رصدخبر | جامعه ؛ یک تحلیل جدید نشان می‌دهد ده‌ها ماده شیمیایی رایج برای باکتری‌های روده سمی هستند و ممکن است به سلامت انسان آسیب برسانند.

در آزمایش‌های آزمایشگاهی، پژوهشگران در بریتانیا ۱۶۸ ماده شیمیایی را شناسایی کردند که از رشد باکتری‌های سالم روده جلوگیری می‌کنند و ممکن است تعادل میکروبیوم روده را برهم بزنند.

میکروبیوم روده از هزاران نوع باکتری و دیگر ریزاندامگان تشکیل شده است که در دستگاه گوارش ما زندگی می‌کنند و با طیف گسترده‌ای از مشکلات سلامت ارتباط داشته است، از جمله سرطان،بی‌خوابی، بیماری قلبی، دیابت نوع ۲ و زایمان زودرس.

دانشمندان پس از آزمایش ۱٬۰۷۶ آلاینده شیمیایی، از جمله چندین مورد از مواد موسوم به «مواد شیمیایی همیشگی» یا مواد پرفلوئوروآلکیل و پلی‌فلوئوروآلکیل (PFAS) که در محیط‌زیست به طور طبیعی تجزیه نمی‌شوند، روی ۲۲ گونه از باکتری‌های روده در آزمایشگاه، آن ۱۶۸ ماده سمی را شناسایی کردند.

به گفته این مطالعه که روز چهارشنبه در نشریه Nature Microbiology منتشر شد، این مواد معمولا از طریق غذا، آب و دیگر مواجهه‌های محیط‌زیستی وارد بدن ما می‌شوند و بسیاری از آن‌ها پیش‌تر تصور نمی‌شد بر باکتری‌های روده تاثیر بگذارند.

ایندرا رو، یکی از نویسندگان این مطالعه و پژوهشگر در دانشگاه کمبریج، گفت: «از اینکه بعضی از این مواد تاثیری تا این حد شدید داشتند، شگفت‌زده شدیم.»

او افزود: «برای مثال، بسیاری از مواد شیمیایی صنعتی مانند بازدارنده‌های شعله و نرم‌کننده‌های پلاستیکی که ما به طور منظم با آن‌ها در تماس هستیم، اصلا تصور نمی‌شد بر موجودات زنده تاثیری داشته باشند اما دارند.»

هنوز مشخص نیست دقیقا میزان مواجهه مردم با این مواد چقدر است یا این مواجهه در دنیای واقعی چگونه می‌تواند بر سلامت روده تاثیر بگذارد. اما مطالعات دیگر نشان می‌دهند که آلاینده‌های محیطی ممکن است میکروبیوم روده را دستخوش تغییر کنند و به چاقی و مقاومت به انسولین منجر شوند.

در آزمایش‌های آزمایشگاهی، باکتری‌ها برای گریز از برخی آلاینده‌های شیمیایی کارکردهای خود را تغییر دادند و همین باعث شد بعضی از آن‌ها نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم شوند. پژوهشگران هشدار دادند اگر این وضعیت به روده انسان تعمیم پیدا کند، می‌تواند درمان عفونت‌ها را دشوارتر کند و به تهدید رو‌به‌رشد سلامت عمومی یعنی مقاومت ضدمیکروبی (AMR) دامن بزند.

نکته قابل توجه این است که آزمون‌های ایمنی مواد شیمیایی معمولا بر اهداف مشخص آن‌ها تمرکز می‌کنند؛ مثلا اینکه قارچ‌کش‌ها تا چه اندازه اسپورهای انگلی را از بین می‌برند نه تاثیر احتمالی آن‌ها بر روده انسان. به گفته پژوهشگران این رویه باید تغییر کند.

استفان کامراد، یکی از نویسندگان این مطالعه و پژوهشگر در دانشگاه کمبریج، گفت: «ارزیابی‌های ایمنی مواد شیمیایی جدید برای مصرف انسانی باید تضمین کند که این مواد برای باکتری‌های روده ما نیز ایمن هستند، زیرا این باکتری‌ها ممکن است از طریق غذا و آب در معرض آن‌ها قرار بگیرند.»

پژوهشگران خواستار داده‌های بیشتری از دنیای واقعی درباره مواجهه با مواد شیمیایی شدند تا مشخص شود آیا اثرات سمی مشاهده‌شده در آزمایشگاه به افت سلامت روده در انسان‌ها منجر می‌شود یا نه.

