رصدخبر | جامعه؛ حسین سیمایی صراف با تشریح رویکردها و اقدامات دولت چهاردهم در حوزه آموزش عالی مهم‌ترین جهت‌گیری این وزارتخانه را بازگرداندن کرامت دانشگاهیان تقویت اعتماد میان دانشگاه و دولت عدالت و مسئولیت اجتماعی دانشگاه دانست و گفت: دکتر پزشکیان از ابتدای مسئولیت خود بر جلب رضایت مردم شفافیت صداقت استفاده از دانش و شواهد علمی و مشارکت دانشگاهیان در حل مسائل کشور تأکید داشته است.

وی با اشاره به دستور رئیس‌جمهور برای بازگشت استادان و دانشجویانی که به دلایل سیاسی از دانشگاه محروم شده بودند اظهارداشت:این دستور در راستای کرامت دانشگاهیان و اعتمادسازی میان دانشگاه و دولت اجرا شد و حدود ۴۰۰ دانشجو و بیش از ۱۰۰ استاد به نحوی به دانشگاه بازگشتند.

سیمایی صراف همچنین از تغییر رویکرد حراست دانشگاه‌ها تقویت مسئولیت اجتماعی دانشگاه مشارکت دادن ذی‌نفعان در حکمرانی دانشگاه توسعه پارک‌های علم و فناوری راه‌اندازی پارک‌های تخصصی از جمله در حوزه هوش مصنوعی تلاش برای اصلاح وضعیت تغذیه دانشجویان سخن گفت و تأکید کرد:دکترپزشکیان با اعتقاد جدی به دانشگاه مسائل مهمی مانند آب انرژی نفت و پتروشیمی آلودگی هوا محیط زیست و پسماند را برای بررسی و حل مسئله به دانشگاهیان سپرده است.

وزیر علوم همچنین درباره مأموریت رئیس‌جمهور برای بررسی علمی اعتراضات دی‌ماه مدیریت دانشگاه‌ها در دوران جنگ دیپلماسی علمی و نقش دانشگاه‌ها در توسعه متوازن کشور را تشریح کرد.

وزیر علوم تحقیقات و فناوری در توصیف دکتر پزشکیان با بیان اینکه، رئیس‌جمهور واقعاً آدم تحول‌خواهی است اظهار کرد: آقای پزشکیان معتقد به جلب رضایت مردم است و در شخصیت او نوعی شفافیت و یکرنگی وجود دارد که می‌توان به آن صداقت گفت.

سیمایی صراف با اشاره به شرایط دانشگاه‌ها در آغاز فعالیت دولت چهاردهم اظهار داشت: هنگامی که مسئولیت را آغاز کردیم سال ۱۴۰۱ را پشت سر گذاشته بودیم و التهاب‌های آن سال و پیامدهایش همچنان باقی بود و نوعی بی‌اعتمادی میان دانشگاه دولت و حاکمیت شکل گرفته بود.

سه جهت‌گیری اصلی وزارت علوم کرامت عدالت و مسئولیت اجتماعی

سیمایی صراف گفت: نخستین کاری که به ذهن ما رسید این بود که باید پارادایم و جهت‌گیری‌های خود را برای دانشگاهیان روشن کنیم. این جهت‌گیری‌ها شامل اعتقاد و باور واقعی به کرامت دانشگاهیان کرامت استاد کرامت دانشجو و کرامت کارمند عدالت و مسئولیت اجتماعی بود.

وزیر علوم ادامه داد: اینها حداقل جهت‌گیری‌های رسمی بودند که از زمان رأی اعتماد در مجلس اعلام و در سخنرانی‌های اولیه نیز مرتب آنها را تکرار و بر آنها تأکید کردم.

دستور پزشکیان برای بازگشت استادان و دانشجویان

سیمایی صراف، یکی از مهم‌ترین اقدامات دولت در مسیر بازگرداندن اعتماد به دانشگاه را دستور رئیس‌جمهور برای بازگشت استادان و دانشجویانی دانست که به دلایل سیاسی از دانشگاه اخراج یا محروم شده بودند.

به گفته وی این دستور در راستای همان بحث کرامت دانشگاهیان بود.

وزیر علوم تأکید کرد:ما موضوع را کاملاً حقوقی دنبال کردیم و نیامدیم یک‌باره بگوییم هر کسی که در جریان اتفاقات ۱۴۰۱ اخراج شده می‌تواند برگردد، بلکه پرونده به پرونده رسیدگی کردیم و راه‌حل حقوقی را طی کردیم.

حدود ۴۰۰ دانشجو به دانشگاه بازگشتند

وزیر علوم همچنین با اشاره به آمار بازگشت دانشجویان تصریح کرد: طبق آماری که من دارم حدود ۴۰۰ نفر دانشجو به نحوی به دانشگاه برگشته‌اند.

سیمایی توضیح داد: منظور از بازگشت به این معنا نیست که همه این ۴۰۰ نفر اخراج شده بودند؛ در برخی پرونده‌های انضباطی برای دانشجو چند ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات در نظر گرفته شده بود که در نهایت عملاً به اخراج منجر می‌شد.

وی افزود: ما این پرونده‌ها را بررسی کردیم و تلاش شد مواردی که به دلایل سیاسی و در ارتباط با حوادث آن دوره اتفاق افتاده بود از مسیر حقوقی اصلاح شود.

بیش از ۱۰۰ استاد به دانشگاه بازگشتند

وزیر علوم درباره استادان دانشگاه نیز تصریح کرد:پرونده بازگشت استادان زمان بیشتری می‌برد زیرا فرایندهای استخدام قطع رابطه استخدامی و اخراج فرایندهای طولانی و پیچیده‌ای هستند.

سیمایی افزود: با این حال این روند را نیز شروع کردیم و تعدادی از استادان شایسته‌ای که متأسفانه ارتباطشان با دانشگاه قطع شده بود یا اخراج شده بودند بازگشتند.

به گفته وی در این فرایند بیش از ۱۰۰ نفر از استادان بازگشتند.

سیمایی صراف در عین حال خاطرنشان کرد: بعضی از استادان در این فاصله از کشور خارج شده بودند و دیگر امکان استفاده از خدمات آنها فراهم نشد.

وزیر علوم تأکید کرد: من دستور رئیس‌جمهور را جدا از اینکه یک دستور اعتمادساز میان دانشگاه و دولت می‌دانم فرمانی در جهت همان اصل کرامت انسانی می‌دانم.

تغییر چهره حراست در دانشگاه‌ها

سیمایی صراف در ادامه این گفت‌وگو یکی دیگر از اقدامات انجام‌شده در راستای کرامت دانشگاهیان را تغییر رویکرد حراست دانشگاه‌ها دانست و گفت: حراست وظیفه‌اش در دانشگاه همان‌طور که از اسمش پیداست حراست از دانشگاه و صیانت از استاد و دانشجوست. حراست نباید نقش داروغه قاضی دادستان و پلیس را ایفا کند.

وی با اشاره به سابقه برخوردهای تند در برخی حوادث دانشجویی گفت: حراست‌ها در گذشته و در بعضی از حوادث دانشجویی چهره خشنی از خود ساخته بودند.

به گفته سیمایی صراف، امروز واقعاً چهره حراست در ذهن دانشجو مثبت‌تر و موجه‌تر شده و این برای خود حراست‌ها نیز خوب است زیرا بهتر می‌توانند وظایف اصلی خود را انجام دهند.

مسئولیت اجتماعی؛ گفتمان جدید دانشگاه

سیمایی صراف یکی دیگر از گفتمان‌های دولت چهاردهم را مسئولیت اجتماعی دانشگاه دانست و گفت: مؤسسه‌ای در وزارت علوم وجود دارد که دانشگاه‌ها را رتبه‌بندی می‌کند و ما گفتیم در رتبه‌بندی دانشگاه‌ها شاخص مسئولیت اجتماعی نیز لحاظ شود.

وزیر علوم افزود: ممکن است یک دانشگاه سطح یک در مسئولیت اجتماعی ضعیف باشد اما دانشگاهی در سطح دو یا سه عملکرد اجتماعی بهتری داشته باشد و از این جهت ارتقا پیدا کند.

نشان مسئولیت اجتماعی برای استادان

سیمایی در ادامه اظهار کرد: در راستای مسئولیت اجتماعی آیین‌نامه‌ای تدوین و دبیرخانه‌ای در مؤسسه پژوهش و برنامه‌ریزی راه‌اندازی شده که عنوان آن نشان مسئولیت اجتماعی است.

به گفته وی، هدف این است که به برجسته‌ترین استادانی که به وظیفه اجتماعی خود عمل می‌کنند یک نشان افتخار و امتیاز داده شود و برای آن نیز مزایایی در نظر گرفته شده است.

پزشکیان همچنان به دانشگاه اعتماد دارد

وزیر علوم درباره نگاه رئیس‌جمهور به دانشگاه با تاکید بر اینکه، دکتر پزشکیان به دانشگاه اعتماد و اعتقاد دارد، بیان کرد: من به دلیل همکاری که با دولت‌های مختلف داشته‌ام دیده‌ام دولت‌ها عطش همکاری با دانشگاه دارند اما در نهایت مأیوس می‌شوند و می‌گویند دانشگاه کمک نمی‌کند.

سیمایی تاکید کرد: رئیس‌جمهور امروز که حدود دو سال از دوره مسئولیتش می‌گذرد مانند روز اول همچنان با طراوت به دانشگاه اعتماد و اعتقاد دارد و معتقد است دانشگاه می‌تواند مسائل کشور را حل کند.

جلسات پزشکیان با استادان برای حل مسائل کشور

وزیر علوم همچنین گفت: شاید وزارت علوم دستگاهی باشد که بیشترین جلسه را با رئیس‌جمهور داشته است؛ البته منظورم جلسه اداری نیست بلکه جلساتی با استادان و دانشگاهیان است. گاهی ما به خدمت رئیس‌جمهور رفتیم و گاهی ایشان به وزارتخانه آمدند.

سیمایی به نشست‌های رئیس‌جمهور با استادان مدیریت اقتصاد تاریخ فلسفه و هنر اشاره کرد و گفت: جلسات متعددی نیز در دفتر رئیس‌جمهور برگزار شده است.

از آب و انرژی تا آلودگی هوا و پسماند، پزشکیان مسائل را به دانشگاه سپرد

سیمایی صراف در ادامه افزود: به‌خصوص پیش از جنگ رئیس‌جمهور در موضوع آب که واقعاً نسبت به آن برای کشور نگران است جلسات متعددی برگزار کرد.

