رصدخبر | جهان ؛ آنگلا مرکل صدراعظم اسبق آلمان، گفته است که چند ماه پیش از آغاز جنگ اوکراین در سال ۲۰۲۲، پیشنهاد ایجاد «فرمت جدیدی» برای گفت‌وگو با روسیه را مطرح کرده بود، اما کشورهای لهستان و بالتیک (لتونی، لیتوانی و استونی) با آن مخالفت کردند.

مرکل که در سال ۲۰۲۱ پس از ۱۶ سال حضور در مقام صدراعظمی بزرگترین اقتصاد اروپا از مقام خود کناره‌گیری کرد، در مصاحبه‌ای با کانال یوتیوب مجارستانی پارتیزان (Partizan) گفت: «در ژوئن (تیرماه) ۲۰۲۱ احساس کردم ولادیمیر پوتین دیگر توافق مینسک را جدی نمی‌گیرد، و به همین دلیل می‌خواستم یک قالب تازه برای گفت‌وگو ایجاد کنیم تا بتوانیم به عنوان اتحادیه اروپا به طور مستقیم با او صحبت کنیم ولی برخی از اروپایی‌ها در راس آنها کشورهای بالتیک و لهستان از این طرح حمایت نکردند، زیرا نگران بودند که این اقدام باعث از بین رفتن سیاست واحد اتحادیه در قبال روسیه شود.»

به گزارش راشاتودی، وی افزود که در نهایت تمایلی برای تدوین چنین سیاست مشترکی در اتحادیه اروپا وجود نداشت و پیشنهاد او کنار گذاشته شد.

توافق‌های مینسک که در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ با میانجی‌گری آلمان و فرانسه میان اوکراین و روسیه امضا شد، با هدف توقف درگیری‌ها در منطقه دونباس طراحی شده بود. اما مسکو بارها غرب و کی‌یف را متهم کرده است که این توافق‌ها را اجرا نکردند.

پس از آغاز جنگ در سال ۲۰۲۲، هم مرکل و هم فرانسوا اولاند رئیس‌جمهور پیشین فرانسه، اذعان کردند که توافق مینسک در عمل برای «خرید زمان» و تقویت نظامی اوکراین با حمایت ناتو طراحی شده بود؛ موضوعی که ولادیمیر پوتین آن را «یک فریب آشکار» خوانده است.

مرکل همچنین تاکید کرد که اتحادیه اروپا برای تضمین استقلال و بقای اوکراین باید از نظر نظامی قدرتمندتر شود، اما در عین حال نباید دیپلماسی را کنار بگذارد و باید بیندیشد که چگونه می‌توان از مسیر گفت‌وگو به صلح رسید.»

از سوی دیگر، روسیه بارها اعلام کرده است که آماده مذاکره برای پایان دادن به درگیری است، اما به دلیل نبود پیشنهادهای معقول از سوی کی‌یف و حامیان غربی‌اش، ناچار است اهداف خود را در میدان نبرد دنبال کند.

The post افشاگری مرکل در مورد کارشکنی لهستان و کشورهای بالتیک درباره روسیه appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

در این جا به بازخوانی نسخه کوتاه‌شده‌ی گفت‌وگوی مرکل با نشریه اشپیگل آلمان می‌پردازیم.

‌ خانم صدراعظم، به نظر می‌رسد که جهان مرتباً بحران‌های جدیدی را تجربه می‌کند و آلمانی‌ها نگرانند که آینده چه خواهد شد. آیا شما هم مانند آن‌ها نگران هستید؟

به طور کلی من انسان خوش‌بینی به حساب می‌آیم اما واقعیت این است که نگرانی واقعاً احساسی موجه در شرایط فعلی است. زمانی که بازمی‌گردم و دوره کاری خود را مرور می‌کنم، می‌بینم من این فرصت را داشتم که پیش از آغاز مجموعه گسترده‌ای از بحران‌ها، دو سال نخست کارم را صرف یادگیری مهارت‌های ضروری برای صدراعظمی کنم. از آن زمان، می‌توانیم ببینیم که تعداد بحران‌ها و مناقشات روز به روز افزایش می‌یابد.

‌اگر بخواهید یک ارزیابی از بیرون داشته باشید، آیا حکومت‌داری امروز در مقایسه با گذشته سخت‌تر شده است؟

با توجه به کانال‌های ارتباطی جدید در اینترنت و تغییر نوع مناسبات، به نظر می‌رسد توانایی دیدن طیف‌های رنگی خاکستری کمتر شده و آدم‌ها بیشتر همه چیز را سیاه یا سفید می‌بینند. تلاش بیشتری برای حفظ انسجام، به‌ویژه در اروپا، لازم است. پاپ فرانسیس یک‌بار به من این توصیه را کرد که چگونه با نظرات مخالف برخورد کنم: «اجازه بده این فشار تو را خم کند، خم شو، خم شو اما در نهایت اجازه نده تو را بشکند.» به باور من، حکمرانی و حکومت کردن در گذشته و در دوره من هم به اندازه کافی دشوار بود، اما اکنون اوضاع حتی چالش‌برانگیزتر شده است.

‌کتاب شما در حالی طی روزهای آینده منتشر می‌شود که شما نوشتن آن را پیش از برگزاری انتخابات در آمریکا به اتمام رسانده‌اید و در آن برای کامالا هریس «با تمام قلبتان» آرزوی موفقیت کرده‌اید. احساس شما زمانی که متوجه پیروزی دونالد ترامپ شدید چه بود؟

اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که یک بار دیگر نظرسنجی‌ها اشتباه کردند. یادتان می‌آید چند روزنامه در صفحات اول خود گزارش‌هایی پیرامون این که هریس چگونه می‌تواند پیروز شود منتشر می‌کردند؟ بعد شما یک روز ساعت ۶ صبح بیدار می‌شوید، به موبایل‌تان نگاه می‌کنید و…

‌و؟

اندوه! برای من شکست هیلاری کلینتون در سال ۲۰۱۶ هم بسیار مأیوس‌کننده بود و امیدوار بودم که این بار اتفاقات طور دیگری رقم بخورند.

‌درباره ترامپ چگونه فکر می‌کنید؟

در عالم سیاست، اگر فضایی برای ایجاد موقعیت‌های برد-برد باقی نگذارید و فقط شرایط برد یا باخت ببینید، آن گاه تحقق یافتن چندجانبه‌گرایی به امری دشوار و سخت بدل خواهد شد.

‌صدراعظم آلمان برای مواجهه با ترامپ باید چه نکاتی را بداند؟

ترامپ به شدت کنجکاو بود و می‌خواست تا تمام جزئیات یک مسئله را به طور دقیق بداند اما این تنها به این دلیل بود که بتواند از آن‌ها به نفع خود استفاده کند و استدلال‌هایی بیابد که او مواضع را تقویت و مواضع دیگران را تضعیف کند. هرچه افراد بیشتری در اتاق حضور داشتند، نیاز او به پیروز شدن در بحث بیشتر می‌شد. شما نمی‌توانید با او صرفاً یک گفت‌وگوی معمولی داشته باشید. هر برخوردی با او یک رقابت است: تو یا من.

‌در کتاب‌تان، سبک سیاسی ترامپ را اینگونه توضیح داده‌اید که او به عنوان کسی که کار خود را از مشاور املاک شروع کرده همه بحث‌ها را به عنوان یک ملک یا یک زمین می‌بیند که فقط یک مالک دارند و اگر او آن زمین یا ملک را تصاحب نکند، دیگری تصاحب خواهد کرد. به نظر شما آیا رؤسای دولت‌های دیگر هم باید راهبرد مشابهی را در پیش گیرند؟

قطعاً نه! در غیر این صورت هیچ کاری در عالم سیاست انجام نخواهد شد.

‌آیا شما ترامپ را تهدیدی برای صلح جهانی می‌دانید؟

او یک چالش برای جهان است؛ به‌ویژه برای چندجانبه‌گرایی. چیزی که اکنون پیش روی ماست، موضوع ساده‌ای نیست. به‌خصوص اینکه این رئیس‌جمهور بزرگترین اقتصاد جهان را اداره می‌کند و با ابزارهایی مانند دلار و تأثیرگذاری بر سیستم مالی جهان می‌تواند خواسته‌های خود را عملی سازد. برای مثال، احمقانه به نظر خواهد آمد که تأثیر تحریم‌های اقتصادی آمریکا را با تأثیر واکنش‌هایی مثل اینکه بگوییم ما هم دیگر با آمریکا تجارت نخواهیم کرد مقایسه کنیم.