در همین فاصله، آن‌ها به مردم توصیه کردند برای اجتناب از مواجهه با این مواد اقداماتی انجام دهند؛ برای مثال از آفت‌کش‌ها در خانه استفاده نکنند و میوه و سبزی‌ها را پیش از خوردن بشویند.

The post یافته‌های جدید درباره موادی که روده را سمی می‌کنند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در این کارآزمایی، این موضوع که آیا تزریق شش ماه یک بار داروی «لنکا‌پاویر» (lenacapavir) در مقایسه با دو داروی دیگر که به صورت قرص خوراکی روزانه تجویز می‌شوند، در برابر ویروس اچ‌ای‌وی مصونیت بهتری ایجاد می‌کند یا خیر، بررسی شد. هر سه این داروها در مجموعه داروهای پیشگیرانه یا «پرپ» (PrEP) قرار می‌گیرند.

لایوساینس به نقل از لیندا گیل بکر، پزشک، دانشمند و محقق اصلی بخش آفریقای جنوبی این پژوهش، گزارش می‌دهد که دلیل اهمیت این پیشرفت چیست و در آینده باید منتظر چه چیزهایی بود.

به گفته گیل بکر، «کارآزمایی هدف ۱» به منظور بررسی اثربخشی لناکاپاویر و دو داروی دیگر، با پنج هزار شرکت‌کننده در سه منطقه اوگاندا و ۲۵ منطقه در آفریقای جنوبی انجام شد.

داروی لناکاپاویر (لن‌‌ال‌ای) یک مهارکننده آمیزش کپسید است. کپسید پوششی پروتئینی است که اطراف ماده ژنتیکی ویروس را می‌پوشاند و باعث نفوذ راحت‌تر ویروس به داخل سلول می‌شود. این دارو با کپسید ویروس اچ‌آی‌وی یعنی پوسته پروتئینی که از مواد ژنتیکی اچ‌آی‌وی و آنزیم‌های موردنیاز برای تکثیر محافظت می‌کند،‌ آمیخته می‌شود. لناکاپاویر هر شش ماه یک‌بار به صورت زیرجلدی تزریق می‌شود.

این کارآزمایی تصادفی‌ و کنترل‌شده که شرکت داروسازی «گیلیاد ساینسز» (Gilead Sciences) پشتیبان آن بود، چند چیز را آزمایش کرد.

اولین مورد این بود که آیا تزریق هر شش ماه داروی لناکاپاویر بی‌خطر است و می‌تواند مانند سایر داروهای پیشگیرانه «پرپ» از جمله ترووادا یا اف/تی‌دی‌اف (F/TDF) برای زنان ۱۶ تا ۲۵ ساله‌ــ که بیش از یک‌دهه است به صورت مصرف قرص‌های روزانه در دسترس است‌‌ــ مصونیت ایجاد کند یا خیر.

دوم اینکه این کارآزمایی اثربخشی دو قرص «دیسکاوری» یا اف/‌تی‌ای‌اف» (F/TAF) را که جدیدتر است و خواص فارماکوکینتیک (چگونگی حرکت یک دارو در بدن شامل جذب، گردش، سوخت‌وساز و دفع آن) بیشتری دارد، با قرص قدیمی‌تر اف/‌تی‌دی‌اف که کوچک‌تر است و مردان و زنان ترنس در کشورهای با درآمد بالا استفاده می‌کنند، مقایسه کرد.

طبق نتایج به دست آمده از مرحله کارآزمایی تصادفی، هیچ یک از دو هزار و ۱۳۴ زنی که لناکاپاویر تزریق کردند، به اچ‌آی‌وی مبتلا نشدند و دارو بازدهی ۱۰۰ درصدی نشان داد. در مقایسه، ۱۶ نفر از یک هزار و ۶۸ زن (یا ۱.۵ درصد) که اف‌/تی‌دی‌اف مصرف کردند و ۳۹ نفر از دو هزار و ۱۳۶ نفر (۱.۸ درصد) که دیسکاوری (اف‌/تی‌ای‌اف) مصرف کردند، به ویروس اچ‌آی‌وی مبتلا شدند.

اهمیت این آزمایش‌ها چیست؟

این پیشرفت نوید آن را می‌دهد که ابزار پیشگیری اثبات‌شده و بسیار موثری برای محافظت از مردم در برابر ویروس اچ‌آی‌وی خواهیم داشت.

