوم کمک می‌کند. پیشنهاد می‌شود یک سالاد سیب‌زمینی با ماست یونانی و شوید درست کنید که برای روزهای گرم تابستان انتخابی مغذی و خوش‌طعم است.

۴. شوید
شوید نیز از جمله سبزیجاتی است که پس از نگهداری در یخچال سالم‌تر می‌شود. به‌نوشتهٔ Health.com، مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۷ در نشریه «آنتی‌اکسیدان‌ها» منتشر شد نشان داد که شویدِ سردشده پس از ۱۵ روز، مقدار بیشتری اسید فنولیک دارد؛ ترکیبی طبیعی با خاصیت آنتی‌اکسیدانی که به پیشگیری از بیماری‌های مزمن کمک می‌کند.

۵. پاستا
پاستای سردشده هم نشاسته مقاوم تولید می‌کند. می‌توانید آن را با سبزیجات تازه و یک سس وینیگرت سبک ترکیب کرده و یک سالاد تابستانی سالم بسازید.

۶. جو پخته‌شده
جو پخته‌شده نیز در صورت سرد شدن، خاصیتی مشابه پاستا و برنج پیدا می‌کند و در تهیهٔ سالادها یا غذاهای سرد قابل استفاده است.

۷. لوبیا
افزودن لوبیای سرد به سالاد نه‌تنها فیبر و پروتئین آن را افزایش می‌دهد، بلکه مقدار نشاسته مقاوم را نیز بالا می‌برد. بر اساس مطالعه‌ای منتشرشده در نشریه NFS در سال ۲۰۱۶، لوبیا چیتیِ سردشده بیشترین میزان نشاسته مقاوم را در میان انواع لوبیا دارد.

۸. نان سردشده
در نهایت، یک روش ساده برای دریافت نشاسته مقاوم آن است که نان تازه‌پخته‌شده را یک هفته در یخچال نگه دارید و سپس از آن برای تهیهٔ انواع ساندویچ استفاده کنید.

The post هشت ماده غذایی که با سرد شدن در یخچال سالم‌تر می‌شوند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جامعه ؛ یک رژیم غذایی شامل مصرف روزانه انواع چای، توت‌ها، سیب، پرتقال یا انگور ممکن است خطر مرگ زودهنگام را کاهش دهد و به افزایش طول عمر کمک کند.

یک بررسی جدید که در مجله «نیچر فود»‌(Nature Food) منتشر شد، نتیجه‌گیری می‌کند افرادی که طیف متنوعی از مواد غذایی سرشار از مولکول‌های فلاونوئیدی مصرف می‌کنند، ممکن است برای ابتلا به بیماری‌های مزمن با خطر کمتری روبرو باشند و احتمال بیشتری وجود داشته باشد که طولانی‌تر عمر کنند.

دانشمندان از جمله پژوهشگرانی از دانشگاه کویینز بلفاست، می‌گویند که مصرف منابع غذایی حاوی فلاونوئیدها مانند چای، توت‌ها، شکلات تلخ و سیب‌ها می‌تواند از بروز بیماری‌هایی مانند دیابت نوع ۲، سرطان، بیماری‌های قلبی و بیماری‌های عصبی جلوگیری کند.

ایدین کسیدی، نویسنده همکار این مقاله، توضیح می‌دهد: «از مدت‌ها قبل می‌دانستیم که مصرف بیشتر فلاونوئیدهای رژیمی که زیست‌‌فعال‌های قوی و طبیعی در بسیاری از غذاها و نوشیدنی‌ها به شمار می‌روند، می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، دیابت نوع ۲ و نیز بیماری‌های مغزواعصاب مانند پارکینسون را کاهش دهد.»

«همچنین بر اساس داده‌های آزمایشگاهی و مطالعات بالینی می‌دانیم که فلاونوئیدهای مختلف به شیوه‌های متفاوتی عمل می‌کنند؛ برخی به بهبود فشار خون کمک می‌کنند، برخی دیگر در کنترل سطح کلسترول نقش دارند و التهاب را کاهش می‌دهند.»