‌ترامپ امروز چالش بزرگتری از ترامپ ۲۰۱۶ است؟

یک تفاوت بزرگ این است که امروز اتحاد آشکاری میان او و شرکت‌های بزرگ سیلیکون‌ولی که قدرت مالی بسیار زیادی دارند، شکل گرفته است.

‌به نظر می‌رسد شما به ایلان ماسک، میلیاردر آمریکایی اشاره می‌کنید که ترامپ می‌خواهد او را به عنوان وزیر کارآمدی منصوب کند.

وقتی یک نفر صاحب ۶۰ درصد تمام ماهواره‌هایی است که در مدار زمین قرار دارد، این موضوع باید همه ما را نگران کند.

‌آیا ماسک را با شبکه‌ای از شرکت‌ها و همچنین نفوذ شبکه‌ اجتماعی تحت مدیریت او (ایکس) خطر بزرگتری نسبت به ترامپ ارزیابی می‌کنید؟

نمی‌خواهم چنین چیزی را بگویم. اما سیاست وظیفه دارد که تعادلی اجتماعی میان قدرت‌مندان و شهروندان عادی ایجاد کند. در زمان بحران بانکی، بحران یورو و بحران مالی جهانی، سیاست آخرین مرجعی بود که توانست اوضاع را سامان دهد. اگر تأثیر شرکت‌ها بر این مرجع نهایی، چه از طریق قدرت مالی یا توانایی‌های فناورانه، بیش از حد شود، این موضوع چالشی عظیم برای همه ما خواهد بود.

‌فکر می‌کنید سیاست در برابر پلتفرم‌های بزرگ اینترنتی ناتوان شده است؟

خیر. در یک دموکراسی، سیاست هرگز در برابر شرکت‌ها ناتوان نیست. اما مهم است که در برابر آشوبی که در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخته می‌شود، مانند آنچه حزب راست‌گرای آلترناتیو برای آلمان (AfD) در آلمان به راه انداخته، اقداماتی صورت گیرد و تعادل به جامعه بازگردانده شود.

‌صحبت از آشوب شد؛ وقتی اولاف شولتز اخیراً از فروپاشی ائتلاف حاکم خود خبر داد، انتقادات تندی علیه شریک سابقش در دولت، کریستین لیندنر، مطرح کرد. شولتس او را «کوته‌نظر» خواند و به سوءاستفاده از اعتماد متهم کرد. از سوی دیگر، لیندنر شکایت کرد که شولتس می‌خواسته او را مجبور کند سوگندش را نقض کند. نظر شما درباره این درام سیاسی چیست؟

اولین واکنش من این بود: مردها!

‌چه چیزی در این ماجرا از نظر شما مردانه است؟

برای مثال، شخصی کردن مسائل. به باور من این چیزی است که در سیاست باید کاملاً از آن اجتناب کرد.

‌ شما در شرایطی قرار نگرفته بودید که بخواهید مثل شولتس خشم‌تان را آشکار کنید؟

به عنوان یک زن در مقام صدراعظمی، شما با شرایط سخت و بعضاً طاقت‌فرسایی روبه‌رو می‌شوید. طبیعی است که نتوانید همیشه واکنشی متعادل و منطقی به این شرایط داشته باشید. اما واقعیت این است که بهتر خواهد بود اگر خشم خود را بر سر دیوارهای دفترتان خالی کنید نه در مقابل همه مردم آلمان. به عنوان صدراعظم آلمان من نمی‌توانستم تمام روز را غرق احساساتم باشد، باید خشم را پشت سر می‌گذاشتم و به پیشبرد کارها فکر می‌کردم.

‌درباره برخی تحولات حزب دموکرات مسیحی (CDU) باید گفت اخیراً آن‌ها به نوعی از دوره مرکل فاصله گرفته‌اند و مسیر متفاوتی را برگزیده‌اند. نظر شما در این خصوص چیست؟

با توجه به گستردگی طیف‌های موجود در احزاب بزرگ، کاملاً طبیعی است که پس از ۱۸ سال رهبری من، تمایل به رهبری شخص و روحیه‌ای متفاوت ایجاد شود. چند هفته پیش در جشن تولدم که حزب دموکرات مسیحی برایم برگزار کرد، برای فردریش مرتس (رهبر کنونی حزب دموکرات مسیحی) آرزوی موفقیت کردم و به او گفتم حزب دموکرات مسیحی، حزب من است. هنوز هم همین نگاه را دارم، حتی اگر سیاست‌های امروز حزب متفاوت از گذشته باشد و گاهی با برخی از موضوعات مخالفت کنم.

‌درباره فردریش مرتس شما در کتاب نوشتید «یک مشکل وجود داشت، از همان آغاز هر دو ما می‌خواستیم که رئیس باشیم.» همچنین اشاره کرده‌اید که مرتس، وقتی شما در سال ۲۰۰۲ ریاست فراکسیون را در پارلمان عهده‌دار شدید «به شدت آزرده خاطر شد.» آیا فکر نمی‌کنید نحوه رفتار شما با او اشتباه بود؟

نه! چرا؟

‌کاملاً آشکار بود که مرتس احساس می‌کرد تحقیر شده است. آیا بهتر نبود یکی از مهم‌ترین چهره‌های حزب را حفظ می‌کردید؟

این انتخاب خودش بود که در آن زمان دیگر حضور نداشته باشد.

‌او از رهبری حزب کناره‌گیری کرد و تا مدت‌ها سیاست را نیز کنار گذاشت تا اینکه در سال ۲۰۱۸ پس از سال‌ها حضور در بخش خصوصی به حزب دموکرات مسیحی بازگشت.

من هم در سال ۲۰۰۲ در برابر ادموند اشتویبر (رئیس وقت حزب سوسیال‌مسیحی) در موضوع نامزدی برای صدراعظمی شکست خوردم. این موضوع برای من آسان نبود. اما متوجه شدم که اگر بخشی از حزب دموکرات مسیحی دائماً با من مخالفت می‌کرد، هیچ شانسی برای پیروزی در انتخابات نداشتیم. اشتویبر در موقعیت بهتری برای متحد کردن محافظه‌کاران قرار داشت. من همان سطح از آگاهی را از دیگران هم انتظار دارم.

‌مرتس هیچ تجربه‌ای در زمینه حکومت‌داری ندارد و در برخی موقعیت‌ها شخص زودجوشی محسوب می‌شود.

او به هر حال قرار است یک کمپین انتخاباتی را اداره کند و در این کمپین می‌تواند ثابت کند که چه توانایی‌هایی دارد.

‌ما می‌خواهیم بدانیم که آیا شما او را برای صدراعظمی مناسب می‌دانید؟

ببینید او مسیری طولانی را تا اینجای کار پیموده است. شما باید ویژگی‌های خاصی داشته باشید که بتوانید این مسیر را طی کنید. شما بدون دلیل به عنوان کاندیدای صدراعظمی انتخاب نمی‌شوید.

‌چه چیزی شما را وا داشت که به عنوان یک زن بخواهید صدراعظم آلمان شوید؟

می‌خواستم صدراعظم شوم و همچنین این کار را به‌عنوان یک زن انجام دهم اما هرگز به این فکر نکردم که این موضوع به‌عنوان یک زن نمادگرایی زیادی داشته باشد. گاهی از زنان هم ناامید می‌شدم. تجربه‌ام این نبود که همیشه میان ما همبستگی وجود داشته باشد.

‌این تصور وجود دارد که شما هرگز خودتان را به‌طور آشکار به‌عنوان یک زن یا فمینیست معرفی نکردید. آیا این درست است؟

بله، اما این هرگز یک استراتژی آگاهانه نبود. هیچ‌کس به من نگفت که لطفاً درباره‌ زن بودن صحبت نکنید. من هم هیچ‌گاه احساس نکردم که لازم باشد هر روز بگویم: «هموطنان عزیز، فقط یادآوری کنم: من یک زن هستم.» در آلمان شرقی، تنها زن دانشمند در گروه کاری‌ام بودم و غیر از من، فقط یک منشی زن وجود داشت. بنابراین، برایم طبیعی بود که در میان گروهی از مردان کار کنم.