وی با اشاره به اینکه رئیس‌جمهور در حوزه انرژی نفت و پتروشیمی آلودگی هوا محیط زیست پسماند و بهره‌وری نیز شخصاً با استادان نشسته و گفت‌وگو کرده ادامه داد: رئیس‌جمهور این مسائل را به ما سپرد تا آنها را تبدیل به پروژه کنیم و برای حل مسئله در اختیار دانشگاهیان قرار دهیم.

پزشکیان دنبال مقاله و گزارش نیست؛ دنبال حل مسئله است

سیمایی صراف همچنین تاکید کرد: حل مسئله‌ای که رئیس‌جمهور می‌خواهد این نیست که دانشگاه یک مقاله یا گزارش تهیه کند و مثلاً بگوید وضعیت آب کشور چگونه است و از نظر ما چه باید کرد. پزشکیان در حل مسئله نگاه بسیار عالمانه‌ای دارد. دکتر پزشکیان واقعاً تحول‌خواه و منعطف است و به شعار شواهدمحوری یا Evidence-Based اعتقاد دارد.

وی با بیان اینکه، وقتی یک مسئله را با استدلال علمی روی میز رئیس‌جمهور می‌گذارید او به‌راحتی می‌پذیرد گفت: مشکل گاهی در خود دستگاه‌هاست؛ در موضوع آب یک دستگاه می‌پذیرد و دستگاه دیگری نمی‌پذیرد و بعد نگرانی‌هایی ایجاد می‌کنند که اگر این کار را انجام دهید چه اتفاقی خواهد افتاد.

سیمایی صراف تأکید کرد: با رئیس‌جمهور کسی مشکل ندارد و چون آدم علمی است نتایج علمی و دستاوردهای علمی را به‌راحتی می‌پذیرد.

مأموریت پزشکیان برای بررسی علمی اعتراضات دی‌ماه

وزیر علوم در ادامه، به مأموریت رئیس‌جمهور برای بررسی علمی اعتراضات دی‌ماه اشاره کرد و گفت: حادثه تلخی در کشور اتفاق افتاد که متأسفانه تلفات جانی و مالی داشت و رهبری شهید نیز از این حادثه بسیار آزرده شدند و با تلخی از آن یاد کردند.

سیمای افزود: رئیس‌جمهور بررسی علمی این حادثه را به وزارت علوم محول کرد؛ اینکه چرا حادثه رخ داد عوامل بروز آن چه بود چگونه با آن برخورد شد، چگونه باید برخورد می‌شد، تجربه کشورهای دیگر در مواجهه با اعتراضات و جنبش‌ها چیست و چه توصیه سیاستی می‌توان ارائه کرد.

تشکیل کمیسیون ملی بررسی اعتراضات

وزیر علوم در ادامه اظهار کرد: دانشگاه همچنان یکی از بالاترین سرمایه‌های اجتماعی را در میان گروه‌های اجتماعی دارد و از طرف دیگر مجمعی از کارشناسان و خبرگان است که می‌تواند درباره دلایل بروز حادثه نحوه مواجهه با آن و نحوه جبران بررسی کارشناسی انجام دهد. به همین دلیل رئیس‌جمهور دانشگاه را مأمور کرد و ما هفت گروه تشکیل دادیم؛ از جمله گروه اقتصادی حقوقی اجتماعی رسانه و امنیت.

به گفته سیمایی، نام این مجموعه کمیسیون ملی بررسی اعتراضات گذاشته شده است.

جنگ روند بررسی اعتراضات را کند کرد

وزیر علوم همچنین ادامه داد: بعضی دانشگاه‌ها نیز بدون اینکه ما مستقیماً مأموریتی به آنها بدهیم خودشان وارد عمل شدند و گزارش‌هایشان را ارائه کردند. کار کمیسیون ملی در حال انجام است و ان‌شاءالله به‌زودی تمام می‌شود و گزارش آن را خدمت رئیس‌جمهور ارائه خواهیم کرد.

سیمایی صراف گفت: جنگ و قطع اینترنت ارتباطات را کاهش داد و باعث زمان‌بر شدن بررسی‌های کمیسیون شد اما اکنون کمیسیون دوباره به کار خود برگشته و کارگروه‌ها فعال هستند.

در کف دانشگاه بازداشتی نداشتیم

وزیر علوم در ادامه، با اشاره به اتفاقات آن دوره در دانشگاه‌ها گفت: در کف دانشگاه بازداشتی نداشتیم. دانشجویی که در سطح خیابان دستگیر شده بود به دلایل مختلفی بازداشت شده بود و بیش از ۹۰ درصد این افراد بیشتر از یک یا دو روز یا حتی چند ساعت در بازداشتگاه نماندند.

سیمایی صراف افزود: ما به سهم خودمان موضوع را پیگیری می‌کردیم و اگر مطلع می‌شدیم دانشجویی به زندان افتاده است تلاش می‌کردیم مسئله را پیگیری کنیم.

به گفته وی، اجماعی میان قوا برای برخوردی منعطف و مهربانانه وجود داشت و بیش از ۹۰ درصد بازداشت‌شدگان در همان روزهای اول آزاد شدند.

پارک‌های علم و فناوری؛ موتور محرک توسعه استان‌ها

سیمایی صراف در ادامه، توسعه پارک‌های علم و فناوری را نیز یکی از مسیرهای مهم توسعه متوازن کشور دانست و گفت: اگر قرار باشد استان‌ها همگی با هم توسعه پیدا کنند یکی از بهترین جاهایی که می‌تواند موتور محرک توسعه باشد پارک‌های علم و فناوری هستند.

وزیر علوم با اشاره به وضعیت استان سیستان و بلوچستان افزود: اگر یک پارک علم و فناوری بسیار خوب در سیستان و بلوچستان داشته باشیم و زیرساخت فراهم باشد و حمایت مالی کافی صورت گیرد، جوانان این استان چرا باید برای رشد و فعالیت علمی و اقتصادی خود رنج غربت و دوری از خانواده را تحمل کنند؟

به گفته وی، جوان می‌تواند در میان خانواده خود رشد کند درآمد داشته باشد محصول تولید کند و محصولش در کشور دیده شود.

پارک‌ها مهم‌ترین مراکز ماندگاری نخبگان خواهند بود

سیمایی صراف در ادامه، با تأکید بر اینکه این پارک‌ها مهم‌ترین مراکز ماندگاری نخبگان ما خواهند بود اگر توسعه پیدا کنند گفت: از روز اولی که آمدم با اینکه از حوزه علوم انسانی آمده‌ام گفتم باید بودجه این بخش را بررسی کنیم.

وزیر علوم همچنین با بیان اینکه، بودجه پارک‌ها حدود ۲۰۰ میلیارد تومان بود که اصلاً عدد قابل توجهی نبود ادامه داد: در همان شش ماهه دوم سال ۱۴۰۳ که مستقر شدیم با کمک دولت اعتبارات این بخش را به یک همت رساندیم و امروز چند همتی شده است.

ساماندهی پارک‌ها و ایجاد شش پارک تخصصی جدید

وزیر علوم اظهار کرد: امروز در حال ساماندهی پارک‌ها هستیم میان آنها رقابت ایجاد می‌کنیم و به هیئت امناهای آنها توجه و آنها را مستقل کرده‌ایم.

به گفته وی، هیئت امناهای ورزیده و کاربلد مستقر شده‌اند.

سیمایی صراف همچنین، از ایجاد شش پارک تخصصی جدید متناسب با نیازهای کشور خبر داد و گفت: از جمله یک پارک تخصصی هوش مصنوعی و یک پارک تخصصی در حوزه کشاورزی در حال اضافه شدن است.

تغذیه دانشجویان؛ روسای دانشگاه‌ها می‌گویند رئیس رستوران شده‌ایم

سیمایی صراف در بخش دیگری از این گفت‌وگو، به موضوع تغذیه دانشجویان پرداخت و گفت: به‌طور میانگین حدود ۲۵ درصد اعتبارات دانشگاه‌ها صرف تغذیه می‌شود.

وی افزود: البته مدلی که سال‌ها تکرار شده موفق نیست؛ پول سنگینی هزینه می‌کنیم اما دانشجو هم راضی نیست و حق هم با دانشجوست.

طرح فودکورت دانشگاهی برای اصلاح تغذیه دانشجویان

وزیر علوم با بیان اینکه، ما طرح‌هایی داشتیم که متأسفانه به دلیل جنگ عقب افتاد ادامه داد: یکی از طرح‌ها این بود که دانشگاه‌ها از مدیریت مستقیم سالن‌های غذاخوری خارج شوند و صنایع غذایی خارج از دانشگاه وارد شوند فودکورت ایجاد کنند و سالن‌های شیک راه‌اندازی شود.

به گفته سیمایی، به جای اینکه ساعت تغذیه فقط یک ساعت باشد می‌توان آن را به چهار ساعت افزایش داد تا دانشجو از ساعت ۱۱ تا پنج بعدازظهر بتواند از فودکورت استفاده کند.

وی همچنین افزود: دانشجو لزوماً نمی‌خواهد یک وعده غذای کامل بخورد؛ گاهی دوست دارد غذای سبکی بخورد و به کلاس برود.

وزیر علوم خبر داد: با صنایع غذایی مذاکره کردیم و به نتایج خوبی رسیدیم و نمونه کوچکی از این طرح اکنون در دانشگاه شریف در حال اجراست، هرچند هنوز مدل مورد نظر من به شکل رضایت‌بخشی اجرا نشده است.

جداسازی خدمت از مدیریت دانشگاه

سیمایی صراف در ادامه بیان کرد: مدل دیگری نیز اکنون با استناد به قانون در حال پیگیری است و آن جدا کردن خدمت از مدیریت دانشگاه است.

وی با این توضیح که خدمات سابق همچنان وجود داشته باشد و حتی با کیفیت بهتر ارائه شود اما مدیریت دانشگاه درگیر آن نباشد، خاطرنشان کرد:بسیاری از رؤسای دانشگاه‌ها می‌گویند ما تبدیل به رئیس رستوران شده‌ایم؛ بخش عمده وقت ما صرف خرید مواد قرارداد با پیمانکار و مشکلات مربوط به غذا می‌شود در حالی که کار رئیس دانشگاه این نیست.

کیفیت غذا بهتر و سبد غذایی بهداشتی‌تر می‌شود

سیمایی صراف همچنین تصریح کرد: ما مدلی را دنبال می‌کنیم که البته شرط آن همراهی دانشجویان است و برای توضیح آن جلسات زیادی با دانشجویان برگزار کرده‌ایم. در این مدل به جای پیمانکار، تأمین‌کننده غذا خواهیم داشت.