مولکول‌های فلاونوئیدی در بلوبری‌ها، توت‌فرنگی‌ها، پرتقال‌ها، سیب‌ها، انگور‌ها و همچنین چای، شراب قرمز و شکلات تلخ به‌وفور یافت می‌شوند.

بنجامین پارمنتر، یکی دیگر از نویسندگان این مقاله، می‌گوید: «مصرف روزانه حدود ۵۰۰ میلی‌گرم فلاونوئید با کاهش ۱۶ درصدی خطر مرگ‌ومیر ناشی از تمامی علت‌ها و همچنین کاهش ۱۰ درصدی خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی، دیابت نوع ۲ و بیماری‌های تنفسی مرتبط بود. این مقدار تقریبا معادل فلاونوئیدی است که در دو فنجان چای یافت می‌شود.»

این مطالعه که شامل پیگیری بیش از ۱۲۰ هزار نفر در بازه سنی ۴۰ تا ۷۰ سال به مدت بیش از یک دهه بود، نخستین پژوهشی است که نشان می‌دهد مصرف طیفی متنوع از فلاونوئیدها نسبت به مصرف صرفا مقدار زیاد آن‌ها، سودمندتر است.

این یافته‌ها نشان می‌دهند که مصرف بیشتر و متنوع‌تر مواد غذایی حاوی فلاونوئید در مقایسه با زمانی که این ترکیب از یک منبع منفرد دریافت شود، می‌تواند بیماری‌ها را بیشتر کاهش دهد.

این تحقیق با باور رایج مبنی بر اینکه خوردن غذاهای رنگارنگ برای حفظ سلامت مفید است، هم‌راستا است.

تیلمان کوهن، نویسنده این مقاله، می‌گوید: «خوردن میوه‌ها و سبزیجات در رنگ‌های متنوع، از جمله آن‌هایی که سرشار از فلاونوئیدند، سبب می‌شود به احتمال بیشتری ویتامین‌ها و مواد مغذی لازم برای حفظ سبک زندگی سالم را دریافت کنید.»

دکتر کسیدی می‌گوید: «این نتایج پیام روشنی برای بهداشت عمومی است و نشان می‌دهند که تغییرات ساده و قابل دستیابی در رژیم غذایی، مانند نوشیدن بیشتر چای و خوردن بیشتر توت‌ها و سیب‌ها می‌تواند به افزایش تنوع و میزان مصرف مواد غذایی سرشار از فلاونوئیدها کمک کند و احتمالا در درازمدت، وضعیت سلامتی را بهبود ببخشد.»

The post رژیم غذایی پیشنهادی محققان انگلیسی برای عمر طولانی‌تر appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جامعه ؛ بر اساس پژوهشی جدید، زیاده‌روی در رژیم گرفتن ممکن است اثر جدی بر سلامت روان بگذارد و کاهش بیش‌ازحد کالری دریافتی می‌تواند به افزایش علائم افسردگی منجر شود.

به گزارش سی‌ان‌ان، طبق یافته‌های این مطالعه‌ که در مجله بریتانیایی «تغذیه، پیشگیری و سلامت»‌ (BMJ Nutrition, Prevention & Health) منتشر شد، افرادی که رژیم غذایی کم‌کالری داشتند، به‌ویژه مردان و کسانی که شاخص توده بدنی (BMI) آن‌ها در محدوده‌ اضافه‌وزن قرار داشت، بیشتر در معرض افزایش علائم افسردگی بودند.

البته کیفیت رژیم غذایی نیز نقش مهمی داشت. به طوری که افرادی که رژیم غذایی آن‌ها شامل میزان بیشتری از خوراکی‌های فوق‌فراوری‌شده، کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده، چربی‌های اشباع‌شده، گوشت‌های فرا‌وری‌شده و شیرینی‌ها بود، احتمال بیشتری داشت که سطح بالاتری از افسردگی را گزارش کنند. در مقابل، افرادی که رژیم غذایی شبیه به الگوی مدیترانه‌ای را دنبال می‌کردند، به‌طور کلی کمتر در خطر افسردگی قرار داشتند.