‌چه چیزی بیشتر هویت شما را شکل داده است: هویت شما به‌عنوان یک زن یا هویت شما به‌عنوان یکی از اهالی آلمان شرقی؟

ما هنگام نوشتن کتاب زیاد درباره این موضوع صحبت کردیم. فکر می‌کنم هویت من به‌عنوان یکی از اهالی آلمان شرقی تأثیر بیشتری داشته است. زندگی در آلمان شرقی همیشه نیازمند شجاعت برای حفظ اصالت بود. البته، منظورم شجاعت مبارزان مقاومت نیست؛ شجاعت آن‌ها بسیار بیشتر از من بود. برای من، مسئله این بود که زندگی‌ام را بدون ناامید شدن و تلخ شدن بگذرانم. بعدها، اغلب به آلمانی‌های غربی، از جمله همکارانم در بوندستاگ، نگاه می‌کردم و از خود می‌پرسیدم: اگر اشتازی می‌خواست آن‌ها را جذب کند، چه می‌کردند؟ آیا به همان اندازه شجاع بودند که حالا به نظر می‌رسند؟

‌کمی قبل از پایان دوره صدارت خود، این انتقاد را مطرح کردید که پیشینه شما در آلمان شرقی به‌عنوان یک «بار اضافی» روی دوش شما قرار گرفته است. اکنون در کتاب‌تان می‌نویسید که برای سال‌ها مجبور بوده‌اید با «خودسانسوری» درباره زندگی در آلمان شرقی صحبت کنید. آیا میراث شما از آلمان شرقی شاید واقعاً یک «بار اضافه» روی دوشتان بود؟

برای شخص من، این یک بار اضافه نبود که بخواهم از شر آن خلاص شوم؛ این بخشی از زندگی من بود. چیزی که مرا آزار می‌داد، جست‌وجوی خبرنگاران در سال‌های پس از اتحاد مجدد برای یافتن پایان‌نامه اجباری من درباره مارکسیسم-لنینیسم بود، پس از آنکه در ۳ اکتبر ۱۹۹۲ در یک رویداد به آن اشاره کردم. سوالاتی مثل اینکه فایل‌ها کجاست؟ مرکل چه نوشته؟ حالا پیدایش کردیم! آزاردهنده بود.

برای برخی از رسانه‌ها، زندگی من در آلمان شرقی تنها به‌عنوان منبعی برای یافتن یک رسوایی احتمالی ارزش داشت. اما من وقت و انرژی اضافه‌ای برای این حواشی نداشتم.

‌در کتاب خود نوشته‌اید که سیاستمداران نباید مدام درباره موضوعات محبوب حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) صحبت کنند: «اگر تصور کنند با صحبت درباره موضوعات اصلی مد نظر این حزب و حتی تلاش برای پیشی گرفتن در لفاظی، بدون ارائه راه‌حل‌های واقعی برای مشکلات موجود، می‌توانند این حزب را کنترل کنند، شکست خواهند خورد.» آیا این انتقاد متوجه حزب دموکرات مسیحی (CDU) است؟

خیر، این خطاب به همه است؛ به‌ویژه احزاب حاضر در دولت. آن‌ها نمی‌توانند مدام درباره مطالبات صحبت‌ کنند آن هم در حالی که اکثریت لازم برای ایجاد تغییرات لازم را دارند. برخی گمان می‌کنند تنها با بیان اظهارات تند درباره تعداد زیاد پناهجویانی که به کشور ما می‌آیند، می‌توانند آرای حزب آلترناتیو برای آلمان را از آن خود کنند. این تصور اشتباهی است. به باور من این رویکرد نتیجه معکوس دارد.

‌به نظر می‌رسد که ترجیح می‌دهید مسائل ناخوشایند، مانند حمله زولینگن نادیده گرفته شود.

اصلاً منظورم این نیست. حمله‌ای مانند آنچه در زولینگن رخ داد، وحشتناک است و احزاب دموکراتیک باید حتماً درباره این‌که برای جلوگیری از تکرار این اتفاقات چه تغییرات مشخصی اعمال خواهند کرد، بحث کنند. اما زمانی که یک حمله تروریستی برای هفته‌ها کل دستور کار سیاسی را چه از نظر گفتاری و چه به شیوه‌های دیگر تعریف کند، نه به حل مشکل کمک می‌کند و نه برای مقابله با AfD مؤثر است.

‌آیا چنین جنایاتی بهایی است که یک جامعه باز باید برای انسان‌دوستی‌اش بپردازد؟

به نظر من، چنین نگاهی بدبینانه است. در هر جامعه آزادی، جنایات وحشتناک هم رخ می‌دهد. اینجا هم این جنایات با مسئله مهاجرت شروع نشده‌اند. نکته اساسی این است که علاوه بر اجرای قاطع قانون هرگز نباید به تروریست‌ها اجازه دهیم ما را از ارزش‌هایی چون آزادی و کرامت انسانی محروم کنند. در غیر این صورت، آن‌ها پیروز خواهند شد.

‌آیا اهمیتی ندارد که عامل جرم بخشی از جامعه ما بوده یا به دنبال پناهندگی به اینجا آمده است؟

البته که اهمیت دارد، به همین دلیل باید شرایطی را ایجاد کنیم که مهاجرت غیرقانونی روش غالب مهاجرت نباشد و به‌جای آن با دقت بیشتری بررسی کنیم که چه کسی به کشور ما وارد می‌شود.

‌اما دقیقاً همین تصمیم را در آن آخر هفته سپتامبر ۲۰۱۵ اتخاذ نکردید، زمانی که اجازه دادید پناهجویانی که در مجارستان گیر کرده بودند به آلمان بیایند. پس از آن، بسیاری دیگر نیز بدون کنترل‌های مؤثر به آلمان وارد شدند.

در آن زمان احساس می‌کردم که اگر این کار را نکنم، تمام اعتبار سخنرانی‌های زیبای ما درباره ارزش‌های شگفت‌انگیز اروپا و کرامت انسانی را قربانی کرده‌ام. به عنوان مثال، ایده استفاده از ماشین‌های آب‌پاش در مرز آلمان، برای من وحشتناک بود و البته چیزی را هم حل نمی‌کرد.

این روزها که درباره میراث سیاسی شما صحبت می‌شود، بیشتر انتقادات به رویکرد شما در قبال روسیه و سیاست انرژی معطوف است. بیایید با ولادیمیر پوتین شروع کنیم. آیا درست است که پوتین، به عنوان یک افسر سابق کاگ‌ب، شما را به یاد مأموران اشتازی در آلمان شرقی می‌انداخت؟

وقتی او به زبان آلمانی صحبت می‌کرد، معمولاً بسیار آرام صحبت می‌کرد. این چیزی است که مأموران امنیتی آلمان شرقی نیز انجام می‌دادند. این موضوع نظرم را جلب کرد.

‌شما برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ با پوتین ملاقات کردید. آیا فکر می‌کنید او از همان ابتدا یک برنامه مشخص داشت، یا به مرور زمان رادیکال شد؟

من هرگز درباره او دچار توهم نبودم. او همیشه ویژگی‌های یک دیکتاتور را داشت و خودبرتربینی او اغلب من را آزار می‌داد. اما فکر نمی‌کنم که وقتی ۲۰ سال پیش به قدرت رسید، برنامه‌ای برای حمله به اوکراین داشت. این بیشتر یک روند بود که ما در غرب نیز باید از خود بپرسیم آیا همیشه همه کارهایمان درست بوده است؟

‌آیا این گونه بوده است؟

نمی‌توانم پاسخ قطعی به این سوال بدهم. اما برای اینکه کاملاً آشکار و واضح نظر خود را مطرح کنم باید بگویم هیچ چیزی وجود ندارد و وجود نداشت که بتواند حمله پوتین به اوکراین را توجیه کند. اما قطعاً اتحادی قوی‌تر و بزرگتر در غرب می‌توانست شرایط را بهتر کند. ما به اندازه‌ای که می‌توانستیم قوی نبودیم.

‌شما درباره نبود اتحاد صحبت می‌کنید. آمریکایی‌ها و برخی از کشورهای شرق اروپا می‌خواستند که راه را برای پیوستن اوکراین به ناتو در اجلاس بخارست در سال ۲۰۰۸ باز کنند. شما در مقابل آن‌ها ایستادید.