به گفته محققان، در سال گذشته، ۱.۳ میلیون مورد عفونت اچ‌ای‌وی جدید در سراسر جهان ثبت شد که اگرچه از دو میلیون موردی که سال ۲۰۱۰ ثبت شد، کمتر است، مشخص می‌کند با این نرخ نمی‌توان به هدف تعیین‌شده برنامه مشترک ملل متحد در زمینه ایدز (UNAIDS) برای سال ۲۰۲۵ که کمتر از ۵۰۰ هزار مورد جدید در سطح جهان است، رسید و احتمالا به هدف پایان دادن به ایدز تا سال ۲۰۳۰ نیز دست نخواهیم یافت

این نشان می‌دهد که داروهای پرپ (PrEP) که به‌عنوان تنها ابزار پیشگیری کافی نیستند و باید در کنار تست‌های خودتشخیصی، دسترسی به کاندوم، غربالگری، درمان عفونت‌های مقاربتی و دسترسی به وسایل جلوگیری از بارداری برای زنان در سنین باروری عرضه شوند. به علاوه، باید به مردان جوان گزینه جراحی ختنه پیشنهاد شود.

از آنجا که محققان با وجود تمامی این گزینه‌‌‌ها، هنوز به نقطه‌ای نرسیده‌اند که بتوانند مانع از ابتلای افراد جدید به این ویروس شوند و جوانان در مصرف هر روز قرص یا توجه همیشگی به راه‌های محافظتی فیزیکی گاهی اهمال می‌کنند، تزریق فقط دو بار در سال می‌تواند گزینه‌ای نجات‌بخش باشد.

کارآزمایی هدف ۱ در مرحله بالینی «برچسب باز» ادامه دارد که به شرکت‌کنندگان امکان می‌دهد «پرپ» موردنظر‌شان را انتخاب کنند. آزمایشی مشابه به نام کارآزمایی هدف ۲ هم در آفریقا و میان مردان همسو‌جنسی (کسانی که از لحاظ جسمی و ذهنی با جنسیتشان همسو هستند)، افراد تراجنسیتی و دگرباشان در حال اجرا است.

مهم است که آزمایش‌ها روی گروه‌های مختلف انجام شود، زیرا در کارایی داروها تفاوت‌هایی وجود دارد. ضمنا اینکه رابطه جنسی مقاربت آنال یا واژینال باشد هم مهم است و ممکن است بر کارایی تاثیر بگذارد.

شرکت داروسازی گیلیاد ساینسز طی ماه‌های آینده قصد دارد پرونده‌ کامل حاوی نتایج آزمایش‌ها را به دانشمندان و مقام‌های نظارتی اوگاندا و آفریقای جنوبی ارائه دهد. سازمان بهداشت جهانی هم قرار است این اطلاعات را بررسی کند و ممکن است توصیه‌هایی ارائه دهد.

این امیدواری وجود دارد که این دارو از نظر این کشورها و سازمان بهداشت جهانی تایید و پذیرفته شود و در آینده، برای شناسایی بهتر نحوه استفاده از آن در شرایط واقعی آزمایش‌های بیشتری انجام شود.

The post داروی جدید ایدز؛ ۱۰۰ درصد موثر در آزمایش‌های بالینی appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

به گزارش «مدیکال اکسپرس»، مطالعه جدید دانشمندان در موسسه «فان آندل» اولین نگاه را به درون تغییرات پیچیده مولکولی رخ داده در سلول های مغزی با توده «لوی» فراهم می‌کند.

این سلول ها نشانه‌های آسیب‌شناختی (پاتولوژیک) از بیماری پارکینسون و برخی انواع زوال عقل هستند.

این یافته‌های منتشرشده در نشریه «ارتباطات طبیعت» نشان می دهند که سلول های مغزی با توده لوی یک الگوی بیان ژنتیکی خاص به نمایش می‌گذارند که مشابه اثر انگشت مرتبط با بیماری است.

«مایکل هندرسون» استادیار موسسه فان آندل (VAI) و مولف اصلی این مطالعه گفت: یافته‌های ما یک نقطه شروع مهم برای شناخت بهتر این مساله است که سلول ها چگونه به توده‌های لوی (Lewy bodies) پاسخ می‌دهند و این حوزه‌ای است که پتانسیل بالایی برای ابداع درمان‌های جدید دارد.