وزیر علوم با تأکید بر اینکه، اگر دانشجویان همراهی کنند کیفیت غذا بهتر غذا متنوع‌تر و سبد غذایی بهداشتی‌تر خواهد شد گفت: در عین حال مدیریت دانشگاه از این مسئولیت آزاد می‌شود و هیچ خللی در خدمتی که تاکنون ارائه می‌شده ایجاد نخواهد شد.

تلاش برای بهبود معیشت استادان و کارکنان

سیمایی صراف درباره وضعیت معیشتی استادان دانشگاه نیز تصریح کرد: رئیس‌جمهور، خود دانشگاهی است و دانشگاه‌های خوب دنیا را دیده و دوره‌های زیادی نیز خارج از کشور داشته است.

به گفته وی، رئیس‌جمهور می‌داند استاد در دانشگاه‌های همسایه دانشگاه‌های اروپا و دانشگاه‌های سطح یک دنیا چه شرایط معیشتی دارد.

وزیر علوم گفت: نمی‌خواهم وارد این مقایسه شوم چون واقعاً تلخ است؛ میزان دریافتی استادان ما با کشورهای اروپایی و آمریکا که بماند، امروز باید با کشورهای خلیج فارس و آسیای میانه مقایسه شود و فاصله بسیار زیادی وجود دارد.

سیمایی صراف افزود: برای بهبود معیشت تلاش کردیم و همزمان برای کارکنان و استادان نیز اقداماتی انجام شد هرچند موفقیت ما در این زمینه کامل و رضایت‌بخش نبود و نسبی بود.

حکمرانی مشارکتی؛ گفتمان جدید دولت در دانشگاه

وزیر علوم یکی دیگر از موضوعات مورد توجه دولت چهاردهم را حکمرانی مشارکتی در دانشگاه عنوان کرد و توضیح داد: منظور از حکمرانی مشارکتی این است که ذی‌نفعان دانشگاه در اداره دانشگاه دخالت داشته باشند.

سیمایی صراف گفت: مطالعات علمی دانشگاهی نشان می‌دهد حکمرانی مشارکتی یکی از مصادیق حکمرانی خوب یا Good Governance است.

وی افزود: اینکه رئیس دانشگاه چگونه انتخاب شود رئیس دانشکده مدیر گروه و اعضای هیئت ممیزه چگونه انتخاب شوند می‌تواند به‌گونه‌ای باشد که استادان در این فرایندها نقش داشته باشند.

در انتخاب‌ها نه سیاسی عمل کردیم نه رفاقتی

وزیر علوم در ادامه اظهار کرد: در دولت چهاردهم تلاش کردیم این فرایندها را معکوس کنیم و مشارکت دانشگاهیان را افزایش دهیم، البته نتوانستیم این کار را به‌صورت کامل انجام دهیم.

سیمایی با تأکید بر اینکه، در انتخاب‌ها نه سیاسی عمل شده و نه رفاقتی خاطرنشان کرد: فکر نمی‌کنم در میان رؤسای دانشگاه‌ها حتی یک نفر با من رفیق بوده باشد که بخواهم به او سهمی بدهم.

وی گفت: ممکن است با کسی آشنایی داشته باشیم و سلام و علیکی کرده باشیم اما رفاقتی که بر اساس آن بخواهم سهمی بدهم به هیچ عنوان وجود نداشته است.

دیپلماسی علمی در دوران جنگ

سیمایی صراف در ادامه به موضوع جهاد تبیین اشاره کرد و تاکید کرد: جهاد تبیین بعد خارجی نیز دارد.

وی با اشاره به اینکه، در بعد خارجی باید توانایی‌ها قدرت و مظلومیت خودمان را در جنگ نشان می‌دادیم گفت: نتیجه این دیپلماسی را نیز دیدیم.

وزیر علوم همچنین به مواضع یونسکو در جریان جنگ اشاره کرد و گفت: یونسکو تنها سازمانی بود که حمله به دانشگاه‌ها را محکوم کرد؛ حمله آمریکا و اسرائیل به میناب و کودکان مدرسه و همچنین حملاتی را که به میراث تاریخی ایران وارد شد را محکوم کرد و هیچ سازمان بین‌المللی دیگری وارد این موضوع نشد.

وی با بیان این موضوع که در طول جنگ وزرای کشورهای مختلف تماس گرفتند و ضمن محکوم کردن حملات ابراز همدردی کردند افزود: بعد از آتش‌بس بعضی از همان افراد با من تماس گرفتند و تبریک گفتند و گفتند شما شایسته پیروزی بودید؛ شما خودتان حق خودتان را گرفتید در حالی که مقابل یک ابرقدرت و چند کشور قرار گرفته بودید.

سیمایی صراف این موارد را نتیجه دیپلماسی علمی دانست.

روایت سیمایی صراف از نخستین آشنایی با پزشکیان

وزیر علوم در ادامه در خصوص نخستین آشنایی خود با دکتر پزشکیان نیز گفت: در مجلس بود؛ در دوره‌ای که معاون حقوقی و پارلمانی وزارت علوم بودم.

سیمایی صراف افزود: دکتر پزشکیان حتی یک بار برای مسائل حوزه انتخابیه خود به من مراجعه نکرد و این برای من نشان‌دهنده اعتقاد خوب ایشان به تفکیک قوا و تقسیم کاری بود که انجام شده است.

سیمایی صراف خاطره دیگری از پزشکیان در مجلس نقل کرد و گفت:یک بار دو نماینده از وزیر علوم سؤال کرده بودند؛ یکی سؤال کرده بود چرا آموزش عالی را گسترش می‌دهید و نماینده دیگری همان روز سؤال کرده بود چرا آموزش عالی را گسترش نمی‌دهید.

وی افزود: چون قرار بود آن روز از وزیر وقت انتقام گرفته شود نمایندگان به هر دو سؤال رأی مثبت دادند و به وزیر کارت زرد دادند.

سیمایی صراف ادامه داد: دکتر پزشکیان که آن جلسه نایب‌رئیس مجلس بود، خطاب به نمایندگان گفت متوجه شدید به چه چیزی رأی دادید؟ شما گفتید وزیر چرا توسعه می‌دهی و گفتید وزیر چرا توسعه نمی‌دهی؛ این وزیر بالاخره چه کار کند؟ توسعه بدهد یا ندهد؟

وی گفت: این رفتار برای من جالب بود؛ اینکه ایشان به جای اینکه پشت سر همکاران خود قرار بگیرد یا اغماض کند صریحاً تناقض تصمیم نمایندگان را به آنها گوشزد کرد.

کار دیگران را به خودتان نسبت ندهید

وزیر علوم خاطره دیگری از آغاز فعالیت دولت چهاردهم بیان کرد و گفت: در یکی از نخستین جلسات دولت یکی از وزرا گزارشی ارائه کرد و گفت این کار از افتخارات دولت شماست.

سیمایی صراف افزود: دکتر پزشکیان خیلی جدی برگشت و اعتراض کرد و گفت ما که تازه آمده‌ایم سر کار، چطور این از افتخارات ماست؟ کار دیگران را به خودتان نسبت ندهید.

وی تأکید کرد:‌ این برای من و همکارانم در دولت یک درس شد که اگر می‌خواهید گزارش بدهید سهم دیگران را هم ببینید و کار دیگران را نادیده نگیرید. ممکن است دولت سیزدهم در یک موضوع ۵۰ یا ۶۰ یا ۷۰ درصد سهم داشته باشد؛ چرا باید آن را به خودمان نسبت بدهیم؟

وزیر علوم تأکید کرد: منظور من از صداقت فقط راستگویی نیست؛ بلکه نوعی صفا صمیمیت شفافیت و یک‌رنگی در شخصیت پزشکیان وجود دارد.

به گفته وی پزشکیان حب و بغض سیاسی ندارد و جناحی و حزبی نگاه نمی‌کند.

وفاق برای پزشکیان شعار سیاسی نیست

سیمایی صراف یکی از ویژگی‌های رئیس‌جمهور را باور واقعی او به وفاق دانست و گفت: ایشان واقعاً اهل وفاق است. وفاق برای پزشکیان یک شعار سیاسی نیست که بگوید حالا حزب من است و می‌خواهم کار خودم را پیش ببرم؛ بلکه معتقد است باید با هم توافق کنیم.

وزیر علوم گفت: نشانه‌های زیادی برای این موضوع وجود دارد و شاید پزشکیان تنها رئیس‌جمهوری باشد که توانسته طی دو سال با دو رئیس قوه همراه باشد و آنها نیز با جان و دل با او همکاری کنند.

به اعتقاد وی، در اینکه پزشکیان صادقانه دنبال منافع ملی و کشور است و برای خودش چیزی نمی‌خواهد شکی نیست.

سیمایی صراف در ادامه، با یادآوری اینکه دولت‌های خارجی نیز معتقدند آقای پزشکیان اهل صلح و وفاق است تاکید کرد: من به ایشان می‌گویم صلح‌کل.

وزیر علوم با بیان اینکه، دکتر پزشکیان حتی از کوچک‌ترین تشنج و تنش میان همکاران خود وزیر یا معاون رئیس‌جمهور به‌شدت نگران می‌شود گفت: گاهی در جلسات دولت اختلاف نظر کارشناسی ایجاد می‌شود و رئیس‌جمهور وارد بحث می‌شود و می‌گوید آقا چرا با هم این‌جوری حرف می‌زنید؟

باور عمیق دینی پزشکیان

سیمایی صراف یکی دیگر از ویژگی‌های رئیس‌جمهور را باور عمیق دینی او دانست و تصریح کرد: پزشکیان به قرآن و نهج‌البلاغه اعتقاد عمیق دارد. او اینها را برای تفاخر و پز دادن نمی‌خواند؛ واقعاً به آنها معتقد است.

وی با تاکید بر اینکه، دکتر پزشکیان در بحث کارشناسی بسیار جدی و بی‌رودربایستی است گفت: توهین نمی‌کند و بدرفتاری ندارد اما بسیار جدی حرف می‌زند و اگر چیزی را قبول نداشته باشد با تعارف از کنار آن نمی‌گذرد که چون فلانی گفته آن را بپذیرد.

رضایت مردم برای پزشکیان یک اصل است

وزیر علوم در پایان این گفت‌وگو تصریح کرد: خود من نیز در دولت گاهی تجربه کرده‌ام که وقتی خبری می‌دهیم یا گزارشی ارائه می‌کنیم که در آن جلب رضایت مردم وجود دارد رئیس‌جمهور با همان زبان صمیمی و خودمانی خودش می‌گوید دستت درد نکند؛ رضایت مشتریات را جلب کن.

به گفته سیمایی، رئیس‌جمهور برای این نگاه خود اسناد و مستندات زیادی دارد که البته فرصت پرداختن به آنها در این گفت‌وگو نیست. پزشکیان به حکومتی که بدون رضایت مردم باشد اصلاً باور ندارد.

