رصدخبر | جامعه؛ شستن پاها، برخلاف تصورات رایج، یکی از مهم‌ترین بخش‌های مراقبت روزانه از بدن است. متخصصان بهداشت در بریتانیا و ایالات متحده توصیه می‌کنند که پاها را روزانه با آب و صابون بشویید.
دلیل این توصیه روشن است: کف پا بیش از هر نقطهٔ دیگری از بدن غدد تعریق دارد، و این محیط مرطوب و گرم بستر ایده‌آلی برای رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها فراهم می‌کند. این میکروارگانیسم‌ها از ترکیب عرق، نمک، و اسیدهای آمینه تغذیه کرده و در نتیجه بوی ناخوشایند تولید می‌کنند.
پژوهشی نشان داده است که تعداد باکتری‌ها روی پای کسانی که هر روز پای‌شان می‌شویند تا ۸۸۰۰ در هر سانتی‌متر مربع است، اما در کسانی که هر دو روز یک‌بار می‌شویند بیش از یک میلیون است.
باکتری‌های «استافیلوکوک» مهم‌ترین عامل تولید اسید ایزووالریک هستند، که ترکیبی است که بوی تند و شبیه پنیر ایجاد می‌کند. افزون بر بو، بهداشت پایین پا می‌تواند به مشکلاتی چون ترک پوست، التهاب، و عفونت‌های قارچی مانند «پای ورزشکاران» منجر شود.
این عارضه در محیط‌های مرطوب بین انگشتان شکل می‌گیرد، و با علائمی چون خارش، پوسته‌ریزی، و ترک‌خوردگی همراه است. همچنین، اگر زخم کوچکی روی پا وجود داشته باشد، باکتری‌های طبیعی پوست می‌توانند وارد خون شوند و عفونت‌هایی خطرناک مانند «سلولیت» ایجاد کنند.
شست‌وشوی منظم پاها اهمیت ویژه‌ای برای بیماران دیابتی دارد، زیرا آنان به‌دلیل ضعف ایمنی و کندی ترمیم زخم‌ در معرض جراحات و عفونت‌های مزمن قرار دارند. شستن روزانه، علاوه بر زدودن میکروب‌ها، فرصت بررسی زخم‌ها و ترک‌های احتمالی را نیز فراهم می‌کند.
اما در عین حال افراط در شست‌وشو هم می‌تواند مضر باشد. استفاده از صابون‌های آنتی‌باکتریال یا شست‌وشوی بیش از حد تعادل میکروبی طبیعی پوست را بر هم می‌زند، و باعث خشکی، خارش، و التهاب می‌شود.
متخصصان توصیه می‌کنند افراد سالم و بدون بیماری خاص هر دو تا سه روز یک‌بار پاهای خود را با آب و صابون بشویند، مگر آنکه فعالیت بدنی زیاد مانند ورزش یا پیاده‌روی طولانی داشته باشند.
شستن واقعی تنها به آب‌ ریختن در حمام خلاصه نمی‌شود. باید با صابون تمیز کرد و سپس پاها به‌ویژه میان انگشتان را کاملاً خشک نمود. رطوبت باقی‌مانده در فضاهای بستهٔ انگشتان بهترین مکان برای رشد قارچ‌هاست.
در نهایت، تعادل کلید کار است. شستن منظم ولی نه افراطی، خشک‌ کردن دقیق، و خودداری از صابون‌های تهاجمی می‌تواند از بوی بد، عفونت‌های قارچی، و زخم‌های مزمن پیشگیری کند. بدین ترتیب، حفظ پاکیزگی پا نه‌تنها نشانهٔ بهداشت شخصی، بلکه گامی اساسی برای سلامت عمومی بدن است.

The post پاهای‌تان را چند وقت یک‌بار باید بشویید؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جامعه ؛ رژیم غذایی پرنمک سال‌ها است به‌عنوان یکی از عوامل اصلی فشار خون بالا و بیماری‌های قلبی شناخته می‌شود، اما در سال‌های اخیر برخی پژوهش‌ها مدعی شده‌اند که مصرف بسیار کم نمک نیز می‌تواند به همان اندازه خطرناک باشد؛ موضوعی که بحث علمی گسترده‌ای درباره «مقدار بهینه نمک» به راه انداخته است.

سدیم، عنصر اصلی موجود در نمک، برای بدن ضروری است و از تنظیم مایعات، انتقال اکسیژن و مواد مغذی گرفته تا انتقال پیام‌های عصبی با جریان الکتریکی به آن وابسته است. با این حال، مردم در اغلب کشورهای جهان همواره بیش از مقدار توصیه‌شده نمک مصرف کرده‌اند و متولیان بهداشت و درمان نیز در تلاش دائمی برای کاهش آن بوده‌اند.

به گزارش سرویس جهانی بی‌بی‌سی، سازمان بهداشت جهانی مصرف کمتر از دو گرم سدیم در روز (حدود پنج گرم نمک سفره) را توصیه می‌کند. در ایالات متحده نیز راهنمای تغذیه حداکثر ۲.۳ گرم سدیم (یک قاشق چای‌خوری نمک) در روز را پیشنهاد می‌کند. در مقابل، برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که مصرف متوسط سدیم یعنی سه تا شش گرم در روز، بهترین حالت برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی است.

با این حال، میزان واقعی مصرف در جهان بسیار بالاتر است: میانگین مصرف در بریتانیا ۸.۴ گرم، در آمریکا ۸.۵ گرم و در سطح جهانی حدود ۱۰.۸ گرم در روز است. نکته اینجا است که بخش عمده نمک مصرفی از طریق غذاهای آماده مانند نان‌ها، سوپ‌ها، سس‌ها، پنیرها، گوشت‌های فراوری‌شده و حتی غلات صبحانه دریافت می‌شود و تنها یک‌چهارم نمک مصرفی از نمکی است که خودمان به غذا اضافه می‌کنیم. همین باعث می‌شود مردم اغلب میزان واقعی مصرفشان را دست‌کم بگیرند.

در هر ۲.۵ گرم نمک، تقریبا یک گرم سدیم وجود دارد. طبق گزارش «مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها» در آمریکا (CDC)، حدود ۴۰ درصد سدیم مصرفی مردم این کشور از غذاهایی مانند پیتزا، گوشت‌های فراوری‌شده، تاکو، تنقلات شور، مرغ و همبرگر تامین می‌شود.

خطرات مصرف زیاد نمک

مصرف بالای نمک با افزایش فشار خون و در نتیجه سکته مغزی و بیماری‌های قلبی همراه است. وقتی نمک مصرف می‌کنیم، بدن آب را نگه می‌دارد و تا زمانی که کلیه‌ها آن را دفع کنند، فشار خون بالا می‌رود. مصرف زیاد و طولانی‌مدت نمک به شریان‌ها فشار می‌آورد و می‌تواند باعث فشار خون مزمن شود. طبق براورد سازمان بهداشت جهانی، فشار خون بالا علت ۶۲ درصد سکته‌ها و ۴۹ درصد موارد بیماری عروق کرونر قلب است و سالانه ۱.۸۹ میلیون مرگ در جهان به مصرف بیش‌ازحد سدیم نسبت داده می‌شود.

همان‌طور که انتظار می‌رود، کاهش مصرف نمک اثر معکوس دارد. یک تحلیل هشت‌ساله در انگلستان نشان داد کاهش روزانه ۱.۴ گرم نمک به افت فشار خون کمک کرد و باعث کاهش ۴۲ درصدی در مرگ‌های ناشی از سکته و ۴۰ درصد در مرگ‌های ناشی از بیماری قلبی شد.