دکتر ونکات بهات، روانپزشک، پژوهشگر بالینی و مدیر برنامه روانپزشکی مداخله‌ای بیمارستان سنت مایکل و دانشگاه تورنتو، ، که نویسنده اصلی این مطالعه است، می‌گوید: «یافته‌ها نشان می‌دهند که باید در گزینش رژیم‌های بسیار محدودکننده یا نامتعادل محتاط بود. به‌ویژه افرادی که پیش‌تر با استرس یا مشکلات روحی مرتبط با وزن مواجه بوده‌اند، باید بیشتر دقت کنند.»

این در حالی است که ایجاد تغییراتی متعادل و پایدار در رژیم غذایی که هم نیازهای تغذیه‌ای را براورده کند و هم آثار روانی آن را در نظر بگیرد، به کاهش تاثیر منفی احتمالی بر خلق‌وخو کمک می‌کند.

البته باید توجه داشت که این تحقیق یک مطالعه‌ مشاهده‌ای است، بنابراین فقط می‌تواند ارتباط بین رژیم کم‌کالری و افسردگی را نشان دهد، اما نمی‌تواند رابطه علی‌و‌معلولی میان آن‌ها را ثابت کند. از طرفی، این اطلاعات تغذیه‌ای از طریق پرسشنامه جمع‌آوری شدند که ممکن است دقت نداشته باشد، زیرا احتمال دارد شرکت‌کنندگان میزان واقعی کالری مصرفی خود را درست ارزیابی نکرده باشند.

همچنین این رژیم‌های بررسی‌شده تحت نظر پزشک اجرا نشده بودند. در حالی‌ که برخی مطالعات پیشین آثار مثبت رژیم‌های کم‌کالری را در شرایط کنترل‌شده و حرفه‌ای، تایید کرده‌اند

براین برای فهم کامل اینکه رژیم غذایی چه تاثیری بر سلامت روان دارد، به تحقیقات بیشتر و کارآزمایی‌های تصادفی کنترل‌شده نیاز است تا با کنترل دقیق متغیرها و حذف عوامل مداخله‌گر، بتوان رابطه علت و معلولی بین رژیم غذایی و سلامت روان را با دقت علمی بالاتری بررسی کرد.

تاثیر کاهش کالری بر افسردگی 

در مطالعه‌ جدید، برخلاف برخی مطالعات قبلی که کاهش وزن را با بهبود خلق‌وخو مرتبط دانسته‌اند، رژیم‌های کم‌کالری به کاهش علائم افسردگی کمک نکردند.

محققان توضیح می‌دهند که رژیم‌های کم‌کالری که به کاهش وزن منجر نشوند یا با نوسان وزنی همراه باشند، می‌توانند باعث افزایش افسردگی شوند، زیرا فرد احساس ناکامی و سرخوردگی می‌کند.

از طرف دیگر، محدودیت بیش‌ازحد کالری یا دریافت مواد مغذی ناکافی می‌تواند فرایندهای طبیعی بدن را مختل کند و به خستگی، مشکلات خواب و کاهش تمرکز منجر شود. رژیم‌های افراطی با افزایش اضطراب و خطر اختلالات تغذیه‌ای هم همراه‌اند. بنابراین اینکه چه چیز و به چه میزان محدود می‌شود، بسیار مهم است.

تعادل مهم است

دکتر بهات می‌گوید که واکنش افراد به رژیم‌های غذایی می‌تواند بسیار متفاوت باشد. یافته‌های این مطالعه هم نشان می‌دهد که توصیه‌های تغذیه‌ای باید شخصی‌سازی شوند و علاوه بر سلامت جسمی، عوامل روانی را نیز در نظر بگیرند.

