ماریو بارگاس یوسا، نویسنده پرویی-اسپانیایی و برنده جایزه نوبل، که آثارش بر شرارت‌های نظام‌های تمامیت‌خواه تمرکز داشت و زمانی نیز برای ریاست‌جمهوری نامزد شده بود، بنا بر اعلام خانواده‌اش، در ۸۹ سالگی درگذشته است.

در بیانیه‌ای که توسط پسرش، آلوارو بارگاس یوسا، در شبکه اجتماعی X منتشر شد، آمده است:

«با اندوه فراوان اعلام می‌کنیم که پدرمان، ماریو بارگاس یوسا، امروز در لیما در آرامش و در میان اعضای خانواده‌اش درگذشت.»

یوسا که در سال ۱۹۳۶ در پرو متولد شده، بازمانده نسل طلایی غول‌های ادبی آمریکای لاتین است، که در سال ۱۹۹۳ تابعیت اسپانیا را گرفت. او در حالی به خاطر ترسیم واقعیت‌های اجتماعی تحسین شده است که در محافل روشنفکری آمریکای لاتین به خاطر مواضع محافظه‌کارانه‌اش اغلب مورد انتقاد قرار می‌گیرد. «یوسا» یکی از چهره‌های نسل درخشانی است که شامل چهره‌های بزرگی چون «گابریل گارسیا ماکز» و «خولیو کورتاسار» می‌شود.

ماریو بارگاس یوسا متولد ‌۲۸ مارس ‌۱۹۳۶ است و از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «سال‌های سگی» (‌۱۹۶۶)، «جنگ آخرالزمان» (‌۱۹۸۴)، «مرگ در آند» (‌۱۹۹۶) و «سور بز» (‌۲۰۰۲) و همچنین «سردسته‌ها»، «گفت‌وگو در کاتدرال»، «زندگی واقعی آلخاندرو مایتا»، «در ستایش نامادری»، «راه بهشت»، «چرا ادبیات؟» و «دوشیزه‌ خانم تاکنا» اشاره کرد.

یوسا در سال ‌۲۰۰۸ نشان عالی هنر و ادبیات فرانسه را دریافت کرد. او که جایزه‌ ادبی «دن‌کیشوت» در کارنامه‌ افتخاراتش به چشم می‌خورد، در سال ۱۹۹۵ توانست جایزه‌ سروانتس، مهمترین جایزه‌ ادبی نویسندگان اسپانیولی‌زبان را از آن خود کند و همچنین در سال ۱۹۹۶ برنده‌ جایزه صلح آلمان شد. او روز هفتم اکتبر سال ۲۰۱۰ در حالی برنده‌ جایزه‌ نوبل ادبیات شد که حدود ۲۰ سال به عنوان یکی از کاندیداهای این جایزه‌ پرافتخار شناخته می‌شد.

The post ماریو بارگاس یوسا درگذشت appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

آکادمی سوئد اعلام کرد که خانم هان «برای نثر به شدت شاعرانه‌اش که با رنج‌های تاریخی رویارو می‌شود و شکنندگی زندگی انسانی را به تصویر می‌کشد» برنده این جایزه شده است.

آندرس اولسون، رئیس کمیته آکادمی نوبل، در بیانیه‌ای در این زمینه گفت: «او آگاهی منحصربه‌فردی از پیوندهای بین بدن و روح، زندگی و مرگ دارد و در سبک شاعرانه و تجربی خود به یک مبتکر در نثر معاصر تبدیل شده است.»

هان کانگ اولین برندهٔ نوبل ادبیات از کرهٔ جنوبی محسوب می‌شود و کار خود را از سال ۱۹۹۳ با انتشار شعر آغاز و اولین مجموعه داستان خود با عنوان «عشق یِنوسو» را دو سال پس از آن منتشر کرد.

از آغاز اعطای جوایز نوبل در سال ۱۹۰۱ میلادی تاکنون ۱۲۱ نفر برنده نوبل ادبیات شده‌اند.

در این مدت چهار بار این جایزه به طور مشترک به دو نفر تعلق گرفته است.

The post نوبل ادبیات به نویسنده کره جنوبی رسید appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

به گزارش خبرگزاری فرانسه ناشر او این خبر را تأیید کرده است.

مونرو یکی از مهم‌ترین نویسندگان داستان‌کوتاه‌ در جهان بود.

او جوایز بی‌شماری را به خاطر داستان‌های کوتاهش دریافت کرده است. از جمله جایزه بوکر در سال ۲۰۰۹ و جایزه نوبل ادبی در سال ۲۰۱۳.

مونرو که در سال ۱۹۳۱ در اونتاریو متولد شده بود، در کشورهای انگلیسی‌زبان خوانندگان پرشماری دارد و از نویسندگان پرفروش به‌شمار می‌آید. پدر او کشاورز و مادرش معلم مدرسه بود.