یک کارآزمایی بالینی در سال ۲۰۲۳ هم نشان داد که اثر تنها یک هفته رژیم کم‌سدیم بر بیماران مبتلا به فشارخون مشابه اثر داروهای کاهنده فشار خون بود. ژاپن و فنلاند نیز با راه‌اندازی کارزارهای ملی کاهش مصرف نمک توانستند آمار سکته و بیماری قلبی را تا ۸۰ درصد پایین بیاورند.

با این حال، جدا کردن اثر کاهش نمک بر سلامتی از سایر رفتارهای سالم دشوار است؛ زیرا افرادی که نمک کمتری مصرف می‌کنند، معمولا رژیم سالم‌تری هم دارند، بیشتر ورزش می‌کنند و کمتر سیگار و الکل مصرف می‌کنند.

بحث درباره‌ مضرات رژیم‌های کم‌نمک

در سال‌های اخیر، برخی مطالعات بحث‌برانگیز مدعی شده‌اند رژیم‌های بسیار کم‌نمک نیز می‌تواند همانند مصرف زیاد نمک مضر باشد و به افزایش فشار خون یا مشکلات قلبی بینجامند. این پژوهش‌ها این رابطه‌ را شبیه منحنی J یا U نشان داده‌اند؛ یعنی هم مقدار خیلی زیاد و هم خیلی کم نمک خطرناک است و یک «نقطه بهینه» در حد وسط وجود دارد.

با این حال بسیاری از متخصصان این نتایج را زیر سوال برده‌اند. آن‌ها معتقدند این مطالعات هم در روش اندازه‌گیری مصرف نمک اشکالاتی داشته‌اند و هم برخی نویسندگان آن‌ها به دلیل ارتباط با صنایع غذایی، ممکن است دچار تعارض منافع یا سوگیری شده باشند.

از طرفی حساسیت افراد به نمک هم متفاوت است و عواملی مانند سن، نژاد، شاخص توده بدنی و سابقه خانوادگی در آن نقش دارند. تحقیقات نشان داده‌اند برخی که افراد بیشتر در معرض خطر فشار خون ناشی از مصرف نمک‌اند.

برخی می‌گویند رژیم‌های سرشار از پتاسیم (میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و لبنیات) می‌توانند بخشی از آثار منفی نمک را جبران کنند. گروهی از کارشناسان هم توصیه می‌کنند به‌جای تلاش برای حذف کامل نمک، بیشتر مراقب «نمک پنهان» در غذاهای آماده باشیم.

به این ترتیب، با وجود بحث‌های تازه درباره خطر رژیم‌های کم‌نمک و تفاوت‌های فردی، مهم‌ترین و قطعی‌ترین نتیجه از تحقیقات موجود این است که مصرف زیاد نمک بدون شک فشار خون را بالا می‌برد و برای سلامتی قلب و عروق مضر است.

The post رژیم کم‌نمک به اندازه پرنمک خطرناک است؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

ارین کوهن زیست شناس مولکولی در دانشگاه «کیس وسترن رزرو»(Case Western Reserve) در اوهایو آمریکا و همکارانش دو دسته از مواد شیمیایی را شناسایی کردند که رشد سلول‌هایی به نام «الیگودندروسیت‌ها»(oligodendrocytes) را متوقف و یا آنها را نابود می‌کند.

الیگودندروسیت‌ها نوعی از سلول‌های حمایت کننده عصبی هستند. آنها به دور نورون‌ها می‌پیچند تا پوششی عایق تشکیل دهند که سرعت سیگنال‌های مغز را حفظ می‌کند.

یکی از این دو دسته شیمیایی شناسایی شده، ترکیباتی بودند که در اسپری‌های ضد عفونی کننده، دستمال مرطوب و ضدعفونی کننده‌های دست و محصولات مراقبت شخصی مانند خمیر دندان و دهان شویه برای از بین بردن باکتری‌ها و ویروس‌ها استفاده می‌شوند و در صورت استفاده نادرست یا در فضاهایی با تهویه ضعیف می‌توانند بلعیده یا استنشاق شوند.

دسته دیگر نیز «ارگانوفسفات‌ها»(organophosphates) بودند. آنها که به عنوان بازدارنده شعله آتش عمل می‌کنند، معمولاً در منسوجات، چسب‌ها و اقلام خانگی مانند مبلمان و وسایل الکترونیکی یافت می‌شوند و می‌توانند در هوای اتاق‌هایی که معمولاً در آنها وقت می‌گذرانیم، گاز خارج کنند و جذب پوست شوند و به طور بالقوه راه خود را به مغز باز کنند.

در آزمایش‌ها روی موش‌ها، موش‌های نوزادی که دوز خوراکی یکی از این سه ترکیب را دریافت کردند، چند روز بعد سطوح قابل تشخیصی از آن مواد شیمیایی را در بافت مغزشان داشتند که نشان می‌دهد این ترکیبات می‌توانند از سد خونی مغزی که قلعه محافظ بین جریان خون و سلول‌های مغز است، عبور کنند.

این حیوانات همچنین پس از ۱۰ دوز روزانه از یکی از این ترکیبات موسوم به ستیل‌پیریدینیوم کلرید که ترشح آن در یک دوره کلیدی رشد مغز از پنج روز پس از تولد شروع می‌شود، تعداد الیگودندروسیت‌های مغزشان کاهش یافت.

اثرات مشابهی در ارگانوئیدهای مغز شامل خوشه‌ای از سلول‌های بنیادی انسانی که در یک ظرف رشد کردند و رفتاری شبیه به بافت مغز در حال رشد دارند، مشاهده شد.

کوهن می‌گوید: ما دریافتیم که «الیگودندروسیت‌ها»(نه سایر سلول‌های مغزی) به طور شگفت انگیزی در برابر ترکیبات آمونیوم چهارتایی و بازدارنده‌های شعله ارگانوفسفات آسیب‌پذیر هستند.

با این حال کارشناسان بلافاصله از نتایج این مطالعه مبتنی بر آزمایشگاه که سلول‌های انسانی و موش‌ها را با غلظت‌های بالاتر از آنچه که معمولاً در معرض آن قرار می‌گیرند و به روش‌هایی که نشان‌دهنده نحوه تماس انسان‌ها با این مواد شیمیایی نیست، نگران نشدند.

الیور جونز شیمیدان محیط زیست از دانشگاه RMIT در ملبورن استرالیا می‌گوید: مسئله این نیست که آیا چیزی سمی است یا نه، بلکه بحث سمی بودن آن در شرایطی است که در معرض آن قرار می‌گیریم. در این مورد، پژوهشگران سلول‌ها را در یک ظرف پتری در معرض مقدار نسبتاً بالایی از این ترکیبات قرار داده‌اند که مشابه با دوز یا مدت زمان مواجهه با آنها که انسان ممکن است به طور معمول با آن مواجه شود، نیست.

وی افزود: با این حال می‌دانیم که برخی از افراد مانند نظافتچی‌های مدارس و بیمارستان‌ها بیش از دیگران در معرض این ترکیبات قرار دارند، زیرا معمولاً در این محیط‌ها از ضدعفونی کننده‌های با قدرت صنعتی استفاده می‌شود.

تحقیقات تاکنون در مورد سمیت این ترکیبات در مطالعات حیوانی و سلولی انجام شده بود و این نخستین مطالعه‌ای است که در حال بررسی اثرات سلامتی آنها در انسان‌هاست.

پژوهشگران دریافته‌اند که افراد در طول همه‌گیری کرونا، دو برابر سطح این ترکیبات را در خون خود داشتند که به احتمال فراوان به دلیل استفاده گسترده از ضدعفونی‌کننده‌هاست.

