متن یادداشت احسان صالحی که در کیهان روز ۹ اسفند منتشر شد را می‌خوانید.

در دوره غلبه رسانه‌ها، مهم‌تر از واقعیت، تصویری است که از واقعیت در افکار عمومی ساخته می‌شود. قدرت تصویر به حدی است که با وجود تعارض کامل با امر واقع، آن تصویر یا به تعبیر پست مدرن‌ها «حاد واقعیت» می‌تواند مبنای نگرش‌ها و رفتارهای جمعی قرار می‌گیرد. با شبکه‌ای شدن ارتباطات، یک مفهوم دیگر نیز برای تحلیل وقایع، مورد توجه قرار گرفت؛ مفهوم چارچوب/ قاب (framing) که مانوئل کاستلز روی آن پافشاری کرد و گفت در میان انبوهی از پیام‌هایی که از رسانه‌ها به سمت افکار عمومی پمپاژ می‌شود، آن دسته از پیام‌ها قابلیت ماندگاری و تصویرسازی پیدا می‌کنند که حول یک مفهوم کلیدی، قاب‌بندی داشته باشند. در واقع، تصویر نهائی از یک مسئله در ذهن مخاطب، کاملاً تحت تأثیر چارچوب و قابی است که آن موضوع را احاطه می‌کند.

این مقدمه و نظریه پایه، بررسی روش‌مند قاب دولت چهاردهم در افکار عمومی را امکان‌پذیر می‌سازد. دولت چهاردهم که محصول انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری است، در شرایطی کشور را تحویل گرفت که در نتیجه عملکرد سه ساله دولت شهید رئیسی، همه شاخص‌های اقتصادی رو به بهبود بود، فروش نفت به عنوان نمادی از توانایی کشور در مقابله با تحریم در بهترین وضعیت شش سال گذشته خود بود، روابط خارجی از انزوا خارج شده بود به طوری که کشور با ورود به سازمان‌های منطقه‌ای و گروه‌های بین‌المللی مانند شانگهای و بریکس آماده جایابی در نظم جدید و جهش برای احیاء نقش ژئوپلیتیک خود بود، روابط با همه همسایگان در وضعیت عادی و همکاری قرار داشت، با شهادت رئیس‌جمهور در حین خدمت، فضای عاطفی و همبستگی با نهاد دولت به طرز چشمگیری ارتقاء یافته بود و اداره منظم کشور و برگزاری بی‌حاشیه انتخابات ریاست جمهوری در بازه ۷۰ روزه شهادت آیت‌الله رئیسی تا تنفیذ دکتر پزشکیان، از نهاد دولت در افکار عمومی، تصویری مستقر و مشرف به امور ایجاد کرده بود.

دولت چهاردهم در چنین موقعیتی زمام کار را به دست گرفت و رأی‌آوری کامل کابینه معرفی شده به مجلس نیز باعث شد افکار عمومی به آینده امیدوارتر شود. اما در ادامه این مسیر چه اتفاقی افتاد که ظرف کمتر از هفت ماه، اکنون در موقعیتی قرار داریم که بر اساس پیمایش‌های افکار عمومی و به اذعان حامیان دولت، محبوبیت رئیس‌جمهور دچار آسیب شده است؟ به نظر می‌رسد قاب «تعطیلی» ضربه مهمی به تصویر دولت زده است. این قاب صرفاً حول قطعی برق و تعطیلی‌های مکرر مدارس و ادارات شکل نگرفته است، بلکه علاوه‌بر آن استعاره‌ای است از عدم اشراف دولت بر اقتصاد و بازارها که نمود آن در جهش ۹۰ درصدی قیمت ارز و افزایش سرسام‌آور قیمت کالاها و خدمات است.