نشست بخارست بر تصویب یک برنامه عملیاتی ناتو برای اوکراین و گرجستان به عنوان مقدمه‌ای برای الحاق متمرکز بود. من احساس کردم که این یک سیاست احمقانه است که در نظر نمی‌گیرد در طول دوره بین تصویب این طرح و عضویت نهایی ناتو چه اتفاقی ممکن است بیفتد؛ دوره‌ای که می‌تواند سال‌ها طول بکشد. پوتین این وضعیت موقت را بازدارنده نمی‌دانست و مطمئناً کاری انجام می‌داد. و بعد چه می‌شد؟ آیا اقدام نظامی توسط کشورهای عضو ناتو در سال ۲۰۰۸ قابل تصور بود؟ و اگر نه، عواقب آن برای اوکراین و ناتو چه می‌شد؟ اینها ملاحظات من بودند.

‌به همین دلیل در ناتو افتراق ایجاد کردید؟

چرا موضع آمریکا به عنوان پیش‌فرض در نظر گرفته می‌شود و کسانی که دیدگاه متفاوتی دارند به عنوان عامل افتراق دیده می‌شوند؟ من در نهایت در بخارست سازش را پذیرفتم و توافق کردیم تا با اصل پیوستن اوکراین و گرجستان به ناتو در آینده موافقت کنیم اما این را که آن‌ها به عنوان نامزد رسمی پیوستن به ناتو مطرح شوند قبول نکردم. البته باید یادآوری کرد که من در آن زمان تنها نبودم و فرانسه و بسیاری دیگر از کشورها با ما موافق بودند.

‌آیا احساس می‌کنید به خاطر مواضع‌تان در بخارست، دیگران شما را به نوعی قربانی کرده‌اند؟ (شما را مسئول اتفاقات نشان می‌دهند؟

این فقط یک احساس نیست، واقعیت است. برای مثال، ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین از من و نیکلاس سارکوزی، رئیس‌جمهور سابق فرانسه دعوت کرد که پس از کشتار وحشتناک در بوچا به آن شهر سفر کنیم. پیام این اقدام به وضوح این بود که ما و مواضع‌مان در بخارست مسئول کشته‌شدگان در بوچا هستیم.

‌شما این نگاه را ناعادلانه می‌دانید؟

من زلنسکی را به خاطر شجاعت و عزم راسخش در طول تقریباً سه سال جنگ تحسین می‌کنم، اما در مورد بخارست با او مخالفم. من بارها و بارها از جمله در بخارست هشدار دادم که از نظر پوتین، فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بزرگترین فاجعه سیاسی در قرن بیستم است و او اقدام ما را نوعی تهدید وجودی علیه روسیه برداشت خواهد کرد. این دیدگاهی نیست که من با آن موافق باشم، اما هشدار من درست بود. پوتین در همان سال ۲۰۰۸ به گرجستان حمله کرد.

‌چرا بعد از الحاق شبه‌جزیره کریمه به روسیه در سال ۲۰۱۴، شما آماده بودید تا با تحویل گاز از طریق خط لوله نورد استریم ۲، صندوق جنگ پوتین را پر کنید؟

پوتین قبل از اینکه هر گازی از طریق خط لوله نورد استریم ۲ جریان یابد، جنگ را شروع کرد. امروزه، کشورهای دیگر صندوق جنگ پوتین را پر می‌کنند و اگر ما همه روابط اقتصادی را قطع می‌کردیم، همان اتفاق می‌افتاد.

‌آیا شما همچنان معتقدید که تصمیم برای توقف نورد استریم ۲ درست نبود؟

من به تصمیمات خود پایبندم. من همچنین این را وظیفه خود می‌دانستم که گاز ارزان را برای اقتصاد آلمان تأمین کنم. اکنون شاهد عواقب قیمت‌های بالای انرژی برای کشورمان هستیم. من نمی‌توانستم اکثریت سیاسی برای تعلیق تجارت گاز با روسیه پیدا کنم و مطمئناً حمایت صنعتگران را هم نداشتم. من همچنین فکر می‌کردم که نورد استریم ۲ از نظر سیاسی نیز منطقی است. چگونه ممکن بود در نظم جدید پس از جنگ سرد، با کسی مانند پوتین، که برخی مورخان او را یک تجدیدنظرطلب طبقه‌بندی می‌کنند، روابط برقرار کرد؟ با تلاش برای اجازه دادن به او برای سهیم شدن در رفاه.

The post مرکل: هشدارم در مورد پوتین درست بود appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

مجتبی جامعی دانش آموخته دانشگاه عالی دفاع ملی و شقایق لامع زاده دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات اروپا در یادداشتی ، نگاهی انداخته‌اند به زمینه تدوین سند استراتژی امنیت ملی آلمان و محورها و خطوط اصلی آن. مشروح این یادداشت که موسسه مطالعات و تحقیقات بین‌المللی ابرار معاصر ایران منتشر کرده است را می‌خوانید:

دکترین امنیت ملی توسط کشورها منبعث از فهم و درک امنیت ملی خود، چالش ها، شناخت و تحلیل مسائل امنیتی و تهدیدات پیش رو با اهداف متعدد و گوناگون از جمله؛ اعلام هشدار ، نمایش قدرت و توانمندی ، طرح سوزی، ایجاد همسویی و اتحاد، فریب دادن و …به صورت سالانه و یا چند سال یک مرتبه برای باز تنظیم روابط و رفتارهای متفاوت با بازیگران دوست، رقیب و دشمن، ترسیم و منتشر می کند این نقشه راه و ترسیم چشم انداز امنیتی ، کمک شایانی را به بازیگران در بازیگری در صحنه بین المللی می‌کند.

نخستین سند استراتژی امنیتی آلمان، از تصمیم تا تدوین

در گذشته سندی به نام سند حفاظت از قانون اساسی آلمان با رویکردهایی از جمله موضوعات امنیتی منتشر می شد، لیکن آلمان بعنوان معدود کشورهای صاحب قدرت تا به امروز فاقد یک سند مدون منتشر شده استراتژی امنیت ملی است. اولین بار و در سال ۲۰۱۶ مبانی سیاست امنیتی و دفاعی آلمان در کتاب سفید که زیر نظر وزارت دفاع فدرال تهیه و منتشر شده است.

پس از کنار رفتن آنگلا مرکل صدراعظم سابق آلمان پس از ۱۶ سال از صحنه قدرت و تشکیل دولت ائتلافی جدید متشکل از احزاب سوسیال دمکرات ، سبز و دمکرات آزاد؛ ضمن تاکید احزاب بر لزوم در پیش گرفتن سیاست های منسجم تر امنیتی، ایجاد یک استراتژی جامع امنیت ملی در توافقنامه ائتلافی کابینه اولاف شولتس صدراعظم آلمان مورد توافق قرار گرفت.

تحولات بین المللی و منطقه ای و به موازات آن رویکرد و مواضع شمار زیادی سیاستمداران و مقامات آلمانی حاکی از توجه دولتمردان این کشور به رویکردهای نظامی، امنیتی و قدرت سخت است. آنها تاکید کردند که مواجهه با رویدادهایی مانند جنگ روسیه علیه اوکراین، علاقمندی شدید چین به قدرت، تروریسم بین‌المللی و جاسوسی سایبری، نیازمند مفهومی واضح از سیاست امنیتی است.

۱ – بنابراین همایش های متعددی در راستای ایجاد رویکردی مبتنی بر تولید و استحکام امنیت ملی برگزار شد که اهم آن به شرح ذیل است: پس از برگزاری جلسات احزاب ائتلافی، در ماه اکتبر ۲۰۲۲ نشستی با مدیریت یونا پوگلیرین، رئیس دفتر شورای روابط خارجی اروپا در برلین و با موضوع «تغییر پارادیم ۲۰۲۲: آلمان چگونه می تواند به چالش های امنیتی جهانی به شیوه ای معتبر و پایدار پاسخ دهد؟» ، برگزار شد.

در این مناظره علاوه بر « کریستینه لامبرشت» وزیر دفاع وقت ، «ژنرال ابرهارد زورن» بازرس کل ارتش ، « کلودیا میجر» رئیس گروه تحقیقات سیاست و امنیت موسسه علم و سیاست برلین و « کریستین مولینگ» مدیر تحقیقات و رئیس امنیت و برنامه دفاعی در شورای روابط خارجی آلمان حضور داشتند.