ناتالی موکاری، متخصص تغذیه در کارولینای شمالی، خاطرنشان می‌کند که حتی اگر هدف شما کاهش وزن است، تمرکز بیش از حد بر محدودیت کالری روشی نیست که بتوان همیشه ادامه داد. او توصیه می‌کند برای حرکت به‌ سمت یک سبک زندگی متعادل به‌جای رژیم سخت، تغییرات کوچک و تدریجی را امتحان کنید. مثلا با بررسی وعد‌ه‌های غذایی‌تان شروع کنید. اینکه آیا در بشقابتان، پروتئین، کربوهیدرات، چربی‌های مفید و میوه و سبزیجات کافی وجود دارد؟

او تاکید می‌کند اگر از تمام گروه‌های غذایی استفاده کنید و آهسته‌تر غذا بخورید، کمتر به دوباره کشیدن غذا یا خوردن دسر فکر خواهید کرد

.

The post رژیم غذایی با کالری بسیار محدود علائم افسردگی را تشدید می‌کند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

کارشناسان در مورد نگهداری روغن‌‌زیتون که یکی از عناصر مهم در پخت‌وپز و تهیه انواع سالادها است، هشدار می‌دهند و می‌گویند که محل نگهداری آن روی طعم و ماندگاری‌اش تاثیر می‌گذارد.

یه گزارش نیویورک‌پست، نگهداری روغن زیتون در قفسه‌ای به دور از نور، گرما و اکسیژن ماندگاری آن را افزایش می‌دهد و مانع خراب‌شدن سریع آن می‌شود. آن‌ها می‌افزایند به جای آنکه روغن زیتون را روی پیشخوان رها کنید، آن را در یک کابینت خنک و تاریک بگذارید.

همچنین روغن زیتونی بخرید که بطری‌ تیره دارند، نه شفاف، تا از تاثیر مضر نور محافظت شود.

با این حال، برای نگهداری درست روغن زیتون باید تعادل را رعایت کرد. به عبارت دیگر درست است که نور برای روغن زیتون مضر است و باید در محیطی خنک نگهداری شود، گذاشتن آن در یخچال هم درست نیست، زیرا سرمای یخچال باعث سفت شدن (بستن) روغن می‌شود و بر نحوه استفاده از آن تاثیر می‌گذارد.

از طرفی بوی خاص تازه روغن زیتون نیز در صورت نگهداری در یخچال کاهش می‌یابد.

کارشناسان سایت ویچ به این نکته هم اشاره کرده‌اند که عمر مفید مصرف روغن زیتون معمولا کوتاه است، بنابراین بهتر است ظرف «چند ماه» مصرف شود.

برای تشخیص تازگی روغن زیتون، تنها نباید به تاریخ انقضا نگاه کرد. بهترین نشانه‌ فاسد شدن روغن زیتون، نه تاریخ انقضای روی بطری، بلکه حس بویایی و چشایی خودتان است. روغن فاسد معمولا بوی ماندگی می‌دهد، مثل بوی مداد شمعی یا گردوی کهنه.

روغن زیتون یکی از عناصر اصلی در رژیم مدیترانه‌‌ای است که مزیت‌های بسیاری دارد و تاثیر آن بر سلامت سیستم عصبی و دستگاه گوارش تایید شده است.

The post روغن زیتون بدون رعایت این نکته‌ها به سرعت فاسد می‌شود appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی سین‌جیانگ چین در این مطالعه که بیش از ۴۳۹ هزار بزرگسال بریتانیایی را طی ۱۲ سال بررسی کرد، شرکت‌کنندگان را براساس میزان افزودن نمک به غذا دسته‌بندی کرده‌اند.

به گفته آنها افرادی که «همیشه» به غذای خود نمک اضافه می‌کردند، در مقایسه با افرادی که «هرگز یا به‌ندرت» این کار را می‌کردند، ۳۷ درصد بیشتر در معرض ابتلا به افسردگی و ۲۷ درصد بیشتر در معرض اضطراب قرار داشتند. همچنین کسانی که «گاهی» یا «معمولاً» این کار را می‌کردند، با افزایش خطر ۵ تا ۱۶ درصدی مواجه بودند.