اما این تصویر چرا ایجاد شده و چگونه باید شکسته شود؟
واکنش فرافکنانه به این پرسش، گره زدن مطلق وضع کنونی به متغیّر خارجی یعنی رأی‌آوری ترامپ است؛ همچنان‌که برخی اظهارات حتی از درون دولت (مثلاً سخنان منتشر شده از مشاور اقتصادی رئیس‌جمهور) در این چارچوب است. اما این‌گونه ساده‌سازی مسئله، بلافاصله پرسش‌های جدیدی از این دست تولید می‌کند که چرا فرد یا گروهی که وزن متغیر خارجی را تا این اندازه سنگین می‌دانسته، با وجود احتمال بالایی که همه تحلیلگران درخصوص پیروزی ترامپ در انتخابات آمریکا می‌دانند، برای اداره دولت در این شرایط پیشقدم و کاندیدا شد. بعلاوه، این‌گونه توصیف از صحنه خیانت به دولت است و مؤیّد پیشنهادهای غیرمنطقی همچون کناره‌گیری است چرا که عملاً تصویری منفعل و بدون عاملیت از دولت می‌سازد.

شناخت مسئله نیمی از حل آن است. تصویری که از دولت با قاب «تعطیلی» شکل گرفته است، به سرعت نیازمند اصلاح است. برای خروج از این تصویر، می‌توان عواملی را پیشنهاد کرد اما مهم‌ترین و مبنایی‌ترین عامل، مسئله عاملیت (کارگزار) است. کارگزاری که در مواجهه با مانع، توقف و انتظار و چشمداشت به لطف بیگانه را انتخاب می‌کند، خود عامل تحکیم قاب «تعطیلی» در افکار عمومی است.
دو نسخه و رویکرد «نگاه به بیرون» و «اتکاء به درون» در دولت‌های آقایان روحانی و رئیسی تجربه شد. بنابراین امروز با دو تجربه متکی به عاملیت مواجهیم نه صرفاً دو ایده. دو تجربه‌ای که یکی «عبرت» و دیگری «الگو» شد.
شهید رئیسی در حالی کار خود را آغاز کرد که تورم در نقطه اوج تاریخی آن قرار داشت، تلفات روزانه کرونا به ۷۰۰ تن رسیده بود و شیوع بیماری باعث تعطیلی آموزش، کسب و کار و تعاملات اجتماعی شده بود، قیمت ارز ظرف سه سال ۸ برابر شده بود، وضعیت آب و برق بحرانی بود، فروش روزانه نفت ایران به حدود ۵۰۰ هزار بشکه در روز کاهش یافته و بیش از ۸۰ میلیون بشکه نفت ایران بر روی نفتکش‌ها بدون خریدار باقی مانده بود، به تعبیر آقای جهانگیری معاون اول وقت دولت شرایط حتی از دوره جنگ تحمیلی هم سخت‌تر بود و مسئولان دولت وقت حتی برای پرداخت حقوق مرداد ماه سال ۱۴۰۰ راهی جز استقراض از بانک مرکزی سراغ نداشتند. در یک جمله، افکار عمومی دولت را در قاب «تعطیل و رها کردن جامعه» می‌دید.