این امر باعث شده است که برخی از پژوهشگران این مواد شیمیایی را به عنوان «نگرانی‌های نوظهور» معرفی کنند و به چالش‌های درک کامل خطرات سلامتی این ترکیبات به دلیل تنوع ساختاری گسترده آنها اشاره کنند.

وضعیت مشابهی در مورد بازدارنده‌های شعله ارگانوفسفات وجود دارد که به طور گسترده در محیط و خون انسان، ادرار و شیر مادران شناسایی شده‌اند.

کوهن و همکارانش در مطالعه خود سطوح یک بازدارنده شعله را با تجزیه و تحلیل سطوح یک متابولیت بازدارنده شعله موسوم به BDCIPP در نمونه‌های ادرار کودکان جمع‌آوری شده در نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه CDC ایالات متحده بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ تجزیه و تحلیل کردند.

تقریباً همه ۱۷۶۳ کودک ۳ تا ۱۱ ساله BDCIPP را در ادرار خود داشتند. آنهایی که بالاترین سطوح را داشتند، ۲ و ۶ برابر بیشتر از کسانی که در معرض کم این ترکیب قرار گرفته بودند، پیامدهای منفی رشد عصبی مانند اختلال عملکرد حرکتی یا نیاز به کمک آموزشی را تجربه کردند.

اما داده‌های مشاهده‌ای فقط می‌توانند به ارتباط اشاره کنند، نه دلایل مستقیم. ضمن اینکه شکاف‌های زیادی در درک ما از چگونگی تأثیر این مواد شیمیایی بر انسان‌ها باقی می‌ماند، زیرا مانند این مطالعه، بیشتر داده‌ها از حیوانات و سلول‌ها می‌آیند.

کوهن و همکارانش استدلال می‌کنند که این دلیل کافی برای ادامه بررسی اثرات سلامتی این ترکیبات به ویژه در کودکان است. آنها می‌گویند: سیستم عصبی مرکزی در حال رشد به طور ویژه به عوامل محیطی حساس است و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی اگر در دوره‌های بحرانی رشد رخ دهد، می‌تواند به شکل ویژه برای کودکان مضر باشد.

این مطالعه در مجله Nature Neuroscience منتشر شده است.

The post ضدعفونی‌کننده‌ها چه تاثیری بر مغز انسان دارند؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در مقایسه، آزمایش آب توالت‌های عمومی نشان داد که فقط ۶۰۰ باکتری در هر میلی‌لیتر یافت می‌شود.

این نتیجه ممکن است تکان‌دهنده به نظر برسد، اما به گفته جاشوشا اوزوچوکوا متخصص میکروب‌شناسی، بیشتر باکتری‌های موجود در بطری آب مضر نیستند و احتمالا باعث بیماری نمی‌شوند، در حالیکه باکتری‌های موجود در توالت خطرناک‌تر هستند.

بهترین روش برای تمیز کردن بطری آب چیست؟

جاشوشا اوزوچوکوا توصیه می‌کند که بطری خود را روزی یک بار با مایع ظرفشویی بشویید و همچنین یک بار در هفته بطری خود را در ماشین ظرفشویی تمیز کنید البته اگر قابل شستشو در ماشین ظرفشویی باشد.

آیا تیک‌تاک بر خرید ما تاثیر می‌گذارد؟

این روزها شبکه‌های اجتماعی مثل تیک‌تاک و اینستاگرام بیش از همیشه بر تصمیم ما برای خرید کالاها تاثیر می‌گذارند.

یکی از برندهای بطری آب قابل استفاده مجدد، طرفداران زیادی در تیک‌تاک پیدا کرده است.

ویدیوهای این برند بیش از ۷ میلیارد در سراسر جهان جهان دیده شده و فروش آن در سال گذشته به ۷۵۰ میلیون دلار رسیده است در حالیکه فروش آن در سال ۲۰۲۰ تنها ۷۰ میلیون دلار بود.

این تبلیغات حتی باعث شد که مردم یک شبه صف بکشند تا این نوع ویژه بطری را بخرند.

The post آیا می‌توان قمقمه آب را خوب تمیز کرد؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

دان بوتنر، ابداع‌کننده‌ اصطلاح «مناطق آبی»، کاوشگر و روزنامه نگار در نشریه نشنال جئوگرافی، به سی‌ان‌بی‌سی گفت: «سنگاپور بالاترین امید به زندگی تعدیل‌شده براساس سلامت را در جهان دارد.»

آنطور که به نظر می‌رسد هر کاری که سنگاپور انجام داده است، در ایجاد طولانی‌ترین و سالم‌ترین زندگی در کره زمین مؤثر بوده است.

«مناطق آبی» مکان‌هایی هستند که به طور سرانه، ۱۰ برابر بیشتر از ایالات متحده، جمعیت بالای صد سال دارند.

پنج منطقه آبی اصلی عبارتند از: ایکاریا (یونان)، اوکیناوا (ژاپن)، نیکویا (کاستاریکا)، ساردینیا (ایتالیا) و لوما لیندا (ایالات متحده)، اما سنگاپور در فهرست جدید بوتنر با عنوان «منطقه آبی ۲» قرار دارد.
در حالی که مناطق آبی اصلی به دلیل شرایط طبیعی به وجود آمده‌اند، مناطق آبی ۲ ساخته دست بشر هستند.

بوتنر گفت: «مناطق آبی قدیمی در حال ناپدید شدن هستند و به نوعی آمریکایی شده‌اند. مکانیزاسیون، جایگزین فعالیت بدنی می‌شود و تکنولوژی، مردم را از تعاملات رو در رو دور کرده است.»

سال ۲۰۰۴، بوتنر و همکارانش روی «مهندسی معکوس» طول عمر کار کردند. این تیم مناطقی از جهان را که مردم در آنها عمر طولانی‌تری داشتند شناسایی کردند، سپس تلاش کردند تا بفهمند چرا مردم در چنین جوامعی عمر طولانی‌تری دارند.

۹ راز طول عمر مردم سنگاپور چیست؟

بوتنر و تیمش «۹ راز طول عمر» را شناسایی کردند، عوامل اصلی که نشان دهنده عادات سالم‌ترین مردم جهان است که بیشترین طول عمر را دارند.

این ۹ اصل عبارتند از: حرکت طبیعی در زندگی روزمره؛ داشتن هدف؛ داشتن روتین‌هایی برای کاهش استرس؛ توقف غذا خوردن تا مرز ۸۰ درصد سیری؛ مصرف بیشتر غذاهای گیاهی؛ مصرف متوسط و منظم الکل؛ عضویت در یک جامعه؛ حفظ روابط نزدیک با عزیزان و احاطه شدن توسط افرادی با عادات سالم.
بوتنر قبلا گفته بود که سنگاپور یک «کانون طول عمر مهندسی‌شده» است.

در این گزارش برخی از محرک‌های تندرستی که در چارچوب سیاست‌های سنگاپور تعبیه شده‌اند آورده شده است:

پیاده‌روی کنید، سوار وسایل نقلیه شخصی نشوید

در حالی که مردم در بسیاری از نقاط جهان از جایی به جای دیگر رانندگی می‌کنند، اکثر سنگاپوری‌ها پیاده می‌روند، البته این معمولاً به دلیل ضرورت است و نه به خاطر ورزش کردن.

بوتنر به سی‌ان‌بی‌سی گفت: «به نظر من سنگاپور با مالیات بستن سنگین بر خودروها، بنزین و استفاده از جاده‌ها … و سپس سرمایه‌گذاری کلان در امکان پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و حمل‌ونقل عمومی، کار درخشانی انجام داده است.» او افزود: «این تصادفی نیست، این برنامه‌ریزی بسیار خوبی است.»