او نویسندگی را از نوجوانی شروع کرد و اولین داستانش به نام «ابعاد یک سایه» در سال ۱۹۵۰ زمانی که هنوز دانشجوی دانشگاه وسترن اونتاریو بود منتشر شد.

مونرو سال ۱۹۵۱ دانشگاه را ترک کرد تا ازدواج کند. در سال ۱۹۶۳ به ویکتوریا نقل مکان و کتابفروشی «کتاب مونرو» را افتتاح کرد و سال‌ها در همان کتابفروشی مشغول کار بود.

این نویسنده کانادایی دو بار ازدواج کرد و چهار دختر به دنیا آورد که از آن میان یکی از فرزندانش پس از تولد درگذشت.

او در مصاحبه‌ای درباره تجربه مادری گفته بود: «اعتراف می‌کنم که من هرگز نمی‌خواستم مادر باشم. اتفاقی بود که افتاد. امیدوارم سوءتفاهم پیش نیاید. من عاشق بچه‌هایم هستم. اما از عهده وظیفه مادری به عنوان یک وظیفه خطیر برنمی‌آمدم. حسی نسبت به آن نداشتم. مشغول نبرد آزادی‌بخش خودم بودم. الان که مادربزرگ شده‌ام، تازه دارم حس مادری را تجربه می‌کنم.

دیوانه بچه‌ها هستم.» از آلیس مونرو آثاری هم به فارسی ترجمه شده است: «فرار» به ترجمه مژده دقیقی (انتشارات نیلوفر)، «رؤیای مادرم» به ترجمه ترانه علیدوستی (نشر مرکز)، «دست مایه‌ها» به ترجمه مرضیه ستوده و «دورنمای کاسل راک» به ترجمه زهرا نی‌چین (نشر افراز). مونرو در نوشتن داستان‌های کوتاه مهارت داشت. رهایی زن، رابطه مادران با دخترانشان، آزادی و عشق از مضامین آثار اوست.

The post آلیس مونرو، نویسنده کانادایی برنده نوبل ادبی درگذشت appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

شرلوک هلمز مشهورترین کارآگاه داستانی جهان است و خالق خود را در همان دوران حیاتش در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم مشهور و ثروتمند کرد. با این وجود، نویسنده بعدها از شخصیت داستانی خود متنفر شد.

وورسلی در یک «بیوگرافی موازی» سه‌قسمتی رابطه عشق و نفرت بین دویل و هلمز را بررسی می‌کند. این مورخ منشأ هلمز را در دوران اولیه زندگی کونان دویل به عنوان دانشجوی پزشکی پیدا می‌کند.

بررسی داستان‌های اولیه دویل آشکار می‌کند که وی در مقام پزشک با مشکلات اجتماعی بریتانیای اواخر دوران ویکتوریا همچون قتل و آدمکشی و اعتیاد گسترده مردم به مواد مخدر دست و پنجه نرم می‌کرده است.

کونان دویل بعدا خودش در یکی از مهمترین پرونده‌های جنایی ابتدای قرن بیستم درگیر شد، و به گفته وورسلی این نقطه آغاز فاصله گرفتن خالق از مخلوق خود شد که بعدها حتی به تنفر دویل از هلمز انجامید.

نویسنده مشهور بعدها دچار تغییرات عمیق روحی و روانی شد، و به معنویت‌گرایی و زندگی پس از مرگ گرایش پیدا کرد. کشته شدن پسرش در جنگ جهانی اول این گرایش را تشدید کرد. در اینجا بود که گسست روحی دویل از هلمز کامل شد.

با این وجود، چنانکه وورسلی در جریان مستند سه‌قسمتی خود برای بی‌بی‌سی کشف می‌کند، در جایی که معنویت‌گرایی کونان دویل، که وی آن را بزرگترین دستاورد زندگی شخصی و عمومی خود می‌دانست، در دوران حیات وی به چالش کشیده شد و پس از مرگ وی بلافاصله فراموش شد، کارآگاه افسانه‌ای مخلوق وی حیاتی فراتر از خالق خود یافت و پس از یک سده کماکان در سراسر جهان محبوب است

The post مستند جدید درباره عشق و نفرت شرلوک هلمز و خالق او کونان دویل appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

این رمان که «تا ماه اوت» یا «ماه اوت همدیگر را خواهیم دید» نام دارد، روز ۱۶ اسفند به زبان اصلی آن یعنی اسپانیایی و با تیتر «En agosto nos vemos» منتشر شد و قرار است تا پایان ماه جاری نیز نسخه انگلیسی‌ آن (Until August) منتشر شود.

گابریل گارسیا مارکز نوشتن این رمان را پانزده سال قبل از مرگش آغاز کرد. این رمان داستان زنی میانسال به نام آنا ماگدالنا باخ را حکایت می‌کند که هر سال در ماه اوت در یکی از جزیره‌های کارائیب به سر مزار مادرش می‌رود و از فرصت این سفرها استفاده می‌کند تا زندگی خانوادگی‌اش را کناری بگذارد و رابطه نزدیکتری با غریبه‌ها داشته باشد.