The post وزیر علوم: در اعتراضات دی کسی در کف دانشگاه بازداشت نشد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

سردار! آیا در فتنه اخیر، دستگاه امنیّتی غافلگیر شد؟

بروز جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و شکست خفت‌بار رژیم‌صهیونیستی که متأثر از تصمیم حکیمانه و سریع رهبر معظم انقلاب در انتصاب فرماندهان، انسجام ملّی حول محور رهبری و ایران عزیز، هماهنگی تمامی شئون حاکمیت، بیگانه‌ستیزی تاریخی مردم و برخورد قاطع و دشمن‌شکن نیروهای مسلح با تجاوز دشمن بود، برآوردها از میزان انسجام داخلی کشور نزد سرویس‌های اطلاعاتی را تغییر داد؛ چه اینکه آن‌ها براساس خطای محاسباتی، فکر می‌کردند که با آغاز حمله به ایران، مردم ناراضی به خیابان‌ها آمده و نظام را سرنگون می‌کنند. حتی نخست‌وزیر رژیم هم در روز دوم جنگ، صراحتاً از مردم ایران خواست که به خیابان‌ها بیایند.

این خطای برآوردی و شکست ناشی از آن، نقشه عملیاتی دشمن را از اولویت جنگ نظامی به ایجاد آشوب در کشور با هدف تضعیف انسجام ملّی تغییر داد. حتی برخی سرویس‌های امنیّتی دوست ما هم به این نقشه اشاره کرده بودند. آن‌ها به صراحت به ما می‌گفتند که «دشمن برنامه¬‌های خود را برای ضربه نظامی به ایران کنار نگذاشته و در حال حاضر تلاش‌¬های خود را نه برای حمله نظامی مستقیم، بلکه ایجاد آَشوب داخلی و بی¬‌ثباتی در ایران معطوف داشته است.»

برای عملیاتی‌سازی این پروژه دشمن به چند ماه برنامه‌ریزی و زمینه‌سازی نیاز داشت. تلاش‌های دشمن برای ایجاد و تثبیت حالت انتظار «نه جنگ و نه صلح» و معتبرسازی سایه جنگ در کنار ایجاد تکانه‌ها و فشار اقتصادی به کشور برای بهره‌گیری از زمینه‌های موجود در کشور، در همین راستا تحلیل می‌شود. همزمان از سویی عملیات شناختی چند لایه و بالا بردن سطح خشونت در محیط فضای مجازی و از سوی دیگر، شبکه‌سازی گسترده در شبکه‌های اجتماعی در دستور کار سرویس‌های اطلاعاتی قرار گرفت تا در موعد مشخص، امکان «ضربه بزرگ» فراهم شود.

برای همین هم از همان روزهای ابتدایی توقف جنگ، تمامی تلاش‌ها برای پیشگیری و مدیریت گستره و عمق آشوب احتمالی آغاز شد که دعوت و احضار ۲۷۳۵ نفر از عناصر مرتبط با شبکه‌های ضدّامنیّتی، ارشاد ۱۳ هزار نفر از عناصر آسیب‌پذیر، آگاه‌سازی اقشار، اصناف و جمعیت‌های در معرض تهدید، کشف ۱۱۷۳ قبضه سلاح جنگی و شکاری غیر مجاز و شناسایی ۴۶ نفر از اعضای شبکه همکار سرویس‌های بیگانه، بخشی از تلاش‌های صورت گرفته، فقط در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بوده است. با این توصیف، قطعاً اگر تلاش‌های صورت گرفته توسط نهادهای امنیّتی و انتظامی نبود، آشوب اخیر به مراتب بزرگ‌تر و خشونت‌بارتر از وضعیت رخ داده بود.

در خصوص غافلگیری هم باید بدانیم که این موضوع را می‌توان به ابعاد مختلفی همچون غافلگیری اطلاعاتی، غافلگیری عملیاتی، غافلگیری در «باور» به احتمال بروز آشوب، غافلگیری در زمان‌بندی و نوع مواجهه با خیابان و… تقسیم کرد. در خصوص این آشوب نیز از حدود ۳ ماه قبل، گزارشات متعددی ناظر به بررسی راهبردی و بروز هشدار در خصوص برنامه ۷ مرحله‌ای دشمن برای پروژه براندازی در کشور به مقامات تصمیم‌گیر در لایه اطلاعاتی تهیه و ارسال شد. اقدامات متعددی هم در خصوص اشراف و پیشگیری از بروز اغتشاش در کشور انجام پذیرفت. بخشی از تصور غافلگیری هم به دلیل تصمیم دشمن مبنی بر استفاده از خشونت افسارگسیخته است. شاید اگر سوء استفاده آشوبگران از صفوف معترضین، حمایت و ورود مستقیم دشمن به حمایت سیاسی و امنیّتی، استفاده افراطی از روش‌های خشونت‌آمیز توسط آشوبگران آموزش دیده و احتیاط نیروهای حافظ امنیّت برای مدیریت پروژه کشته‌سازی نبود، آشوب رخ داده خیلی زودتر از این مهار می‌شد.

آیا ارزیابی خاصی از هدف استراتژیک نهایی این عملیات ترکیبی (تغییر نظام، بی‌ثباتی گسترده، ایجاد تروریسم شهری، تخریب اعتماد عمومی) از نظر نهادهای امنیّتی وجود دارد؟

برای درک مقصد نهایی آشوب رخ داده در دی ماه، اول باید بدانیم که راهبرد قطعی دشمن، نه تضعیف یا مهار، بلکه «تغییر نظام جمهوری اسلامی ایران» است که آشوب داخلی و مداخله نظامی خارجی، وظیفه تسهیل و به نتیجه رساندن این راهبرد را بر عهده دارند. در واقع این راهبرد ضدّ ایرانی در ادامه راهبرد مقاومت‌زدایی از منطقه و مرجعیت بخشی به رژیم‌صهیونیستی در منطقه تعریف می‌شود. به شکلی که آمریکایی‌ها معتقدند، متأثر از عملیات طوفان‌الاقصیٰ و کاهش چشمگیر مشروعیت رژیم‌صهیونیستی در افکار عمومی دنیا، تمامی تلاش‌ها باید معطوف به تضعیف همه جانبه دشمنان و حتی رقبای این رژیم باشد و به تعبیر دیگر آمریکایی‌ها می‌خواهند همه را قربانی منافع رژیم‌صهیونیستی کنند.

اما شکست رژیم از ایران در جنگ ۱۲ روزه، پیروزی متّحدان جریان مقاومت در انتخابات پارلمانی عراق، شکست در پروژه خلع سلاح حزب‌الله در لبنان و عدم تسلیم انصارالله در یمن، از نشانه‌های شکست آمریکا در قدرت بخشی به رژیم در منطقه است. با فهم دقیق این وضعیت، جایگاه و اهمیت آشوب دی ماه در تلاش برای تضعیف اقتدار جمهوری اسلامی ایران و مقاومت، بهتر تحلیل می‌شود. دشمن می‌داند که اگر نتواند مقابل تقویت مؤلفه‌های قدرت‌آفرین مقاومت و مخصوصاً جمهوری اسلامی ایران بایستد، به زودی باید شاهد افول نفوذ و قدرت متّحد راهبردی خود در منطقه باشد.

از سوی دیگر، همان‌طوری که در پاسخ به سؤال قبل اشاره شد، این آشوب، مقدمه و پیش‌زمینه حمله نظامی مجدد به کشور و تداوم تلاش برای تسلیم‌سازی ملّت ایران ذیل راهبرد فوق به شمار می‌رفت که با هوشیاری مردم و تلاش تمامی نهادهای انتظامی و امنیّتی ناکام ماند.

برخی فتنه دی ماه ۱۴۰۴ را بزرگترین اقدام تروریستی طراحی شده توسط دشمن پس از انقلاب می‌دانند. در سؤال اول به برنامه ۷ مرحله‌ای دشمن در خصوص براندازی نظام اسلامی اشاره کرده‌اید. در صورت امکان، جزئیات بیشتری از این ۷ گام را ارائه بفرمایید.

در این آشوب دشمن تلاش کرد با استفاده از زمینه‌های اقتصادی، شناختی، سیاسی، امنیّتی و خارجی موجود، تمامی تجارب اندوخته از فتنه‌های پیشین را برای اثربخشی سریع و گسترده به‌کار گیرد. به طور کلّی دشمن برای به نتیجه رساندن پروژه اصلی خود در این آشوب، ۷ مرحله را طراحی و برنامه‌ریزی کرده بود:

۱. بروز اعتراض و تبدیل آن به اعتصاب به عنوان سلاح نامرئی در تحت فشار قرار دادن نظام؛ برای همین در مقاطع مختلف و در موارد متعدد (پیش از این مقطع) تلاش کرده بود تا با شکل‌بخشی به اعتراضات و اعتصابات مصنوعی، چنین وضعیتی را ایجاد کند. در آشوب اخیر نیز با سوء استفاده از اعتراض اقتصادی برخی صنوف، مسیر مدنی و مسالمت‌آمیز اعتراضات صنفی را به سمت خشونت هرچه بیشتر هدایت کرد تا به اهدافش برسد.

۲. حمله به اماکن و مقرها با هدف تخریب رینگ امنیّتی کشور که مسئولیت تأمین امنیّت عمومی جامعه را بر عهده دارند؛ همان‌طوری که در جنگ ۱۲ روزه نیز دشمن تلاش کرده بود با بمباران این مراکز نظیر قرارگاه ثارالله، یگان فاتب، سازمان بسیج و… به توان امنیّتی کشور آسیب بزند.

۳. کشته‌سازی و بروز اقدامات خشن با هدف سوء‌استفاده از عواطف و احساسات داخلی و بهره‌برداری از فشار خارجی.

۴. القای ناتوانی و ناکارآمدی نظام در مدیریت چالش‌های اقتصادی، اجتماعی و امنیّتی کشور با هدف تحریک گروهک‌های ضدّانقلاب برای امکان‌پذیری براندازی و ایجاد ناامیدی در آحاد ملّت.

۵. عملیات سایبری و خرابکارانه علیه زیرساخت‌های خدماتی و متهم‌سازی نظام به ناکارآمدی با هدف ضربه زدن به زیست عادی جامعه و ایجاد نارضایتی در بین مردم که طبق معمول، حملات متعددی به توان زیرساختی کشور در حوزه‌های مالی، مخابراتی و … صورت پذیرفت و با تلاش‌های صورت گرفته در مجموعه‌های فنّی کشور، ناکام ماند.

۶. اتصال هسته اعتراضی به هسته تروریستی با به میدان آوردن گروهک‌های تروریستی در عمق و جدار مرزی.