برای خرید خودرو در سنگاپور، ابتدا باید مجوز مالکیت خودرو را دریافت کنید. این مجوز با عنوان گواهی مالکیت شناخته می‌شود و می‌تواند گران‌تر از قیمت خود خودرو باشد. برای مقایسه، قیمت اعلام شده تویوتا کمری هیبرید در سنگاپور در مارس ۲۰۹ هزار و ۸۸۸ دلار سنگاپور (تقریباً ۱۵۵۸۰۰ دلار آمریکا) است. در ایالات متحده، این خودرو با قیمتی به مراتب پایین‌تر یعنی ۲۸ هزار و ۸۵۵ دلار به فروش می‌رسد.

حفظ روابط نزدیک با عزیزان

تحقیقات نشان می‌دهد که افراد در مناطق آبی تمایل دارند به عزیزان خود اولویت دهند و آنها را در نزدیکی خود نگه دارند.

این موضوع در سیاست سنگاپور به نام «کمک هزینه مسکن مجاورتی» در نظر گفته شده که از نظر مالی افراد را تشویق می‌کند تا با والدین و فرزندان خود یا در نزدیکی آنها زندگی کنند.

بوتنر گفت: «برخلاف آمریکا که افراد مسن را در خانه‌های سالمندان نگهداری می‌کنیم، در سنگاپور، سالمندان با خانواده در ارتباط می‌مانند. اغلب اوقات، آنها از مراقبت بهتری از سوی خانواده برخوردار می‌شوند، بنابراین همه اینها باعث افزایش امید به زندگی افراد مسن می‌شود.»

حس تعلق

تحقیقات نشان داده است که تعلق داشتن به یک جامعه مذهبی می‌تواند با افزایش طول عمر مرتبط باشد.

به گفته‌ دن بوتنر، «تنها پنج نفر از ۲۶۳ نفری که ما با آن‌ها مصاحبه کردیم که عمرشان به صد سال رسیده بود، به هیچ جامعه مذهبی تعلق نداشتند.» او در ادامه می‌گوید: «تحقیقات نشان می‌دهند که شرکت در مراسم‌های مذهبی چهار بار در ماه می‌تواند ۴ تا ۱۴ سال به امید به زندگی اضافه کند.»
طبق گزارش مرکز تحقیقات پیو، تقریباً ۸۰ درصد از بزرگسالان سنگاپوری دارای وابستگی مذهبی هستند. همچنین، یک مطالعه‌دیگر این مرکز در سال ۲۰۱۴ نشان داد که سنگاپور، متنوع‌ترین کشور از نظر مذهبی در جهان رتبه بندی شده است.

انتخاب عادات سالم

به گفته‌ بوتنر، سنگاپور در «ارزان‌تر و در دسترس‌تر کردن غذای سالم نسبت به فست‌فود» عملکرد خوبی داشته است. این کشور برای تشویق رستوران‌ها و غذاخوری‌ها به ارائه گزینه‌های سالم‌تر، مشوق‌هایی در نظر گرفته است.

شورای ارتقای سلامت، گزینه‌های سالم‌تر مانند برنج قهوه‌ای و غلات سبوس‌دار را ترویج می‌کند. وزارت بهداشت هم سیستمی برای برچسب‌گذاری راه‌اندازی کرده است که به ساکنان نشان می‌دهد کدام غرفه‌های غذا، گزینه‌های سالم‌تری دارند.

بوتنر می‌گوید سنگاپور سیگار کشیدن را «سخت، غیرجذاب و گران» کرده‌ است. او ادامه می‌دهد: «سنگاپور با طراحی پاکت‌های سیگار و آن تصاویر سرطان دهان، عملکرد خوبی داشته است… آن‌ها از اولین کشورهایی بودند که بر سیگار مالیات بستند.»

دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی

سنگاپوری‌ها از بیمه سلامت همگانی برخوردار هستند، به این معنی که ساکنان به مراقبت‌های پزشکی باکیفیت، از جمله خدمات بهداشتی مانند پیشگیری، درمان، توانبخشی و مراقبت‌های تسکینی دسترسی دارند. دولت برای ایجاد سیاست‌هایی که هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را یارانه می‌دهد، تلاش کرده است.

بوتنر گفت: «در آمریکا، مراقبت‌های بهداشتی بسیار گران و در ایجاد سلامتی ناکارآمد است، زیرا اولویت‌های سیاست‌گذاری بر مسائل اقتصادی استوار است.»

قوانین سختگیرانه

سنگاپور به قوانین سختگیرانه‌اش معروف است. ممنوعیت آدامس جویدن یا جریمه‌های سنگین برای غذا خوردن در وسایل نقلیه عمومی، نمونه‌های رایج آن هستند.

با این حال، این کشور همچنین به شدت در مورد سختگیری‌های استفاده از اسلحه و مواد مخدر شهرت دارد. هرگونه تخلفی در مورد این موارد می‌تواند منجر به حبس، مجازات یا اعدام شود.

بوتنر گفت: «این واقعیت که اسلحه در سنگاپور غیرقانونی است از نظر امید به زندگی، سیاست بسیار هوشمندانه‌ای است. در ایالات متحده، ما هر ساله حدود ۵۵ هزار نفر را بر اثر مرگ با اسلحه از دست می‌دهیم، در حالی که سنگاپور، حدود سه نفر را از دست می‌دهد.»

او افزود: «قوانین سختگیرانه در مورد مواد مخدر مطرح است. ایالات متحده سال گذشته بیش از صد هزار نفر را بر اثر مصرف مواد مخدر از دست داد، اما این رقم در سنگاپور حدود ۲۰ نفر بود.»

The post راز عمر ۱۰۰ ساله در سنگاپور چیست؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

نظام سلامت ایران در سال ۱۴۰۲ شاهد اتفاقات زیادی بود. ادامه کمبودهای دارو و شیرخشک که از سال ۱۴۰۱ به ارث رسیده بود. آلودگی هوا و فوت بیش از ۲۶ هزار نفر با خسارت ۱۰ میلیارد دلاری آن و افزایش آمار سوء تغذیه با گرانی گوشت و لبنیات در این سال تاثیر زیادی در زندگی و سلامت مردم داشت.

مهمترین اخبار وزارت بهداشت نیز ادامه اجرای طرح سلامت خانواده بود که به گفته وزیر بهداشت به ۱۹۲ شهر گسترش یافت و البته هنوز در شهرهای بزرگ اجرا نشده است. وزیر بهداشت در این سال همچنین از ممنوعیت لاک زدن و ناخن مصنوعی برای کادر درمان بیمارستان‌ها سخن گفت. استخدام ۱۲ هزار نفر در وزارت بهداشت نیز از نیمه دوم سال شروع شد و مراحل آن تا پایان سال ادامه داشت.

اما در میان این اخبار خوب و بد، افزایش مهاجرت پزشکان و پرستاران که از سال‌های پیش روند آن افزایشی شده بود، بیش از همیشه جلب نظر کرد. مهاجرت پزشکان نام آوری مانند«دکتر محمد مهدوی» رئیس بخش پیوند قلب کودکان بیمارستان شهید رجایی و «دکتر مازیار غلامپور دهکی» فوق تخصص جراحی قلب و رکورددار جراحی قلب نوزادان در ایران، بنیان‌گذار و رئیس بخش جراحی بیماری‌های مادرزادی قلب همین بیمارستان دل هر ایرانی را به درد آورد.

آمار دقیقی از تعداد پزشکانی که از ایران مهاجرت می‌کنند از سوی هیچ یک از دستگاه‌های مسئول اعلام نشده است. معاون درمان وزارت بهداشت به طور رسمی اعلام کرد آماری ندارد و گفت شاید وزارت خارجه آماری داشته باشد.