گابریل گارسیا مارکز پس از آنکه بخش اعظم این رمان را نوشت، در سال ۱۹۹۹ میلادی اولین فصل آن را برای دیگران خواند؛ اما به دلیل نارضایتی از بقیه کار، از انتشار آن خودداری کرد. در عوض، نسخه‌های خطی این رمان را به اعضای خانواده‌اش داد.
رودریگو و گونزالو، پسران گابریل گارسیا مارکز روز سه‌شنبه در جریان یک رویداد مطبوعاتی آنلاین در اسپانیا گفتند که پدرشان آخرین کتابش را «به هم ریخته» می‌دانست و به همین دلیل معتقد بود که باید آن را کنار گذاشت.

با این وجود بستگانش تصمیم می‌گیرند که این نسخه خطی و سایر متعلقات به این رمان را در مرکز «هری رنسوم» که یک آرشیو و کتابخانه متعلق به دانشگاه تگزاس آمریکاست، نگهداری کنند.

به گفته گونزالو گارسیا، دانشگاهیان که بخش‌هایی از این اثر را خوانده‌ بودند، دو برادر را متقاعد کرده‌اند تا آنها را در یک کتاب جمع‌آوری و به مناسبت نود و هفتمین سالگرد تولد پدرشان منتشر کنند.

گونزالو گارسیا می‌گوید: «وقتی نسخه‌ها را دوباره خواندیم، متوجه شدیم که کتاب بسیار بهتر از آن چیزی است که به یاد می‌آوریم.»

پیلار ریس، مدیر تحریریه شرکت چندملیتی نشر «پنگوئن رندوم هاوس» نیز می‌گوید که نسخه انگلیسی این رمان روز ۲۰ مارس به کتابفروشی‌ها می‌رسد.
فرزندان گابریل گارسیا مارکز همچنین این شایعه را که این رمان پایانی ندارد، رد و اعلام کردند که پدرشان پیش از مرگش ماجراهای قهرمان داستان را کامل کرده است.

گونزالو گارسیا می‌گوید: «این رمان در واقع مجموعه‌ای از نسخه‌های پراکنده اما کامل بود.» او می‌افزاید که آنها کاری شبیه به باستان شناسان انجام دادند تا بتوانند قطعات این رمان را در کنار هم قرار دهند و به یک پایان برسند.

رودریگو همچنین اعلام کرد که رمان «تا اوت» آخرین کتاب چاپ نشده پدرشان است و دیگر هیچ رمان پنهان مانده‌ای از او وجود ندارد.

گابریل گارسیا مارکز که در مکزیکو سیتی درگذشت، یکی از معتبرترین نویسندگان جهان است و موتور محرک موج اصلی ادبیات آمریکای لاتین محسوب می‌شود که در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی ظهور کرد.

پلتفرم نتفلیکس نیز قرار است امسال سریالی را با الهام از شاهکار او «صد سال تنهایی» پخش کند.

منبع: یورونیوز

The post آخرین رمان گابریل گارسیا مارکز روانه بازار شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

همچنین درخشش برخی آثار او نظیر «آخرین انار دنیا» او را به نویسنده‌ای جهانی بدل کرده تا توجه منتقدان جهان به او جلب شود؛ تا جایی که به گفته‌ مریوان حلبچه‌ای – مترجم تخصصی آثار بختیار علی به فارسی- «مهم‌ترین منتقدان آلمان و اتریش و سوئیس در ویژه برنامه‌هایی درباره‌ این رمان پیشنهاد کرده‌اند که این رمان وارد کتاب‌های درسی اروپا شود.» «جمشیدخان عمویم…»، «غروب پروانه»، «شهر موسیقیدان‌های سپید»، «دریاس و جسدها»، «به دوزخ…‌ای بی‌گناهان» و «تصاحب تاریکی» از جمله ترجمه‌های حلبچه‌ای از آثار بختیار علی به‌شمار می‌آید.

آنچه در ادامه می‌خوانید، مصاحبه‌ای‌ است که به مناسبت انتخاب «آخرین انار دنیا» برای دریافت جایزه حلقه ملی منتقدان آمریکا انجام شده است.

با توجه به استقبال مخاطبان جهانی از کتاب «آخرین انار دنیا»، ابتدا درباره ویژگی‌های داستانی، زبانی و روایی این اثر توضیح دهید.