شهید رئیسی از دل این شرایط نامناسب اجتماعی و با تصویری که از قاطعیت، جهادی و مردمی بودن او در ریاست قوه قضائیه شکل گرفته بود، برآمد و در آن لحظه تاریخی، اولویت خود را متوجه چالش اصلی یعنی مسئله احیاء سرمایه اجتماعی از طریق تمرکز برای حل چالش‌های اصلی کشور قرار داد. او اعلام کرد مهم‌ترین پروژه‌اش، احیاء امید و اعتماد است و برای دستیابی به آن، روی چند اولویت اساسی دست گذاشت: انتخاب کارگزاران معتقد به حل مسئله از طریق داخل، صیانت از جان مردم و تأمین فوری ۱۰۰ میلیون واکسن کرونا، احیاء نهاد دولت در چشم مردم با حضور مستمر و مؤثر در نقاط بحران‌خیز، پرهیز از منفی‌بافی و بیان مشکلات، بستن باب معطل کردن کار کشور در عین آغاز دور فشرده‌ای از کار منسجم و هدفمند در روابط خارجی.
توضیح هر یک از این سرفصل‌ها و مدل‌سازی از آنها درخور مباحث طولانی است که نتیجه آن تجربه‌نگاری از توفیقات حکمرانی در بستر دولت مردمی و انقلابی است. تجربه‌نگاری از ناکامی‌ها و کامیابی‌های دولت‌ها برای آیندگان بسیار ضروری است. تجربه‌نگاری روشن خواهد کرد که مثلاً چرا دولت آقای روحانی نتوانست با چین برای تأمین واکسن به توافق برسد اما یک تماس تلفنی شهید رئیسی با رئیس‌جمهور چین باعث سرازیر شدن ۱۰۰ میلیون واکسن به ایران و خروج کشور و اقتصاد و روابط اجتماعی از تعطیلی شد؟ تجربه‌نگاری روشن خواهد کرد که چگونه با وجود آنکه وزیر نفت دولت آقای روحانی می‌گفت «هرکس بتواند بیش از این نفت بفروشد بیاید به جای من وزیر شود»، اما دولت سیزدهم موفق شد فروش نفت را به یک میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه در روز برساند و نقشه زمین‌گیر کردن ایران را خنثی کند؟ تجربه‌نگاری معلوم می‌نماید که چگونه روابط یخ‌زده/ بحران‌زده ایران با همسایگان و سایر کشورهای مایل به همکاری اصلاح شد و در مقابل نقشه منزوی کردن ایران و درگیر کردن آن با همسایگان خود، توانستیم وارد پیمان‌های جدید شویم؟

توفیقات مذکور و مدل‌های دستیابی به آنها، امروز برای زدودن قاب «تعطیلی» از دولت ذی‌قیمت و قابل استفاده است. دولت برای خروج از این قاب نیازمند خروج از وضعیت بلاتکلیفی و روشن کردن ایده اداره کشور است. همچنین ضروری است در کوتاه‌مدت یکی دو اقدام چشمگیر و فراگیر برای بازگشت انتظارات مثبت شکل بگیرد. در عین حال مهم‌ترین رکن مسئله همچنان که گفته شد مسئله عاملیت و به‌کارگیری حکمرانان و کارگزارانی است که ظرفیت‌های کشور را بشناسند، به آنها باور داشته باشند و با برخورد با موانع، علامت و رفتار توقف از خود بروز ندهند. کمک واقعی به دولت و شخص رئیس‌جمهور برای شکستن قاب ناجور تعطیلی از این رهگذر است. شاید بر همین اساس بود که رهبر معظم انقلاب سه روز پیش از انتخابات ریاست جمهوری (۵ تیر ۱۴۰۳) دست روی مسئله عاملیت گذاشتند و فرمودند: «با خداوند خودتان عهد کنید که اگر موفّق شدید و توانستید مسئولیّتی به دست بیاورید، کسان و کارگزاران خود را از کسانی قرار ندهید که ذرّه‌ای با انقلاب زاویه دارند. آن کسی که با انقلاب، با امام راحل، با نظام اسلامی ذرّه‌ای زاویه داشته باشد، او به درد شما نمی‌خورد؛ او همکار خوبی برای شما نخواهد بود. آن کسی که دلبسته‌ آمریکا باشد و تصوّر کند که بدون لطف آمریکا نمی‌شود قدم از قدم برداشت در کشور، او برای شما همکار خوبی نخواهد بود، او از ظرفیّت‌های کشور استفاده نخواهد کرد، او خوب مدیریّت نخواهد کرد؛ آن کسی که راهبرد دین و شریعت را مورد بی‌اعتنائی قرار بدهد، برای شما همکار خوبی نخواهد بود. کسی را انتخاب کنید که اهل دین، اهل شریعت، اهل انقلاب، اهل اعتقاد کامل به نظام باشد.»

The post صالحی: دولت از قاب تعطیلی درآید appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

داغ شهادت سید مقاومت برای شانه‌های جهان عرب و جهان اسلام بسیار سنگین است. مردی که پس از شهادت استاد و مرشد خود سیدعباس موسوی، دبیرکل حزب‌الله ایستاد و شجره طیبه مقاومت را با تربیت نسلی از مجاهدان به شکلی بارور کرد که رؤیاهای رژیم صهیونی یکی پس از دیگری به کابوس تبدیل شد.