آمار مهاجرت پزشکان و پرستاران

سازمان نظام پزشکی نیز اعلام کرد فقط آماری که می‌توان به آن استناد کرد، آمار تعداد پزشکان و کادر پزشکی است که برای خروج از کشور از این سازمان گواهی «گوداستندینگ» می‌گیرند. گر چه ممکن است همه این افراد الزاما مهاجرت نکرده باشند و یا برخی از آنان بعد از سفر دوباره به کشور برگردند.

آماری که البته به صورت رسمی اعلام نشد اما آمار غیر رسمی و درز کرده از بررسی‌های این سازمان نشان می‌دهد تعداد اعضای سازمان نظام پزشکی که برای مهاجرت از این سازمان گواهی گوداستندینگ گرفته‌اند از حدود ۷۵۰ نفر در سال ۱۳۹۷ به بیش از ۶ هزار نفر در سال ۱۴۰۱ افزایش یافته است که افزایش بیش از ۸ برابری را نشان می‌دهد.

آمار مهاجرت پرستاران نیز در سال‌های اخیر رو به افزایش بوده است. مسئولان سازمان نظام پرستاری اعلام کرده‌اند که هر سال حدود ۳ هزار پرستار برای مهاجرت از کشور از این سازمان گواهی گوداستندینگ می‌گیرند، در حالی که تعداد کل دانشجویان این رشته حدود ۱۰ هزار نفر است و به گفته «ابوالقاسم طالبی» نایب رئیس شورای عالی این سازمان، مهاجرت این نیروها به مرحله بحرانی رسیده است

اگرچه مهاجرت یک امر شخصی است و هر کس حق دارد محل زندگی خود را انتخاب کند اما موج گسترده مهاجرت کادر سلامت با توجه به کمبود این نیروها در کشور آینده نگران کننده‌ای را برای خدمات بهداشتی و درمانی در ایران ترسیم می‌کند. به خصوص اینکه تعداد پزشکان و پرستاران کشور با توجه به استانداردهای جهانی و نسبت این نیروها به تخت بیمارستانی یا جمعیت حدود یک سوم است.

آمارهای موجود نشان می‌دهد نسبت پرستار به تخت بیمارستانی در ایران حدود ۹ دهم پرستار به ازای هر تخت است، در حالی که استاندارد حداقلی آن ۳ پرستار به ازای هر تخت بیمارستانی است.
در مورد پزشکان نیز نسبت پزشک به هزار نفر جمعیت در ایران حدود ۱.۵ است در حالی که متوسط آن در دنیا حدود ۳.۵ است. این نسبت در مورد پزشکان متخصص بدتر است و در حالی که متوسط نسبت پزشک متخصص به هزار نفر جمعیت در دنیا ۱.۵ نفر است، این میزان در ایران حدود نیم پزشک متخصص به ازای هر هزار نفر است.

علت مهاجرت پزشکان و پرستاران چیست

سوال این است که چرا با وجود نیاز کشور و هزینه‌های میلیاردی برای تربیت پزشک و پرستار این نیروها بعد از فارغ التحصیلی و چندین سال کار و کسب تجربه در ایران راه خروج از کشور را در پیش می‌گیرند و مهاجرت می‌کنند؟ تا کشورهای مقصد رایگان این نیروهای ماهر را در اختیار بگیرند.

تحقیقات زیادی در مورد علل مهاجرت پزشکان و پرستاران در کشور انجام نشده است، اما یکی از تحقیقات برجسته در این زمینه کاری است که دکتر علی اکبر حق دوست و همکاران وی در سال ۱۴۰۱ انجام دادند.
نتایج این پژوهش علمی نشان داد که عواملی مانند فقدان خدمات اولیه، بیکاری بالا، مسکن بد، دستمزد پایین، آینده شغلی کم،‌ خشونت در محل کار،‌ تبعیض‌های حرفه‌ای، نبود ثبات اقتصادی، فساد اداری، بی‌ثباتی سیاسی و خطر جنگ به عنوان عوامل موثر در مهاجرت نیروهای بهداشتی و درمانی مطرح است. همچنین خدمات خوب برای زندگی،‌ بیکاری کم،‌ دستمزد بهتر، آینده شغلی خوب، شرایط کاری بهتر و رضایت شغلی از عوامل مهم جذب این نیروها در کشورهای مقصد است.

بر اساس نتایج این تحقیق وضعیت معیشتی، درآمد نامناسب، نبود شایسته سالاری، شیوه حکمرانی، نابرابری افراد در برابر قانون و آینده بهتر برای فرزندان از مهمترین عوامل مهاجرت پزشکان و پرستاران از کشور است.
نارضایتی این نیروها فقط به صورت مهاجرت از کشور نمود پیدا نمی‌کند و علاوه بر مهاجرت در مواردی به صورت بی انگیزگی در کار طبابت و کم توجهی به بیماران، خروج از حرفه در داخل یا خارج کشور یا در مواردی پایان دادن به زندگی بروز پیدا می‌کند.

آمار بالای خودکشی در بین رزیدنت‌ها در ایران گویای مشکلات جدی در بین پزشکان است. آماری که بر اساس یک تحقیق میدانی حدود ۱۰ برابر میزان خودکشی در جامعه عمومی است. نیروهایی که پس از دیپلم بین ۷ تا ۱۵ سال از عمر خود را صرف درس خواندن می‌کنند و با بالا رفتن سن هنگام ورود به بازار کار می‌بینند که حقوق و درآمد آنها در شأن و جایگاه آنها نیست زیرا انتظار دارند به عنوان نخبگان جامعه که سال‌های زیادی از عمر خود را صرف علم آموزی کرده‌ و درآمدی نداشته‌اند، به عنوان افراد متخصص درآمدی بالاتر از متوسط جامعه داشته باشند.

بی انگیزگی، تغییر شغل، مهاجرت و خودکشی پزشکان

«ایرج خسرو نیا» رئیس جامعه متخصصان داخلی ایران در سالی که گذشت اعلام کرد که در سه سال گذشته بین ۱۰ تا ۱۲ هزار پزشک از ایران خارج شده‌اند. به گفته او بسیاری از پزشکان جوانی که در کشور هستند توان مالی برای ازدواج و تامین مسکن ندارند و حتی برخی از آنها این حرفه را رها کرده و به مشاغلی مانند مسافرکشی و دلارفروشی رو آورده‌اند.
به گفته او حتی برخی پزشکان متخصص نیز مطب خود را تعطیل کرده و آن را به کارهای دیگر از جمله آرایشگاه تبدیل کرده‌اند.

کمبود دارو و لوازم پزشکی و ضعف بیمه‌ها برای تامین حداقل‌های هزینه بیماران نیز باعث شده بسیاری از پزشکانی که دل در گروه خدمت به مردم دارند، نتوانند خدمت مناسبی به بیماران ارائه کنند و سرخورده و نا امید می‌شوند، به خصوص که چشم انداز امیدوار کننده‌ای را هم در پیش روی خود نمی‌بینند.

در چنین شرایطی برخی از بزرگان نظام سلامت مانند «دکتر علی جعفریان» رئیس سابق دانشگاه علوم پزشکی تهران به جد هشدار دهند که با ادامه این وضعیت به شرایطی می‌رسیم که بیماران برای درمان به جای سفر به تهران و شهرهای بزرگ باید به کشورهای دیگر سفر کنند یا شاید مسئولان کشور مجبور شوند مانند ۵۰ سال پیش پزشکانی از هند و بنگلادش یا کشورهای دیگر وارد کنند، مساله‌ای که به احتمال زیاد به افت بیش از پیش کیفیت خدمات درمانی در ایران و سرگردانی و گرفتاری بیشتر مردم و ادامه روند افزایشی بیماری‌ها در کشور منجر می‌شود.