اجسام یا توده‌های لوی، توده‌هایی از پروتئین‌های معیوب و از شکل افتاده هستند که گمان می‌رود عملکرد سالم و طبیعی سلول ها را مختل می‌کنند و به مرگ سلول ها در اختلالات افول عصبی مانند پارکینسون و زوال عقل جسم لوی (دمانس لوی بادی ) کمک می‌کنند. بنابراین از دست دادن این سلول های حیاتی منجر به نشانه‌های بیماری می شود.

هندرسون و تیم تحقیقاتی او به لطف پیشرفت‌های فناورانه اخیر به خصوص یک روش جدید موسوم به رونوشتگان شناسی فضایی ( spatial transcriptomics) قادر شدند سلول های مغزی با توده لوی را بطور مبسوط و با جزییات با سلول های مغزی بدون توده لوی مقایسه کنند.

الگویی که آنها شناسایی کردند شامل ژن‌هایی می شود که بر بسیاری از فرایندهای حیاتی لازم برای سلامتی مغز از جمله ارتباط سلولی، تنظیم انرژی و التهاب، تاثیر می‌گذارند.

این مطالعه شامل مدل‌های پیشا بالینی و سلول هایی از افراد مبتلا به پارکینسون بود.

هندرسون گفت: یافته های ما از این ایده حمایت می‌کند که سلول های با توده لوی بر سایر سلول ها و فرایندها در مغز تاثیر می گذارند.

وی افزود: ما در آینده و در ادامه کار قصد داریم که مسیرهای مولکولی مختل شده توسط توده‌های لوی را بررسی کنیم تا از این طریق بتوانیم مکانیزم‌های احتمالی محافظتی را شناسایی کنیم.

The post تشخیص پارکینسون با اثر انگشت appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

براساس نتایج منتشر شده این تحقیق در مجله تخصصی «BMJ» بروز برخی از بیماری‌ها با افزایش مصرف جهانی غذاهای فوق فرآوری شده مانند غلات، میله‌های پروتئینی، نوشیدنی‌های گازدار، غذاهای آماده و فست فود ارتباط دارد و رژیم‌های غذایی سرشار از غذاهای فوق فرآوری شده، می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

محققان از دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز در ایالات متحده، دانشگاه سیدنی و دانشگاه سوربن در فرانسه در این مطالعه، نوع تغذیه حدود ۱۰ میلیون نفر را بررسی و تاکید کردند که لازم است که در سطح دنیا اقداماتی برای کاهش غذاهای فوق فرآوری شده انجام شود.

آنها می‌گویند: «ارتباط مستقیمی بین قرار گرفتن در معرض غذاهای فوق فرآوری شده و ۳۲ پارامتر سلامتی که شامل مرگ و میر، سرطان، و پیامدهای سلامت روانی، تنفسی، قلبی عروقی، گوارشی و متابولیک، یافت شده است».

غذاهای فوق فرآوری شده، شامل کنسرو‌ها، تنقلات، نوشابه‌های گازدار، غلات شیرین و غذاهای آماده یا نیمه آماده که تحت فرآیندهای صنعتی متعددی قرار می‌گیرند و اغلب حاوی رنگ‌‌های خوراکی، امولسیفایرها، طعم دهنده‌ها و سایر افزودنی‌ها هستند. این محصولات معمولا دارای قند، چربی یا نمک زیاد هستند و ویتامین و فیبر کمی دارند.

هرچند مطالعات قبلی نیز نشان داده بود که محصولات فوق فرآوری شده برای سلامت مضر هستند اما تا پیش از این بررسی جامعی صورت نگرفته و ارزیابی گسترده‌ای از شواهد در این زمینه ارائه نشده بود.

براساس این مطالعه مصرف بالا غذاهای فوق فرآوری شده با ۵۰ درصد افزایش خطر مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی، ۴۸ تا ۵۳ درصد بیشتر خطر اضطراب و اختلالات روانی رایج و ۱۲ درصد بیشتر خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط است.

همچنین شواهدی مبنی بر ارتباط بین این محصولات با بیماری آسم، سلامت دستگاه گوارش، برخی سرطان‌ها و عوامل خطرساز متابولیک قلبی، مانند چربی خون بالا وجود دارد.