آخرین انار دنیا نه تنها بین کتاب‌هایی که تاکنون ترجمه کرده‌ام؛ بلکه بین کتاب‌هایی که تاکنون خوانده‌ام از جایگاهی بسیار خاص و والایی برخوردار است. اگر بخواهم تیتروار اشاره کنم باید بگویم به دلیل جهان‌بینی انسانی نویسنده و ضد جنگ بودن این اثر همچنین فلسفه‌ زیبایی‌شناسی که در فصل‌به‌فصل این کتاب وجود دارد روایت و زبان منحصر به فرد نویسنده که این اثر بزرگ را تبدیل به شاهکار جهانی کرده است تا به عنوان یکی از کتاب‌های مهم در لیست پنجاه رمان قرن قرار بگیرد.

از آنجا که شما مترجم تخصصی آثار بختیار علی به زبان فارسی هستید و تجربه ترجمه چندین عنوان از آثار او را برعهده داشتید، این رمان برای شما چه جایگاهی دارد؟

به جرأت می‌توانم بگویم از شاهکار‌‌هایی است که در دنیا درباره‌ تفاوت نسل‌ها به جهان پدران و پسران و شکست آرمان‌گراهایی که در آرزوی تغییر جهان بودند که حتی خود تغییر نکرده بودند، نوشته شده است. در عین حال رمانی بسیار زیبا درباره‌ عشق، تنهایی، غربت، آوارگی، بی‌پناهی و شکست است. بی‌دلیل نیست که برخی از منتقدان آن را به عنوان «صد سال تنهایی شرقی» معرفی کرده‌اند. زبان شاعرانه و تصویرگرای رمان هر مخاطب اهل اندیشه و تحلیل‌گر را تحت تاثیر و به واکنش وامی‌دارد. خواننده‌‌ای که با این کتاب همسفر می‌شود، هیچ وقت نمی‌تواند جهان بختیار علی را تنها بگذارد و همسفر ابدی او نشود. به معنای دیگر جذابیت رمان برای من ِمترجم و تجربه‌های شخصی و زیست مشترک با نویسنده شخصیت‌های رمان را بسیار جذاب‌تر کرده است. از یک نظر زندگی نویسنده و من محمد دل شیشه و سریاس‌ها و کودکان و نوجوانان این رمان شبیه باهم و از یک جنس هستند. زیستن در جهان لبریز از خشونت و فراری از سرزمین به سرزمین دیگر و غربت و تنهایی… آخرین انار دنیا را تبدیل به کتابی کرده است که برای همیشه یکی از کتاب‌های بالینی‌ام باشد.

«آخرین انار دنیا» به تازگی به عنوان نامزد نهایی برای دریافت جایزه حلقه ملی منتقدان آمریکا ۲۰۲۴ معرفی شده است. درباره این جایزه و اهمیت آن در میان جوایز ادبی جهانی توضیح دهید.

«آخرین انار دنیا» سال ۲۰۱۶ برنده‌ جایزه ملی منتقدان آلمان شده و همچنین برنده‌ ترجمه بین ‌قاره‌ای آمریکای لاتین و آسیا و اروپا و آفریقا شده است و همان‌طور که عرض کردم در لیست پنجاه رمان قرن جهان قرار گرفته و اکنون فینالیست نهایی جایزه ملی حلقه‌ منتقدان آمریکاست. همه‌ این‌ها اهمیت بسیار زیادی دارند که تأثیر شگرف او را در میان مخاطبان ادبیات در سراسر جهان نشان می‌دهد. در معرفی این شاهکار جهانی خاورمیانه تا آنجا که مهم‌ترین منتقدان آلمان و اتریش و سوئیس در ویژه برنامه‌هایی درباره‌ این رمان پیشنهاد کرده‌اند که این رمان وارد کتاب‌های درسی اروپا شود.

اشتیون وایت‌وایدنر مترجم و ‌منتقد بزرگ آلمانی و از داوران جایزه نیلی‌زاکس درباره بختیار علی می‌گوید: «در چنین شرایط زیستی با منطقه‌ای جنگ‌زده‌ و وجود درگیری و خونریزی‌های شدید، ادبیاتی که توانسته است رشد کند و به آن‌سوی مرزها برسد، خود یک معجزه‌ است. هر کس رمان آخرین انار دنیا» را بخواند، بلافاصله متوجه می‌شود که چرا او در سرزمین خودش چنین جایگاه والایی دارد. من همیشه وقتی که رمان‌های بختیار علی را خوانده‌ام از خود پرسیده‌ام این همه تعهد و مسئولیت اجتماعی از کجا سرچشمه گرفته‌ است؟ خاستگاه روایت و اندیشیدن او از کجا نشات می‌گیرد؟ او تصویری فلسفی از موسیقی، هنر و زیبایی دارد و فراتر از آن می‌رود.» ادبیات بختیار علی تعریفی تازه‌ و ناسیاسی از انسان ارائه‌ می‌دهد. در همین رمان ـ شهر موسیقیدان‌های سپیدـ از زبان یکی از شخصیت‌ها می‌گوید: «بسیار پیشتر از آنکه انسان به سیاست بپردازد، حکایت روایت کرده‌است، بسیار پیش از آنکه امپراطوری‌ها به وجود آیند، انسان موجودی حکایت‌گو بوده‌است. انسانِ نخستین پس از هر شکاری، نشانه‌های خویش را در حکایت‌گویی دیده‌است. چنآنکه ارسطو می‌گوید انسان حیوانی سیاسی‌ نیست؛ بلکه حیوانی حکایت‌گو‌ است. می‌توانیم رمان‌های بختیار‌ علی را رمان‌های فریاد‌رسی به‌نامیم، زیرا همگی علیه جنگ و مرگ هستند و در ستایش زندگی.» این توجه به یک اثر ادبی در جهان به سود خاورمیانه است که می‌تواند امکانات فرهنگی‌اش را گسترش دهد و هنرمندانش را بهتر معرفی کند.