در این شرایط از مسئولان وزارت بهداشت و دولت انتظار می‌رود تا هر چه زودتر با اصلاح ساختار و توجه به مطالبات و خواسته‌های پزشکان و بیماران جلوی این روند گرفته شود، دردی که به گفته کارشناسان نظام سلامت باید سریع درمان شود.

منبع: ایرنا

The post سایه سنگین مهاجرت پزشکان بر نظام سلامت ایران در سال ۱۴۰۲ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

شاخص عددی کیفیت هوای تهران هم اکنون ۶۸ و در وضعیت قابل قبول یا همان سالم قرار دارد.

️در سال جاری و براساس روز شمار شاخص آلودگی تا امروز ۳ دی ۱۴۰۲ کیفیت هوای پایتخت، ۹ روز در وضعیت پاک، ۱۸۳ روز در وضعیت قابل‌قبول، ۷۶ روز در وضعیت ناسالم برای گروه‌های حساس و ۱۰ روز ناسالم برای همه شهروندان بود.

همچنین در آذر ماه امسال هوای تهران چهار روز ناسالم، ۱۷ روز ناسالم برای گروه‌های حساس (بیماران قلبی و تنفسی، کودکان، سالمندان و زنان باردار)، هشت روز قابل قبول و تنها یک روز پاک بود.

البته که ️هوای تهران در هیچ روزی در وضعیت بسیار ناسالم و خطرناک قرار نداشته است.

شاخص کیفیت هوا معیاری برای تعیین روزانه کیفیت هوا و میزان ارتباط آن با سطوح سلامت افراد است که به ترتیب از صفر تا ۵۰ در شرایط پاک یا سبز، ۵۱ تا ۱۰۰ در شرایط قابل قبول یا زرد، ۱۰۱ تا ۱۵۰ در شرایط ناسالم برای گروه حساس یا نارنجی، ۱۵۱ تا ۲۰۰ در شرایط ناسالم برای همه یا قرمز، ۲۰۱ تا ۳۰۰ در شرایط بسیار ناسالم یا بنفش و ۳۰۱ تا ۵۰۰ در شرایط خطرناک یا ارغوانی تعیین شده است.

The post پایتخت‌نشینان فقط یک روز در آذر ماه هوای پاک تنفس کردند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

چه زمانی لیست بیماری‌های خاص برای حمایت از بیماران صعب‌العلاج مورد توجه قرار گرفت؟

در دولت سازندگی مصوب شد سه گروه دیالیز، تالاسمی و هموفیلی به‌عنوان بیمار خاص محسوب شده و درمان و داروهایشان رایگان باشد. ضمن آنکه پیشگیری از تالاسمی نیز رایگان شد. در حقیقت مصوب شد که همه باید قبل از ازدواج آزمایش تالاسمی که رایگان بود را انجام دهند. چون قبول نکردند که بقیه بیماران، جزو بیماران خاص باشند، درحالی‌که رئیس‌جمهور وقت اعتقاد داشت که اگر سالی یک بیماری به بیماری خاص اضافه شود، بعد از ۲۵-۲۰ سال مشکلات همه حل خواهد شد. دولت و مجلس باید قرار گرفتن نام بیماری‌ها در این لیست را مصوب کنند و برای آن بودجه در نظر بگیرند.

مجلس هم می‌تواند بیماری‌های دیگری را به این لیست اضافه کند تا حمایت از بیماران بیشتر شود؟

بله. مجلس هم می‌تواند بیماری دیگری را به لیست بیماران خاص اضافه کند. اما اشکالی که در مجلس وجود دارد این است که تاکنون چند بیماری را در ردیف بیماری‌های خاص برده اما برای این بیماری‌ها بودجه در نظر نگرفته است زیرا در پایان سال این بیماری‌ها در ردیف بیماری‌های خاص قرار می‌گیرد اما به دلیل نبود بودجه، مشکل‌آفرین می‌شود.

ورود رئیس دولت سیزدهم به موضوع دسترسی بیماران به داروهای بیمار خاص می‌تواند گشایشی در این‌باره به وجود آورد یا به دلیل کمبود دارو دستور رئیسی هم کارساز نخواهد بود؟

من مشکل را در کمبود دارو نمی‌دانم. مشکل این است که توزیع دارو مناسب نیست. از سوی دیگر داروها در زمان مناسب تهیه و وارد کشور نمی‌شود و مقطعی داروها کم می‌شود. سیاست‌ها مدام تغییر می‌کند. به‌طور مثال بیماران تالاسمی، بیمارانی هستند که از اول داروی خارجی مصرف می‌کردند و قرار بود داروها به‌صورت رایگان در اختیارشان قرار گیرد. با توجه به اینکه داروی آنها در ایران تولید شد، داروی خارجی برای بیماران هزینه دارد. در صورتی که خلاف قانون است و داروهای تالاسمی باید رایگان باشد. بیماران تالاسمی به دلایلی مجبورند از داروهای خارجی استفاده کنند. یا داروی ایرانی با بدن آنها سازگاری ندارد و مشکلاتی را برایشان به وجود می‌آورد، یا دارو کم است و مجبوریم داروی خارجی وارد کنیم. بنابراین، این یک مشکل اساسی در بیماران تالاسمی است. بیماران هموفیلی هم گهگاهی با کمبود فاکتور – داروی هموفیلی – مواجه می‌شوند. بخشی از فاکتورها وارداتی است و بخش دیگر در داخل کشور تولید می‌شود. این موضوع نیز برای بیماران هموفیلی مشکلاتی را به وجود می‌آورد. فکر می‌کنم منظور رئیس‌جمهور در رابطه با بیماران SMA بوده که سال گذشته جلویشان را گرفته بودند. این یک بیماری ژنتیکی است که روی سیستم عصبی مرکزی اثر می‌گذارد و باعث می‌شود ماهیچه‌ها ضعیف شده و حرکات‌شان شل شود. به نظرم صحبت‌های رئیسی در مورد این بیماران است که تا ۶ ماه پیش نیز نامه‌ای را به ما دادند که اقدامی برایشان انجام نشده است.

چرا این مشکلات حل نمی‌شود؟

برنامه‌ریزی درستی نمی‌کنند که چه میزان دارو باید وارد شود یا میزان داروی تولید داخل را مشخص نمی‌کنند تا کمبودها را با واردات دارو تامین کنند.

شرایط بیماران دیالیزی در کشور چگونه است؟ آنها هم با اینگونه مشکلات روبه‌رو هستند؟

در رابطه با دیالیزی‌ها شرایط بسیار خوبی در کشور به وجود آمده بود و مراکز دیالیز گسترش پیدا کرده بود و روز به روز بیشتر می‌شد. اما با تولید دستگاه دیالیز داخلی، اکثر مراکز دیالیز دولتی با ما – بنیاد بیماران خاص – تماس می‌گیرند و از دستگاه اظهار نارضایتی می‌کنند. وقتی می‌خواهیم گزارش کتبی بدهند، می‌گویند ما نمی‌توانیم گزارش بدهیم چون اگر بگوییم دستگاه ایرانی خوب نیست با ما برخورد می‌شود. جلوی ورود دستگاه نو گرفته شده و دستگاه دست‌دوم با قیمت ۴۰۰-۳۰۰ میلیون تومان وارد کشور می‌شود. از سوی دیگر تا ۴ سال پیش ما دستگاه نو خارجی دیالیز را ۴۰ میلیون تومان می‌خریدیم اما قیمت آن ۸۰۰-۷۰۰ میلیون تومان شده و اجازه ورود دستگاه را هم به ما نمی‌دهند. برای واردات این دستگاه به مجوز وزارت بهداشت نیاز است. ضمنا دیگر آمار مرگ‌ومیر بیماران را به ما نمی‌دهند اما از بعضی جاها که توانستیم آمار بگیریم بیماران دیالیزی در بخش‌ها در حال کاهش است. این نشان‌دهنده آن است که شرایط بیماران دیالیزی هم خوب نیست.