به همت او و مجاهدان آزادی قدس و مبارزه با صهیونیسم، معادله اشغالگران از توسعه به موجودیت و بقا تغییر یافت. بدیهی بود که پایان این مبارزه طولانی، چیزی جز شهادت نخواهد بود که البته این خود یک آغاز الهام‌بخش هم برای حزب‌الله و هم برای همه ساحات مقاومت است همچنانکه شهادت سیدعباس موسوی این‌گونه بود.

اما واکنش به خسارت از دست دادن شهید نصرالله و نهیب آتشی که فراق او بر دل‌ها می‌زند، نباید انفعال و خودخوری باشد. واکنش به این شهادت باید ترکیبی از «سوگ و حماسه» و «خشم و حرکت» باشد. نتیجه سوگ و خشم مستقل، همان چیزی است که خصم عنود به دنبال آن است.

دشمن صهیونیستی و حامیان آن علاوه بر ترور و جنایت در زمین و میدان نظامی، به صورت مستمر در حال انجام عملیات ترور در افکار عمومی است. آنچه به عنوان واحد ۸۲۰۰ رژیم صهیونیستی شهرت یافته است تنها بخشی از این پروژه ترور و عملیات روانی است و رژیم تروریستی برای تأمین این هدف خود از زنجیره تبلیغاتی و رسانه‌ای گسترده‌ای در غرب و حتی در جهان عرب بهره می‌برد.

در فقره جنایات یک سال گذشته اسرائیل و بخصوص ترور شهید نصرالله، تلاش واضح رژیم صهیونیستی ساخت تصویر دست برتر و توانا از خود و تصویر ضعف و انفعال از جبهه مقاومت است. برای تولید این تصویر همه کاری می‌کند؛ از تولید اخبار جعلی تا تولید روایت‌های فریبنده و حتی با ظاهرِ متعلق به جبهه خودی.

اما شاخص و سنگ محک برای تشخیص و گرفتار نشدن در دام عملیات روانی صهیونیست‌ها چیست؟ به نظر می‌رسد شاخص مناسب، نگاه ناظر به هدف است، یعنی هر روایتی که فرامتن آن تخفیف جبهه مقاومت از فلسطین و لبنان تا عراق و یمن و ایران باشد، دانسته یا نادانسته در خدمت و مطلوب عملیات روانی صهیونیست‌هاست.

مقصود از این حرف بستن باب گفت‌وگو و مطالبه و دعوت به سکوت و انفعال نیست بلکه غرض یعنی در تحلیل رثای سید مقاومت، سوگ باید همراه با حماسه باشد؛ خشم باید توأم با تبیین استواری مقاومت برای حرکت پر قدرت‌تر و توفنده‌تر باشد. خشمی که فرامتن آن ناامیدی و زمینگیری است، کور و در خدمت روایت دروغین صهیونیست‌ها از میدان است.

روایت واقعی از میدان، بدون تردید بالندگی مقاومت است. سازمان مقاومت بخصوص حزب‌الله لبنان کاملاً برای این روزها آماده است. مگر می‌شود گروه قهرمانی که هویت آن در گرو مبارزه با رژیم صهیونی است برای چنین موقعیتی آماده نباشد و تمرین نکرده باشد؟ این یک حرف عادی و صرفاً از سر ناچاری و تشفّی قلب نیست، بلکه یک واقعیت است.

سید مقاومت پس از ترور شهید فؤاد شکر فرمود: «به همگان در محور مقاومت اطمینان می‌دهم که ما فوراً جای خالی هر فرمانده شهید را پر می‌کنیم چرا که نسلی از فرماندهان برجسته داریم».

سید شهید جانشین خود را هم از سال‌ها قبل برای چنین روزی آماده کرده است و در سایر ارکان حزب‌الله نیز کاملاً این آمادگی وجود دارد. فقط به عنوان یک نمونه اخیر، پس از شهادت ابراهیم عقیل، سید حسن نصرالله ظرف ۴ ساعت جانشین او را مشخص کرد.