دکتر کریس ون تولکن، دانشیار دانشگاه کالج لندن و یکی از متخصصان برجسته در خصوص غذاهای فوق فرآوری شده، می‌گوید که یافته‌های این مطالعه «کاملاً مطابق» با «تعداد زیادی از مطالعات مستقل» است که به وضوح رژیم غذایی سرشار از UPF را به چندین پیامد مخرب سلامت از جمله مرگ زودهنگام مرتبط می‌دانند».

او همچنین افزود: «ما می‌دانیم که این غذاها اغلب دارای چربی اشباع شده، نمک و شکر آزاد هستند و به بدن آسیب می‌رسانند.»

این محصولات خوراکی معمولا به گونه‌ای تبلیغ و به بازار عرضه می‌شوند که مصرف مازاد را افزایش می‌دهد. به گفته متخصصان محصولات فوق فرآوری شده معمولا در جوامع محروم بیشتر به فروش می‌رسند.

محققانی از برزیل در یک مقاله مرتبط می‌گویند که غذاهای فوق فرآوری شده «اغلب مواد ارزان قیمتی هستند که با دخالت مواد شیمیایی دستکاری می‌شوند» و «با استفاده از ترکیبی از طعم‌ها، رنگ‌ها، امولسیفایرها و سایر افزودنی‌ها خوش طعم و جذاب می‌شوند».

آنها همچنین در این مقاله تاکید کردند: «اکنون زمان آن فرا رسیده است که سازمان ملل، به همراه کشورهای عضو، در قالب یک کنوانسیون، مشابه چارچوبی که در خصوص دخانیات ایجاد، مقرراتی نیز در مورد غذاهای فوق فرآوری شده وضع کنند».

در همین حال، یک مطالعه جداگانه که در مجله سلامت عمومی «Lancet» منتشر شده است نشان می‌دهد که اگر همه رستوران‌ها، فست‌فودها، کافه‌ها و غذاخوری‌ها کالری را در منوی غذایی خود قرار دهند، می‌توان از بیش از ۹ هزار مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی در دو دهه آینده در انگلیس جلوگیری کرد.

منبع: یورونیوز

The post مصرف مواد غذایی فوق فرآوری شده با بروز ۳۲ بیماری ارتباط مستقیم دارند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

چه زمانی لیست بیماری‌های خاص برای حمایت از بیماران صعب‌العلاج مورد توجه قرار گرفت؟

در دولت سازندگی مصوب شد سه گروه دیالیز، تالاسمی و هموفیلی به‌عنوان بیمار خاص محسوب شده و درمان و داروهایشان رایگان باشد. ضمن آنکه پیشگیری از تالاسمی نیز رایگان شد. در حقیقت مصوب شد که همه باید قبل از ازدواج آزمایش تالاسمی که رایگان بود را انجام دهند. چون قبول نکردند که بقیه بیماران، جزو بیماران خاص باشند، درحالی‌که رئیس‌جمهور وقت اعتقاد داشت که اگر سالی یک بیماری به بیماری خاص اضافه شود، بعد از ۲۵-۲۰ سال مشکلات همه حل خواهد شد. دولت و مجلس باید قرار گرفتن نام بیماری‌ها در این لیست را مصوب کنند و برای آن بودجه در نظر بگیرند.

مجلس هم می‌تواند بیماری‌های دیگری را به این لیست اضافه کند تا حمایت از بیماران بیشتر شود؟

بله. مجلس هم می‌تواند بیماری دیگری را به لیست بیماران خاص اضافه کند. اما اشکالی که در مجلس وجود دارد این است که تاکنون چند بیماری را در ردیف بیماری‌های خاص برده اما برای این بیماری‌ها بودجه در نظر نگرفته است زیرا در پایان سال این بیماری‌ها در ردیف بیماری‌های خاص قرار می‌گیرد اما به دلیل نبود بودجه، مشکل‌آفرین می‌شود.