جوایز این چنینی تا چه میزان می‌توانند در معرفی آثار به مخاطبان جهانی موثر باشد؟

چنین جوایزی نه تنها برای بختیار علی بلکه برای ادبیات مشرق زمین بسیار مهم و تأثیرگذار است. در سال‌های اخیر تحت تأثیر همین جوایز ناشران معتبر آمریکایی و اروپایی رو آوردند به چاپ آثار خاورمیانه و نویسندگانی از جهان سوم این قدم مهمی است تا ادبیات ما بیش از گذشته به جهان معرفی شود. نویسندگان کرد در چند دهه اخیر نمایندگان شایسته‌ مشرق زمین در جهان بوده‌اند و توانسته‌اند جوایز مهمی کسب کنند و افتخارات بزرگی برای این قاره کهن به ارمغان بیاورند. نویسندگان بزرگی مانند شیرکو بیکس، بختیار علی، رفیق صابر و‌… که هر کدام جهان خاص خود را دارند و روایت‌های جدید و زبانی نو در خلق آثار خود به کار می‌گیرند و هر کدام از این نویسندگان در تجربه کاری خود آثاری متفاوت و درخشان خلق کرده‌اند و مدام در تلاش بوده‌اند که جهانی تازه‌تر از ادبیات شرق ارائه بدهند.

چنانکه بختیار علی در سخنرانی‌اش هنگام دریافت جایزه جهانی نیلی‌زاکس اشاره کرده: «هر نویسنده‌ای توضیحات و عقاید خود را در این‌باره دارد که چرا نوشتن برایش مهم است. هیچگاه دو نویسنده همان پاسخ را برای همان پرسش نخواهند داشت. چرا ادبیات نوشته می‌شود و چگونه خوانده می‌شود، این مربوط به تجربه‌ شخصی هر آدمی است. آنچه که ما را به سوی نوشتن و حرکت و جنبش برد، سال‌های زیادی پیش از اینکه نوشتن را شروع کنم، شگفتی بی‌حد و مرز من نسبت به انسان‌ها بود، نسبت به توانایی انسان‌ها برای خواسته‌ها و هوشیاری‌هاشان. من تا به امروز در جرگه‌ آن شگفتی و افسون می‌زیم. برای این‌که انسان نویسنده شود باید در مقابل انسان‌ها شگفت‌زده باشد. شگفتی و تحت تاثیربودن نسبت به متن یا جهان‌بینی بعدها و دیرتر به سراغ آدمی می‌آید. همه‌ رمان‌هایم از این شگفتی انسان سرچشمه می‌گیرد. تخیل و فانتزی همیشه ابزار من بوده است، تا از زیبایی‌های زنان، مردان و کودکان بگویم، داستان و سرگذشت‌‎هایشان را روایت کنم، داستان انسان‌هایی را بنویسم و محفوظ بدارم که در مرکز جنگ، فاجعه‌ها و کشمکش‌ها روح زندۀ خود و انسان‌بودن خود را حفظ می‌کنند و دیگران را از یاد نمی‌برند. برای من مهم است این را نشان دهم که هر آدمی هرچقدر هم قدرتی ترسناک در اختیار داشته باشد و جنگجو یا ترسو یا کینه‌توز و خشن باشد، انسان است، مخلوقی است که ما می‌توانیم در درونش و در روحش چیزی را بیابیم که مایۀ تامل و شگفتی است.»

درباره میزان فروش آثار بختیار علی در بازار کتاب ایران بگویید.

بختیار علی بین نویسندگان کُرد و عرب و به طور کل خاورمیانه، پرمخاطب‌ترین نویسنده‌ و همچنین مورد ستایش منتقدین ایرانی بوده است. در کنار «اورهان پاموک»، بختیار علی از محبوبترین نویسندگان جهان سوم است. می‌دانید که بزرگ‌ترین هنرمندان ایرانی آخرین انار دنیا را به شکل صوتی ضبط کردند و در اختیار مخاطبان قرار دادند. همچنین اقتباس تئاتری این رمان هم در تهران و هم در شهرهای جنوب ایران چند ماه روی صحنه بود که این مهم سبب شد تا مخاطبان بیشتری با این نویسنده آشنا شوند. جایزه‌ای در ایران تحت تاثیر این رمان به عنوان جایزه‌ داستان‌های مینی‌مال آخرین انار دنیا برگزار شد و به مدت دو سال بالای صد هزار مشارکت‌کننده داشت. این‌ها همه بخشی از تأثیرگذاری یک اثر جاودان ادبی است که مورد ستایش جهانیان قرار گرفته است.