نکته جالب‌ دیگر در این پژوهش بررسی نقش افزودن نمک و «پیری بیولوژیکی» است.

محققان می‌گویند مصرف بیشتر نمک با افزایش شتاب روند پیری بیولوژیکی مرتبط است؛ عاملی که به‌نوبه خود می‌تواند احتمال بروز اختلالات روانی را افزایش دهد. آنها از ۲ شاخص پیشرفته به نام‌های KDM-BA و PhenoAge برای اندازه‌گیری این نوع پیری استفاده کردند و نتایج نشان دادند پیری شتاب‌گرفته نقش واسطه‌ای درباره مصرف نمک‌ و بروز افسردگی و اضطراب دارد.

افسردگی و اضطراب از شایع‌ترین اختلالات روانی در جهان محسوب می‌شوند که به‌ترتیب بیش از ۲۸۰ و ۳۰۱ میلیون نفر را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند و از دلایل اصلی ناتوانی در سطح جهانی هستند.

این یافته‌ها برای نخستین بار نشان می‌دهند افزودن نمک به غذا، نه‌فقط برای قلب و کلیه‌ها مضر است، بلکه می‌تواند مستقیم و غیرمستقیم بر سلامت روان نیز اثر بگذارد. پژوهشگران تأکید کرده‌اند کنترل مصرف نمک می‌تواند یکی از راهکارهای ساده ولی مؤثر در پیشگیری از اختلالات روانی باشد.

The post افزودن نمک به غذا خطر ابتلا به افسردگی را افزایش می‌دهد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در سال‌های اخیر تبلیغات زیادی درباره مصرف شیرهای گیاهی به جای شیر حیوانی انجام شده است. اما آیا همه شیرهای گیاهی از شیر گاو بهترند؟

نیویورک‌پست در گزارشی به نقل از دکتر زک ترنر، حقایقی را در مورد شیر گاو و شیرهای گیاهی آشکار می‌کند که شاید پیش‌ از این کمتر مطرح شده است

به گزارش رصد ، دکتر ترنر در پاسخ به سوال یک کافه‌دار که می‌پرسد آیا تعداد بسیار زیادی از انسان‌ها به لبنیات حساسیت دارند یا استفاده از شیرهای گیاهی صرفا یک روند فراگیر است و آیا این شیرهای گیاهی واقعا از شیر گاو سالم‌ترند، ابتدا خاطرنشان می‌کند که مشکلاتی مانند تحمل نکردن لاکتوز و حساسیت به شیر لبنی واقعی‌اند و افرادی که به این دلیل شیر جو دوسر یا دیگر شیرهای گیاهی سفارش می‌دهد، هدفشان صرفا اجتناب از مشکلات گوارشی بعدی است. با این حال نمی‌توان کتمان کرد که برخی هم فقط برای همراه شدن با مد روز سراغ شیرهای گیاهی می‌روند.

شیر گاو

شیر گاو تا دهه‌ها به‌عنوان یک استاندارد طلایی در تغذیه شناخته می‌شد، چون منبعی غنی از پروتئین، کلسیم و ویتامین‌هایی مانند آ، دی و ب۱۲ است که برای ساختن استخوان‌های قوی، افزایش انرژی و حفظ سیستم ایمنی مفید است. با این حال در گذشته، شیر در مزرعه‌های کوچک و پایدار تولید می‌شد؛ جایی که گاوها تحت شرایط بهداشتی و با تغذیه طبیعی زندگی می‌کردند و این موجب کیفیت بالای شیر می‌شد. در حالی که امروزه شیر گاو به دلیل تولید انبوه، چالش‌های محیط‌زیستی ایجاد کرده است که از جمله آن مصرف زیاد آب و زمین و تولید مقدار زیادی گازهای گلخانه‌ای، به ویژه متان است.

