رصدخبر | جهان ؛ بیست کشور اروپایی در نامه‌ای خطاب به «ماگنوس برونر» کمیسر امور داخلی و مهاجرت این اتحادیه، از وی خواستند راهی برای بازگرداندن شهروندان افغان که به طور غیرقانونی در اروپا زندگی می‌کنند، پیدا کند.

به گزارش یورونیوز، بسیاری از کشورهای اتحادیه اروپا اعلام کرده‌اند که ناتوانی در اخراج افغان‌ها، حتی آنهایی که مرتکب جرم و جنایات شده‌اند، به دلیل نداشتن توافق‌نامه رسمی بازگشت به افغانستان تحت حاکمیت طالبان، تهدیدی برای امنیت کشورهای اتحادیه اروپا است و اعتماد عمومی به سیاست پناهندگی را تضعیف می‌کند.

این ابتکار، به رهبری «آنلین وان بوسویت» وزیر پناهندگی و مهاجرت بلژیک، از حمایت ۱۹ کشور دیگر اتحادیه اروپا، از جمله اتریش، بلژیک، بلغارستان، قبرس، جمهوری چک، استونی، فنلاند، آلمان، یونان، مجارستان، ایرلند، ایتالیا، لیتوانی، لوکزامبورگ، مالت، هلند، نروژ، لهستان، اسلواکی و سوئد برخوردار است.

این ۲۰ کشور اروپایی از کمیسیون اتحادیه اروپا خواستند تا بازگرداندن افغان‌ها را در اولویت قرار دهد که شامل مذاکره با حکومت طالبان برای توافق بر سر سیاست بازگرداندن مهاجران نیز می‌شود.

«وان بوسویت» پیشنهاد داده است که به «فرونتکس» (آژانس مرزی اتحادیه اروپا) در سازماندهی و حمایت از بازگشت‌های داوطلبانه نقش قوی‌تری داده شود.

در بحث بازگشت‌های اجباری این طرح آمده است تا بازگرداندن افغان‌هایی که خطرناک یا مجرم شناخته می‌شوند با همکاری کمیسیون، سرویس اقدام خارجی اروپا و کشورهای عضوی که مایل به همکاری هستند، در اولویت قرار گیرد.

از زمان سقوط کابل در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ (۲۴ مرداد ۱۴۰۰) تاکنون، تنها کشوری که طالبان را به عنوان دولت قانونی افغانستان به رسمیت شناخته است، روسیه بوده است. با این حال و بنا بر گزارش‌ها، آلمان به رهبری دولت محافظه‌کار فردریش مرتس، به توافقی با طالبان در خصوص بازگرداندن افغان‌ها نزدیک شده است.

اتباع افغانستان دومین گروه بزرگ پناهجویان در آلمان را تشکیل می‌دهند. دولت مرتس در ماه ژوئیه(تیر-مرداد) گذشته، ۸۱ افغان را اخراج کرد و امیدوار است که سایر کشورهای اروپایی نیز از این روند پیروی کنند.

با این حال، اقدامات آلمان پیشتر توسط سازمان ملل متحد مورد انتقاد قرار گرفته است، زیرا به گفته راوینا شمداسانی سخنگوی آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد، افغانستان همچنان در فهرست کشورهایی است که بازگرداندن اتباع آن، توصیه نمی‌شود.

The post درخواست ۲۰ کشور اروپایی برای استرداد مهاجران غیرقانونی افغان appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | اقتصاد ؛ معاون سیاستگذاری پولی بانک مرکزی اعلام کرد: سال گذشته بیش از هشت میلیارد دلار شمش طلا وارد کشور شد که نیازمند نظارت هوشمندانه و بازنگری در سیاست‌های تخصیص ارز برای این بخش است.

محمد شیریجیان که در نشست فعالان اقتصادی خراسان رضوی با مدیران بانک‌ها در اتاق بازرگانی مشهد سخن می‌گفت، با انتقاد از قیمت‌گذاری کالاها بر اساس نرخ‌های غیررسمی افزود: «باید مکانیزمی طراحی شود تا نرخ رسمی بازار مبنای تعیین قیمت‌ها باشد.»

او با اشاره به اقدامات بانک مرکزی برای تقویت پول ملی و مدیریت بازار ارز گفت: «بانک مرکزی اقدامات راهبردی برای توسعه تعاملات ارزی با کشورهای همسایه و منطقه را در دستور کار قرار داده است.»

وی افزود: «یکی از مولفه‌های کلیدی برای حداکثرسازی وصول و عرضه منابع ارزی، افزایش تقاضا برای ریال در کشورهای منطقه است؛ هدفی که بانک مرکزی با طراحی ساز و کارهای دوجانبه دنبال کرده است.»

به گفته شیریجیان، در تعاملات مالی با روسیه، دو اقدام مهم اجرا شده که منجر به افزایش تقاضا برای ریال شده است: «ایجاد امکان برداشت روبل با کارت‌های شتاب و فعال‌سازی شبکه پرداخت میر برای دارندگان کارت‌های ایرانی.» همچنین از اتصال سامانه سپام ایران به سامانه SPFS روسیه خبر داد و آن را گامی موثر در تسهیل مبادلات مالی میان دو کشور دانست.

به گزارش رصد به نقل از ایرنا؛ وی درباره افغانستان گفت: «با وجود پیگیری‌های مستمر ایران، کم‌کاری طرف افغانستانی موجب کندی اجرای توافقات شده، در این راستا تسریع در بازگشت ارز صادراتی از این کشور ضروری است.»

شیریجیان همچنین با انتقاد از عملکرد وزارت صمت گفت: «بانک مرکزی صرفا مسئولیت تامین ارز را دارد، نه تعیین اولویت‌ها را. پارسال بیش از ۱۱ میلیارد دلار تخصیص ارز توسط وزارت صمت انجام شد که بسیاری از آن‌ها فاقد توجیه منطقی و تناسب با منابع ارزی کشور بود.»

او با تأکید بر اولویت تامین ارز برای کالاهای اساسی و ضرورت سیاست‌گذاری متناسب با واقعیت‌های اقتصادی، از عملکرد پتروشیمی‌ها در رفع تعهد ارزی تقدیر کرد و افزود: «پس از این گروه، فولادی‌ها و دیگر صادرکنندگان غیرنفتی بیشترین ایفای تعهدات ارزی را داشته‌اند.»

معاون بانک مرکزی تامین ارز برای واردات مواد اولیه و کالاهای واسطه‌ای را ضروری دانست و در پایان، بر «ضرورت ایجاد کارگروه‌های استانی برای سیاست‌گذاری دقیق اعتباری» تاکید کرد و گفت: «جهت‌گیری موثر تسهیلات بانکی و سیاست‌های ارزی در سطح استان‌ها، نیازمند تصمیم‌سازی محلی و تفویض اختیار هوشمندانه است.»

The post انتقاد معاون بانک مرکزی از ضعف سیاست‌گذاری ارزی وزارت صمت و کندی اجرای توافقات با افغانستان appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جهان ؛ ظاهر قدیر، نایب‌رئیس مجلس در حکومت پیشین افغانستان  امروز پنجشنبه ۱۸ اردیبهشت/ هشتم ماه مه،‌ در دادگاه شهر نایروبی کنیا محاکمه می‌شود.

او حدود یک ماه پیش،‌ ۱۴ آوریل در این شهر بازداشت شد. مقامات کنیا می‌گویند که بازداشت ظاهر قدیر به درخواست یک دادگاه آمریکایی صورت گرفته و ایالات متحده خواستار استرداد اوست.

دادگاهی در آمریکا او را به مالکیت غیر قانونی سلاح و معاونت در قاچاق مواد مخدر متهم کرده است. اتهاماتی که خانواده او آن را رد کرده است.

دادگاه نایروبی مدت بازداشت او را تا زمان استرداد به آمریکا تمدید کرده است.

روند استرداد قدیر در پی آن بود که دادگاهی در آمریکا در تاریخ ۲۵ مارس امسال حکم بازداشت او را صادر کرد.

ظاهر قدیر بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۱ عضو مجلس نمایندگان در حکومت پیشین افغانستان بود.

او یک دوره نیز سمت نایب‌رئیسی مجلس نمایندگان را بر عهده داشت.

The post نایب‌رئیس پیشین مجلس افغانستان در کنیا محاکمه می‌شود appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

این محدودیت به دو دلیل می‌تواند باشد. عامل نخست تمرکز حکومت طالبان بر داعش است و عامل دوم محدودیت منابع مالی گروه می‌تواند باشد.

درباره منابع مالی داعش خراسان باید دو بازه زمانی مختلف را در نظر گرفت؛ قبل از به قدرت رسیدن طالبان و پس از به قدرت رسیدن طالبان. چرا که بعد از به قدرت رسیدن طالبان، تفاوت‌های چشمگیری در منابع مالی داعش خراسان به وجود آمده است.

تامین مالی داعش خراسان پیش از به قدرت رسیدن طالبان

ارسال بودجه از سوریه

رهبران داعش پیش از اعلام موجودیت در سال ۲۰۱۴، مذاکراتی با داعش مستقر در سوریه داشتند و توانستند که علاوه بر یک بودجه اولیه، تعهدی را از مقامات مستقر در سوریه برای دریافت بودجه مستمر برای شاخه خراسان دریافت کنند. بر این اساس، از بدو تاسیس داعش خراسان، بخشی از بودجه از طریق داعش سوریه تامین می‌شد. منابع مختلف از جمله نهادهای مبارزه با تروریسم آمریکا، گزارش‌هایی از ارسال پول از سوریه به افغانستان را داده بودند.