ترجمه فارسی آثار بختیار علی همواره مورد توجه فارسی‌زبانان بوده و کتاب‌های او با تجدیدچاپ‌های متعدد در اختیار مخاطبان قرار می‌گیرد. دلایل آن را چه می‌دانید؟

افکار و جهان‌بینی فلسفی و انسانی نویسنده و همچنین دغدغه‌های او پیرامون انسان شرقی و انسان دوستی در جای‌جای متن او دیده می‌شود. افکار نویسنده فراخوانی است به سوی صلح، انسان‌دوستی، رواداری و تحمل دیگری. او جهانی را روایت می‌کند که منتقد شدید هر نوع تعصب دینی و ملیت‌گرایی است. بختیار علی بر این باور است که تفکر لوکال در دنیای ما بسیار کشنده‌است. تفکر لوکال، بخش مهمی از آموزش‌های فاشیسم است. فاشیسم تلاش می‌کند که عقل و تفکر انسا‌ن‌ها و دایره‌ جهان‌بینی آنها را از شهر، از فرهنگ، و از محیط خود خارج نشود. به همین خاطر نمی‌دانند پیش از آنها چه رخ داده‌است و نمی‌دانند که در پیرامون‌شان چه چیزی رخ می‌دهد. فاشیسم غوطه‌ور‌‌کردن انسان در هویت خویش است. بختیار علی می‌گوید: «در ابرهای دانیال و دریاس و جسدها کوششم این بود که خواننده ببیند و بداند که می‌شود فاشیسم از هر جایی سر بر‌آورد. فاشیسم صفات خاص یک هویت، یک دین یا یک رخداد را ندارد. کار رمان نجات نگاه‌ ما به پیرامون و به تاریخ و محافظت از آن در برابر هر توهمی‌ست. اما در «تصاحب تاریکی» داستانِ فاشیسم مشخص و معینی روایت می‌شود. وقتی می‌خواهیم بدانیم که فاشیسم از نظر فکری و روان‌شناسی چگونه عمل می‌کند، شاید به طور مشخص نیازی به این نداشته‌باشیم که از فاشیسم حرف بزنیم، بلکه می‌خواهیم بدانیم فاشیسم از نظر تاریخی چگونه شکل‌ گرفته‌است و در تاریخ چگونه ظهور کرده‌است؛ چگونه در بستر واقعیت عمل نموده‌است؛ در این صورت نیاز به تاریخی واقعی داریم.»

او می‌گوید: «من می‌نویسم و می‌دانم نویسندگان پیش از ما نتوانسته‌اند دنیا را به جای بهتری تبدیل کنند، اما در عین‌حال می‌دانم دنیا بدون داستایوفسکی، شکسپیر، بتهون، دالی، شاگال و مارکز جایی‌ست غیرقابل‌تحمل. اگر انسان ننویسد تاریکی‌ها بیشتر و انبوه‌تر شده، حجم تراژدی‌ها وسیع‌تر و سنگین‌تر می‌شوند. من وقتی می‌نویسم احساس می‌کنم آلترناتیوی برای دنیا می‌آفرینم. نویسنده کسی‌ست که بر مبنای شرایط و قوانین دنیا نمی‌نویسد بلکه برای درهم‌شکستن آنها می‌نویسد.»

بختیار علی در مورد رمان «شهر موسیقیدان‌های سپید» هم می‌گوید: «همیشه خواسته‌ام اثری بیافرینم درباره‌ جاودانگی و زیبایی. ایده‌ اینکه انسان‌های سیار که مدام به دنبال زیباییِ جاودان می‌گردند در نزد من پیش از اینکه ایده‌ رمان باشد، ایده‌ شعر بوده‌است. این ایده پیش‌تر به شیوه‌های گوناگون در اشعار من وجود دارند. احساس می‌کنم هر چیزی با جاودانگی زیبایی ارتباط داشته باشد، پیش‌ از هر چیز از شعر سرچشمه می‌گیرد. ادبیات راه مهمی‌ست برای ژرفا بخشیدن احساسمان نسبت به تراژدی. وظیفه‌ ادبیات این است که ما را نسبت به تراژدی‌ها آگاه کند. فاجعه در معنای فردی و وجودی و فرهنگی‌اش همیشه موضوع اصلی بسیاری از آثار من بوده‌است. در اشعار من از جمله «قصیده‌ میهن»، «قصیده‌ شهر» و تا «قصیده‌ دروازه‌ها»، همگی پرداختن به فاجعه‌ است. نسل‌کشی انفال در «شهر موسیقیدان‌های سپید» ادامه‌ همان احساس سکونت درون فاجعه‌ است. می‌خواهم بگویم من همیشه درون تراژدی زیسته‌ام و تفاوتی ندارد نامش انفال باشد یا هر عنوان دیگری. چیزی که درباره‌ تراژدی در این رمان باید بگویم کوششی‌ست برای‌گذار از فاجعه؛ تلاشی‌ست برای شکست‌دادن فاجعه.