محور اصلی این نشست جنگ اوکراین بود، که این پدیده تحت عنوان سوژه اصلی برای تدوین نخستین استراتژی امنیت ملی آلمان مطرح شد. وزیردفاع وقت به اتفاق اعضای شرکت کننده اشاره داشتند که ما در حال تجربه نبرد شجاعانه ارتش اوکراین هستیم. کی یف تا زمانی که لازم باشد از حمایت کامل آلمان برخوردار خواهد بود.آلمان باید چگونگی مواجهه با چالش های امنیتی جهانی به شیوه ای معتبر و پایدار را درک کند.

با توجه به حواشی جنگ اوکراین و تغییرات دور از انتظار در سیاست های امنیتی در اروپا، در حال حاضر اولویت با تسریع در تهیه و انتشار سند استراتژی امنیت ملی است، در این صورت آلمان با درک بیشتری از سوی جامعه جهانی روبرو خواهد شد. کاهش بوروکراسی در سیستم تدارکات ارتش یکی از مهمترین پروژه های وزارت دفاع بوده که همچنان مسیر طولانی پیش رو دارد.

۲ – اواخر اکتبر ۲۰۲۲ هم وزارت دفاع و آکادمی سیاست امنیتی ، کارگاهی با موضوع استراتژی امنیت ملی برگزار کردند. هدف این کارگاه تمرکز بر الزامات جدیدی برای تاب آوری اجتماعی و انتظارات مرتبط با ارتش در زمان بحران های بین المللی بود. این کارگاه در قالب ۲ پنل برگزار شد؛ پنل اول با دیدگاه « امنیت یکپارچه و تاب آوری جامعه به عنوان اجزای اصلی استراتژی امنیت ملی» و پنل دوم ، تمرکز بر دیدگاه « تغییر دوران ، نقش رهبری و ادراک اجتماعی » بود.

در بخش اول این سوال در نظر گرفته شد: « انتظارات ارتش چیست؟ و نیروهای مسلح با توجه به سناریوهای تهدید جدید چه نیازهایی به حمایت اجتماعی دارند؟ »

نتیجه این شد که در شرایط بحرانی در آلمان مانند همه گیری کووید-۱۹ یا حوادث طبیعی مانند سیل بدون حمایت ارتش قابل مدیریت و کنترل نبود. با این حال، در همان زمان، نقاط ضعف و نیاز به برخی اصلاحات نیز بروز داده شد که ارتش باید بتواند در طولانی مدت در صدد رفع این موارد برآید. در زمان مقابله با اینگونه چالش ها، مشکل شناخت وجود نداشته، بلکه مشکل نحوه عمل است که در همین راستا تمرینات و الزام به کسب مهارت در بخش مدنی اهمیت ویژه ای دارد.

همچنین مشخص شد که ارتش آلمان باید برای تسریع در عملیات های خود نیروهای مسلح با قابلیت همکاری، کارآمد و سطح بالا را مستقر کند.

در بخش دوم نیز این سوال مطرح و به بحث گذاشته شد که « سیاست امنیتی چگونه بر نظر مردم تاثیر می گذارد؟ اجرای نقطه عطف برای ارتباطات سیاست امنیتی چه معنایی دارد؟» و « دولت فدرال چگونه می تواند به طور استراتژیک بین تهدیدهای واقعی ، انتظارات رهبری و الگوهای سنتی ارتباط برقرار کند؟ »

نتایج تبادل نظرهای انجام شده در این بخش این بود که بر اساس نظرسنجی مرکز تاریخ نظامی و علوم اجتماعی «نقطه عطف» منجر به بزرگترین تغییر در نگرش بین شهروندان درباره مسائل مربوط به سیاست امنیتی و دفاعی در سالهای متمادی شده است. امنیت کشور و ارتش اهمیت ویژه ای دارد، چرا که بطور مثال روسیه، از منظر تعداد فزاینده ای از آلمانی ها به عنوان یک خطر تلقی می شود. همچنین در خصوص مبحث گفتگوهای مدنی درباره سیاست امنیتی و دفاعی؛ از نظر روش شناسی، این گفتگوها باید بیشتر هدفمند بوده و باید با ظرفیت های مناسب حفظ شوند.

ارتباط یک عنصر کلیدی در حوزه امنیت است، ارتباطات خارجی هماهنگ، بین شرکا و متحدان از ضرورت بسیاری برخوردار است. نقش پیشرو آلمان در اروپا باید قوی تر از پیش برهمگان محرز و مشخص شود.

۳ – کارگاهی با موضوع «آموزش راهبرد امنیت ملی برای نیروهای مسلح و جامعه در سایه عصر تغییر» و با حضور کارشناسان وزارت دفاع ، وزارت خارجه ، وزارت کشور ، نیروهای مسلح ، اعضای ارشد اتاق های فکر و رسانه ها و موسسات آموزشی علم سیاست آلمان در دسامبر ۲۰۲۲برگزار شد. «کارستن بروئر» فرماندهی عملیات منطقه ای و مسئول امنیت داخلی و همکاری نظامی آلمان معتقد است که در حال حاضر در وضعیتی هستیم که نه صلح واقعی و نه جنگ وجود دارد. جنگ روسیه علیه اوکراین وضعیت امنیتی اروپا را تغییر داده و تمرکز ما را به سمت و سوی دفاع ملی و جمعی سوق داده است.

بروئر تقویت مقاومت را مستلزم ملزومات بسیاری دانست و به ضرورت بازنگری در خصوص آنچه امروز تاب آوری ملی را تشکیل می دهد ، تاکید دارد. در شرایط کنونی صرفا تکیه بر محدود کردن بحران ها و درگیری های بین المللی راهکاری سازنده و پیشرو نخواهد بود. در واقع نقطه عطف به این معناست که اروپا در معرض تهدید قرار دارد.

۴ – « کریستینه لامبرشت » وزیر دفاع سابق آلمان در سپتامبر ۲۰۲۲ در شروع سخنرانی مهمی با حضور مقامات دولتی ، سیاستمداران ، کارشناسان و چهره های دانشگاهی در خصوص لزوم برخورداری آلمان از یک سند استراتژی ملی گفت : برای داشتن آینده ای در صلح و آزاد باید از هم اینک تغییر مسیر و تعیین جهت کرد.

وی افزود که سند استراتژی امنیتی ملی مهم است ، اما مهمتر نتیجه ای است که از آن حاصل خواهد شد.بحث های متمادی بر سر عرضه انرژی ، افزایش تورم ، افزایش هزینه های برق ، گاز، بنزین و مواد غذایی و تاثیر آنها بر نحوه زندگی شهروندان صورت گرفته ، این مسائل ارتباط نزدیکی با جنگ اوکراین دارد.جنگ مرگ می آورد، هر روز ویرانی، رنج وحشتناک ، بیکاری و …زمان آن فرا رسیده با کنارگذاشتن مواضع حزبی در این امر مشارکت حداکثری داشته باشیم.

چرا که نمی توانیم با تکیه بر سنت ها صلح و آزادی فرزندان خود را تضمین کنیم.تحقق این استراتژی کار آسانی نیست، ما به یک سیاست بلند مدت ، عمیق و منابع مالی کافی نیاز داریم . تقویت ناتو ، نیروهای مسلح از اهمیت بسزایی برخوردار هستند. گرچه آمریکا به عنوان یک قدرت محافظ برای اروپا غیرقابل جایگزین است، اما باید با توسعه قابلیت و افزایش نیروها برای عدم نیاز به آمریکا گام های محکم و مستمربرداریم.

وسعت آلمان، موقعیت جغرافیایی ، قدرت اقتصادی و بطور خلاصه وزن آلمان ما را به یک قدرت پیشرو در جهان تبدیل کرده است که چه بخواهیم و چه نخواهیم این موضوع یک مسئولیت بزرگ برای ما ایجاد کرده است. ۷۳ سال دمکراسی، ۶۷ سال نیروهای مسلح دمکراتیک در آلمان ، کشوری متفاوت ، اعتمادی متفاوت و اعتماد بنفسی متفاوت تر در عرصه داخلی و خارجی خلق کرده است.