اجمالاً اینکه القای دروغین ضعف، انفعال و از هم پاشیدگی مقاومت، خط واضح عملیات روانی صهیونیست‌هاست. ممکن است به این خط، ناخواسته و نادانسته حتی با احساساتی پاک پژواک داده شود و پیکان خشم و نفرت با نشانه‌روی غلط به داخل و جبهه خودی، پازل دشمن را کامل کند. بصیرت و هوشیاری، نگاه جامع و چند لایه به صحنه و جلوگیری از افتادن به دام روانی دشمن است.

The post صالحی: در دام روانی دشمن نیفتیم appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

، احسان صالحی در همین دوره عضو هیات مدیره موسسه ایران و پیش از این سوابقی از جمله دبیر شورای اطلاع رسانی دولت سیزدهم، عضویت در هیات مدیره موسسه مطبوعاتی قدس، معاونت اخبار داخلی خبرگزاری جمهوری اسلامی و سردبیری سایت رجانیوز را در کارنامه فعالیت‌های رسانه‌ای خود داشته است.

از زمان آغاز به کار دولت سیزدهم در سال ۱۴۰۰ تاکنون محمدحسن روزی‌طلب مدیرمسوولی روزنامه ایران را برعهده داشت.

The post «احسان صالحی» مدیر موسسه ایران شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

متن کامل یادداشت احسان صالحی که در شماره روز شنبه ۱ مهر ۱۴۰۲ منتشر شد را می‌خوانید.

۱- پیش‌بینی صدای رساتر: رئیس‌جمهور قبل از عزیمت به امریکا در فرودگاه مهرآباد و سپس در بدو ورود به نیویورک در فرودگاه جان‌اف‌کندی پیش‌بینی کرد که امسال صدای ملت ایران در مجمع عمومی و ملاقات‌ها و دیدارها رساتر خواهد بود. عبور از فتنه اغتشاشات ۱۴۰۱ و شکست کامل پروژه احیای آن دو روز قبل از آغاز سفر امسال، در کنار موفقیت‌ها و دستاوردهای پیاپی در حوزه دیپلماسی که آخرین آن، آزاد شدن منابع بلوکه شده ایران در کره جنوبی و آزادی زندانیان ایرانی دقیقاً همزمان با سفر رئیس‌جمهور به صورت کامل عملیاتی شد، علت این پیش‌بینی رئیس‌جمهور بود.

۲- فضای عمومی نشست‌ها و دیدارها: در طول این سفر ۶۰ ساعته، آقای رئیسی ۲۲ برنامه داشت. نقطه کانونی برنامه‌های ایشان، سخنرانی در صحن مجمع عمومی بود اما قبل و بعد از آن، ۱۲ ملاقات با سران کشورها و رؤسای نهادهای بین‌المللی، ۲ مصاحبه تلویزیونی (سی‌ان‌ان و راشاتودی) و ۷ نشست و دیدار گروهی برگزار شد. اولین نشست که بلافاصله پس از ورود به نیویورک برگزار شد، دیدار با سردبیران رسانه‌های امریکایی بود. از همین نشست اول مشخص شد که فضای سیاسی و رسانه‌ای در امریکا، کاملاً متأثر از دستاوردهای سیاست خارجی ایران است و موضوع اغتشاشات به حاشیه رفته است. محور اغلب سؤال‌ها، کنجکاوی درباره چشم‌انداز و گام‌های بعدی ایران بود؛ چشم‌انداز روابط ایران و امریکا و آینده برجام متعاقب تبادل زندانیان و اینکه آیا این تبادل زمینه‌ای برای پیشرفت در بخش‌های دیگر نیز هست؟ و همچنین چشم‌انداز روابط ایران و همسایگان بخصوص عربستان و چگونگی بهره‌برداری ایران از ظرفیت عضویت در سازکارهای بین‌المللی. در این نشست فقط یک سؤال مرتبط با اغتشاشات سال قبل پرسیده شد. در سایر نشست‌ها هم تقریباً همین نسبت برقرار بود. در واقع همه مایل بودند بدانند پس از تثبیت دستاوردهای کنونی در سیاست خارجی، گام‌های بعدی ایران چیست.