درآمد از جغرافیای تحت تصرف

داعش خراسان از بدو تاسیس، شرق افغانستان را به عنوان نقطه فعالیت خود انتخاب کرد و بر بخشی از ولایت ننگرهار تسلط جغرافیایی داشت. به دلیل این که این جغرافیا برای دولت وقت افغانستان اهمیت ویژه‌ای نداشت و به دلایل دیگری از جمله استفاده دولت از داعش علیه طالبان، لزوم تمرکز بر جنگ با طالبان در جنوب و …، داعش خراسان عملا یک جغرافیای هم مرز با پاکستان را در اختیار داشت و از این جغرافیا اقدام به اخذ درآمد می‌کرد. قاچاق مواد مخدر، باجگیری از قاچاق انواع کالا از افغانستان به پاکستان، سهم‌گیری در استخراج برخی معادن مانند تالک، باجگیری از اموال تجاری، آدم‌ربایی و دریافت عشر و زکات از کشاورزان بخشی از راه‌های درآمدزایی داعش خراسان با استفاده از جغرافیای تحت سلطه خود در شرق افغانستان بود.

کمک‌های دریافتی داعس خراسان از حامیان خارجی

در کنار منابع مالی ذکر شده، باید به کمک مالی گروه‌ها و افرادی هم‌سنخ با داعش خراسان به این گروه هم اشاره کرد. داعش خراسان با ارسال نمایندگانی به سوی این افراد و گروه‌ها که عمدتا در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس مستقر بودند، توانسته بود هر چند اندک اما یک مسیر درآمدی کسب کند. این کمک‌ها در یک مرکز تجمیع می‌شد و از طریق حواله یا به صورت طلا به افغانستان منتقل می‌شد.

روش‌های درآمدزایی داعش خراسان چندین سال به همین روش بود اما با تغییر سیاست‌های دولت وقت افغانستان و آغاز حملات نظامیان دولتی و نیروهای آمریکا به داعش و همزمان مبارزه نیروهای طالبان با این گروه، به تدریج بخش‌هایی از جغرافیا از سلطه داعش خراسان خارج شد. با این وجود منابع مالی داعش خراسان حول محورهای یاد شده می‌چرخید اما درآمدهای ناشی از جغرافیای تحت کاهش یافتند ولی قطع نشدند.

تامین مالی داعش پس از به قدرت رسیدن طالبان

بعد از به قدرت رسیدن، در یک سال نخست حاکمیت طالبان، داعش همچنان با الگوی قبل عمل می‌کرد. تعداد جنگجویان و تعداد حملات با شدت قبل ادامه داشت اما بعد از تمرکز طالبان بر این گروه و سرکوب شدید، تغییراتی در تمام ابعاد داعش نمایان شد. داعش نیروهای خود را به خارج شدن از افغانستان ترغیب کرد و فقط برخی نیروهای عملیاتی را در نقاط مختلف به حالت خفته نگه داشت. عملیات‌های وسیع تبدیل به عملیات‌های دقیق با ابعاد پر بُرد رسانه‌ای شد. در این میان، منابع مالی داعش هم دچار تغییراتی عمیقی شد.

ارسال بودجه از آفریقا به افغانستان

یکی از تغییرات عمده در تامین منابع مالی داعش خراسان تغییر مسیر دریافت بودجه کمکی از سوی داعش مرکزی است. هر چند که این تغییر مسیر ارتباطی با روی کار آمدن طالبان ندارد اما با حاکمیت طالبان در افغانستان همزمان شده است. از زمان تشکیل داعش در افغانستان، مقداری از بودجه از سوریه به افغانستان ارسال می‌شد اما بعد از سال ۲۰۲۰، ساختار مالی داعش مرکزی تغییر کرد و در ساختار جدید پول از سمت داعش مرکزی به شعبات داعش نمی‌رود بلکه ولایت‌های پردرآمد داعش موظف شده‌اند تا به ولایت‌های کم‌درآمد کمک کنند.
طبق اطلاع چندین مرکز تحقیقی و نهادهای مبارزه با تروریسم، در ساختار مالی جدید داعش مرکزی، داعش شاخه آفریقا موظف شده است که بخشی از بودجه داعش خراسان را تامین کند. گزارش‌های متعددی از ارسال مبالغی از سوی بخش مالی داعش آفریقا به داعش خراسان وجود دارد.

جمع‌آوری کمک از طریق شبکه‌های اجتماعی

روش دیگری که برای تامین منابع مالی داعش خراسان تازگی دارد، جمع‌آوری کمک‌های مالی از طریق شبکه‌های اجتماعی است. در این روش، هواداران داعش خراسان، همفکران خود در شبکه‌های اجتماعی را تشویق و ترغیب به پرداخت کمک به این گروه می‌کنند. این فعالیت‌ها غالبا در بین هواداران این گروه در کشورهای اروپایی، روسیه، آسیای مرکزی و ترکیه صورت می‌گیرد و پول به صورت رمز ارزها مانند بیت کوین جمع‌آوری می‌شود. پژوهشگران متعددی شاهد این نوع آگهی‌ها بوده‌اند و همچنین در برخی کشورهای اروپایی و یک مورد در آمریکا دستگیرشدگان متهم به همکاری با داعش اذعان کرده‌اند که مبالغی را به داعش کمک از همین مسیر ارسال کرده‌اند.

قطع دریافت منابع مالی داخل افغانستان

تغییر مهم ایجاد شده در زمینه تامین منابع مالی داعش، قطع منابع درآمدهای داخلی است. این گروه در حال حاضر به دلیل شدت نظارت حکومت طالبان، قادر نیست از داخل افغانستان درآمدزایی کند. لذا قاچاق مواد مخدر، باجگیری از قاچاق انواع کالا از افغانستان به پاکستان، سهم‌گیری در استخراج معادن، باجگیری از اموال تجاری، آدم‌ربایی و دریافت عشر و زکات از کشاورزان دیگر برای این گروه میسر نیست.

در مجموع، منابع مالی داعش خراسان در زمان حکومت طالبان محدودتر از قبل شده است و به نظر می‌رسد که این گروه خود را با کمبود بودجه سازگار کرده است

بررسی تحولات افغانستان

The post بودجه داعش خراسان از چه راه‌هایی تامین می‌شود؟ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در عوض، بلینکن تقریباً از همان ابتدای دوران کاری خود، درگیر مجموعه‌ای از بحران‌های بین‌المللی رو به وخامت بود. زخم‌های خودساخته خروج فاجعه‌بار از افغانستان به سرعت با چالش حمله روسیه به اوکراین همراه شد. حمله حماس به اسرائیل و متعاقب آن جنگ اسرائیل در غزه که زمین سوخته به جا گذاشت، منطقه را در بحران فرو برد و فضای سیاسی آمریکا را بی‌ثبات کرد.

‌چهار سال پیش، شما جهانی را به ارث بردید که از ترامپ به شما رسیده بود و اکنون می‌خواهید این ارثیه را به او برگردانید. دوره تصدی شما یک دوره بی‌سابقه بوده است. آیا به این فکر کرده‌اید که واقعاً در چه موقعیت عجیبی قرار داشتید؟

من در مورد دو روی این سکه که شما به آن اشاره کردید بسیار فکر می‌کنم. از نظر آنچه که ما به ارث برده‌ایم باید بگویم که توجه نکردن به گذشته خیلی ساده است زیرا مردم به شکلی قابل درک روی حال و آینده متمرکز هستند، نه بر گذشته. اما اگر فقط به چهار سال گذشته و زمانی که ما به قدرت رسیدیم بنگرید می‌بینید که مسلماً وارث بدترین بحران اقتصادی از زمان رکود بزرگ بودیم. ما وارث بدترین بحران بهداشت عمومی در حداقل ۱۰۰ سال گذشته بودیم. ما کشوری داشتیم که به شدت دچار شکاف شده بود.
روابط پرتنشی با متحدان و شرکای خود در سراسر جهان داشتیم و دشمنان‌مان – خواه روسیه، خواه چین و سایر کشورها – تصور می‌کردند که ایالات متحده در حال افولی اجتناب‌ناپذیر است. امروز که در کنار شما نشسته‌ام، فکر می‌کنم ما آمریکا را در موقعیتی بسیار بسیار قوی‌تر تحویل دولت بعد می‌دهیم؛ آمریکایی که از بحران اقتصادی عبور کرده، از بحران بهداشت عبور کرده و موقعیت خود را در سراسر جهان برای بهتر شدن تغییر داده است. زیرا ما بر روی اتحادها و مشارکت‌ها سرمایه‌گذاری کردیم.

‌هنگامی که شما وارد وزارت‌خانه شدید، پرزیدنت بایدن تصویری از جهانی ترسیم کرد مبنی بر نبرد بین دموکراسی و استبداد. این عبارتی بود که مکرر بیان می‌شد. با این حال، رای‌دهندگان در داخل کشور نسبت به این دوگانه بدبین بوده‌اند. بسیاری از رای‌دهندگان دیدگاه ترامپ را در مورد آمریکایی که باید کمتر در جهان حضور داشته باشد، پذیرفته‌اند. فکر می‌کنید چرا دولت بایدن، و به‌ویژه شما، نتوانسته‌اید رای‌دهندگان را درباره کارهایی که در این چند سال اخیر برای انجام آن تلاش کرده‌اید، متقاعد کنید؟

من مطمئن نیستم که با فرض سوال شما موافق باشم. براساس آنچه که من می‌بینم، آنچه می‌خوانم و تحلیلی که می‌بینم، اکثر آمریکایی‌ها می‌خواهند که ما در دنیا نقش داشته باشیم. البته آنها می‌خواهند مطمئن شوند که ما از جنگ دوری می‌کنیم، از درگیری اجتناب می‌کنیم و این دقیقاً همان کاری است که ما انجام داده‌ایم. اما آنها می‌خواهند که ایالات متحده نقش ایفا کند.

‌پس شما معتقد نیستید که نتیجه انتخابات رد دیدگاه بایدن و شما بود؟ زیرا ترامپ، ایده بسیار متفاوتی از نحوه تعامل با جهان دارد…

یکی از چیزهایی که در این شغل به آن توجه داشته‌ام این است که من نباید سیاست‌ورزی کنم، بلکه باید سیاست‌گذاری ‌کنم. بنابراین سوال واقعی این است که چه سیاست‌هایی می‌تواند در زندگی آمریکایی‌ها تغییر ایجاد کند و آن را ایمن‌تر، مملو از فرصت و سالم‌تر کند. این چیزی است که ما واقعاً روی آن متمرکز شده‌ایم. تحلیل نتیجه انتخابات کار من نیست.