امنیت نظامی باید بعنوان یک وظیفه محوری در امور جاری کشور تلقی شده و برای درک هرچه بهتر این مهم اقدامات لازم و زمینه را فراهم آورده و چه بسا در پاره ای موارد نیاز به تغییرات بنیادین باشد، بازاندیشی درد دارد، باز اندیشی در باورها، تغییر فرهنگ سیاسی ، اتخاذ رفتارها و تصمیمات جدید ، این ها چالش های واقعی عصرکنونی هستند.

مهمترین پیام این است که آلمان نباید از ایفای نقش رهبری هراس داشته باشد ، دمکراسی ما پایدار است، نهادهای ما تقویت می شوند، فرهنگ سیاسی ما، نه نظامی بلکه صلح آمیز ، افزایش مشارکت ما در پیمان های چندجانبه و غیرقابل برگشت. نگاه ما، نگاهی هوشیارانه به قدرت و ارتش است. سند استراتژی ملی ما با توجه به روحیه تعامل جویانه ما نگاشته شده است. از منظر ما این سند ۳ کاربرد دارد: الف – جهت گیری، ب – ارتباطات و ج – کنترل

در جهت گیری باید بدانیم که وضعیت ما چگونه است و چه باید بکنیم؟ در حیطه ارتباطات ، مردم و شرکای بین المللی ما باید بدانند که کجا ایستاده ایمو قصد انجام چه کاری داریم؟ کنترل ، استراتژی امنیت ملی ، مبنایی است که برنامه ها ، پروژه های پیگیری و اسناد از آن استخراج می شود.

آلمان و اروپایی های وابسته به نظم صلحی هستند که به تنهایی نمی توانند آن را تضمین کنند. این امنیت ، توسط مهمترین متحد ما ، ایالات متحده تضمین شده است. احتمالا این متحد نمی تواند در آینده دفاع از اروپا را به همان میزانی که در گذشته تضمین می کرده ، ضمانت دهد؛ چرا که در حال حاضر آمریکا تمرکز خود را به امنیت در حاشیه اقیانوس آرام معطوف کرده است. می توان پیش بینی کرد که جایگزینی برای بازدارندگی هسته ای آمریکا وجود نخواهد داشت که اروپا را نیز از باج خواهی دور نگه می دارد. ناتو ، ستون اصلی امنیت ما باقی می ماند. حفاظت از آمریکا برای مدت طولانی ما را از هزینه هایی که در غیر این صورت در چند دهه گذشته متحمل می شویم، رها کرد.

حتی پیشنهاد می کنم در سال یک روز بعنوان امنیت نامگذاری شود. روزی که در آن در همه محافل از پارلمان گرفته تا جاهای دیگر بطور ویژه درباره امنیت صحبت شود. از امنیت داخلی گرفته تا سرویس های اطلاعاتی ، از دیپلماسی تا سیاست توسعه، از حفاطت از قانون اساسی تا وضعیت تهدید نظامی .

۵ – آنالنا بائربوک وزیر امورخارجه آلمان در جریان یک سخنرانی مهم در مارس ۲۰۲۲ با حضور مقامات سیاسی، امنیتی، اعضای اتاق های فکر و کارشناسان حوزه سیاست و امنیت گفت: از برلین تا کی یف با ماشین ۱۰ ساعت فاصله است، ۱۰ ساعت رانندگی ما را از صلح و جنگ جدا می کند. زمانی که ما پیشنهاد سند استراتژی امنیت ملی را در توافقنامه ائتلافی مطرح کردیم ، تعداد بسیار کمی از ما در این اتاق و در واقع در هرکجای جهان می توانستیم ، تصور کنیم که چه اتفاقی می افتد. رئیس جمهوری روسیه به همسایه خود حمله می کند. وی نظم جهان ، صلح دراروپا و منشور ما در سازمان ملل را زیر پا می گذارد.امروز بچه های ما سوال می کنند،آیا جنگ به آلمان نیز خواهد رسید؟ واقعا سلاح هسته ای چیست؟ اکنون بیش از هر زمان دیگری اشتیاق برای امنیت احساس می شود.
امنیت به معنای حفاظت از زندگی ماست، آنچه که در مردان و زنان شجاع اوکراینی برای دفاع از کشور و زندگی شان می بینیم. قاطعیت آنها برای برخورداری از دمکراسی و حق زندگی. امنیت پایه های زندگی ما ؛ جنگ، معیشت را از بین می برد، ناامنی می آورد، تغییرات آب وو هوایی ، گرسنگی ، فقر ، کمبود رفاه در میان مردم همه اینه امنیت زندگی را به مخاطره می اندازد.
صلح و آزادی در اروپای دمکراتیک ، این امر استراتژی امنیت ملی ما را نیز در بر می گیرد.
با نگاهی به آینده و با اعتماد بنفس و تامل در خود و در صوررت لزوم انتقاد از خود باید مسیر تحقق امنیت در آینده را هموارتر کنیم. سیاست امنیتی، فراتر از نظامی و حتی دیپلماسی است. سرمایه گذاری در زیرساخت ها و سیاست تجاری به این معناست که تصمیم گیری درباره امنیت محدود به وزارت خارجه و یا در وزارت دفاع نیست ، بلکه در شرکت ها ، شهرداری ها و دانشگاه نیز باید در این خصوص تصمیم گیری شود. رویکرد تهاجمی روسیه بوضوح نشان می دهد که “هیچ کشوری، حتی آلمان، نمی تواند در خصوص مسائلی مانند جنگ و صلح، عدالت و بی عدالتی بی طرف باشد.” این امر به ویژه با توجه به تاریخ آلمان صادق است.

قدرت ما در اتحاد بین المللی نهفته است، ما باید صنایع دفاعی اروپا را با هدف تاثیرگذاری بیشتر تقویت کنیم. اتحادیه اروپا به تنهایی ۶ برابر بیشتر از ایالات متحده سیستم تسلیحاتی در حال استفاده دارد. فضای سایبری نیز از دیگر چالش های دوران ماست، فضای سایبری بخش مرکزی جنگ مدرن است. این تهدید نشان می دهد که ما نه تنها به قابلیت های دفاع سایبری قوی نیاز داریم، بلکه بخشی از کار ما در تدوین سند استراتژی امنیت ملی نیز باید با صلاحیت میان ارتش، مقامات امنیت ملیو دولت های فدرال و ایالتی اختصاص پیدا کند.

«اولاف شولتس » صدراعظم آلمان در یک سخنانی در یکی از نشست های خود در اواخر سال ۲۰۲۲ با حضور اعضای احزاب دولت ائتلافی و شماری از سیاستمداران گفت که جنگ اوکراین نقطه عطفی برای اروپا بود که به تغییر بزرگی در سیاست امنیتی آلمان منجر شد. آلمان با الگوبرداری از ایالات متحده و دیگر شرکای ناتو قصد دارد تا با استراتژی امنیت ملی خود راه جدیدی را باز کند. نقطه شروع یک مفهوم امنیتی گسترده است.

این استراتژی طبق برنامه ریزی های از پیش تعیین شده قبل از کریسمس و تقریبا همزمان با نخستین سال روی کارآمدن دولت ائتلافی آماده انتشار شود، اما این برنامه طبق روال پیش نرفت، چرا که مقامات ارشد دفتر صدراعظم آلمان به این دلیل که ۳۰ نکته قابل بررسی و مبهم در پیش نویس این طرح وجود دارد، ارسال آن را از وزارت خارجه متوقف کرده بودند.

از دیگر موارد حایز اهمیت در این سند استراتژی تجمیع منابع و گردآوری فرآیندهای برنامه ریزی وزارتخانه های مختلف است.

بائربوک، در خصوص دیدگاه های خود درباره سند استراتژی امنیت ملی در ماه مارس، به ۳ نکته اساسی درباره لزوم استراتژی امنیتی اشاره کرد: ۱- مصونیت زندگی ما را تضمین کرده و مردم را از جنگ و خشونت محافظت می کند. ۲ – تضمین در خصوص آزادی، یعنی اطمینان از اینکه می توانیم آنطور که می خواهیم زندگی کنیم. ۳ – حفظ اصول و اساس زندگی ما ، حفاظت از اقلیم ، تنوع زیستی و محیط زیست.