ورود رئیس دولت سیزدهم به موضوع دسترسی بیماران به داروهای بیمار خاص می‌تواند گشایشی در این‌باره به وجود آورد یا به دلیل کمبود دارو دستور رئیسی هم کارساز نخواهد بود؟

من مشکل را در کمبود دارو نمی‌دانم. مشکل این است که توزیع دارو مناسب نیست. از سوی دیگر داروها در زمان مناسب تهیه و وارد کشور نمی‌شود و مقطعی داروها کم می‌شود. سیاست‌ها مدام تغییر می‌کند. به‌طور مثال بیماران تالاسمی، بیمارانی هستند که از اول داروی خارجی مصرف می‌کردند و قرار بود داروها به‌صورت رایگان در اختیارشان قرار گیرد. با توجه به اینکه داروی آنها در ایران تولید شد، داروی خارجی برای بیماران هزینه دارد. در صورتی که خلاف قانون است و داروهای تالاسمی باید رایگان باشد. بیماران تالاسمی به دلایلی مجبورند از داروهای خارجی استفاده کنند. یا داروی ایرانی با بدن آنها سازگاری ندارد و مشکلاتی را برایشان به وجود می‌آورد، یا دارو کم است و مجبوریم داروی خارجی وارد کنیم. بنابراین، این یک مشکل اساسی در بیماران تالاسمی است. بیماران هموفیلی هم گهگاهی با کمبود فاکتور – داروی هموفیلی – مواجه می‌شوند. بخشی از فاکتورها وارداتی است و بخش دیگر در داخل کشور تولید می‌شود. این موضوع نیز برای بیماران هموفیلی مشکلاتی را به وجود می‌آورد. فکر می‌کنم منظور رئیس‌جمهور در رابطه با بیماران SMA بوده که سال گذشته جلویشان را گرفته بودند. این یک بیماری ژنتیکی است که روی سیستم عصبی مرکزی اثر می‌گذارد و باعث می‌شود ماهیچه‌ها ضعیف شده و حرکات‌شان شل شود. به نظرم صحبت‌های رئیسی در مورد این بیماران است که تا ۶ ماه پیش نیز نامه‌ای را به ما دادند که اقدامی برایشان انجام نشده است.

چرا این مشکلات حل نمی‌شود؟

برنامه‌ریزی درستی نمی‌کنند که چه میزان دارو باید وارد شود یا میزان داروی تولید داخل را مشخص نمی‌کنند تا کمبودها را با واردات دارو تامین کنند.

شرایط بیماران دیالیزی در کشور چگونه است؟ آنها هم با اینگونه مشکلات روبه‌رو هستند؟

در رابطه با دیالیزی‌ها شرایط بسیار خوبی در کشور به وجود آمده بود و مراکز دیالیز گسترش پیدا کرده بود و روز به روز بیشتر می‌شد. اما با تولید دستگاه دیالیز داخلی، اکثر مراکز دیالیز دولتی با ما – بنیاد بیماران خاص – تماس می‌گیرند و از دستگاه اظهار نارضایتی می‌کنند. وقتی می‌خواهیم گزارش کتبی بدهند، می‌گویند ما نمی‌توانیم گزارش بدهیم چون اگر بگوییم دستگاه ایرانی خوب نیست با ما برخورد می‌شود. جلوی ورود دستگاه نو گرفته شده و دستگاه دست‌دوم با قیمت ۴۰۰-۳۰۰ میلیون تومان وارد کشور می‌شود. از سوی دیگر تا ۴ سال پیش ما دستگاه نو خارجی دیالیز را ۴۰ میلیون تومان می‌خریدیم اما قیمت آن ۸۰۰-۷۰۰ میلیون تومان شده و اجازه ورود دستگاه را هم به ما نمی‌دهند. برای واردات این دستگاه به مجوز وزارت بهداشت نیاز است. ضمنا دیگر آمار مرگ‌ومیر بیماران را به ما نمی‌دهند اما از بعضی جاها که توانستیم آمار بگیریم بیماران دیالیزی در بخش‌ها در حال کاهش است. این نشان‌دهنده آن است که شرایط بیماران دیالیزی هم خوب نیست.

بیماران سرطانی در چه شرایطی هستند؟

در بنیاد بیماری‌های خاص پیگیری کردیم تا داروهای بیماران سرطانی، ام.اس و… تحت پوشش بیمه قرار گیرد. به دلیل آنکه تعداد بیماران EB کم بود، در دوران روحانی با پیگیری‌های ما در وزارت بهداشت درمان آنها رایگان شد و پانسمان‌ و داروهایشان رایگان در اختیارشان قرار گرفت و مشکل خاصی نبود. اما گاهی بیماران ام.اس با کمبود دارو روبه‌رو می‌شوند.