۷. پشتیبانی خارجی و انجام عملیات ویژه و حمله نظامی توسط آمریکا که بارها توسط مقامات رسمی این کشور اعلام و مقدمات میدانی آن فراهم شد.

در واقع دشمن، تمامی ابزارها و امکانات در سطوح اطلاعاتی و عملیاتی خود را برای بالا بردن میزان اثربخشی این آشوب به‌کار گرفته بود؛ تا حدّی که باز هم، مقامات رسمی غربی، برای حمایت و تحریک آشوبگران آشکارا به صحنه آمدند. براساس اظهارنظر یکی از دیپلمات‌های اروپایی در یک نشست محرمانه، قرار بود «در گام اول نتیجه بخشی این مراحل، شاهد اشتعال اعتراضات، اغتشاشات و جنگ به صورت غیرمتمرکز و خارج از پایتخت، در گام دوم چرخش بحران به مرکز و پیرامون مرکز و در گام سوم، پیشروی نهایی به سمت بیرون از پایتخت باشیم. همچنین اینگونه طرح‌ریزی شده بود که انواع دودستگی و انشقاق بین ساختاری و دستگاه‌های امنیّتی و ارکان حاکمیت شکل گیرد» که باز هم تیر آن‌ها به سنگ خورد.

اگر بخواهیم این آشوب را از منظر کوتاهی زمان و گستردگی هزینه‌ها، اعم از انسانی و غیر آن، شبکه‌سازی، آموزش آنلاین و پشتیبانی اطلاعاتی و رسانه‌ای بررسی کنیم، شاید بتوانیم فرضیه مطرح شده را بپذیریم. همچنین استفاده حدأکثری دشمن از ابزار جنگ شناختی و فضای مجازی در اغفال برخی جوانان و اخلال شناختی در اذهان جامعه مبنی بر ناتوانی نظام در مدیریت امور، نقطه متمایز کننده این آشوب نسبت به موارد مشابه پیشین بود.

رهبر انقلاب از وقایع اخیر به عنوان کودتا و شبه کودتا یاد کردند. نظر شما در این مورد چیست و تفاوت‌ها و شباهت‌های ماجرای اخیر با کودتا چیست؟

اگر کودتا را «دخالت قهرآمیز خارجی (نیمه سخت و سخت) با هدف براندازی دولت یا حکومت مستقر با استفاده از نیروهای نیابتی» بدانیم، آن وقت خواهیم دید که اتفاقاً فتنه و آشوب دی ماه، واقعاً چیزی شبیه کودتاست. شبیه آنچه که قبلاً در سال ۱۳۳۲ و در کودتای ۲۸ مرداد یا در چند دهه اخیر در کشورهای مختلف آسیایی و آمریکای لاتین دیده‌ایم. یکی از مشاوران و نزدیکان رئیس‌جمهور آمریکا در یک نشست به صراحت بیان داشته که «هدف کلی این است که آمریکا به جای مداخله نظامی مستقیم، روندی را تسهیل کند که به گذار به یک ایران حامی غرب بینجامد. اقدامات غیرنظامی برای نیل به این هدف با محوریت؛ ۱. تزریق منابع مالی و اطلاعاتی به نیروهای ضدّ جمهوری اسلامی ایران در داخل ایران توسط آمریکا، ۲. کمک آمریکا به سازماندهی و توانمندسازی گروه‌های مخالف، ۳. قراردادن قابلیت‌های ارتباطی امن و حمایت لجستیکی در اختیار مخالفین توسط آمریکا، ۴. حفظ و تشدید فشار اقتصادی و ۵. همکاری بین اروپا و رژیم صهیونی برای تشکیل یک ائتلاف گذار ایران، باید سازماندهی شود.»

شواهد میدانی آشوب دی ماه هم به ما نشان می‌دهد که دشمن در این پروژه هم هزینه‌های مادّی زیادی از طریق رمز ارزها صرف کرد؛ هم تلاش‌های گسترده‌ای برای سازماندهی، شبکه‌سازی و هدایت نیروهای میدانی اعم از گروهک‌های تروریستی و سیاسی در بستر شبکه‌های اجتماعی و محکومین جرائم خشن و اراذل و اوباش داخلی، مثل شعبان بی‌مخ‌های سال ۱۳۳۲ انجام داد؛ هم فشارها و تکانه‌های اقتصادی زیادی بر ما وارد کرد و همه اضلاع مخالف جمهوری اسلامی را نیز برای تحت فشار قرار دادن ایران متقاعد کرد.

بررسی‌های اطلاعاتی نشان می‌دهد که دشمن مراحل زیر را برای به سرانجام رساندن چیزی شبیه کودتا در نظر گرفته بود:
۱. همزمان با اعتراضات مردمی و در لحظه‌ای که اصناف و اقشار معترض در خیابان‌ها هستند، شبکه رزم خیابانی سازمان‌یافته، با حمایت و پشتیبانی سرویس‌های اطلاعاتی وارد صحنه می‌شوند تا با تحمیل آشوب خشن و گسترده، خارج شدن کنترل امنیّت از دست نظام را نشان دهند.
۲. یک حمله نظامی غافلگیرانه با حمایت مستقیم آمریکا، ثبات سیاسی کشور را دچار اختلال می‌کرد.
۳. گروهک‌های تروریستی با هدف تجزیه‌طلبی، اقدامات ضدّامنیّتی در جدار مرزها را تشدید می‌کردند.
۴. پس از آن، جریان اپوزیسیون در داخل و خارج، اعلام موجودیت می‌کردند تا شرایط را برای به رسمیت شناختن بین‌المللی آن‌ها فراهم کنند. عرصه شناختی هم این توهم را برای برخی گروه‌های مخالف خارج از کشور ایجاد کرده بود که گویا آن‌ها بدیل جمهوری اسلامی خواهند بود.

در عین حال، این شبه کودتا به دلایل زیر، امکان بروز عملیاتی نیافت و شکست خورد:
۱. تعجیل دشمن در سوء استفاده از فرصت اصلاح ارز ترجیحی و لایحه بودجه به نحوی که برخی از شبکه‌ها و ظرفیت‌های دشمن، نتوانستند آمادگی عملیاتی پیدا کنند.
۲. تنفر تاریخی ملّت ایران از چهره‌های اپوزیسیون مطرح شده و بی‌اعتمادی عمیق به مقامات آمریکا و رژیم‌صهیونیستی و خشم از مواضع صریح مداخله‌گرانه با کلیدواژه‌هایی مثل «کمک در راه است».
۳. اختلاف نظر درون گروهک‌های ضدّانقلاب سنتی در خصوص نحوه و زمان ورود به آشوب و عدم پذیرش محوریت سلطنت‌طلب‌ها.
۴. عدم بروز شکاف سیاسی در داخل به ویژه در دولت و مجلس و نیروهای سیاسی داخلی علیرغم مواضع برخی از سران فتنه و گروه‌های منفور سیاسی.
۵. فاصله‌گذاری نظام اسلامی میان معترضین و آشوبگران.
۶. برخورد قاطع و هوشمند دستگاه‌های امنیّتی و انتظامی با آشوبگران.
۷. ایستادگی جدّی دستگاه‌های نظامی و دیپلماتیک در مقابل زیاده خواهی‌ها و تهدیدات نظامی روزافزون آمریکایی‌ها.

تحلیل شما از نقش سرویس‌های امنیّتی دشمن در فتنه اخیر چیست؟ چند سرویس درگیر بودند و طرح و شیوه عمل آنان چگونه بود؟ آیا در میان دستگیرشدگان، افرادی با تابعیت دوگانه یا ارتباط سازمان یافته با سرویس‌های خارجی شناسایی شده‌اند؟

در این آشوب، سرویس‌های اطلاعاتی، نقشی بارز و البته مؤثرتر از همه داشتند. طراحی، توزیع نقش، شبکه‌سازی، آموزش، پشتیبانی اطلاعاتی و حتی هدایت میدانی آشوبگران عمدتاً از طریق فضای مجازی بر عهده این‌ها بود. همان‌طوری که در بیانیه سوم سازمان اطلاعات سپاه اشاره شد، حداقل ۱۰ سرویس اطلاعاتی به‌طور مستقیم در این آشوب نقش داشتند که در این میان نقش واحد ۸۲۰۰ سرویس اطلاعات نظامی ارتش رژیم از طریق به‌کارگیری تعداد محدودی کاربر حقیقی و میلیون‌ها ربات در بستر فضای مجازی قابل توجه است.

در این رابطه یکی از مقامات امنیّتی رژیم‌صهیونیستی، صراحتاً به بخش‌هایی از برنامه‌های عملیاتی برای پشتیبانی اطلاعاتی و میدانی از آشوبگران در مسلح کردن برای انجام ترورهای هدفمند اشاره کرده و می‌گوید: «ما باید به مردم ایران کمک کنیم. به آن‌ها اطلاعات بدهیم. بگوییم بسیج کجاست، فرماندهان کجا می‌خوابند. خانواده‌های آن‌ها کجا هستند. ما باید حتی به مردم اسلحه بدهیم.»

فارغ از تغییر مدل شبکه‌سازی سرویس‌ها و عبور از روش‌های سنتی به شکل مدرن آن در استفاده از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی که سرویس اطلاعاتی را در لایه‌ای از امنیّت فیزیکی قرار می‌دهد، طبیعتاً منتسبان به سرویس‌ها با کسب آموزش‌های ویژه، کمتر به دام نیروهای امنیّتی دچار می‌شوند اما در عین حال، همان‌طوری که پیشتر اشاره کردم، قبل از شروع بحران، روند برخورد با مرتبطین با سرویس‌های امنیّتی دشمن شروع شد و تا زمان بروز آشوب هم ادامه داشت که به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنم: شناسایی، دستگیری یا به‌کارگیری حدود ۴۶ نفر از افراد وابسته به سرویس‌های جاسوسی دشمن، برخورد با شبکه برانداز مرتبط با خانواده‌های کشته‌شدگان اغتشاشات گذشته در ۹ استان، کشف حجم قابل توجهی از تجهیزات فنّی و ارتباطی و سلاح‌های سرد و گرم که به زودی جزئیات آن به اطلاع مردم عزیزمان خواهد رسید، دستگیری تعدادی از آشوبگران که از طریق شبکه‌های مجازی، توسط سرویس‌های اطلاعاتی جذب و به کارگیری شده بودند و… .

چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی بین روش‌های خشونت‌آمیز این گروه‌ها و روش‌های داعش وجود دارد؟ آیا گروه‌های داخلی از همان ساختارهای لجستیکی یا ایدئولوژیک داعش استفاده کرده‌اند؟

آنچه در این ایام توسط آشوبگران تروریستی با هدایت سرویس‌های غربی به وقوع پیوست، بیانگر بازتولید گونه جدید از رفتارهای داعش‌گونه بود. آمریکایی‌ها به خیال موفقیت روش‌های خشونت‌بار و رعب‌آور در سوریه که تأثیر آن در ایجاد هراس و هرج و مرج و رفتن یک کشور تا لبه فروپاشی عیان شد، می‌خواستند مجدداً به این روش متوسل شوند که متأسفانه تعدادی از شهدای مردمی و امنیّتی در این ایام، قربانی این خشونت تمام عیار شدند. از سویی دیگر مترصد بودند تا با ایجاد فضای خشن گسترده در کشور، این تلقی را ایجاد کنند که برقراری امنیّت، از کنترل خارج شده است. همچنین با توسعه نقاط درگیری و حمله به مقرهای نظامی و اماکن بی‌پناه مثل مساجد، حسینیه‌ها، حتی مراکز درمانی توان نیروهای انتظامی و امنیّتی را مشغول کرده تا شرایط برای ضربه ترکیبی خارجی فراهم شود.

در این آشوب، سرویس‌های غربی مشابه بهره‌برداری داعش در شستشوی مغزی برخی جوانان و وادارسازی آنان به انجام اقدامات خشن حتی با استفاده از مواد مخدر و داروهای روان‌گردان از جمله سوزاندن افراد، سر بریدن، مثله کردن و… وارد عمل شدند.

نکته قابل توجه اینکه اگر در سوریه و عراق، داعش با تابلو دفاع از دین، مردم را می‌کشت، در آشوب اخیر، به تعبیر رهبر معظم انقلاب ما با داعشی نو مواجه بودیم که اتفاقاً مردم را به جرم دینداری سر می‌برید. حمله به حدود ۳۵۰ مسجد، ۲۰ حسینیه و مصلی، ۹۰ حوزه علمیه، ۶۰ دفتر امام جمعه و مراجع تقلید و… گوشه‌ای از رفتار ضدّدین آشوبگران به شمار می‌رود. در کنار این موارد، آتش زدن و تخریب مغازه‌ها، بانک‌ها، فروشگاه‌های زنجیره‌ای، مراکز درمانی و… نشان می‌دهد که دشمن با به‌کارگیری آشوبگران نوداعشی، در پی تسویه حساب و انتقام از مردم عزیز ایران اسلامی بود.

به نظر می‌رسد کشته‌سازی یکی از اهداف اصلی ماجرا بود و متأسفانه تعداد قابل توجهی نیز جان خود را از دست دادند. درباره چرایی و چگونگی اجرای این هدف توسط طراحان و عوامل میدانی توضیح بفرمایید. چه روش‌هایی برای افزایش تعداد کشته‌ها به‌کار گرفته شد و چه دستورات و برنامه‌ریزی‌های خاصی برای این کار وجود داشته است؟

موضوع کشته‌سازی در همه فتنه‌های پیشین هم مورد توجه دشمن بود، اما در این آشوب، دشمن حساب ویژه‌ای برای کشته‌سازی و کشته‌گیری باز کرده بود؛ تا حدّی که موضوع «فتح تهران» و «حمله به ایران به شرط کشتار معترضین» توسط رئیس‌جمهور آمریکا به عنوان نوعی «اسم رمز» اعلام شد. در این باره سر پل یکی از گروهک‌ها به یکی از عناصر میدانی خود دستور داده بود که هرچه بیشتر، نیروهای امنیّتی را تحریک به تیراندازی کنند تا تعداد کشته‌ها بیشتر شود و می‌گوید: «حتی اگر آن‌ها این کار را نکردند، خودت اطرافیانت را بکش.»
با نگاهی اجمالی می‌توان این‌گونه فهمید که آشوبگران، در پروژه کشته‌سازی به دنبال اهداف زیر بودند:
جریحه‌دار کردن احساسات داخلی و خارجی
ایجاد محرّکِ مشروع برای مداخله خارجی
ایجاد رعب و واگرایی در نیروهای طرفدار نظام اعم از مردم و نیروهای انتظامی و امنیّتی
مقابل هم قرار دادن مردم و نظام
بر اساس همین طراحی نیز، از همان ابتدا، موضوع به اصطلاح «کشتار مردم» به‌عنوان ترجیع‌بند سخنان مقامات رسمی و رسانه‌های منتسب به دشمن مطرح و پیگیری شد. در میدان هم «نیروهای آشوبگر ارزان قیمت، امّا خشن» با حمله به مقرهای انتظامی و نظامی و آگاهی از تبعات این تصمیم، برخی از معترضین را قربانی این دستور سرویسی کردند. شلیک نزدیک از پشت و با استفاده از صدا خفه‌کن، کشتار با سلاح‌های نامتعارف مانند سلاح شکاری و سلاح سرد از این نمونه است. حتی در موارد متعددی، این کشتار توسط خود آشوبگران با سنگ، قمه و حتی سلاح جنگی و بعضاً در مناطقی غیر از محل آشوب صورت گرفته است که علیرغم خویشتنداری نیروهای انتظامی و امنیّتی در استفاده از سلاح گرم (حتی به قیمت شهادت و زخمی شدن نیروها) و تیراندازی صرفاً با هدف حفاظت و صیانت از مقرهای نظامی و انتظامی، تعدادی از شهروندان عزیزمان، قربانی مطامع دشمن و پیاده نظامش در خیابان‌ها شدند.

تحلیل دقیق نهادهای مسئول از کمپین رسانه‌ای همراه این حوادث چیست؟ نقش شبکه‌های اجتماعی خاص، رسانه‌های فارسی زبان خارج نشین و خبرگزاری‌های بین‌المللی در تشدید یا جهت‌دهی به ناآرامی‌ها چگونه ارزیابی می‌شود؟ آیا شواهدی از عملیات روانی برنامه‌ریزی شده مانند تولید و پخش گسترده تصاویر جعلی، انتشار شایعات هماهنگ یا هجوم ربات‌های خبری در فضای مجازی شناسایی شده است؟

نگاهی به تاریخ جنگ‌ها در قرن‌های گذشته نشان می‌دهد که سیر تحول مدل مبارزه، تنوعی در روش و ابزار ایجاد کرده است. در سال‌های اخیر، در کنار جنگ‌های زمینی، دریایی، هوایی و فضایی و اطلاعاتی، مدل جدیدی از نبرد شکل یافته و رشد کرده که به مراتب، پیچیده و مؤثرتر و شاید کم هزینه‌تر باشد. جنگ شناختی که از آن با عنوان نبرد قلب‌ها و ذهن‌ها یاد می‌شود، شکل جدیدی از مبارزه را پیش روی ما گذاشته که ایمان، امید، اعتماد، آگاهی و اراده را هدف گرفته است. نبردی که سلاح اصلی آن، شبکه های اجتماعی و فضای مجازی بوده و میدان آن هم، فراتر از جنگ‌های سنتی بلکه در تمامی اذهان احاد جامعه و حتی منازل افراد است.

اساساً هم در فتنه‌های گذشته کشورمان و هم در موارد مشابه در کشورهای خارجی، فضای مجازی و مشخصاً شبکه‌های اجتماعی یک رکن اساسی در ایجاد ناامنی شناختی و شکل‌بخشی و سازمان‌دهی شبکه رزم خیابانی بوده است. اما در آشوب‌های دی ماه، شبکه‌های اجتماعی به عنوان ابزاری کارآمد در اختیار دشمن قرار گرفت. ابزاری که به دلیل ضعف در حکمرانی داده در درون کشور، به سلاحی علیه منافع ملّی کشورمان در حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و حتی امنیّتی تبدیل شده است.

در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، «کمپین تردید» با هدف ۱. فریب محاسباتی افکار جهانی، ۲. دستکاری شناختی اذهان ایرانیان و ۳. فروپاشی ادراکی حامیان نظام جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت. در آشوب اخیر نیز همان‌طوری که در بیانیه سوم سازمان اطلاعات اشاره شد، «دستکاری الگوریتم شبکه‌های اجتماعی و تأمین محتوای شبکه‌های ماهواره‌ای برای تحریک به اقدام خشونت‌بار، مکان‌مند کردن فراخوان‌ها، آموزش‌ و ترویج انجام اقدامات هرج‌ومرج‌طلبانه» در دستور کار بازوهای رسانه‌ای آشوب قرار گرفت. گروه‌های تروریستی هم با استفاده از فضای فراهم شبکه‌های اجتماعی در کشور، آموزش به نیروها و پیاده نظام خود را در دستور کار خود قرار دادند. حتی شرکت متا نیز در غیر فعال کردن نمایش فهرست دنبال‌کنندگان و دنبال‌شوندگان در اینستاگرام برای حساب‌های ایرانی، در پی مصونیت بخشی به شبکه داخلی آشوب و به‌کارگیری گسترده از ربات‌ها در پلتفرم‌های ایکس، اینستاگرام و تلگرام برای گسترش پیام‌ها و تصاویر آشوب بود که اخیراً نیز یکی از روزنامه‌های فرانسوی به این مهم اعتراف کرد: استفاده از «محرک سازمان دهنده گسترده». به شکلی که به عنوان مثال، با اعلام اسم رمز و فراخوان ۱۸ دی ماه، به یک باره تعداد کاربران فعال در پلتفرم ایکس، ۱۰ برابر و تعداد محتوای منتشر شده در آن، به تعداد ۹۲ هزار توئیت افزایش یافت. همین نسبت‌ها را می‌توان در سایر پلتفرم‌های خارجی به خوبی مشاهده کرد.

از آن‌جایی که امنیّت و اقتدار ایران مردم پایه است، به نظر شما مردم در مواجهه و مقابله با این قضیه چه نقشی داشتند؟

مردم همیشه نقش بی‌بدیل در همکاری با نهادهای امنیّتی و اطلاعاتی داشته‌اند. اساساً ویژگی اصلی انقلاب اسلامی و نظام برآمده از آن، از همان ابتدا همین مردمی بودن آن بوده است. بلافاصله با شفاف شدن ماهیت این آشوب آمریکایی-صهیونیستی، حضور میدانی و شجاعانه مردم در خیابان‌ها و مساجد، سبب مرزبندی آگاهانه با آشوبگران شد که اوج این حضور، در راهپیمایی‌های ضدّتروریستی ۲۲ دی، تبلور پیدا کرد. علاوه بر این، در آشوب اخیر نیز (همانند جنگ ۱۲ روزه)، مردم با اعتماد به فرزندان خود در سازمان اطلاعات سپاه، همکاری گسترده‌ای در شناسایی و کشف برنامه‌ها و پیاده نظام دشمن داشتند. تماس شبانه‌روزی مردم با سامانه ۱۱۴ سازمان اطلاعات سپاه و گزارش‌های مردمی در خصوص فعالیت‌های مخرّب آشوبگران در شهرهای مختلف، نقش مهمی در اقدامات ضدّآشوب دشمن داشته است. تا پایان دی ماه، نزدیک به ۵۰۰ هزار تماس و گزارش دریافتی از مردم درباره موارد نقض امنیّت عمومی و مظنونین به برخی اقدامات خرابکارانه در سامانه ۱۱۴ اطلاعات بسیج، ثبت شده که در برخی موارد، منجر به تعقیب یا دستگیری شده است.