‌منظورم این نیست که سیاست‌ورزی کنید. بالاخره سیاست عرصه‌ای است که شما زندگی خود را وقف آن کرده‌اید. بدیهی است که نتایجی که به‌دست آورده‌اید، ناامید‌کننده بوده است. بنابراین من نمی‌دانم که آیا شکست باعث نمی‌شود که تأمل کنید و با خود بگوئید که شاید تصوری که شما از عملکرد خود داشته‌اید، لزوماً آن چیزی نبوده است که آمریکایی‌ها می‌خواستند. آیا فکر نمی‌کنید که در مورد جایگاه ما در جهان تغییر نگرشی به وجود آمده و خیلی‌ها با خود فکر می‌کنند که ما چه چیزی به متحدان‌مان بدهکاریم؟

دوباره می‌گویم که من اصلاً مطمئن نیستم که انتخابات به یک یا حتی مجموعه‌ای از مسائل سیاست خارجی دامن زد. در انتخابات‌ها معمولاً این اتفاق نمی‌افتد. اما اگر این موضوع را کنار بگذاریم باید گفت که آمریکایی‌ها نمی‌خواهند ما درگیر جنگ شویم. ما ۲۰ سال را در جنگ گذراندیم و صدها هزار آمریکایی در عراق و افغانستان حضور داشتند. مردم خسته شده بودند و این قابل درک است.
زمانی که پرزیدنت بایدن معاون رئیس‌جمهور بود، او ریاست برنامه پایان حضور ما در عراق را بر عهده داشت. او به‌عنوان رئیس‌جمهور به طولانی‌ترین جنگ تاریخ ما در افغانستان پایان داد. سرمایه‌گذاری‌هایی که ما در ناتو انجام داده‌ایم و شاید در توضیح آن به اندازه کافی خوب عمل نکرده‌ایم، بی‌سابقه بوده است. یکی از موضوعاتی که باید سعی کنیم برای آمریکایی‌ها توضیح دهیم، این است که دلیل به وجود آمدن بسیاری از نهادها، از جمله ناتو، در وهله اول این بود که مطمئن شویم پس از جنگ جهانی دوم دیگر هرگز درگیر جنگ جهانی دیگری نخواهیم شد.

‌من می‌خواهم به آنچه شما درباره افغانستان گفتید ورود کنم. زیرا این مسئله به ابتدای دوره تصدی شما بر می‌گردد. فکر می‌کنم منطقی است که بگوییم تردید آمریکایی‌ها نسبت به عملکرد دولت بایدن در سیاست خارجی واقعاً با دیدن روش فاجعه‌بار خروج ما از افغانستان شکل گرفت. البته اتفاق نظر وجود داشت که ما باید به طور قطع به آن جنگ پایان دهیم، اما نحوه اجرای این سیاست بسیار بد بود. وقتی پرزیدنت بایدن برای اولین بار به قدرت رسید، این تعهد را مطرح کرد که شما و هر کس دیگری که در دولت است، قرار است به هرج و مرج دولت ترامپ پایان دهد. شما چقدر روی این مسئله کنترل داشتید؟ آیا این شیوه خروج از افغانستان به اعتبار آمریکا لطمه نزد؟

من کاملاً از پایان دادن به طولانی‌ترین جنگ آمریکا دفاع می‌کنم.. فکر می‌کنم که این اقدام یک دستاورد برای رئیس‌جمهور است. این واقعیت که ما نسل دیگری از آمریکایی‌ها را نخواهیم داشت که در افغانستان می‌جنگند و می‌میرند، یک دستاورد مهم است. این اقدام موقعیت ما را در سراسر جهان تقویت کرده است و من آثارش را هر روز می‌بینم. دشمنان ما چیزی جز این نمی‌خواستند که ما یک دهه دیگر در افغانستان گرفتار باشیم.

‌اما شما یک کشور را به طالبان تقدیم کردید. رویای دموکراسی در این کشور کاملاً از بین رفته است. زنان بار سنگین این وضعیت را متحمل شده‌اند. محدودیت‌هایی برای زنان وجود دارد. حتی نمی‌توانند کار کنند. از زاویه‌ای که به موضوع نگاه کنید، شیوه خروج از افغانستان، و وضعیتی که افغانستان در آن به حال خود رها شده است، نمی‌توانست آن چیزی باشد که ایالات متحده می‌خواست.

هیچ راه آسانی برای رهایی از ۲۰ سال جنگ وجود نداشت. البته باید از افغانستان درس بگیریم. اینجا در وزارت امور خارجه، یکی از چیزهایی که تقریباً بلافاصله دستورش را دادم، بازبینی پس از اقدام خروج از افغانستان بود تا مطمئن شویم که متوجه شده‌ایم چه چیزی را درست انجام داده‌ایم و در اجرای چه اقداماتی اشتباه کرده‌ایم. من دیپلمات‌های ارشد را برای انجام این کار به خدمت گرفتم. ما یک گزارش طولانی به همراه توصیه‌های سیاستی تهیه کردیم.
ما اکثر این توصیه‌ها را به خدمت گرفتیم تا مطمئن شویم که در موقعیت بهتری برای رویارویی یک بحران دیگر شبیه به افغانستان خواهیم بود و حالا ما آماده‌تر هستیم. در واقع، ما بسیاری از این توصیه‌ها را در بحران‌های بعدی که باید با آن‌ها روبه‌رو می‌شدیم، عملی کرده‌ایم؛ چه در لبنان، چه در اسرائیل، چه در سودان؛ همه اقداماتی که بر اساس آن توصیه‌ها به اجرا درآوردیم.

‌شش ماه پس از خروج آمریکا از افغانستان، روسیه به اوکراین حمله کرد. من آن روزهای وحشتناک را به یاد دارم. چقدر به درگیری مستقیم نزدیک بودیم؟

لحظات مختلفی بوده که ما نگرانی‌های واقعی در مورد اقداماتی که روسیه ممکن بود انجام دهد، داشتیم. اقداماتی نظیر استفاده بالقوه از سلاح‌های هسته‌ای. اما من فکر می‌کنم در طول این مدت توانسته‌ایم به گونه‌ای جلو برویم که از درگیری مستقیم با روسیه دور باشیم. اکنون روسیه درگیر انواع و اقسام فعالیت‌های شرورانه نظیر حملات ترکیبی از هر نوع، چه در فضای سایبری، چه اقدامات خرابکارانه، چه ترور است؛ همه این اقدامات در جریان است و در اروپا هم رخ می‌دهد. اما از نظر درگیری مستقیم، فکر نمی‌کنم به آن نزدیک بوده‌ایم، اما باید بسیار بسیار مراقب آن باشیم.

‌شما دو تصمیم استراتژیک در مورد اوکراین گرفتید. اولین مورد، به دلیل ترس از درگیری مستقیم، محدود کردن استفاده اوکراین از تسلیحات آمریکایی در داخل خاک روسیه بود. دوم، حمایت از حمله اوکراین به روسیه بدون پیگیری مسیر دیپلماتیک موازی جهت تلاش برای پایان دادن به درگیری بود. امروز نظرتان درباره آن تصمیمات چیست؟

اگر به مسیر مناقشه نگاه کنید، می‌بینید که ما توانستیم اطمینان حاصل کنیم که نه‌تنها آماده هستیم و متحدان و شرکای ما نیز آماده هستند، بلکه اوکراین نیز آماده است. ما خیلی قبل از وقوع تجاوز روسیه، از ماه سپتامبر و دسامبر، بی‌سروصدا سلاح‌های زیادی را به اوکراین رساندیم تا مطمئن شویم که آنها چیزهایی را که برای دفاع از خود نیاز دارند، در اختیار دارند.
سلاح‌هایی مثل استینگرها، جاولین. این سلاح‌ها در ممانعت از تصرف کی‌یف به دست روسیه و پاک کردن اوکراین از روی نقشه بسیار موثر بودند اما فکر می‌کنم آنچه بسیار مهم است درک این موضوع است که در مقاطع مختلف زمانی، خیلی‌ها بر روی یک سامانه تسلیحاتی یا سامانه‌ای دیگر تمرکز می‌کنند. یک روز تانک آبرامز و یک روز F-16. اما موضوع از نظر ما صرفاً دادن این سلاح‌ها به اوکراین نبود. بلکه موضوع دیگر این بود که آیا آنها می‌دانند چطور باید از این سلاح‌ها استفاده کنند؟ آیا می‌توانند این سلاح‌ها را حفظ کنند؟ آیا ارسال این سلاح‌ها بخشی از یک برنامه منسجم است؟ همه آن موارد در تصمیمات درباره اینکه چه چیزی به آنها بدهیم و چه زمانی بدهیم، دخیل بودند.
در عرصه دیپلماسی، ما دیپلماسی فوق‌العاده‌ای را در گردهم آوردن و متحد کردن بیش از ۵۰ کشور، نه‌تنها در اروپا، بلکه فراتر از آن، در حمایت از اوکراین به کار گرفتیم. من در آغاز جنگ بسیار فعال بودم. ملاقات‌هایی با همتای روسی خود، سرگئی لاوروف، چند ماه قبل از جنگ در ژنو داشتم و تلاش کردم ببینم آیا می‌شود راهی پیدا کرد که جلوی جنگ را بگیریم یا خیر. تلاش کردم بفهمم که آیا مسئله اوکراین صرفاً به موضوع نگرانی‌های امنیتی روسیه مربوط می‌شود یا خیر.
آیا روسیه واقعاً از سمت ناتو احساس تهدید می‌کند و آیا می‌شود با ارائه پیشنهادی این تهدید را برطرف کرد؟ یا اینکه مسئله روسیه اساساً چیز دیگری است و پوتین به دنبال امپراطوری است و از جاه‌طلبی و تمایل به بازآفرینی یک روسیه بزرگ و تسلیم مجدد اوکراین به روسیه برخوردار است؟ ما باید پیشنهادات را آزمایش می‌کردیم. ما به شدت با روسیه تعامل دیپلماتیک داشتیم. اگر آن زمان، فرصتی برای تعامل دیپلماتیک به شیوه‌ای وجود داشت که بتواند جنگ را با شرایط عادلانه و بادوام پایان دهد، ما اولین کسانی بودیم که از آن استفاده می‌کردیم. متأسفانه، حداقل تا این لحظه، ما هیچ نشانه‌ای از آمادگی روسیه برای تعامل واقعی ندیده‌ایم. امیدوارم که این روند تغییر کند.