در عین حال پاره ای از مسایل و موارد بین وزارتخانه ها با اختلاف مواجه شده بطورمثال، موضوع صادرات تسلیحات، بودجه برای کمک های توسعه و همچنین استراتژی درقبال چین. از سوی دیگر در محافل دولتی تاکید شده که این اختلاف بین وزارتخانه ها نبوده ، بعکس در سطح کاری، پیشرفت های زیادی در تدوین استراتژی امنیت ملی حاصل شده و اختلاف نظر فاحشی در هیچ زمینه‌ای وجود ندارد. به عنوان مثال، در خصوص چین، همه خواهان آن هستند که باید وابستگی به این کشور را بدون جداسازی و انزوا به حداقل رساند.

در پشت پرده گویا مسئله قدرت نیز ازمسائل مناقشه برانگیز بود ، این که چه کسی مسئول سیاست خارجی آلمان است. وزارت خارجه نمی‌خواهد اختیارات بیشتری را به دفتر صدراعظم، جایی که تصمیمات مهمی در آن در حال اتخاذ است، به عنوان مثال در سیاست اروپا یا در حمایت از اوکراین، واگذار کند، از سوی دیگر دفتر صدراعظم نیز به نوبه خود با اعطای گروهی مسئولیت ها با اختیارات اجرایی به وزارت خارجه مخالف بود.

زمان انتشار سند استراتژی امنیت ملی آلمان

«گوانترام وولف» مدیرروابط خارجی آلمان، رئیس مرکز ژئوپلیتیک و یکی از مقامات سیاستمدار آلمانی است که در مراحل تهیه و تدوین نخستین سند استراتژی امنیتی ملی آلمان در کنار کارشناسان و مقامات وزارت دفاع نقش داشته داشته که در پاسخ به سوال نگارندگان درباره این سند گفت: نخستین سند استراتژی امنیت ملی آلمان در مرحله اصلاحات و رفع برخی اختلافات درخصوص پاره ای سیاستگذاری هاست. وی که تا سال ۲۰۲۰ مدیر موسسه بروگل بود، افزود: به احتمال زیاد سند استراتژی آلمان حوالی ماه می ۲۰۲۳ منتشر خواهد شد.

«مارکوس کایم» عضو ارشد موسسه علم و سیاست برلین و کارشناس امور بین الملل و امنیت هم در پاسخ به سوال ما تنها به این جمله بسنده کرد که پیش بینی می شود ، سند استراتژی امنیت ملی آلمان در ماه می سال جاری منتشر شود.

در همین راستا نظر «آنالنا بائربوک» وزیر خارجه آلمان را درخصوص وضعیت کنونی سند استراتژی امنیت ملی آلمان جویا شدیم.

«یوهانس دومپفل» دستیار وزیر امورخارجه آلمان ضمن اشاره به مشغله زیاد وزیر خارجه در پاسخ به سوال ما مبنی بر اینکه در حال حاضر نخستین سند امنیت ملی آلمان در چه مرحله ای است، گفت:

پیشینه سند استراتژی امنیت ملی به توافقی که در توافقنامه ائتلاف احزاب حاکم صورت گرفت، برمی گردد که در حال حاضر در حال تدوین است. در طول فرآیند بسط و توسعه این سند ، گفتگوهای گسترده ای با پارلمان آلمان، با جامعه تخصصی ملی و بین المللی، با مردم آلمان و با شرکای بین المللی صورت گرفته، بطور ویژه برای گفتگو با شهروندان اولویت و اهمیت قائل شده و به انجام رسیده است.

استراتژی امنیتی مبتنی بر مفهوم گسترده ای از امنیت خواهد بود. بر اساس تحلیلی از محیط سیاست امنیتی، این استراتژی در نظر گرفته شده تا برنامه سیاست امنیتی ما را در سه حوزه اصلی تعریف کند:

(۱) امنیت زندگی ما (مسائل سیاست امنیتی کلاسیک)
(۲) آزادی زندگی ما (تاب آوری و تقویت دموکراسی)
(۳) تأمین اساس زندگی (به ویژه مقابله با پیامدهای تغییرات آب و هوایی).

«دومپفل» همچنین درباره زمان انتشار سند استراتژی امنیت ملی آلمان گفت: این استراتژی به محض تکمیل شدن و رأی گیری در دولت فدرال منتشر خواهد شد. ما در حال حاضر فرض را بر این گذاشته ایم که در دو ماه آینده نخستین سند استراتژی ملی آلمان منتشر خواهد شد.

دستیار وزیر امورخارجه آلمان در ادامه خاطر نشان کرد که نسخه پی دی اف این سند پس از انتشار در دسترس خواهد بود.

سخن آخر

موضوع امنیت و نگاه آلمانی ها به آن در گذر زمان و با توجه به بحران های منطقه ای و بین المللی دستخوش تغییراتی شده است. مقامات آلمان به صراحت اذعان می کنند که تکیه بر قدرت آمریک و ضمانت این کشور برای تامین امنیت اروپا نزد آلنها رنگ باخته است.
«هایکو ماس» وزیر خارجه سابق آلمان در یکی از گفتگوهای خود ضمن اشاره به این مطلب که دیگر تضمینی برای امنیت و صلح برای آلمان همانند سابق وجود ندارد، تاکید کرد که ارتش مشترک اروپایی نه بعنوان رقیبی برای ناتو که در راستای تکمیل توان دفاعی – نظامی اروپا خواهد بود.

طرح ایجاد شورای امنیت ملی آلمان، حمایت از حضور نظامی در مناطقی از آفریقا، آسیا ، اعلام آمادگی آلمان برای افزایش بودجه نظامی و دفاعی تا سقف ۲ درصد در آمد ناخالص ملی تا سال ۲۰۳۱ ، ایده ایجاد یک « منطقه امن بین المللی » در شمال سوریه در سال ۲۰۱۹ از جمله مواردی هستند که نماد « مسئولیت بیشتر» و « قدرت تعیین کننده» آلمان نه تنها در عرصه اروپا که در نظام بین الملل بشمار می آیند.

از سوی دیگر برخی رویدادها؛ مانند: ایجاد نهاد «سیاست دفاعی و امنیتی مشترک» اتحادیه اروپا بعنوان زیرمجموعه ای از سیاست خارجی و امنیتی مشترک در سال ۱۹۹۸-۹۹ ، تصویب « استراتژی جهانی سیاست خارجی و امنیتی در سال ۲۰۱۶ ، راه اندازی « مرکز صیانت های اروپایی برای مدیریت بحران غیرنظامی به ابتکار آلمان در سال ۲۰۲۰ که بعنوان بازوی اجرایی، سرویس اقدامات خارجی اتحادیه اروپا در خصوص مدیریت بحران غیرنظامی، تاسیس صندوق دفاعی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۷؛ همه این ها به نوعی در راستای افزایش تاب آوری و قابلیت دفاعی در اولویت های سیاست خارجی آلمان وجود داشته است.

تحلیلگران و کارشناسان بسیاری بر این باورند که آلمان با اتخاذ سه رویکرد ۱- تلاش برای کسب رهبری اروپا بواسطه توسعه همگرایی ۲- توسعه سیاست نگاه به شرق و ۳-مقابله با سیاست یکجانبه گرایی آمریکا برای کسب قدرت روزافزون و در اختیار گرفتن سکان رهبری در سطح اروپا تلاش و اهتمام ویژه ای دارد.

نتایج نظرسنجی موسسه دیپلماسی عمومی جهانی که به سفارش دفتر صدراعظم آلمان انجام گرفته حاکی از علاقمندی جوانان آلمانی برای فعال تر شدن سیاست خارجی این کشور است.

حال انتظار می رود نخستین سند استراتژی امنیت ملی آلمان پاسخگوی بخش زیادی از سوال های مطرح شده درخصوص رویکرد این کشور در بعد سیاست داخلی، خارجی و دفاعی باشد.
به هر حال دولت آلمان معتقد است که با تدوین و تصویب سند استراتژی امنیت ملی که همان دکترین امنیت ملی آنها است، امنیت خود از حیث امنیت بین المللی و نیز امنیت شرکای بین المللی خود را لحاظ کند.

The post نخستین سند استراتژی امنیت ملی آلمان به زودی تصویب و منتشر خواهد شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

روز گذشته مرکل که چند محافظ هم همراه او بودند سرگرم خرید در یک سوپرمارکت بود که کیف او به سرقت رفت. در این کیف همه مدارک شناسایی و کارت پول صدراعظم سابق هم بود که همه دزدیده شد.