پیش‌بینی شما از حرکت بعدی دشمن چیست؟ آیا اینان همین خط را ادامه می‌دهند یا به دنبال شرارت‌های جدید خواهند رفت؟

بررسی اطلاعاتی ما نشان می‌دهد که گروهک‌های ضدّانقلاب از سویی دچار سرخوردگی از حمایت آمریکا شده‌اند و از سوی دیگر، تردید جدّی نسبت به توان لیدرها در به سرانجام رساندن عملیات‌های میدانی دارند. اشراف موجود بر عناصر گروهکی ثابت کرده که دشمن به خوبی می‌داند که گروهک‌های تروریستی در درون جامعه ایرانی، از سرمایه اجتماعی خاصی برخوردار نبوده و حتی در میدان هم از انجام اقدامات مؤثر، عاجز هستند. به یاد می‌آورم که در یکی از جلسات داخلی سرویس جاسوسی دشمن با سران آشوب، در دوره جنگ ۱۲ روزه، وقتی گروهک با انتقاد جدّی در خصوص بی‌عملی میدانی مواجه می‌شود، اعتراف می‌کند که «می‌خواستیم اما نتوانستیم». این ناتوانی در به میدان آوردن مردم، به دلایل متعدد در آشوب اخیر، امکان بازسازی نیافت. برای همین تلاش کرد از مسیر دستکاری شناختی، دنیای موازی با وضعیت حقیقی کشور در شبکه‌های اجتماعی ساخته و با میدان‌داری اراذل و اوباش، از میان جوانان و نوجوانان یارگیری کند که اگر سوء استفاده از زمینه‌های اقتصادی نبود، هرگز امکان به میدان کشیدن مردم را نداشتند. چه اینکه پش از این، فراخوان‌های متعدد این گروهک‌ها با نه بزرگ ملّت مواجه شده بود.

در عین حال می‌دانیم که دشمن از برنامه‌ریزی برای ایجاد بی‌ثباتی در داخل ایران ناامید نشده و می‌کوشد تا با عملیات روانی گسترده، ضمن ایجاد تزلزل شناختی، در صف مستحکم ملّت ایران رخنه کرده و از زمینه‌های موجود در وضعیت داخلی کشور، سوء استفاده کند. برای این منظور، حتی از انجام عملیات‌های پیچیده در لایه زیرساخت‌های ارتباطی کشور نظیر ایجاد اخلال در تلفن‌های همراه مسئولین و مردم، هک زیرساخت نهادهای خدماتی نظیر صداوسیما و ارسال تصاویر بر روی گیرنده‌های تلویزیونی از طریق هواپیما، صدا و تصویر سازی جعلی با استفاده از هوش مصنوعی، ارسال تصویر و… در غالب پروژه «سورپرایز جنگ» هم ابایی ندارد. همچنین کماکان بر استفاده از پیاده نظام خود برای ایجاد ناامنی در کشور، ضربه به توان آفندی و پدافندی و البته حمله مراکز مقابله کننده با آشوبگران (سپاه، واجا و فراجا) تأکید ویژه دارند تا بتوانند برنامه‌های هفت گانه‌ای که قبلاً به آن اشاره شده بود را بهتر پیاده کند.

در همین رابطه و با هدف پیشگیری از برنامه‌های دشمن، موارد زیر در دستور کار سازمان اطلاعات سپاه قرار گرفته است:
۱. پیگیری و اهتمام برای کمک به تکمیل پروژه شبکه ملّی اطلاعات با هدف مصونیت‌سازی در برابر نقشه دشمن
۲. رهگیری و نفوذ در زیرساخت‌های ارتباطی آشوبگران داخلی با سرشبکه‌های خارجی
۳. اشراف عملیاتی بر روی عناصر کلیدی شبکه تروریست دشمن در جدار مرزی
۴. به‌کارگیری عوامل فریب خورده در آشوب‌های اخیر درون شبکه‌های دشمن
۵. دستکاری شناختی در لایه طراحان و مجریان عملیات ترکیبی دشمن توسط عوامل نفوذی
۶. تداوم شناسایی و برخورد قاطع با شبکه تأمین نیروی خیابانی با همکاری مردم و اقشار مختلف
طبیعتاً با توجه به اشراف موجود بر راهبرد و برنامه‌های میدانی دشمن برای بر هم زدن امنیّت عمومی مردم، سناریوهای متعدد شناسایی و برای مواجهه با آن‌ها برنامه‌ریزی شده است. اما نکته مهم این است که بدانیم شرارت‌های دشمن هم از حیث مبنایی و هم از حیث روشی هنوز به پایان نرسیده و تلاش می‌کند با استفاده از زمینه‌ها و کمبودهای اقتصادی، اجتماعی و شناختی جامعه، شرایط را برای تضعیف کشور و به تسلیم کشاندن ملّت ایران فراهم نماید.

اما ضعف اطلاعاتی دشمن از شناخت برنامه‌های متنوع و گسترده جمهوری اسلامی در به چالش کشیدن مؤلفه‌های قدرت منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای، موضوعی است که باید به آن اشاره شود. «جنگ منطقه‌ای» که رهبر معظم انقلاب به ان اشاره داشتند در کنار توانمندی‌های نرم، نیمه سخت و سخت جمهوری اسلامی در خارج از مرزهای کشور، موضوعی است که دشمن را به خود مشغول کرده است. آن‌ها کاملاً می‌دانند که جمهوری اسلامی تهدیدات موجودیتی را از طریق ضربه به اهداف موجودیتی پاسخ می‌دهد. همین موضوع، آن‌ها را در پیگیری برخی سناریوهای خطر آفرین، محتاط کرده است.

احتمالاً شما در هفته‌های اخیر دیدارهایی با رهبر انقلاب داشته‌اید و رهنمودهایی دریافت کرده‌اید. در صورت امکان، درباره این بایدها و نبایدها مقداری توضیح دهید.

قبل از آشوب اخیر محضر حضرت آقا رسیدم و گزارشی از جنگ ۱۲ روزه و آخرین وضعیت دشمن و طرح‌ریزی برای آینده ارائه کردم. همچنین عرض کردم که دشمن در جنگ ۱۲ روزه تصور می‌کرد که با اقدام نظامی و زدن فرماندهان زمینه فرپاشی درونی و آشوب ضدّانقلاب را فراهم خواهد کرد که با تدابیر حضرتعالی در انتصاب سریع فرماندهان، ضربه قاطع رزمندگان، هوشیاری مردم و انسجام ملّی شکل گرفته و اجرای سریع رزمایش امیرالمؤمنین۲ توسط جامعه اطلاعاتی، تیر آن‌ها به سنگ خورد و اعلام شکست کردند. اما بعد از جنگ به این نتیجه رسیده‌اند که باید اول در کشور بحران و شورش به‌پا کنند و سپس از توان نظامی بهره بگیرند. برای همین دشمن درصدد است با استفاده از چالش‌های اقتصادی در کشور و دستاویز قرار دادن اسنپ بک، آرامش جامعه را به هم زده و آشوب به‌پا کند. مهمترین ابزار آن‌ها نیز فضای مجازی و ضعف حکمرانی ما در این فضاست.

حضرت آقا فرمودند به کار اطلاعاتی توجه کنید. این دوره مانند دوران و سال ۶۰ است. ایشان روی نفوذ تأکید فرمودند. در جلسات قبل نیز فرموده بودند که دو نوع نفوذ داریم یکی نفوذ فردی که فرد می‌داند عامل دشمن است و آگاهانه خیانت می‌کند، اما نوع دوم نفوذ جریانی است که افراد بدون اینکه متوجه باشند که برای دشمن کار می‌کنند افکار، اهداف و برنامه‌های دشمن را دنبال می‌کنند و از این جهت فضای مجازی نقش به سزایی دارد که باید حکمرانی صحیح بر آن اعمال شود.

بعد از حوادث اخیر روی چند نکته تأکید فرمودند:
۱. به اطلاعات، برنامه‌ها و اهداف دشمن به ویژه در حوزه نفوذ فردی و جریانی توجه کنید.
۲. باید تلاش کنید صف مردم و معترضین را از آشوبگران تفکیک نمائید، جوانان و افراد ناآگاه را توجیه و با آشوبگر برخورد قاطع صورت گیرد.
۳. مشکلات مردم یک واقعیت است که باید مد نظر داشته باشید، مطالبه به حق مردم و بازاریان را از آشوبگران جدا کنید.
۴. [در رابطه با جامعه و مردم] واقعیت مثبت جامعه را فراموش نکنید. ما ثروتی داریم که کسی ندارد و آن مردم است. در کجای دنیا سراغ دارید که با یک اشاره چنین جمعیتی (مثل ۲۲ دی ماه) بیاید؟
۵. حکمرانی صحیح اینترنت فراموش نشود.
۶. آمریکا و دشمنی او نیز تمام نمی‌شود تا اینکه مأیوس گردد. اما دل من روشن است که بر همه اینها فائق می‌آییم، من دلم روشن است اینها کاری از دستشان بر نمی‌آید.

The post رئیس اطلاعات سپاه: حداقل ۱۰ سرویس اطلاعاتی در آشوب دی نقش داشتند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | جامعه؛ مرکز رسانه قوه قضائیه اعلام کرد: احکام پرونده‌های قضایی علی شکوری راد، قربان بهزادیان‌نژاد و حسین کروبی که از سوی دادگاه تجدید نظر تایید شده بود، اجرا شد.

براساس این گزارش، با دستور مقام قضایی، محکومان مورد اشاره طی روزهای اخیر بازداشت و برای تحمل حبس، به زندان معرفی شدند.

The post قوه قضاییه از اجرای حکم قطعی «شکوری‌راد، بهزادیان‌نژاد و حسین کروبی» خبر داد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رصدخبر | سیاست؛ متن یادداشت این وکیل پایه یک دادگستری و عضو کمیته ویژه بررسی ناآرامی‌های ۱۴۰۱ که در روزنامه اطلاعات منتشر شده است را می‌خوانید.