‌اوکراین اکنون در موقعیت قدرتمندی نیست که بتواند روند رویدادهای بعدی را تعیین کند. می‌دانیم که ترامپ هم در حال ورود به کاخ سفید است و تیم ترامپ دیدگاه متفاوتی درباره اوکراین دارد. ما می‌دانیم که ترامپ، افرادی را در اطراف خود دارد که بسیار مایلند اوکراین را به روسیه واگذار کنند. هیچ مسیر دیپلماتیک موازی وجود نداشته است و احتمالاً سلاح‌ها در حال تمام شدن هستند. آیا احساس می‌کنید اوکراین را در قوی‌ترین موقعیتی که می‌توانستید ترک کردید؟ یا کارهایی وجود داشت که می‌توانستید متفاوت انجام دهید؟

چیزی که ما باقی گذاشتیم اوکراین است. اصلاً بدیهی نبود که اوکراینی باقی بماند زیرا خواست پوتین این بود که اوکراین را از نقشه پاک کند. ما این روند را متوقف کردیم. پوتین شکست خورده است. اوکراین ایستاده است. من معتقدم که پتانسیل فوق‌العاده‌ای نه‌تنها برای نجات یافتن، بلکه برای پیشرفت در آینده نیز دارد. این بستگی به تصمیماتی دارد که دولت آینده آمریکا و بسیاری از کشورهای دیگر اتخاذ خواهند کرد.

‌آیا فکر می‌کنید زمان پایان دادن به جنگ فرا رسیده است؟

اینها تصمیماتی است که اوکراینی‌ها باید بگیرند. آنها باید تصمیم بگیرند که آینده آنها کجاست و چگونه می‌خواهند به آنجا برسند. جایی که خطی بر روی نقشه ترسیم می‌شود، فکر نمی‌کنم اساساً خیلی تغییر کند.

‌منظور شما این است که مناطقی که روسیه تحت کنترل است باید واگذار شوند؟

مسئله واگذار کردن نیست. سوال این است که مرز، به‌عنوان یک موضوع عملی در آینده قابل پیش‌بینی، بعید است که تغییر زیادی کند. ادعای اوکراین درباره آن مناطق همیشه وجود خواهد داشت. سوال این است که آیا آنها با حمایت دیگران راهی برای بازپس‌گیری قلمرو ازدست‌رفته پیدا خواهند کرد؟ بعید است که پوتین از جاه‌طلبی‌های خود دست بکشد. اگر آتش‌بس برقرار شود، در ذهن پوتین، این آتش‌بس احتمالاً به او فرصتی برای استراحت، بازسازی و حمله مجدد در آینده می‌دهد.
بنابراین آنچه که برای اطمینان از پایداری آتش‌بسی که به وقوع می‌پیوندد مهم است، اطمینان به این است که اوکراین از ظرفیت‌هایی در آینده برای جلوگیری از تجاوز بیشتر روسیه برخوردار است و این ظرفیت می‌تواند به اشکال مختلف باشد. می‌تواند از طریق ناتو انجام شود و ما اوکراین را در مسیر عضویت در ناتو قرار دهیم. می‌تواند از طریق تضمین‌های امنیتی، تعهدات، تضمین‌های کشورهای مختلف انجام شود تا اطمینان حاصل شود که روسیه می‌داند اگر دوباره حمله کند، با مشکل بزرگی روبه‌رو خواهد شد.

‌ظاهراً می‌خواهید بگویید که سرنوشت اوکراین دیگر در دست حامی اصلی آن، ایالات متحده نخواهد بود. سرنوشت اوکراین را در دستان اروپا می‌بینید؟

من بسیار امیدوارم – و نمی‌خواهم بگویم انتظار دارم- اما مطمئناً بسیار امیدوارم که ایالات متحده حامی اصلی این کشور باقی بماند زیرا، مسئله فقط اوکراین نیست.

‌مسئله اوکراین یکی از جنگ‌هایی است که به ترامپ ارث می‌رسد. به نظر می‌رسد رویکرد او به سیاست خارجی، اجتناب از درگیری نظامی است و در عین حال می‌خواهد دنیا از ما بترسد. به نظر می‌رسد که او چندان علاقه‌ای به دیپلماسی ندارد. من کنجکاو هستم بدانم شما این نوع سیاست خارجی را چگونه تعریف می‌کنید و در مورد این رویکرد چه فکر می‌کنید؟

به نظر من، همانطور که قبلاً گفتم، در غیاب دیپلماسی آمریکایی، دیپلماسی بسیاری از کشورهای دیگر را خواهید داشت که جهان را به گونه‌ای شکل می‌دهند که ممکن است چندان با منافع و ارزش‌های ما رویکرد دوستانه نداشته باشد. پس اینجا مسئله انتخاب در میان است. ما می‌توانیم خودمان را منفک کنیم و بایستیم. اما باید بدانیم که اگر ما منفک شویم، دیگران وارد عمل خواهند شد و باید تصمیم بگیریم که آیا این به نفع ما است یا خیر.

‌البته اینطور نیست که ترامپ بخواهد عقب بکشد بلکه او دوست دارد از روش‌های دیگری استفاده کند تا کشورها به خواست آمریکا تن بدهند…

بیایید یک مثال عینی بیاوریم. بیایید کمی در مورد چین صحبت کنیم. من فکر می‌کنم پرزیدنت ترامپ در اولین دولت خود در شناسایی برخی از چالش‌های ناشی از چین درست می‌گفت. هیچ کشوری به اندازه چین این ظرفیت را ندارد که برای تغییر شکل سیستم بین‌المللی که ما و بسیاری از کشورها پس از جنگ جهانی دوم ایجاد کردیم، اقدام کند. این کشور دارای قدرت نظامی، قدرت اقتصادی، قدرت دیپلماتیک برای انجام این کار به روشی است که هیچ کشور دیگری نمی‌تواند انجام دهد. ما همچنین می‌دانیم که بسیاری از اقداماتی که این کشور انجام می‌دهد به شدت برای کارگران و شرکت‌های آمریکایی ناعادلانه بوده است. این اقدامات آنها را تضعیف کرده و از گردونه تجارت حذف می‌کند. بنابراین من فکر می‌کنم که او در شناسایی این مشکل درست می‌گفت.
جایی که من با رویکردی که او در پیش گرفت مخالفم و رویکردی را که ما دنبال کردیم تحسین می‌کنم، این است که زمانی که در حال همکاری نزدیک با سایر کشورها هستیم، در مقابله با چالش‌های ایجادشده توسط چین بسیار مؤثرتر خواهیم بود. زمانی که ما کار را به دست گرفتیم، اتحادیه اروپا در آستانه امضای یک توافق تجاری بزرگ با چین بود.
در آن زمان آنها مطمئن نبودند که می‌توانند روی ایالات متحده حساب کنند. ما در چهار سال گذشته با چالش‌های واقعی در روابط با اروپا روبه‌رو بودیم و آنها به سمت چین سوق پیدا کرده بودند. بسیاری از کشورهای دیگر نیز همینطور بودند. وقتی نوبت به برخورد دیپلماتیک و اقتصادی با چین می‌رسید، واقعاً در حال افول بودیم. ما این روند را برعکس کردیم.
روش ما این است که وقتی با رویه‌های اقتصادی چین که ما آن را دوست نداریم، سروکار داریم، به دنبال جذب کشورهای دیگر بوده‌ایم. ما ۲۰ درصد از تولید ناخالص جهان را در اختیار داریم. وقتی ما اروپایی‌ها، متحدان و شرکای کلیدی خود در آسیا و اقیانوسیه را با خود همسو می‌کنیم، ناگهان ۴۰، ۵۰، ۶۰ درصد تولید ناخالص داخلی جهان را شکل می‌دهیم و این چیزی است که چین نمی‌تواند نادیده بگیرد. می‌دانم که این رویکرد موفق است زیرا هر بار که با همتای چینی خود، ملاقات می‌کنم، او ناگزیر ۳۰ یا ۴۰ دقیقه و حتی ۶۰ دقیقه را صرف شکایت از همه کارهایی که ما برای همسو کردن سایر کشورها برای ایجاد این همگرایی در برخورد با آنها انجام داده‌ایم، می‌کند. بنابراین، از نظر من، ما از طریق استفاده از مسیر دیپلماسی وضعیت بهتری خواهیم داشت.

‌آیا فکر می‌کنید که طرح ترامپ برای اعمال تعرفه‌های سنگین بر کالاهای چینی – احتمالاً ۶۰ درصد تعرفه‌های کلی – و همچنین اعمال تعرفه بر متحدان ما نظیر کانادا و سایر کشورها، اشتباه است؟

تعرفه‌ها جای خود را دارند.

‌دولت بایدن هم تعرفه‌های خود را داشت…

من فکر می‌کنم زمانی که از تعرفه به صورت استراتژیک و متمرکز استفاده شود،‌ می‌توانند ابزار بسیار موثر و مهمی باشند اما وقتی از تعرفه زیاد از حد استفاده کنید، افرادی که معمولاً بهای این سیاست را می‌پردازند، مصرف‌کنندگان هستند.