بیماران سرطانی در چه شرایطی هستند؟

در بنیاد بیماری‌های خاص پیگیری کردیم تا داروهای بیماران سرطانی، ام.اس و… تحت پوشش بیمه قرار گیرد. به دلیل آنکه تعداد بیماران EB کم بود، در دوران روحانی با پیگیری‌های ما در وزارت بهداشت درمان آنها رایگان شد و پانسمان‌ و داروهایشان رایگان در اختیارشان قرار گرفت و مشکل خاصی نبود. اما گاهی بیماران ام.اس با کمبود دارو روبه‌رو می‌شوند.

بنیاد بیماران خاص از کجا متوجه این کمبودها می‌شود؟ شرایط بیماران خاص را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

ما هر روز داروها را رصد می‌کنیم تا بدانیم چه دارو‌هایی کم هستند و چه داروهایی در دسترس بیماران قرار نمی‌گیرند. در مجموع وضعیت بیماران خاص به سمت خوب پیش نمی‌رود. یعنی اگر توجه جدی به مسئله نشود، سال آینده وضعیت خوبی برای بیماران خاص نخواهیم داشت.

درست است بگوییم در حوزه بیماری‌های خاص نیز، مافیای دارو و تجهیزات پزشکی رخنه کرده است؟

همیشه بوده است. دستگاه دیالیز دست‌دوم چطور وارد کشور می‌شود؟ وقتی این دستگاه در یک مرکز استفاده می‌شود، مشخص نمی‌شود که دست‌دوم است؟ اگر اجازه می‌دهید دستگاه دست‌دوم وارد کشور شود، اجازه ورود دستگاه نو را صادر کنید. دستگاه نو که خیلی بهتر است. حتی دستگاه دست‌دوم را هم به صورت قاچاق وارد کشور می‌کنند.

یعنی به دلیل تحریم،‌ این دستگاه‌ها به صورت قاچاق وارد کشور می‌شود؟

نه. به دلیل آن که ورود این دستگاه‌ها به ایران ممنوع است. می‌گویند دستگاه تولید داخل در کشور وجود دارد. دستگاه خارجی نباید وارد کشور باشد.

بیمه‌ها برای تامین دارو به بیماران خاص خدمات خوبی ارائه می‌کنند؟

سال گذشته مصوب شد که ۵هزار میلیارد تومان برای حمایت از بیماران خاص در اختیار بیمه‌ها قرار گیرد. این مبلغ بزرگی بود و صندوقی را برای بیماران خاص ایجاد کردند اما هنوز بیماران دچار مشکل هستند. چون مجبورند فرانشیز داروها را بپردازند. وقتی این پول به دارو اختصاص پیدا کرد، حداقل کمک کنند که بیماران فرانشیز را پرداخت نکنند.

سوبسیدی به داروهای بیماری‌های خاص پرداخت می‌شود؟

بله. به‌عنوان مثال داروها به صورت رایگان در اختیار بیماران تالاسمی و دیالیزی قرار می‌گیرد. دیالیزی که در کشور انجام می‌شود برای بخش خصوصی حدود ۲میلیون و ۳۰۰ هزار تومان، برای خیریه‌ها ۲میلیون و ۲۰۰ هزار تومان، برای نهادهای غیردولتی یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان و برای دولتی‌ها یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان در نظر گرفته‌اند. ولی وجود این ۴ تعرفه دیالیز را در کشور دچار مشکل می‌کند. چون هزینه‌ها یکی است و قیمت ۳ صافی‌ موردنیاز بیماران یکسان و تثبیت شده است. چرا باید ۴ تعرفه برای دیالیز داشته باشیم؟ در گذشته اینطور نبود و بیشتر به سمت گسترش مراکز دیالیز می‌رفتند ولی مراکز دیالیز برای گسترش نیز با مشکل روبه‌رو هستند چون نمی‌توانند دستگاه بخرند. در حال حاضر ۵ دستگاه در مرکز ما خراب است و قطعات یدکی آن موجود نیست. از سراسر کشور در رابطه با یک نوع دستگاه با ما تماس می‌گیرند و ۸۰ دستگاه خراب است و قطعات یدکی آن وارد نشده. با شرکت‌اش که تماس می‌گیریم می‌گویند هفته دیگر قطعات یدکی می‌آید اما شاید بیش از ۴ ماه از این وعده‌ها گذشته است. اگر اقدام جدی در این رابطه صورت نگیرد حتماً درباره بیماران دیالیزی هم دچار مشکل می‌شویم و بیماران دیالیزی فوت خواهند کرد.

دارو تنها مشکل بیماران خاص است؟

مشکل این بیماران تنها دارو نیست. بیماران خاص با مسئله دارو مواجهند اما مسئله پیشگیری‌ نیز بسیار حائز اهمیت است و با حذف غربا‌لگری‌ها مطمئنم تعداد بیماران تالاسمی ما افزایش می‌یابد. تا چند سال گذشته مراکز درمانی که بیماران به آنها مراجعه می‌کردند، به صورت مستمر گسترش می‌یافتند اما از وقتی که هزینه وسائل و تجهیزات افزایش یافت، سرعت گسترش کاهش پیدا کرد.

چرا داروی بیماران خاص محدود است؟ آیا در زمینه واردات یا تولید دارو با مشکل مواجه هستیم؟

نه محدودیت وجود ندارد. بخشی از داروها در ایران ساخته می‌شوند؛ به‌عنوان مثال تمام مواد مصرفی بیماران دیالیزی در داخل ساخته می‌شود. اما وقتی برای خرید همین مواد اقدام می‌کنیم می‌گویند «از این ماه این نوع صافی را نداریم» چراکه برخی مواد اولیه آن باید از خارج از کشور بیاید. گاهی هم کارخانه‌ها می‌گویند که «به ما پول نداده‌اند و ما نتوانستیم آن را تولید کنیم». در گذشته خریدها را با چک ‌مدت‌‌دار انجام می‌دادیم و تجهیزات را همان زمان دریافت می‌کردیم. اما امروزه خریدها با چک روز انجام می‌شود. با وجود مشکل در چرخ اقتصاد، تمام موضوعات نیز دچار مشکل می‌شود. از سوی دیگر برخی از داروها باید از خارج وارد شود. دارو تحریم نیست اما در انتقال ارز مشکل ایجاد می‌شود چراکه انتقال ارز از طریق بانک‌ها سخت است.

چرا برخی از پزشکان راغب نیستند به داروی تولید داخل و اعلام می‌کنند که این داروها کارآیی و اثرگذاری لازم را ندارند. داروهای تولید داخل مشکلی دارند؟

به نظر من تمام داروها اینطور نیستند. ممکن است درباره داروهای خاصی این مسئله صدق کند اما درباره داروهای معمولی این موضوع درست نیست و برخی از داروهای تولید داخل اثرگذاری بیشتری دارند اما دارو روی برخی از بیماران اثر می‌گذارد. یادم می‌آید که وقتی بیماران داروی تالاسمی ایرانی مصرف می‌کردند بدن‌شان کهیر می‌زد که ما این مسئله را پیگیری کردیم. ابتدای تولید داروهای ام‌اس نیز بیماران مشکلاتی داشتند و این مشکلات به تدریج رفع شد. اما موضوع بیماران خاص جداست. آنها باید داروها را دائم مصرف کنند و اگر دارو عوارضی داشته باشد خود را نشان می‌دهد و بیمار اذیت می‌شود.