۳-  دیپلماسی انقلابی: رویکرد رئیس‌جمهور چه در نطق مجمع عمومی و چه در ملاقات با سران و نشست‌ها (بخصوص سه نشست مهم سردبیران رسانه‌ها، اندیشمندان سیاست خارجی و شورای روابط خارجی امریکا) یک رویکرد متوازن بود. از طرفی با رویکرد انقلابی، به‌صراحت و بدون لکنت مواضع کشور در پاسخ به سؤال‌های متنوع بیان شد و در هر مورد، تناقض‌ها و استانداردهای دوگانه غرب و امریکا به پرسش‌کنندگان یادآوری می‌شد، به طوری که کاربران شبکه‌های اجتماعی از این صراحت، تعبیر به محاکمه امریکا در نیویورک کردند. از طرف دیگر با رویکرد دیپلماتیک، راه‌حل مورد نظر جمهوری اسلامی در هر موضوع بیان می‌شد تا احساس بن‌بست و توقف در مسائل ایجاد نشود و راه برای گام‎‌های بعدی نشان داده شود. حتی در قبال پرسش‌های متعدد درباره آینده برجام و آینده روابط ایران و امریکا به دنبال تبادل زندانیان، موضع رئیس‌جمهور در عین تهاجمی بودن، پرخاشگرانه و انسدادی نبود. رئیس‌جمهور هم فهرست مفصلی از نقض عهدها و تخلفات امریکا را برشمرد، هم گفت که هر گامی در جهت اجرای تعهدات می‌تواند موجب اعتمادسازی شود، البته تاکنون ما از امریکا فقط نقض عهد دیده‌ایم.

۴-  از صدای مردم ایران تا صدای امت اسلام: نقطه اوج سفر و برنامه‌های رئیس‌جمهور نطق او در مجمع عمومی سازمان ملل بود. متن سخنرانی رئیس‌جمهور شامل چند ابتکار و حرکت نمادین بود. سردست گرفتن قرآن کریم و برشمردن ریشه‌های اهانت به آن، در واقع کیفرخواست و بازتاب بغض‌های در گلو مانده و خشم مقدس امت اسلامی علیه وحشی‌گری‌ها در غرب علیه اعتقادات به اسم آزادی بیان بود. بازتاب بسیار گسترده این حرکت نمادین در کشورهای اسلامی با تعابیری مانند «عمامه رسول‌الله بر سر و امانت او در دست»، موجب شد که جمهوری اسلامی ایران با استفاده از این ابتکار در یک موقعیت و تریبون بین‌المللی، ضمن ادای دین و وظیفه به قرآن عزیز، محوریت ایران در مسائل جهان اسلام یادآوری و تثبیت شود و در شرایط سکوت یا صدای ضعیف برخی کشورهای اسلامی، نماینده جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل نه‌تنها صدای مردم ایران بلکه صدای کل امت اسلامی باشد. کیفرخواست دیگری که رئیس‌جمهور قرائت کرد، کیفرخواست علیه دستکاری سازمان‌یافته و خطرناک غرب در مقابل دیرپاترین و اصیل‌ترین نهاد بشری یعنی خانواده بود. در طول سال‌های اخیر، تعرض به کانون خانواده یکی از خطوط اصلی جریان‌های مافیایی صهیونیستی است که مسلط بر کانون‌های اصلی پول، سیاست و تبلیغات در دنیا هستند. هدف کانون‌های صهیونیستی هلاکت حرث و نسل بشر است و بر همین اساس است که هم‌پیمان با شیطان، کانون اصلی تولید و زندگی یعنی خانواده را هدف گرفته‌اند. نطق تهاجمی رئیس‌جمهور علیه این دسیسه شیطانی، همراه با یک ابتکار و فراخوان برای جنبش تعهد به خانواده بود و از سازمان ملل خواست این موضوع را در دستور کار جهانی قرار دهد. موضوع خانواده یک موضوع فطری است. اگرچه خانواده در غرب یک مقوله از دست رفته است اما برای حفظ همان خانواده نیم‌بند نیز گروه‌ها و فعالان خانواده‌گرا تحرکات زیادی دارند و این ابتکار ایران ظرفیت زیادی برای تبدیل شدن به یک دستور کار مشترک جهانی دارد که البته نیاز به پیگیری و کارسازی و هماهنگی توسط نهادهای مرتبط با موضوع در داخل کشور (وزارت امور خارجه، معاونت امور زنان ریاست جمهوری، ستاد حقوق بشر) دارد. بر سایر بخش‌های نطق رئیس‌جمهور در مسائل بین‌المللی نیز همچنان که در بند قبل گفته شد، رویکرد دیپلماسی انقلابی حاکم بود؛ هم برشمردن اشکالات و استانداردهای غلط و دوگانه هم بیان راه‌حل‌ها و ابتکارهای مورد نظر ایران.