‌در اینجا می‌خواهم به آنچه تبدیل به بحران تعیین‌کننده دوران ریاست‌جمهوری بایدن شد، بپردازم و آن جنگ در غزه است. شما فکر می‌کردید که می‌توانید یک توافق تاریخی بین عربستان سعودی و اسرائیل را میانجیگری کنید و سپس حماس در ۷ اکتبر به اسرائیل حمله کرد و پاسخ اسرائیل شدید بود. آخرین آمار سازمان ملل تعداد قربانیان فلسطینی را ۴۵ هزار نفر اعلام کرده است. بیش از ۹۰ درصد از جمعیت غزه اکنون آواره هستند. کل جمعیت در وضعیت گرسنگی هستند. تمام بیمارستان‌ها ویران شده‌اند. در ماه نوامبر، یک کمیته سازمان ملل گزارشی را منتشر کرد که شیوه‌های جنگی اسرائیل را «همخوان با ویژگی‌های نسل‌کشی» تشخیص داد. من می‌دانم که شما با این قضاوت موافق نیستید، اما آیا معتقدید که اقدامات اسرائیل با قوانین جنگ سازگار بوده است؟

تا قبل از هفتم اکتبر ما به شدت به دنبال عادی‌سازی روابط بین عربستان سعودی و اسرائیل بودیم. در واقع، قرار بود در ۱۰ اکتبر به عربستان سعودی و اسرائیل سفر کنم. بدیهی است که این اتفاق نیفتاد. اما هدف از آن سفر کار بر روی مؤلفه فلسطینی توافق عادی‌سازی روابط بین عربستان سعودی و اسرائیل بود، زیرا ما معتقد بودیم و سعودی‌ها نیز تاکید کردند که بسیار مهم است که مطمئن شویم اگر قرار است عادی‌سازی صورت گیرد، مولفه فلسطین نیز باید حل و فصل شود و راهی به سوی تشکیل کشور فلسطینی باز شود. همانطور که گفتم، آن سفر اتفاق نیفتاد.

از ۷ اکتبر، ما چند هدف اصلی را در ذهن داشتیم. من بلافاصله به اسرائیل و کشورهای منطقه سفر کردم. پنج روز در منطقه بودم. چیزهای وحشتناکی دیدم که رخ دادنش برای هر مرد و زن و کودکی فراتر از حد تصور است. ما مصمم بودیم که هر کاری می‌توانیم انجام دهیم تا اطمینان حاصل کنیم که ۷ اکتبر دیگر تکرار نخواهد شد.
ما همچنین می‌خواستیم مطمئن شویم که جنگ گسترش نمی‌یابد و درگیری به جبهه‌های دیگر و به کشورهای دیگر سرایت نمی‌کند، زیرا اگر این اتفاق می‌افتاد معنایش مرگ و ویرانی بیشتر بود. ما می‌خواستیم تا حد امکان مطمئن شویم که کودکان، زنان، مردان غزه تا حد امکان محافظت می‌شوند و کمک‌هایی را که برای نجات یافتن از این درگیری وحشتناک نیاز داشتند، دریافت می‌کنند. از آن زمان تاکنون هر روز بر روی هر یک از این موضوعات کار می‌کنیم. وقتی نوبت به اطمینان از عدم تکرار ۷ اکتبر می‌رسد، فکر می‌کنم در وضعیت خوبی هستیم. اسرائیل توانایی‌های نظامی حماس را نابود کرده است. رهبری که مسئول وقوع ۷ اکتبر بود را حذف کرده است.

‌اما غزه ویران شده است و رنج مردم بسیار عظیم است…

نیازی نیست کسی درد و رنج مردم را به من یادآوری کند، زیرا این چیزی است که من هر روز با آن سر و کار دارم. دقیقاً به همین دلیل است که ما تمام توان خود را برای یافتن راهی برای پایان دادن به درگیری از طریق بازگرداندن گروگان‌ها و برقراری آتش‌بس انجام داده‌ایم.

‌حتی موشه یالون، وزیر دفاع پیشین اسرائیل، از آنچه در غزه حال وقوع است به عنوان جنایات جنگی و پاکسازی قومی یاد کرد. این انتقاد داخلی است. خارجی نیست. بنابراین باید این سوال را تکرار کنم و از شما بپرسم که آیا اسرائیل به قوانین جنگ در غزه احترام گذاشته است؟

ما گزارش‌های خود را با ارزیابی‌های خود ارائه کردیم. وقتی نوبت به اقداماتی می‌شود که اسرائیل انجام داده است، ما از روز اول گفتیم که اسرائیل چگونه باید اقدام کند. از همان روز اول ما سعی کردیم اطمینان حاصل کنیم که مردم غزه نیازهای خود را دریافت می‌کنند.
اولین سفری که پنج روز پس از ۷ اکتبر به اسرائیل انجام دادم، با تیمم ۹ ساعت در مقر ارتش اسرائیل در تل‌آویو، در طبقه ششم زیرزمین با نخست‌وزیر اسرائیل وقت گذراندم. ما ساعت‌ها مشاجره کردیم. در پایان در مورد پیشنهاد اساسی که نیاز رسیدن کمک‌های بشردوستانه به فلسطینی‌های غزه بود صحبت کردیم. دراینجا مشاجره در گرفت چراکه در روزهای پس از ۷ اکتبر جامعه اسرائیل کاملاً آسیب دیده بود. خشم تنها در نخست‌وزیر اسرائیل نبود.
کل جامعه خشمگین بود و نمی‌خواست حتی به یک فلسطینی در غزه کمک شود. من ۹ ساعت با مقامات اسرائیلی بحث کردم. پرزیدنت بایدن قصد داشت چند روز بعد به اسرائیل برود. در جریان آن بحث‌ها، وقتی دیدم که در برابر پیشنهاد ورود کمک‌های بشردوستانه مقاومت می‌شود، به نتانیاهو گفتم، با رئیس‌جمهور تماس می‌گیرم و به او می‌گویم اگر اجازه این کمک را ندهی، به اسرائیل نیاید. من با رئیس‌جمهور تماس گرفتم تا مطمئن شوم که او هم با این پیشنهاد موافق است. ما توافق کردیم که ارسال کمک را از طریق رفح آغاز کنیم. ما در طول این مدت سعی کرده‌ایم به نیازهای بسیاری از افرادی که در این جنگ وحشتناک گرفتار شده‌اند توجه کنیم.
ما یک جمعیت فلسطینی آسیب‌دیده داریم. من با فلسطینی‌های آمریکایی که عزیزان خود را در غزه از دست داده‌اند ملاقات کرده‌ام. من هنوز بروشور کوچکی را که یکی از هموطنان آمریکایی درست کرده، با خود دارم که تصاویری از خانواده او در غزه دارد؛ در سمت چپ، کسانی که کشته شدند، از جمله کودکان، و در سمت راست، کسانی که هنوز زنده هستند و این به من انگیزه می‌دهد که هر روز سعی کنم راه بهتری برای حل مسئله پیدا کنم. اکنون، اسرائیل در یک محیط منحصر به فرد عمل می‌کند، اما مسئولیت از اسرائیل سلب نمی‌شود…

‌اما آیا آنها به این مسئولیت‌ها عمل کرده‌اند؟

وقتی بحث ارائه کمک‌های بشردوستانه است باید بگویم که در دوره‌هایی اسرائیل به مسئولیت خود عمل نمی‌کرد و دقیقاً به همین دلیل است که اخیراً با مشارکت وزیر دفاع، آنها را به شدت تحت فشار قرار دادیم تا اقداماتی را انجام دهند که اطمینان حاصل شود کمک‌های بیشتری به مردم غزه می‌رسد.

‌ممانعت از دریافت کمک‌های غذایی جنایت جنگی محسوب می‌شود. بنابراین آنچه شما به من می‌گویید این است که در واقع آنها حتی نمی‌خواستند غذا به مردم غزه برسد؟

تفاوت زیادی بین قصد و نتیجه وجود دارد، خواه تحت قانون باشد یا تحت هر استانداردی. نتایجی که می‌دیدیم به شدت ناکافی بود. یعنی نتایج مربوط به دریافت کمک مورد نیاز مردم. همانطور که اطمینان از اینکه مردم محافظت می‌شوند، به نظر من کافی نبوده است. یک سوال بسیار متفاوت در مورد اینکه هدف چه بوده است وجود دارد.

‌کل غزه با خاک یکسان شده است و نکته اصلی این واقعیت است که ایالات متحده بسیاری از این سلاح‌ها را در اختیار اسرائیل قرار می‌دهد. ارسال بمب‌های ۲۰۰۰ پوندی که باعث کشته شدن غیرنظامیان فلسطینی شدند از طریق وزارت امور خارجه تائید شدند. من می‌دانم که دولت آمریکا در تمام طول مسیر با این مسئله دست‌وپنجه نرم کرده است. اما جایی که اکنون هستیم این است که جنگ همچنان تحت پیگرد قانونی قرار دارد. حماس دیگر آنگونه که بود یک تهدید تلقی نمی‌شود. بنابراین من کنجکاو هستم بدانم که چرا هنوز این سلاح‌ها را در اختیار اسرائیل قرار می‌دهید؟

اولاً ما اساساً به دفاع از اسرائیل متعهد بوده و هستیم و متأسفانه اسرائیل از هر جهت با دشمنان مواجه است. این بدان معناست که حمایتی که ایالات متحده در بسیاری از دولت‌ها‌، اعم از جمهوری‌خواه و دموکرات، در طول سال‌های متمادی به اسرائیل ارائه می‌کند، برای اطمینان از این موضوع است که اسرائیل قادر به دفاع از خود باشد و بتواند از تجاوزات بسیاری از طرف‌های دیگر جلوگیری کند. این مسئله کاملاً حیاتی است. حال این دشمنان می‌تواند حزب‌الله باشد یا ایران یا حوثی‌ها یا هر دشمن دیگری. این حمایت برای اطمینان از این است که اسرائیل دارای قدرت بازدارندگی و دفاعی کافی است. بنابراین حفظ این کمک‌ها حیاتی است.
نکته دیگر اینکه ما همچنان بر این باوریم که سریع‌ترین و مؤثرترین راه برای پایان همیشگی بحران غزه توافق بر سر آتش‌بس و بازگشت گروگان‌ها به خانه است. دو مانع بزرگ برای عبور از این خط پایان وجود دارد و هر دو به حماس مربوط می‌شود. یکی از آنها این است که هر زمان که بین ایالات متحده و اسرائیل تفاهمی می‌شد و این تصور وجود داشت که فشار بر اسرائیل در حال افزایش است، حماس از موافقت با آتش‌بس و آزادی گروگان‌ها عقب‌نشینی کرد. بنابراین، مواقعی وجود دارد که آنچه ما در خلوت درباره اختلافات‌مان به اسرائیل می‌گوییم با آنچه در ملأ عام انجام می‌دهیم یا می‌گوییم متفاوت است.