کتر ترنر تاکید می‌کند از نظر تغذیه‌ای، شیر گاو هنوز یکی از بهترین‌ها است، اما از آنجا که تولید آن هزینه‌های محیطزیستی بالایی دارد، حرکت به سمت ایجاد مزارع پایدار و کوچک که به رفاه حیوانات و شیوه‌های کشاورزی بازسازی‌کننده اهمیت می‌دهند، می‌تواند آثار منفی زیست‌محیطی تولید آن را کاهش دهند.

انواع شیرهای گیاهی

شیر بادام

شیر بادام یک شیر گیاهی کم‌کالری است که معمولا با کلسیم و ویتامین دی غنی می‌شود، زیرا این مواد به طور طبیعی در آن وجود ندارند. با این حال، از نظر تغذیه‌ای ضعیف است و هر ۱۰۰ میلی‌لیتر آن تنها حدود یک گرم پروتئین دارد. از دیگر معایب شیر بادام، مصرف بالای آب در تولید آن است (تقریبا ۳۷۱ لیتر آب برای هر لیتر شیر بادام) که می‌تواند تبعات منفی محیط‌زیستی داشته باشد.
علاوه بر این، فعالیت باغ‌های صنعتی کشت بادام به‌شدت به زنبورداری تجاری وابسته است که برای گرده‌افشانی گل‌ها به منظور تولید میوه‌های بادام ضروری‌اند. این امر به دلیل استفاده از آفت‌کش‌ها و فشار کاری زیاد، جمعیت زنبورها را کاهش می‌دهد.

بنابراین، اگر دغدغه اصلی شما محیط‌زیست است و به این دلیل نمی‌خواهید شیر لبنی مصرف کنید، خوب است بدانید که شیر بادام از این نظر یکی از بدترین انتخاب‌ها است.

شیر سویا

شیر سویا از نظر تغذیه‌ای تعادلی مناسب دارد و حاوی سه تا چهار گرم پروتئین در هر ۱۰۰ میلی‌لیتر است که نسبت به سایر گزینه‌های گیاهی، به شیر گاو به‌مراتب نزدیک‌تر است. مطالعات هم نشان می‌دهند که شیر سویا به دلیل پروتئین بالا و قابلیت غنی شدن با کلسیم و ویتامین‌های ضروری، یک گزینه مفید است.

از نظر آثار زیست‌محیطی، اگرچه کشت سویا در برخی مناطق باعث تخریب جنگل‌ها می‌شود، شیر سویا معمولا از منابع پایدار و غیرتراریخته تهیه می‌شود. از طرفی تولید شیر سویا در مقایسه با شیر بادام، به مقدار کمتری آب نیاز دارد و بر گرده‌افشان‌ها مانند زنبورها نیز تاثیر نمی‌گذارد.

شیر جو دوسر

شیر جو دوسر به دلیل بافت خامه‌ای و آثار زیست‌محیطی کمتر محبوبیت زیادی پیدا کرده است. در هر ۱۰۰ میلی‌لیتر آن هم حدود یک تا دو گرم پروتئین وجود دارد که اگرچه از شیر سویا کمتر است، همچنان گزینه‌ای معقول برای جایگزینی با شیر لبنی به شمار می‌رود.

شیر جو از نظر پایداری زیست‌محیطی هم یکی از بهترین گزینه‌ها است. این شیر به طور قابل‌توجهی کمتر از شیر بادام به آب نیاز دارد، گازهای گلخانه‌ای کمتری تولید می‌کند و به گرده‌افشانی زنبورها وابسته نیست. با این حال، شیر جو تولیدی برخی نشان‌های تجاری حاوی روغن‌ها و شکر اضافی‌اند که می‌تواند فواید سلامتی آن را کاهش دهد.

The post شیرهای گیاهی مغذی‌تر هستند یا شیر گاو ؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.