هنوز هم در برخی موارد بیماران خاص مجبورند برای درمان به خارج از کشور بروند، هزینه درمان آنها پرداخت می‌شود؟

اوائل انقلاب شورای پزشکی برای این بیماران وجود داشت که هزینه‌های آنها پرداخت می‌شد، اما حالا این هزینه‌ها پرداخت نمی‌‌شود.

به نظر می‌رسد بیماران کلیوی در شرایط بهتری قرار دارند.

پیوند کلیه در ایران وضعیت خوبی پیدا کرده بود و به جایی رسید که سالانه ۱۹۰۰ تا ۲۰۰۰ پیوند کلیه انجام می‌شد. اما پیوند کلیه نیز در کشور کاهش یافته است. یکی از دلایل کاهش پیوند کلیه هزینه‌های آن است. هزینه پیوند ۳۰۰-۲۰۰ میلیون تومان است و در برخی موارد نیز ۴۰۰ میلیون تومان تقاضا می‌شود. درحالی‌که دولت تنها ۴۰ میلیون تومان بابت پیوند کلیه پرداخت می‌کند و تمام افراد نمی‌توانند این هزینه را پرداخت کنند.

منبع: هم‌میهن

The post فاطمه هاشمی: آمار مرگ و میر بیماران دیالیزی را به ما نمی‏‌دهند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

وزارت حمل و نقل فرانسه و شهرداری پاریس روز جمعه از اجرای طرحی فوری برای مبارزه با ساس که در صندلی‌های وسایل نقلیه عمومی و سینماها مشاهده شده است، خبر داد.

طرح یاد شده در حالی به اجرا در می‌آید که فرانسه هم‌اکنون میزبان مسابقات جام جهانی راگبی است و ده‌ها هزار بازدید کننده برای تماشای این رویداد ورزشی از نزدیک، به این کشور سفر کرده‌اند.

انبوهی از حشره ساس به تازگی در متروی پاریس، قطارهای سریع السیر و فرودگاه شارل دوگل در پایتخت فرانسه مشاهده شده است.

سافرانی که از دیدن این حشرات در وسائل حمل و نقل یا مکان‌های عمومی منزجر شده‌اند ویدئوهایی را از آنچه شاهدش بوده‌اند در شبکه های اجتماعی منتشر کرده‌اند.

کله‌مان بویون، وزیر حمل و نقل فرانسه روز جمعه با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس (توئیتر سابق) اعلام کرد که به زودی با نمایندگان شرکت‌های پیمانکار حمل و نقل عمومی دیدار می‌کند تا «آنها را در خصوص اقداماتی که باید برای محافظت بیشتر از مسافران انجام دهند»، آگاه کند.

ساس‌ها که در دهه ۱۹۵۰ تا حد زیادی از زندگی روزمره مردم در فرانسه رخت بربسته و ناپدید شده بودند، در دهه‌های اخیر بیشتر به دلیل تراکم بالای جمعیت و استفاده انبوه از وسائل حمل و نقل عمومی بار دیگر به تدریج پدیدار شدند.

ساس‌ها که به دلیل عادت به لانه‌سازی در تشک‌ از آنها به عنوان ساس رختخواب نیز نام یاد می‌شود اغلب در لباس‌ها و یا چمدان‌ها نیز جا خوش می‌کنند؛ این نوع از حشرات بیشتر شب هنگام فعالند و از خون انسان تغذیه می‌کنند.

مقامات بهداشتی فرانسه می‌گویند که ساس‌ها از سال ۲۰۲۰ به این سور برای بهداشت عمومی در این کشور مشکل‌ساز بوده‌اند.

شهرداری پاریس روز پنج‌شنبه از امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه خواست همزمان با آمادگی پایتخت فرانسه برای میزبانی از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴، با تدوین یک طرح اضطراری به مقابله با آلودگی ناشی از وجود این نوع حشرات کمک کند.

آژانس بهداشت ملی فرانسه به شهروندان این کشور توصیه کرده است که هنگام سفر، تخت هتل محل اقامت خود را برای اطمینان از نبود ساس کنترل کنند و در آوردن مبلمان دست دوم یا تشک‌های دست دوم به خانه‌های خود احتیاط به خرج دهند.

نیش ساس باعث ایجاد نواحی قرمز، تاول یا التهاب‌های بزرگ روی پوست می شود و می تواند با خارش‌های شدید یا واکنش‌های آلرژیک همراه شود.

The post پاریس برای مقابله با «ساس» طرحی فوری به اجرا گذاشت appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

به‌ نوشته روزنامه واشنگتن پست؛ این مطالعه نشان می دهد افرادی که برای حدود ۴ سال و نیم یا بیشتر از مهارکننده‌های پمپ پروتون یا PPIها استفاده می کنند، ۳۳ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل هستند.

محققان خطر بالای زوال عقل را در ارتباط با مصرف کوتاه‌مدت این داروها پیدا نکردند.

به‌ گفته کاماکشی لاکشمینارایان، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد نورولوژی دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه مینه‌سوتا، بیمارانی که این داروها را مصرف می‌کنند، باید قبل از ایجاد هرگونه تغییری در افزایش یا کاهش‌مدت زمان مصرف، با پزشک خود صحبت کنند. قطع ناگهانی این داروها ممکن است منجر به علائم بدتر شود.

مهارکننده‌های پمپ پروتون یا PPIها، از جمله امپرازول، برای کمک به مدیریت علائم رفلاکس اسید معده یا GERD استفاده می‌شوند که بر اثر آن محتویات معده به سمت مری برمی‌گردد. این وضعیت می‌تواند در کنار سایر علائم، سوزش سر دل، حالت تهوع و … را ایجاد کند و منجر به عوارض جدی‌تری مانند مشکل در بلع یا خونریزی در دستگاه گوارش شود.

افراد مبتلا به GERD در معرض افزایش خطر ابتلا به سرطان مری هستند.

مطالعات قبلی ارتباط احتمالی بین استفاده از داروهای PPI و خطر بالای سکته مغزی، شکستگی استخوان و بیماری مزمن کلیوی را نشان داده‌اند.

به‌گفته محققان، روش‌های مختلفی وجود دارد که از طریق آنها PPIها می‌توانند بر خطر زوال عقل تأثیر بگذارند. استفاده از این داروها ممکن است فرد را مستعد کمبود ویتامین B12 کند که می‌تواند با زوال شناختی همراه باشد. علاوه‌ بر‌ این، مطالعات بر روی موش‌ها نشان داد که استفاده از داروهای PPI احتمالا متابولیسم آمیلوئید را مختل می‌کند و سطح بتا آمیلوئید را در مغز افزایش می‌دهد. همچنین، استفاده از طولانی از این داروها می‌تواند منجر به تغییراتی در میکروبیوم روده شود که می‌تواند بر سلامت شناختی تأثیر بگذارد.

اگر با رفلاکس اسید دست‌و‌پنجه نرم می‌کنید، موسسه ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی آمریکا (NIDDK) توصیه می‌کند سعی کنید در سبک زندگی خود تغییراتی ایجاد کنید، از جمله:

مراقب چاقی و اضافه‌وزن باشید.

هنگام خواب سر را در حالت شیب نگه‌دارید.

سیگار نکشید.

از مصرف غذاهای اسیدی اجتناب کنید.

The post استفاده طولانی از داروهای اسید معده و خطر زوال عقل appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.