‌لحظاتی وجود داشت که به نظر می‌رسید شما سعی می‌کنید در ملأعام خط قرمز بکشید و به اسرائیل بگویید که مثلاً به رفح نرود. اما اسرائیلی‌ها به رفح رفتند و از این خط قرمز عبور کردند. به نظر می‌رسد که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، هرگز به حرف شما گوش نداده است.

مخالفم. من اشاره کردم که چگونه از روز اول به سمت ارسال کمک‌های بشردوستانه رفته‌ایم، و این یک تلاش همیشگی و مداوم در طول این مدت بوده است. وقتی صحبت از رفح می‌شود، ما نگرانی عمیقی در مورد حمله مستقیم و استفاده از مهمات ۲۰۰۰ پوندی در مناطق پرجمعیت داشتیم. کاری که اسرائیل در رفح انجام داد، بسیار متفاوت از آن چیزی بود که آنها قبل از تعامل با ما درباره‌اش برنامه‌ریزی می‌کردند.

‌بنابراین احساس می‌کنید که در شکل‌دادن به رفتار نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو موثر بوده‌اید…

من فکر می‌کنم مسئله‌ای که ما داشتیم این بود که چگونه می‌توانیم به شکل مؤثرتری درگیری را به سمتی ببریم که پایان یابد. تمرکز بر دستیابی به آتش‌بس، توافق آزادی گروگان‌ها، همان چیزی بود که از نظر ما، سریع‌ترین و بادوام‌ترین راه برای پایان دادن به جنگ بود. همانطور که گفتم، حماس، وقتی اسرائیل را تحت فشار علنی دید، از توافق عقب نشست. مسئله دیگری که حماس را وادار به عقب‌نشینی کرد، اعتقاد آنها بود. آنها امید به گسترش درگیری داشتند. آنها امید داشتند که حزب‌الله و ایران و دیگر بازیگران به اسرائیل حمله خواهند کرد. بنابراین ما بسیار سخت کار کرده‌ایم تا مطمئن شویم که این اتفاق نیفتد.

‌آیا بنیامین نتانیاهو را شریک خوبی می‌دانستید؟ زیرا گزارش شده بود که او در ماه جولای از توافق آتش‌بس که منجر به آزادی گروگان‌ها می‌شد، جلوگیری کرد. آیا این درست است؟

نه. این گزارش دقیق نیست. آنچه ما بارها و بارها دیده‌ایم این است که حماس به توافقی که باید منعقد می‌کرد، نرسید. البته مواقعی هم بوده که اقدامات اسرائیل، توافق را دشوارتر کرده است. اما دلیلی برای آن اقدامات وجود داشته، حتی اگر گاهی اوقات نتیجه‌گیری را دشوارتر کرده باشد.
مثل کشته شدن یحیی سنوار. زمانی که سنوار زنده بود، حماس فقط یک تصمیم‌گیرنده داشت اما وقتی که کشته شد دیگر حماس صدای واحدی نداشت و این این اتفاق درست در زمانی رخ داد که ما فکر می‌کردیم می‌توانیم توافق را به خط پایان برسانیم. ناگهان در سمت حماس دیگر تصمیم‌گیر وجود نداشت. تصمیم‌گیری برای حماس قطعاً سخت بود. بنابراین همه این اقدامات دارای اثرات درجه دوم و سوم هستند که باید آنها را محاسبه کنید.

‌برخی کارکنان وزارت امور خارجه در انتقاد به سیاست‌های شما در قبال غزه، استعفا کردند. آخرین نفری که اعتراض کرد مایک کیسی است که معاون مشاور سیاسی وزارت خارجه در غزه بود و در ماه جولای استعفا داد. او اخیراً در مورد دوران تصدی خود با گاردین صحبت کرد و مدعی شد که وزارت امور خارجه بارها برای اسرائیل هزینه کرده و هیچ‌کس گزارش‌های او را درباره تلفات غیرنظامیان نمی‌خواند. چگونه به این انتقادات پاسخ می‌دهید؟

من برای برخی افراد در این بخش که نه‌تنها دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به سیاست‌هایی که ما دنبال کرده‌ایم، داشته‌اند، بلکه آن دیدگاه‌ها را بیان کرده‌اند، احترام زیادی قائل هستم. تک تک این گزارش روی میز من می‌آمد. تک‌تک آنها را خواندم و حداقل به ۲۰ گزارش درباره غزه پاسخ دادم. البته برخی از این حقایق را مطرح کرده‌اند. من نیازی به گزارش‌های مخالف نداشتم تا حقایق را در مقابلم داشته باشم. من هر روز آنها را دریافت می‌کنم. همه چیز را خواندم. من در مورد همه چیز نظر می‌دهم. من به دنبال پاسخ در مورد همه چیز هستم.
آیا این بدان معناست که ما هر بار به پاسخ‌های درست می‌رسیم؟ نه. آیا این بدان معناست که ما به شدت روی این گزارش‌ها تمرکز کرده‌ایم؟ بله. هدف من پایان دادن به درگیری در غزه بوده است به گونه‌ای که اطمینان حاصل شود که ۷ اکتبر دیگر تکرار نمی‌شود. باید به رنج مردم غزه پایان داده می‌شد و این کار باید به گونه‌ای انجام می‌شد که گروگان‌ها به خانه بازگردند.

‌آیا فکر می‌کنید هنوز گروگان‌ها زنده هستند؟

بله.

‌آیا شما، نگران این هستید که شاید آنچه در غزه رخ داد و جهان آن را به عنوان نسل‌کشی می‌شناسد در دوران وزارت شما رخ داده است؟

نه! اول از همه اینطور نیست. در مورد اینکه جهان چگونه آن را می‌بیند، من نمی‌توانم به طور کامل به آن پاسخ دهم. اما هر کس باید به واقعیت‌ها نگاه کند و از واقعیت‌ها نتیجه بگیرد و نتیجه‌گیری من روشن است. من همچنین فکر می‌کنم، در پی این رنج وحشتناک – آسیب‌های روحی به جمعیت اسرائیل، جمعیت فلسطین و بسیاری دیگر – نوری نیز وجود دارد که می‌توان دید و آن چشم‌انداز آینده‌ای بسیار متفاوت و بسیار بهتر است.
این نور زندگی‌هایی که از دست رفته را بر نمی‌گرداند. این نور والدین کودکان غزه یا فرزندان والدین اسرائیلی را که فرزندان خود را در ۷ اکتبر از دست داده‌اند، باز نمی‌گرداند. اما این راه دیگری پیش رو می‌گذارد و ما کار فوق‌العاده‌ای را برای ساختن پایه‌ای برای آن انجام داده‌ایم. اول اینکه شما باید به درگیری در غزه پایان دهید. من معتقدم که پایان خواهد یافت، و احتمالاً کمابیش با شرایطی که ما در توافقنامه آتش‌بس گروگان‌ها که پرزیدنت بایدن مطرح کرده بود، به پایان خواهد رسید. دوم، باید مطمئن شویم که آتش‌بس پایدار است. ما ماه‌ها روی یک طرح پس از جنگ با بسیاری از کشورهای منطقه، به‌ویژه شرکای عرب کار کرده‌ایم.
اگر در چند هفته آینده فرصتی برای شروع تلاش برای اجرای آن از طریق توافق آتش‌بس گروگان‌ها نداشته باشیم، آن را به دولت آینده خواهیم داد و آنها می‌توانند تصمیم بگیرند که آیا براساس آن پیش بروند یا خیر. سوم، ما چشم‌انداز یک منطقه کاملاً متفاوت با روابط عادی بین اسرائیل و عربستان سعودی و بسیاری از کشورهای دیگر را داریم. چشم‌اندازی که براساس آن اسرائیل در ساختار امنیتی منطقه ادغام شده و از آنجا که این یک الزام برای توافقنامه عادی‌سازی خواهد بود، یک مسیر واقعی در پیش خواهد بود تا یک کشور فلسطینی ایحاد شود. ما همه کارها را انجام داده‌ایم تا این برنامه‌ها را اجرا کنیم.
عادی‌سازی روابط اسرائیل با عربستان سعودی، می‌تواند فردا براساس کارهایی که ما انجام داده‌ایم و سرمایه‌گذاری‌هایی که کرده‌ایم، پس از پایان درگیری در غزه و توافق بر سر راه معتبر رو به جلو برای فلسطینی‌ها اتفاق بیفتد. این چیزی است که ما به دولت بعدی تحویل خواهیم داد. اما این امر مستلزم آن است که رهبران تصمیمات واقعاً سختی بگیرند و به نوعی باید فراتر از آسیب‌های روانی دو جامعه اسرائیلی و فلسطینی حرکت کنند. این بخش واقعاً سخت خواهد بود.