بر پیشنهاد خودم مبنی بر ایجاد ساز وکاری برای ثبت شکایات و مستندات مردم آسیب دیده در اغتشاشات دی ماه مصمم هستم و تشکیل کمیته حقیقت یاب داخلی را مکانیسمی برای استیفای حقوق مردم از چند منظر ومنظور می‌دانم.
آنچه مدعی هستم حاصل تجربه عملی وزیسته در کمیته ی ویژه بررسی نا آرامی های۱۴۰۱است ،و این تجربه وادارم می‌کند که زوایای مختلف آن را واکاوی کنم ، بر این باورهستم که کمیته حقیقت یاب داخلی اگر اصولی و مبتنی بر بایسته های مختص ذات وماهیت نوع ماموریت چنین مکانیسم هایی تشکیل شود می تواند در تنویر و اقناع افکار عمومی و انسجام اجتماعی نقش قابل قبول و کارآمدی داشته باشد.
کارآمدی مستلزم وجود شرایطی می باشد ، اعضای منتخب آن می بایست مستقل ، برخوردار از حریت فکری ،توانمند ، دارای استقامت روحی و صبور باشند صاحب اندیشه وانگیزه فداکاری واقعی برای وطن ، آبرومند صاحب جایگاه و پایگاه اجتماعی باشند از میان جامعه علمی و دانشگاهی ،جامعه شناسان ،حقوقدانان ،فعالان مدنی و نماینده اصناف و طیف هایی که بیشترین ارتباط را با حوادث داشتند برای این ماموریت مهم انتخاب شوند با ماموریت شفاف ،دارای اختیارات مکفی و صلاحیت مقتضی ، برخوردار از اقتدار و عزت و ارکان حاکمیت ملزم به همکاری وتسهیل گری در جهت انجام ماموریتی باشند که امر ملی در شرایط جنگی تلقی شود، تعامل مستمر با رسانه ها و ارائه اخبار واطلاعات توسط کمیته حقیقت یاب داخلی از طریق سخنگویی مسلط روایت صحیح را تثبیت می کند و این یک مواجهه عالمانه و مسوولانه در جنگ شناختی و ترکیبی است.
قدمی واقعی در راستای حکمرانی صحیح و روبه اصلاح وبهبودی است ، اخبار امید بخش از جبران خسارات مادی و معنوی ومعرفی مقصرین وقاصرین بخش مهم و فلسفه اصلی ایجاد چنین مکانیسم‌هایی است . فراهم کردن شرایط برای کارآمدی این مکانیسم به عنوان یک مولفه مهم و روشمند در جنگ حقوقی وسیاسی یک ضرورت است ،در این فرایند بی شک یافته‌ها و گزارش کمیته مستقل داخلی منبع قابل اتکاء و باورپذیری در جنگ حقوقی خواهد شد که هرگونه مکانیسم بین المللی را نیز از حیزانتفاع خارج می کند.
بخش هایی از تجربه مستقیم بنده در کمیته ویژه بررسی ناآرامی ها که هنوز هم به پایان نرسیده است توام با ذکر عملکرد کمیته حقیقت یاب بین المللی برای تبیین آنچه تا کنون نوشتم در ادامه می‌آید.
کمیته ویژه وملی بررسی ناآرامی های۱۴۰۱ از جهت رسانه و اطلاع رسانی هم پای اقدامات قابل دفاعش نبود و ضعف داشت که بخشی از آن گریز ناپذیر و ناشی از فقدان برخی بایسته هایی است که ذکر شد، پیش از کمیته حقیقت یاب داخلی ویژه نا آرامی های ۱۴۰۱ تجربه با این سبک و مشابه کمیته های مرسوم شورای حقوق بشر سازمان ملل وجود نداشت بنابراین سازمان ها ونهادهای اجرایی ومرتبط در تشخیص شان واهمیت جایگاه کمیته دقت لازم را نداشتند و این مهم بر کیفیت همکاری آنها از جهت تسهیل گری درانجام سریع و به موقع ماموریت محوله اثر قابل توجهی داشت ، کمیته برخوردار از اقتدار متناسب با ماموریت نبود و بدون شک پیشنهاد تشکیل کمیته با تاکید بر وجود این ملاحظات دارای موضوعیت کارکردی و واقعی است .
لیکن در همین شرایط تلاش های ارزشمند و مسوولانه وقابل تحسین همکاران به ویژه دکتر حسین مظفر رییس محترم کمیته که صادقانه در جهت استیفای حقوق مردم و رعایت انصاف وعدالت قدم های مهمی برداشتند و منجر به اقدامات اثرگذار و عملی شد گزارش آن آماده تقدیم به مردم عزیز است این تجربه می‌بایست وجهه همت وتوجه دولت و کمیته حقیقت یاب در موضوع اغتشاشات۱۴۰۴قرار گیرد .

کمیته حقیقت یاب بین المللی به ریاست خانم ساراحسین وکیل بنگلادشی، وکیلی که غیر مسوولانه از مندیت قانونی خارج شد و خلاف کردارنامه کمیته های حقیقت یاب به منابع نامعتبرحقوقی استناد کرد، منابع ایشان مانند گروهک منافقین که هزاران نفر از مردم ایران را به شیوه دی ماه ۱۴۰۴سلاخی کردند ویا از شهود ومستنداتی استفاده کردند که قابلیت راستی آزمایی ندارند اما نکته مهمی که قصدم از بیان این مبحث تاکید وتوجه بر آن است این است که ایشان در پارلمان کشورهای اروپایی حضور می یافت و با هم افزایی رسانه های ضد ایرانی گزارش های خلاف واقع می داد وبه تهییج وتشویش افکار آنها اهتمام می کرد که بخشی از نتیجه آن را در نشست غیرقانونی شورای امنیت در دی ماه ۱۴۰۴ درو کرد واین یک سناریوی حقوقی وسیاسی تمیز و غیراخلاقی بود و ما هم می‌توانستیم از ظرفیت کمیته حقیقت‌یاب ملی و داخلی در سطح کشورها و دولت های همسو و هم پا با این روش ها استفاده کنیم تا گزارش واقعی وروایت اصیل ومستند خود را ارائه بدهیم واین می توانست بخشی ازوظیفه تسهیل گری برنامه ریزی شده توسط مسوولین مربوطه باشد ، این شیوه که برای رسانه‌های بین‌المللی و کشورهایی که در پارلمان آنها حضور پیدا می‌کردیم جذابیت داشت و در اقناع افکار عمومی داخلی وبین المللی پر اثر بود وامکان دریافت نتیجه بهتر در جنگ ترکیبی وشناختی وحقوقی متصور بود ،این بخشی از حقوق ملت است چرا که به دلیل مغشوش شدن و قلب حقیقت و روایت سازی های بعضا غیر واقعی توسط مکانیسم بین المللی به ریاست سارا حسین دومرتبه دچار متضرر شدند یک بار در اغتشاشات و بار دوم آسیب و ضررناشی از تحریم های غیر انسانی و ناجوانمردانه است ،و عجیب و غم انگیز ماجرا تلاشی بود وهست که نسبت به جلب اعتماد مردم به کمیته حقیقت‌یاب بین‌المللی انجام شد در حالی که همین کمیته به بهانه دفاع از حقوق مردم مقدمات تحریم آنها را فراهم می کند لذا تاکید می کنم کمیته حقیقت یاب داخلی با وجودشرایط کارآمدی امرمهم وضروری ملی است.

چهار گوشه ومرکز ایران عزیز به عنوان عضو کمیته ویژه بررسی ناآرامی ها سفر کردم که با مردم نجیب و رنجور و متضرراز نارآمی های ۱۴۰۱ از نزدیک و رخ به رخ گفتگو کنم و تحقیق وبررسی میدانی و دقیق داشته باشم .
مادران غمگینی را در آغوش کشیدم وهق هق گریه شان راشنیدم و از میان گفته‌های خودشان با تمام وجودم تغییرات نسلی را باور کردم ،پدران ومادرانی که برای وطن رزمندگی کرده بودند اما فرزندشان ناغافل وسط معرکه بی‌حاصلی واقع شد و داغ نبودنش را بر دل پدر و مادرش نشاند و من سوگوارانه می شنیدم که باز همین پدر ومادر داغدار تلاش می کردند وفاداریشان را به کشور و نظام سیاسی فریاد بزنند و قدردان حضور من بودند آنها مصاحبه و روایت سازی با رسانه ایران ستیز و معاند وخارجی را رد کرده بودند، بله این مردم نجیب عمیقا به مکانیسم داخلی خودشان اعتماد می‌کردند و راحت وبی تکلف هم گلایه و نقد می کردند هم مستندات ارائه می دادند و هم ترجیح می دادند شکایت نزد اغیار نبرند . وبعد در کارگروه بررسی ریشه‌ها برایم مسجل شد برخی از سیاست گذاری‌های ناکارآمد شکاف نسلی را وسیع تر کرده است .
تجربه های حضورم ازروستاهای سرسبز گیلان و مازندران ،سرزمین آیینه و آفتاب سیستان وبلوچستان تا سرزمین نارنجستان و نرگس شیراز و تا کرمانشاه سلحشور و سردشت مقاوم تا یزد خوش لهجه و دیار کریمه قم و خراسان سرزمین خورشیدوووو میان مردم حکایت های مشابه فراوان دارد و این بخشی از فرهنگ رنگارنگ ومتنوع اما همیشه متحد و منسجم ایران بوده که کمتر به عنوان فرصت دیده شده است.
تجربه شنیدن شرح شکایت و روایت مستقیم می گوید صرف همین تعامل مستقیم بخشی از راه حل مساله هاست.
با مسوولین استانی وشهری ،با سمن ها و انجمن هاوگروههای مردم نهاد نیزساعت ها گفتگو کردم و در تهران نیز کمیته با بهره مندی از متخصصین، ریشه ناآرامی ها آسیب شناسی کرد و برحسب یافته ها پیشنهاداتی داده شد که اتفاقا زمان نشان داد چقدر پیشنهادات دقیق بود تصویب وتعیین تکلیف دو لایحه” حق بر پایی اجتماعات موضوع اصل ۲۷” لایحه کرامت بانوان و منع خشونت ” در اولین گزارش تقدیمی به دو رییس جمهور محترم، حسب بررسی وتحقیق کمیته مورد تاکید بود .
اکنون نیز تشکیل کمیته حقیقت‌یاب داخلی وملی را با تاکید بر ترمیم ضعف ها وکاستی های قبلی نه تنها بخشی از راه حل برون رفت از مشکلات و مسائل مهم دی ماه ۱۴۰۴ ، که تعیین کننده می‌دانم .

The post پاد: کمیته حقیقت‌یاب تشکیل دهید appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.