بنیاد بیماران خاص از کجا متوجه این کمبودها می‌شود؟ شرایط بیماران خاص را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

ما هر روز داروها را رصد می‌کنیم تا بدانیم چه دارو‌هایی کم هستند و چه داروهایی در دسترس بیماران قرار نمی‌گیرند. در مجموع وضعیت بیماران خاص به سمت خوب پیش نمی‌رود. یعنی اگر توجه جدی به مسئله نشود، سال آینده وضعیت خوبی برای بیماران خاص نخواهیم داشت.

درست است بگوییم در حوزه بیماری‌های خاص نیز، مافیای دارو و تجهیزات پزشکی رخنه کرده است؟

همیشه بوده است. دستگاه دیالیز دست‌دوم چطور وارد کشور می‌شود؟ وقتی این دستگاه در یک مرکز استفاده می‌شود، مشخص نمی‌شود که دست‌دوم است؟ اگر اجازه می‌دهید دستگاه دست‌دوم وارد کشور شود، اجازه ورود دستگاه نو را صادر کنید. دستگاه نو که خیلی بهتر است. حتی دستگاه دست‌دوم را هم به صورت قاچاق وارد کشور می‌کنند.

یعنی به دلیل تحریم،‌ این دستگاه‌ها به صورت قاچاق وارد کشور می‌شود؟

نه. به دلیل آن که ورود این دستگاه‌ها به ایران ممنوع است. می‌گویند دستگاه تولید داخل در کشور وجود دارد. دستگاه خارجی نباید وارد کشور باشد.

بیمه‌ها برای تامین دارو به بیماران خاص خدمات خوبی ارائه می‌کنند؟

سال گذشته مصوب شد که ۵هزار میلیارد تومان برای حمایت از بیماران خاص در اختیار بیمه‌ها قرار گیرد. این مبلغ بزرگی بود و صندوقی را برای بیماران خاص ایجاد کردند اما هنوز بیماران دچار مشکل هستند. چون مجبورند فرانشیز داروها را بپردازند. وقتی این پول به دارو اختصاص پیدا کرد، حداقل کمک کنند که بیماران فرانشیز را پرداخت نکنند.

سوبسیدی به داروهای بیماری‌های خاص پرداخت می‌شود؟

بله. به‌عنوان مثال داروها به صورت رایگان در اختیار بیماران تالاسمی و دیالیزی قرار می‌گیرد. دیالیزی که در کشور انجام می‌شود برای بخش خصوصی حدود ۲میلیون و ۳۰۰ هزار تومان، برای خیریه‌ها ۲میلیون و ۲۰۰ هزار تومان، برای نهادهای غیردولتی یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان و برای دولتی‌ها یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان در نظر گرفته‌اند. ولی وجود این ۴ تعرفه دیالیز را در کشور دچار مشکل می‌کند. چون هزینه‌ها یکی است و قیمت ۳ صافی‌ موردنیاز بیماران یکسان و تثبیت شده است. چرا باید ۴ تعرفه برای دیالیز داشته باشیم؟ در گذشته اینطور نبود و بیشتر به سمت گسترش مراکز دیالیز می‌رفتند ولی مراکز دیالیز برای گسترش نیز با مشکل روبه‌رو هستند چون نمی‌توانند دستگاه بخرند. در حال حاضر ۵ دستگاه در مرکز ما خراب است و قطعات یدکی آن موجود نیست. از سراسر کشور در رابطه با یک نوع دستگاه با ما تماس می‌گیرند و ۸۰ دستگاه خراب است و قطعات یدکی آن وارد نشده. با شرکت‌اش که تماس می‌گیریم می‌گویند هفته دیگر قطعات یدکی می‌آید اما شاید بیش از ۴ ماه از این وعده‌ها گذشته است. اگر اقدام جدی در این رابطه صورت نگیرد حتماً درباره بیماران دیالیزی هم دچار مشکل می‌شویم و بیماران دیالیزی فوت خواهند کرد.

دارو تنها مشکل بیماران خاص است؟

مشکل این بیماران تنها دارو نیست. بیماران خاص با مسئله دارو مواجهند اما مسئله پیشگیری‌ نیز بسیار حائز اهمیت است و با حذف غربا‌لگری‌ها مطمئنم تعداد بیماران تالاسمی ما افزایش می‌یابد. تا چند سال گذشته مراکز درمانی که بیماران به آنها مراجعه می‌کردند، به صورت مستمر گسترش می‌یافتند اما از وقتی که هزینه وسائل و تجهیزات افزایش یافت، سرعت گسترش کاهش پیدا کرد.