‌گزارش‌های زیادی در مورد کاهش توانایی‌های بایدن در طول دوره ریاست‌جمهوری‌اش منتشر شده است. شما یکی از نزدیک‌ترین افراد به او هستید. شما ده‌ها سال با او کار کرده‌اید. طبق برخی روایت‌ها، او شما را مثل پسر خود می‌داند. این سوال ظریفی است که می‌توان پرسید، اما من احساس می‌کنم که بسیاری از آمریکایی‌ها می‌خواهند بفهمند که آیا شما تغییراتی را در مردی که به خوبی می‌شناسیدش، مشاهده کرده‌اید؟

این چیزی است که می‌توانم به شما بگویم: به هر کاری که انجام داده‌ایم نگاه کنید. چه موافقش باشید یا نه، من فکر می‌کنم که یک رکورد بسیار قوی از موفقیت وجود دارد که از بسیاری جهات تاریخی است. هر یک از این دستاوردها محصول تصمیم رئیس‌جمهور ایالات متحده، یعنی شخص جو بایدن بوده است. نه توسط دیگران در دولت بلکه توسط شخص رئیس‌جمهور. قضاوت او، تصمیم او، عمل او در آنچه ما انجام داده‌ایم، آنچه به دست آورده‌ایم نمود یافته است. این مبنایی است که بر اساس آن می‌توان قضاوت کرد که آیا او یک رئیس‌جمهور مؤثر بوده است یا خیر. من معتقدم که پاسخ کاملاً مثبت است.

‌تابستان گذشته، همکار من، رابرت دریپر، گزارش داد که افراد در نهادهای دیپلماتیک نگرانند که مثلاً حافظه رئیس‌جمهور هنگام ملاقات با رهبران خارجی نشانه‌هایی از لغزش داشته باشد…

همه ما تغییر می‌کنیم. همه ما پیر می‌شویم. من یک دختر ۴ ساله دارم که به زودی ۵ ساله می‌شود. روز پیش با او نشسته بودم و او می‌گفت: بابا پیراهن سفید پوشیده است. کت و شلوار آبی دارد، کفش مشکی دارد و موهایش خاکستری است. و من گفتم: نه، نه، نه. موهایم قهوه‌ای است و او گفت: نه، خاکستری است. همه ما پیرتر می‌شویم. همه ما با افزایش سن تغییر می‌کنیم. اما باز هم، آنچه که من در مورد قضاوت و در مورد تصمیماتی که کشور صورت داده می‌بینم این است که بایدن قضاوت درستی داشته است. او این تصمیمات را گرفته است.

‌داستان خود شما بسیار با مبارزه با استبداد پیوند خورده است. ناپدری شما یک بازمانده هولوکاست بود که توسط سربازان آمریکایی از اردوگاه‌های مرگ نجات یافت. شما گفته‌اید که از او درس‌هایی در مورد اینکه کشور ما چیست و چه چیزی را نمایندگی می‌کند و دورانی که ایالات متحده در حال رهبری است به چه معناست، آموخته‌اید. من تعجب می‌کنم، همانطور که به روزهای پایان دوره تصدی خود می‌رسید، و همانطور که در مورد آن بحث کردیم، بسیاری از این درگیری‌ها را که هنوز حل نشده‌ا‌ند و شما درباره‌شان مورد انتقادات زیادی قرار گرفته‌اید، به دولت بعد واگذار می‌کنید: آیا درس‌هایی که از ناپدری‌تان آموخته‌اید حالا شکل متفاوتی ندارند؟

دوست من تام فریدمن چند ماه پیش ستونی نوشت که اساساً می‌گفت: پدرها و مادرها! اجازه ندهید پسران و دختران‌تان وزیر امور خارجه شوند. امروز دنیایی که من در آن وزیر خارجه آمریکا شده‌ام دنیای متفاوت با دورانی است که برخی از پیشینیان من این کار را انجام می‌دادند. اما برخی از اصول اولیه، حداقل برای من، تغییر نکرده‌اند. درست است! این به درس‌هایی مربوط می‌شود که از ناپدری‌ام، از پدرم و سایر بستگانم، که تقریباً همه آنها به عنوان مهاجر به این کشور آمده‌اند و از ظلم و ستم گریخته‌اند مربوط می‌شود.
از ناپدری‌ام، درباره جنگ، و هولوکاست که تمام خانواده او را از بین برد، آموختم. ناپدری من سرانجام به آمریکا رسید و حتی در دولت کندی خدمت کرد. در دوران کندی می‌شد با اقدام ویژه کنگره شهروند آمریکا شد و ناپدری من به همین شکل شهروند آمریکا شد. کنگره قانونی را تصویب کرد و او شهروند آمریکا شد.
او می‌گفت، هرگز فراموش نکن: من به انتخاب خودم یک آمریکایی هستم. درحالی‌که خیلی‌ها به طور تصادفی و به واسطه زاده شدن در آمریکا، آمریکایی هستند. و من این را بسیار جدی می‌گیرم، زیرا چیزی که برای من معنی می‌دهد این است که آمریکایی بودن مسئولیتی خارق‌العاده دارد. مسئولیتی که ناشی از عضویت در بزرگترین کشور روی زمین است و اگر در خدمت دولت هستید، همانطور که من ۳۲ سال از این امتیاز فوق‌العاده برخوردار بوده‌ام، این مسئولیت را دارم که سعی کنم از آن به بهترین شکل ممکن به سود همشهریان خود و همچنین مردم اطراف استفاده کنم.

هم میهن

The post بلینکن: پوتین می‌خواست اوکراین را از نقشه پاک کند، ما این روند را متوقف کردیم appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

معاون نمایندگی وزارت امور خارجه در هرات، امروز چهارشنبه اعلام کرد که پتروناس تعهد خود را برای تداوم همکاری با افغانستان و سرمایه گذاری در توسعه اقتصادی این کشور به ویژه در بخش استخراج معادن و گاز ابراز کرده است.

رحمت الله فیضان در حساب ایکس خود نوشت: شرکت بزرگ نفت و گاز مالزی، وعده داده است که به کارمندان فنی وزارت معادن و نفت افغانستان آموزش‌های لازم را ارائه دهد و در زمینه‌های مختلف با این وزارتخانه همکاری کند.

به گفته نمایندگی وزارت امور خارجه طالبان در هرات، همکاری با پتروناس، که در مالزیا و ده‌ها کشور دیگر سرمایه‌گذاری‌های عظیمی دارد، می‌تواند به توسعه و ظرفیت‌سازی بخش معادن افغانستان کمک شایانی کند و نقش موثری در افزایش فرصت‌های اقتصادی برای مردم افغانستان داشته باشد.

از تیر ماه سال گذشته فرایند استخراج نفت در افغانستان آغاز شد درحالیکه این کشور پس از روی کار آمدن حکومت طالبان با مشکلات اقتصادی عدیده‌ای دست و پنجه نرم می‌کند و به دنبال پتانسیل‌هایی برای درآمدزایی است.

وزارت معادن و نفت طالبان در آن زمان اعلام کرد که استخراج نفت از چاه‌های بلاک قشقری حوزه‌ آمودریا در ولایت سرپل را آغاز کرده است. حوزه نفتی آمودریا در شمال افغانستان از بخش‌های نفت‌خیز این کشور است که در ولایت‌های سرپل و فاریاب قرار دارد.

The post پتروناس مالزی در افغانستان سرمایه‌گذاری می‌کند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

«کن مک‌کالم» روز سه‌شنبه طی سخنانی در لندن مدعی شد که تهدید داعش بازگشته و ایران و روسیه نیز سرگرم توطئه و خرابکاری در انگلیس هستند.

وی ادعا کرد که احیای داعش در افغانستان باعث از سرگیری تلاش‌های این گروه برای صدور تروریسم شده و آمار اتباع انگلیسی که به دنبال سفر به خارج از کشور برای ملحق شدن به این گروه هستند، “قدری افزایش یافته است”.

رئیس سرویس اطلاعات داخلی انگلیس با بیان اینکه تحرکات القاعده در سایه افزایش تنش‌ها در خاورمیانه افزایش یافته است، افزود: «در طول یک ماه گذشته، بیش از یک سوم تحقیقات اولویت‌دار ما ارتباط با گروه‌های تروریستی سازمان‌یافته در خارج از کشور بوده است.»

وی در بخشی از سخنان خود، بدون ارائه هیچ مدرک و شواهدی، ایران را به توطئه علیه انگلیس متهم و این ادعای نخ‌نما را تکرار کرد که عناصر وابسته به تهران، مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران در خاک انگلیس را تهدید می‌کنند. مک‌کالم روسیه را نیز به تلاش برای ایجاد آشفتگی در خیابان های انگلیس و اروپا متهم کرد و مدعی شد که مسکو برای انجام عملیات مخرب در انگلیس به شبکه عناصر جنایتکار متوسل شده است.

بر اساس ادعای این مقام انگلیسی، تحقیقات ام‌آی۵ درباره تهدیدهای ناشی از چین، روسیه، ایران در طول یکسال گذشته ۴۸ درصد افزایش یافته است. وی در همین پیوند، ادعا کرد که فعالیت روسیه پس از یک دوره پر هرج و مرج در پی جنگ اوکراین، دوباره افزایش یافته است.

مک‌کالم در ادامه ادعا کرد که سرویس جاسوسی انگلیس از ماه مارس ۲۰۱۷ تاکنون ۴۳ عملیات تروریستی را خنثی کرده است. وی نوامبر ۲۰۲۲ گفته بود که این نهاد امنیتی طی پنج سال گذشته ۳۷ عملیات تروریستی را خنثی کرده است. از این رو، مقایسه آمارها نشان می‌دهد که در ۲ سال گذشته، ۶ عملیات تروریستی در انگلیس خنثی شده است.