پرسش من این است آیا می‌شود بدون تامل و تعمق نسبت به خشونت در زندگی واقعی خود را درک کنیم؟ چراکه همه‌ ما زاده‌ خشونت هستیم. بسیاری اوقات از خودم می‌پرسم آیا بعث خشونت را در این سرزمین به وجود آورد یا خشونت بعث را؟ احساس می‌کنم بعث سرانجام ِموجودی‌ بود از موجودات خشونت؛ همان‌طور که جانور درون رمان «فرانک اشتاین» ماری‌شلی، تولیدی بود از تولیدات آزمایشگاه دکتر فرانک اشتاین. بعث رفت اما سیستمی که خشونت را تولید می‌کند همچنان باقی‌ست. چه کسی از ما می‌تواند خشونت را در این جامعه بیرون براند؟ سراپای جامعه‌ ما درون یک نوع خشونت مجازی و واقعی شناور است. مدارس، خانه‌ها، دانشگاه‌ها، روابط عاشقانه، رابطه‌ مدیر مدرسه و مستخدم، رابطه‌ کارمند و ارباب‌رجوع، رابطه‌ خواننده و متن، رابطه‌ رانندگان با یکدیگر، از همه‌چیز خشونت می‌بارد. گاهی فکر می‌کنم خشونت را از این جامعه بگیری، همه‌چیز فرو خواهد ریخت. هر کسی، کس دیگری را یا چیزی را می‌یابد تا در برابر آن خشونت بورزد. در این جامعه انسان گاهی چندبرابر خشونتی که نسبت به بدخواهانش به خرج می‌دهد، نسبت به کسانی که دوستشان می‌‌دارد نیز نشان می‌دهد. می‌خواهید در چنین جهانی چگونه بنویسم. دنیایی که در آن پدر، کودک خود را دوست می‌دارد اما در عین‌حال آزارش می‌دهد. پسر، دختر را دوست می‌دارد اما آزارش می‌دهد. جهان ما جهان اشرف‌کُش و پروانه‌کش است… وقتی از اشرف و خندان‌کوچولو و سریاس‌ها حرف می‌زنم از آن خشم حرف می‌زنم. من همیشه نویسنده‌ خشمگینی بوده‌ام. اما جز ادبیات، اسلحه‌ دیگری برای جنگیدن ندارم. خشونت اکنون نوعی زبان‌ است…. ادبیات نیز زبان آلترناتیو آن است.

خبر تازه‌ای برای مخاطبان فارسی‌زبان بختیار علی دارید؟

رمان «بندر فیلی» آخرین رمان بختیار علی است که در نمایشگاه کتاب سال آینده توسط نشر ثالث منتشر می‌شود.

منبع: آرمان ملی

The post مترجم ادبیات کردی: «بختیار علی» از پرمخاطب‌ترین‌های خاورمیانه است appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

The post محل حبس اسکار وایلد ۷ میلیون پوند فروخته شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

رویترز گزارش داد: میلان کوندرا نویسنده فرانسوی چک‌تبار و خالق رمان معروف «سبکی تحمل‌ناپذیر هستی» پس از یک بیماری طولانی در ۹۴ سالگی در شهر پاریس از دنیا رفت.

کوندرا در شهر برنو چک متولد شد اما در سال ۱۹۷۵ پس از طرد شدن به دلیل انتقاد از تهاجم شوروی به چکسلواکی به فرانسه مهاجرت کرد.

او به خاطر سبکی که مضامین و شخصیت‌هایی را به تصویر می‌کشد که بین واقعیت پیش پا افتاده زندگی روزمره و دنیای متعالی ایده‌ها شناورند، تحسین می‌شود.

اولین رمان کوندرا با عنوان «شوخی» در سال ۱۹۶۷ منتشر شد و تصویری کوبنده از رژیم کمونیستی چکسلواکی ارائه داد. این اثر اولین گام در مسیر کوندرا به سوی تبدیل شدن او به یک منتقد در تبعید بود.

او در سال ۱۹۷۶ به روزنامه فرانسوی لوموند گفته بود که سیاسی خواندن آثارش به معنای ساده‌سازی بیش از حد و در نتیجه پنهان کردن اهمیت واقعی آن‌هاست.