چرا داروی بیماران خاص محدود است؟ آیا در زمینه واردات یا تولید دارو با مشکل مواجه هستیم؟

نه محدودیت وجود ندارد. بخشی از داروها در ایران ساخته می‌شوند؛ به‌عنوان مثال تمام مواد مصرفی بیماران دیالیزی در داخل ساخته می‌شود. اما وقتی برای خرید همین مواد اقدام می‌کنیم می‌گویند «از این ماه این نوع صافی را نداریم» چراکه برخی مواد اولیه آن باید از خارج از کشور بیاید. گاهی هم کارخانه‌ها می‌گویند که «به ما پول نداده‌اند و ما نتوانستیم آن را تولید کنیم». در گذشته خریدها را با چک ‌مدت‌‌دار انجام می‌دادیم و تجهیزات را همان زمان دریافت می‌کردیم. اما امروزه خریدها با چک روز انجام می‌شود. با وجود مشکل در چرخ اقتصاد، تمام موضوعات نیز دچار مشکل می‌شود. از سوی دیگر برخی از داروها باید از خارج وارد شود. دارو تحریم نیست اما در انتقال ارز مشکل ایجاد می‌شود چراکه انتقال ارز از طریق بانک‌ها سخت است.

چرا برخی از پزشکان راغب نیستند به داروی تولید داخل و اعلام می‌کنند که این داروها کارآیی و اثرگذاری لازم را ندارند. داروهای تولید داخل مشکلی دارند؟

به نظر من تمام داروها اینطور نیستند. ممکن است درباره داروهای خاصی این مسئله صدق کند اما درباره داروهای معمولی این موضوع درست نیست و برخی از داروهای تولید داخل اثرگذاری بیشتری دارند اما دارو روی برخی از بیماران اثر می‌گذارد. یادم می‌آید که وقتی بیماران داروی تالاسمی ایرانی مصرف می‌کردند بدن‌شان کهیر می‌زد که ما این مسئله را پیگیری کردیم. ابتدای تولید داروهای ام‌اس نیز بیماران مشکلاتی داشتند و این مشکلات به تدریج رفع شد. اما موضوع بیماران خاص جداست. آنها باید داروها را دائم مصرف کنند و اگر دارو عوارضی داشته باشد خود را نشان می‌دهد و بیمار اذیت می‌شود.

هنوز هم در برخی موارد بیماران خاص مجبورند برای درمان به خارج از کشور بروند، هزینه درمان آنها پرداخت می‌شود؟

اوائل انقلاب شورای پزشکی برای این بیماران وجود داشت که هزینه‌های آنها پرداخت می‌شد، اما حالا این هزینه‌ها پرداخت نمی‌‌شود.

به نظر می‌رسد بیماران کلیوی در شرایط بهتری قرار دارند.

پیوند کلیه در ایران وضعیت خوبی پیدا کرده بود و به جایی رسید که سالانه ۱۹۰۰ تا ۲۰۰۰ پیوند کلیه انجام می‌شد. اما پیوند کلیه نیز در کشور کاهش یافته است. یکی از دلایل کاهش پیوند کلیه هزینه‌های آن است. هزینه پیوند ۳۰۰-۲۰۰ میلیون تومان است و در برخی موارد نیز ۴۰۰ میلیون تومان تقاضا می‌شود. درحالی‌که دولت تنها ۴۰ میلیون تومان بابت پیوند کلیه پرداخت می‌کند و تمام افراد نمی‌توانند این هزینه را پرداخت کنند.

منبع: هم‌میهن

The post فاطمه هاشمی: آمار مرگ و میر بیماران دیالیزی را به ما نمی‏‌دهند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

برونی در ادامه افزود که فرانسیس در روزهای اخیر دچار مشکلات تنفسی شده بود و برای آزمایش به بیمارستان رجوع کرده است.

سخنگوی واتیکان خاطر نشان کرد که آزمایش‌ها عفونت تنفسی را نشان می دهد که باید زیر نظر پزشک باشد.

آسوشیتدپرس

The post پاپ فرانسیس در بیمارستان بستری شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

The post برآورد ۴۰۰ میلیارد تومانی هزینه داروی بیماران «اس ام ای» appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

The post ایران چه وضعیتی در کنترل بیماری‌های غیرواگیر دارد؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.