۵-  و مکروا و مکر الله: یک اتفاق مهم و نقطه طلایی برای رسوایی پروژه اغتشاشات، بالا گرفتن عکس خانم امینی در صحن سازمان ملل به دست سفیر رژیم اشغالگر بود که باعث اخراج او از صحن مجمع عمومی شد. این کار هم به همه دنیا نشان داد کارفرمای اصلی آشوب در ایران چه رژیمی بوده است، هم اینکه بر اثر نفرت شدید از رژیم صهیونیستی در امت اسلامی، بار دیگر یک نقطه توافق و همگرایی عاطفی بین جمهوری اسلامی ایران با ملت‌های مسلمان شکل گرفت.

۶-  دوره‌گردهای ساعتی: وضع ضدانقلاب و رسانه‌های معاند امسال به‌مراتب اسفناک‌تر و ترحم‌برانگیزتر از سال قبل بود. سال قبل تدارک و تبلیغ بسیار زیادی برای تجمع ضدانقلاب شده بود اما امسال تجمع آنها به روال سال‌های قبل‎تر برگشته بود و جز چند ده نفر شرکت‌کننده گروهکی و اجاره‌ای که به صورت ساعتی و اتوبوسی برای این تجمعات اجیر می‌شوند، خبر جدیدی نبود. همزمانی تجمع پر سر و صدای پارسال با اغتشاشات داخلی و بی‌رمقی تجمع امسال در کنار شکست کامل پروژه احیای آشوب در ایران ثابت کرد هیچ چیز اتفاقی نیست. وضع رسانه‌های معاند هم بی‌شباهت به تجمعات نبود. مانند متکدیان ساعتی، صبح به صبح در مقابل محل اقامت پیاده می‌شدند تا خفت‌گیری کنند. اگرچه اینترنشنال با تعداد بیشتری مزدور در حاشیه هتل محل اقامت و ساختمان سازمان ملل، اتراق کرده بود اما حال و روز مزدوران آن مانند بی‌سرپرست‌هایی بود که هیچ‌کس حاضر به گردن گرفتن‌شان نیست. از ماجرای تبادل بسیار عصبانی بودند و از اینکه دولت امریکا آنها را جا گذاشته است، مستأصل بودند. ضمن اینکه در مقابل مواجهات خوب و فعال هیأت ایرانی هم غافلگیر شده بودند و طراحی‌هایشان به‌هم ریخته بود.

The post صالحی: دوره‌گردهای ساعتی از تبادل زندانیان بسیار عصبانی بودند appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

احسان صالحی در توییتی نوشت: در خصوص بی‌دقتی و کج‌سلیقگی یک مدیر وزارت رفاه در بیان راه‌حلی نادرست برای حل ناترازی صندوق‌های بازنشستگی، وزیر محترم رفاه تأکید کرد موضع مذکور، شخصی و مؤکداً بر خلاف سیاست‌های دولت و اقدامات این وزارتخانه برای حل ریشه‌ای و ساختارمند معضلات بجا مانده از گذشته است.»

The post واکنش دولت به «ایده فروش کیش، قشم و خوزستان برای پرداخت حقوق بازنشستگان» appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.