به گزارش رصد به نقل از ایسنا ، رمان «سبکی تحمل‌ناپذیر هستی» که در ایران با نام «بار هستی» هم ترجمه شده، در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. این رمان محبوب‌ترین کتاب «کوندرا» به حساب می‌آید که به مشکلات یک زوج چک با یکدیگر و دشواری سازگاری با زندگی در چکسلواکی می‌پردازد. در سال ۱۹۸۸، کارگردان آمریکایی «فیلیپ کافمن» فیلمی بر اساس این کتاب به همین نام ساخت. با وجود این‌که کوندرا معتقد است رمان‌هایش برای ساخت فیلم مناسب نیستند، اما در ساخت این فیلم به عنوان مشاور همکاری داشت.

در ادامه و در سال ۱۹۹۰ رمان «جاودانگی» از «کوندرا» به بازار آمد که در مقایسه با سایر آثار او، که بیش‌تر تفکرات سیاسی را مطرح می‌کنند، این کتاب از درون‌مایه‌ فلسفی بیش‌تر و عمیق‌تری برخوردار است و مفاهیم جهانی‌تری را در خود می‌گنجاند.

او در سال ۱۹۸۷ جایزه‌ ملی اتریش برای ادبیات اروپا را دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۰۰ برنده‌ جایزه‌ بین‌المللی «هاردر» شد. در سال ۲۰۰۷ هم جایزه‌ ملی ادبیات جمهوری چک به این نویسنده تعلق گرفت.

از دیگر آثار معروف کوندرا که در ژانرهای ادبی رمان، ‌داستان کوتاه، شعر، مقاله و نمایشنامه نوشته شده‌اند می‌توان به «عشق‌های خنده‌دار»، «دون ژوان»، «زندگی جای دیگری است»، «میهمانی خداحافظی»، «والس خداحافظی»، «صاحب کلیدها»، «ژاک و اربابش»، «هیچ‌کس نمی‌خندد»، «آخرین می»، «کلاه کلمنتیس»، «خنده و فراموشی»، «هنر رمان»، «آهستگی»، «وصایای تحریف‌شده»، «هویت» و «جهالت» اشاره کرد.

The post میلان کوندرا درگذشت appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

نیکولا کوچولو ( Le Petit Nicolas) نام کتاب مصور و دنباله‌دار کودکانه فرانسوی است.

این کتاب شرح حال یک کودک ایده‌آل در دهه ۵۰ میلادی فرانسه بود.نخستین سری از کتاب‌های نیکولا کوچولو در ۲۹ مارس ۱۹۵۹ توسط رنه گوسینی به رشته تحریر درآمد و تصویرگری آن بر عهده ژان ژاک سامپه بود. همکاری این دو تن باعث شد که آثارشان با نام سامپه گوسینی نیز شناخته شود.

داستان هر کتاب توسط اول شخص و قهرمان داستان، یعنی نیکولا کوچولو نقل می‌شود. اتفاقات عجیب و خنده دار این کتاب باعث شد تا عنوان کتابی برای کودکان هفت ساله تا پیرمردان هفتاد ساله در پشت جلد آن نقش بندد.

The post تصویرگر نیکولا کوچولو درگذشت appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

کنوت راینهارت در آیین اهدای نمادین سردیس یوهان ولفگانگ فون گوته، اظهارداشت:‌بایستی تلاش کنیم تا حافظ و گوته دو شخصیت برجسته تاریخ ادبیات جهان را به شکل صحیحی به مردم جهان معرفی کنیم. باید روح گوته و حافظ را در این مکان حفظ کنیم.

وی با بیان اینکه این سردیس از فرانکفورت محل تولد گوته تا شیراز زادگاه حافظ شیرازی را پیموده است، گفت: سعی کردم که مجسمه نوری از گوته بسازم و سفری را بین حافظ و گوته ایجاد کنم چراکه این سفر هیچ‌گاه در زمان حیات‌ این دو شاعر بزرگ روی نداد. این در حالیست که گوته تحسین خود از حافظ را به خوبی نشان می دهد.

راینهارت افزود: نصب سردیس گوته در آرامگاه حافظ از اهمیت بسیاری برخوردار است. باید تمام تلاش خود را به کار بگیریم تا روح گوته و حافظ را در این مکان حفظ کنیم.

وی با بیان اینکه ایران در زندگی آلمانی‌ها نقش مهمی دارد، گفت: من به مناطق مختلفی سفر کرده‌ام و در این سفرها با فرهنگ مردم آشنا شدم. ایران جامعه‌ای تحصیل کرده دارد و اروپائیان می‌توانند بخشی از آداب و رسوم و فرهنگی مانند مهمان‌نوازی را از ایرانیان بیاموزند.

این مجسمه‌ساز ابرازامیدواری کرد: قدرتمندان اجازه دهند صلح و اعتماد بین مردم دو کشور و جهان تسری یابد.

The post هنرمند آلمانی سردیس گوته را به آرامگاه حافظ اهدا کرد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.