The post اتهام‌زنی رئیس سرویس جاسوسی انگلیس علیه ایران appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

ابوالفضل ظهره‌وند در گفت‌وگو با ایلنا، در ارزیابی تداوم سدسازی‌های افغانستان بر سر مسیر رودهای مشترک بین دو کشور و تاثیر آن بر ایران اظهار داشت: این روند قابل پیش‌بینی بوده و هست، نوع روابط و نگاه به افغانستان به گونه‌ای است که این اتفاقات خروجی آن است. اکنون طالبان در کنار امریکا علیه ایران همکاری می‌کند تصور آنها بر این بوده که ایران از جنبه آب آسیب‌پذیر است و در نظر دارند از آب به عنوان اهرم فشار علیه ایران در بهم ریختن ظرفیت ژئوپلیتکی منطقه و جابجایی مردم در مرزهای شرقی ایران و همچنین عدم سرمایه‌گذاری در کشور ما استفاده کنند، یعنی هم از مولفه تروریسم و هم مولفه آب علیه ایران استفاده می‌کنند.

وی افزود: اگر چند روز پیش آب به سمت ایران روانه شد به خاطر سیلابی است که امکان مهار آن را نداشتند و مجبور شدند به سمت ایران بفرستند.

سفیر پیشین ایران در افغانستان گفت: سدی که بروی هریررود ساخته شد در واقع با پول هند و تامین سیمان و مهندسی از جانب ایران بوده است و کسی در آن زمان واکنشی نشان نداد. یا اینکه سد کمالخان با سیمان ایران و کمک خودمان علیه خودمان ساخته شد و بعد شاهد بودیم که حامد کرزای موضوع نفت در برابر آب را مطرح کرد و دیپلماسی ایران سکوت کرد، اینها اتفاقاتی است که به دلیل عدم پاسخگویی سیاست خارجی ایران و عدم توجه به نظرات کارشناسی رخ می‌دهد.

وی افزود: اکنون اوضاع افغانستان در حال فروپاشی و ویرانی است و همین آب موجود را هم نمی‌توانند استفاده کنند این آبی که حبس می‌کنند را فقط به مصرف کشت خشخاش می‌رسانند، دلیلی به ساخت این تعداد سد وجود ندارد. درواقع امریکا و اسرائیل بدنبال استفاده از ابزار آب علیه ایران هستند و طالبان هم عامل آنها است، افغانستان نیازی به سد ندارد بلکه نیاز به سیستم آبیاری درست و آبخوان‌داری دارد. این کشور اکنون زیرساخت آبی نیاز دارد، ما در ایران روی روش‌های آبخوان‌داری تمرکز کرده‌ایم، افغان‌ها هم می‌توانستند به کمک ایران ظرفیت‌های کشاورزی خود را بهبود دهند.

ظهره‌وند گفت: اگر سمت ایران خشک شود حتما روی کشورهای منطقه و همسایگان نیز تاثیر دارد، موقعیت اکوسیستم منطقه بهم بریزد همه کشورهای همسایه تاثیر خواهند پذیرفت. مثلا وقتی هامون خشک شد روی افغانستان هم تاثیر داشت، هیرمند شاهرگ حیاتی منطقه است وقتی خشک شود تمامی پایین‌دست خودِ افغانستان کوچ می‌کنند و زمینه برای قاچاق و تروریسم و ناامنی فراهم می‌شود. در این شرایط ما خاموش هستیم و حتی ناخودآگاه به این وضعیت کمک کرده‌ایم.

این دیپلمات سابق اظهار داشت: افغانستان با احداث سد «پاشدان» در نظر دارد همان مختصر آبی را هم که به سمت ایران روانه می‌شود، مهار کند، از این موضوع به عنوان اهرم فشار و بهم‌ریختگی در ایران استفاده می‌کند. آب هریررود به ترکمنستان هم می‌رفت و با سدسازی‌های افغانستان کل اکوسیستم در حال بهم ریختن است.

سفیر پیشین ایران در افغانستان در ادامه تصریح کرد: اکنون طالبان پول و متخصص ندارد که بخواهد پروژه سدسازی اجرا کند. اگر پول داشت اجازه نمی‌داد مردم افغان به سمت ایران سرازیر شوند، برنامه‌ای که افغانستان دنبال می‌کند بازی کثیف ژئوپلیتیکی است. به طوری که آب را از آمودریا هم به کانال غیرفنی روان کرده‌اند در صورتی که ازبکستان، تاجیکستان و ترکمنستان باید اعتراض می‌کردند، دیپلماسی ما نیز این مسئله را تبیین نکرد. احداث کانال قوش‌تپه نیز بر خلاف سهم آب مناطق است، افغان‌ها این آب را بر می‌دارند که منطقه و آسیای میانه را بهم بریزند و نیروها را جابجا کنند، درواقع قوم‌زدایی کنند و پشتون‌ها را به این منطقه ببرند، بعبارت دیگر تمامی هدف‌شان بر خلاف منافع منطقه است.

وی با تاکید بر اینکه دیپلماسی ایران باید در واکنش به این اقدمات افغانستان فعال عمل کند، گفت: طالبان مولفه و ابزار ژئوپلیتیکی غرب است و هدف‌شان ایجاد ثبات، امنیت و تحول مثبت نیست. بدنبال خلافت اسلامی و پروش جریان تروریستی علیه ایران، چین و روسیه و کل منطقه را دنبال هستند در غیر این صورت مردم خود را در کشور خودشان حفظ کرده و کاری نمی‌کردند که مجبور به مهاجرت شوند کسی که به ملت خود رحم نمی‌کند قطعا به مردم دیگر کشورها و از جمله ایران نیز رحم نمی‌کند.

The post سفیر سابق ایران در کابل: طالبان یک بازی کثیف ژئوپلتیک را علیه ما آغاز کرده است appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

پایگاه خبری پلیس خبر داد: در پی اقدامات لازم از سوی ایران ۶ نیروی مرزبان که ساعتی قبل در جنوب شرق کشور توسط نیروهای طالبان بازداشت شده بودند، آزاد شدند.

بنابر این گزارش، عصر پنج‌شنبه نیروهای طالبان، ۶ مرزبان ایرانی را به بهانه ورود غیرقانونی به خاک افغانستان بازداشت کردند.

مرزبانی کشور اعلام کرد : بعدازظهر پنج‌شنبه ۶ نفر از کارکنان گروهان احتیاط مرزی استان خراسان جنوبی که برای رصد و پایش نوار مرز در نقطه صفر مرزی حضور یافتند، با نیروهای طالبان مواجه می‌شوند.

این افراد به دلیل جلوگیری از بروز هرگونه تنش مرزی و انجام درخواست نیروهای طالبان مبنی بر رفع سوتفاهم پیش آمده، به مذاکره می‌پردازند.

براساس این اطلاعیه، پس از چند ساعت با ورود مرزبان درجه ۲ و انجام ملاقات مرزی با همتای کشور مقابل موضوع خاتمه یافت و کارکنان مرزبانی با کمال احترام و در صحت و سلامت کامل به خاک مقدس کشور عزیزمان بازگردانده شدند.

اطلاعیه مرزبانی کل کشور

ساعتی بعد، مرزبانی کشور در اطلاعیه ای ضمن توضیح درباره سوءتفاهم مرزی پیش آمده بین نیروهای مرزبانی و طالبان اعلام کرد: ۶ مرزبان استان خراسان جنوبی به کشور بازگشتند.

در این اطلاعیه که شامگاه پنجشنبه منتشر شد، آمده است: بعدازظهر امروز (۶ اردیبهشت) تعداد ۶ نفر از کارکنان گروهان احتیاط مرزی استان خراسان جنوبی که برای رصد و پایش نوار مرز در نقطه صفر مرزی حضور یافتند، با نیروهای طالبان مواجه می شوند.

این اطلاعیه می‌افزاید: این افراد به دلیل جلوگیری از بروز هرگونه تنش مرزی و انجام درخواست نیروهای طالبان مبنی بر رفع سوتفاهم پیش آمده، به مذاکره می‌پردازند.

براساس این اطلاعیه، پس از چندساعت با ورود مرزبان درجه ۲ و انجام ملاقات مرزی با همتای کشور مقابل موضوع خاتمه یافت و کارکنان مرزبانی با کمال احترام و در صحت و سلامت کامل به خاک مقدس کشور عزیزمان بازگردانده شدند.

The post طالبان ۶ مرزبان بازداشتی ایران را آزاد کرد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

عیسی بزرگ‌زاده درباره آخرین وضعیت تخصیص حقابه ایران از هیرمند از سوی افغانستان اظهار داشت: متاسفانه تاکنون حقابه ایران و مردم سیستان و بلوچستان از هیرمند داده نشده و پارسال هم آبی که رهاسازی شد وارد شوره‌زارها و گودزره در خاک افغانستان شد.

وی افزود: اکنون ما از کانال‌های دیپلماتیک و با همکاری وزارت امور خارجه پیگیر و مُصًِر هستیم که این حقابه را دریافت کنیم.

سخنگوی صنعت آب تصریح کرد: هر قدر هم که بارندگی در افغانستان کم و محدود باشد باید حقابه ایران پرداخت شود، ما مطابق معاهده حقابه‌ای داریم اگر سال نرمال و سیلابی و ترسالی باشد این عدد مشخص است و اگر خشکسالی هم باشد فرمولی که میزان حقابه را مشخص و رهاسازی می‌کند مشخص است.

وی تاکید کرد: آنچه مسلم است ما حقابه خودمان را از هیرمند دریافت نکرده‌ایم و باید طرف مقابل به معاهده تن در دهد و حقابه ایران را پرداخت کند.

بزرگ‌زاده یادآور شد: در سال آبی جاری ورود آب به ایران از هیرمند صفر بوده است.

معاون سیاسی وزارت خارجه طالبان روز گذشته گفته بود که ما آبی نداریم تا حقابه ایران را بدهیم.

شیرمحمد عباس استانکزای گفت: در حال حاضر فقط به اندازه رفع نیاز شهروندان افغانستان آب وجود دارد و به مقداری نیست که به سمت ایران رها شود. ما نمی‌خواهیم روابط خود با ایران را به خاطر آب تخریب شود.

منبع: ایلنا

The post سخنگوی صنعت آب: حقابه هیرمند را دریافت نکرده‌ایم appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.