اشپیگل نوشته با توجه به آرام و بی سر و صدا بودن مرکل، سارق تنها زمانی متوجه شده که از صدراعظم سابق دزدی کرده که مدارک او را دیده است.

به نوشته اشپیگل، مرکل به جای آنکه به پلیس تلفن بزند، به ایستگاه پلیس رفته و فرم شکایت را شخصا پر کرده است.

تصاویر مرکل در حال خرید بارها سوژه رسانه های جهان بوده است.

The post کیف پول مرکل در فروشگاه به سرقت رفت appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

اردوغان گفت که در گذشته، آنگلا مرکل برای حل مناقشه اوکراین ورود کرد و کلید حل مشکل را در دست داشت.

او افزوده : در حال حاضر چنین رهبری وجود ندارد. پس از کنار رفتن مرکل اروپا از مشکلات جدی در سطح مدیریت رنج می برد.

رییس جمهوری ترکیه گفت: متأسفانه غرب تاکنون نتوانسته چیزی مانند کمک به حل مناقشه انجام دهد.

اردوغان اضافه کرد: جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده هنوز “رویکرد مثبتی” از خود نشان نداده است.

?اردوغان پیشنهاد میانجیگری بین روسیه و اوکراین را داده است. در حالی که کی یف این پیشنهاد را پذیرفته ، اما واکنش مسکو در این خصوص محتاطانه بود.

The post اردوغان: جای مرکل در حل مناقشه اوکراین خالی است appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

گوترش به مرکل پیشنهاد ریاست یک کمیته مشورتی سطح بالای متمرکز بر اموال عمومی جهانی در سازمان ملل را که به عنوان یکی از پروژه های انحصاری او در قالب اصلاحات ارائه شده، مطرح کرده است.

دفتر مرکل در بیانیه‌اى اعلام کرد، وی هفته گذشته با دبیرکل سازمان ملل متحد گفت و گو کرده و ضمن تشکر از او گفت که این پیشنهاد را نخواهد پذیرفت.

رکل ۶۷ ساله در ماه گذشته (۱۷ آذر) پس از نزدیک به ۱۶ سال صدارت بر آلمان، جای خود را به اولاف شولتس داد. مرکل اکتبر ۲۰۱۸ در کنوانسیون حزبی اعلام کرده بود از مقام رهبری اتحادیه دموکرات مسیحی کناره‌گیری می‌کند و در انتخابات فدرال ۲۰۲۱ آلمان دیگر نامزد مقام صدراعظمی نخواهد شد. این سیاستمدار آلمانی به برنامه‌های آینده‌ خود اشاره‌ای نکرد اما در گذشته اعلام کرده بود پس از پایان دوران صدراعظمی به دنبال نقش سیاسی دیگری نخواهد رفت.

The post مرکل پیشنهاد پست جدید در سازمان ملل را رد کرد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

 (برلین، ۱۵ اکتبر) اولاف شولتس از حزب سوسیال دمکرات‌های چپ میانه در انتخابات ۲۶ سپتامبر آلمان بر حزب محافظه کار دموکرات مسیحی پیروز شد تا دولت ائتلافی و بی‌سابقه‌ای متشکل از سه حزب تشکیل دهد/ لیزا یوهانسن-کوپیتز، بلومبرگ

(پکن، ۲۵ ژوئن) حزب کمونیست چین صدمین سالگرد تاسیس خود را جشن گرفت/ یان کونگ، بلومبرگ

(دل ریو، تگزاس، ۱۹ سپتامبر) نیروهای پلیس مرزی تگزاس مردمان هاییتی را که با هدف ورود غیرقانونی به آمریکا در شهر مرزی دل ریو کمپ زده بودند، به کشورشان راندند و راه دیگر مهاجرانی را که قصد ورود از مرز مکزیک داشتند، سد کردند/ اریک تایر، بلومبرگ

(واشنگتن دی.سی. ۶ ژانویه)، آمریکایی‌ها با وحشت شاهد عبور سیل حامیان ترامپ از سد ماموران امنیتی و هجوم به ساختمان کنگره بودند/ استفانی رینولدز، بلومبرگ

(کاربیس بی، انگلیس، ۱۱ ژوئن)، بوریس جانسون، نخست وزیر انگلیس، در دهکده ساحلی کاربیس بی میزبان اجلاس سران گروه هفت بود/ هولی آدامز، بلومبرگ

(بلفاست، ایرلند شمالی، ۸ ژوئیه) خروج انگلیس از اتحادیه اروپا ایرلند شمالی را که به دنبال فرار از گذشته‌ای است که با برگزیت برایش تکرار شده، در مرکز توجهات قرار داد/ مری ترنر، بلومبرگ

(واشنگتن دی.سی. ۱۳ ژانویه) حدود یک هزار و ۱۰۰ نفر از پرسنل گارد ملی آمریکا به دنبال شورش روز ششم ژانویه برای پاکسازی ساختمان کنگره به این نهاد اعزام شدند/ سارا سیلبیگر، بلومبرگ

(سرزمین‌های اشغالی، ۱۰ مارس)، بنیامین نتانیاهو پس از پانزده سال از مقام نخست وزیری رژیم صهیونیستی کنار رفت.

(سائو برناردو دو کامپو، برزیل، ۱۰ مارس)، لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا پس از رفع اتهام و آزادی از زندان به عرصه سیاست بازگشت/ ویکتور موریاما، بلومبرگ

(هنگ کنگ، ۲۳ ژوئن)، خداحافظی احساسی با «اپل دیلی»، تنها روزنامه دمکراسی‌خواه باقی مانده در هنگ‌کنگ/ پل یونگ، بلومبرگ

 (دهلی نو، ۲۶ ژانویه) هزاران کشاورز هندی به قوانین جدید و جنجالی کشاورزی اعتراض کردند و با پلیس درگیر شدند تا این که نارندرا مودی پس از یک سال از اجرایی نشدن این اصلاحات خبر داد/ آنیندیتو موکرجی، بلومبرگ

 (برلین، ۷ سپتامبر) پس از آن که نظرسنجی‌ها از جلو بودن نامزد حزب سوسیال دمکرات خبر داد، آنگلا مرکل صدراعظم سابق آلمان برای حمایت از آرمین لاشت، کاندیدای دموکرات مسیحی، وارد کارزار انتخاباتی شد/ استفانی لووس، بلومبرگ

The post بهترین عکس‌های سیاسی سال ۲۰۲۱ به انتخاب بلومبرگ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

شولتس توانست با کسب ۳۹۵ آرای نمایندگان «بوندستاگ» (مجلس آلمان) بعنوان صدراعظم این کشور برگزیده شود، وی درحالی این رای را به دست آورد که سه حزب ائتلافی دولت وی درمجموع ۴۱۶ کرسی از ۷۳۶ کرسی مجلس آلمان را دراختیار دارند.

شولتس تا ساعاتی دیگر رسما از سوی رئیس جمهوری آلمان صدراعظم این کشور خواهنده خواهد شد و مراسم سوگند را در حضور رئیس مجلس آلمان ادا خواهد کرد.

سه حزب آلمانی سوسیال دموکرات ها، سبزها و دموکرات های آزاد روز سه شنبه و پس از امضای توافق ائتلاف، اذعان کردند که دولت جدید چالش های بزرگی پیش رو دارد؛ این ائتلاف که اولین نمونه از این نوع در سطح ملی در آلمان است، به ۱۶ سال حکومت دولت محافظه کاران تحت صدارت آنگلا مرکل پایان می دهد.

سه حزب آلمانی سوسیال دموکرات ها، سبزها و دموکرات های آزاد روز گذشته و در واقع یک روز قبل از شروع رسمی صدراعظمی اولاف شولتز، توافق برای ائتلاف را رسما امضا کردند و در عین حال اذعان کردند که دولت جدید چالش های بزرگی پیش رو دارد.

این ائتلاف که اولین نمونه از این نوع در سطح ملی در آلمان است، به ۱۶ سال حکومت دولت محافظه کاران تحت صدارت آنگلا مرکل پایان داد.

The post اولاف شولتس صدراعظم آلمان شد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

.حدود ۱۷ سال پیش، زمانى که وزیر در دولت هلموت کهل بود یکى از خوانندگان آلمانى ترانه اى خواند و او را نالایق توصیف کرد.

مرکل در مدت ١۶ سال صدراعظمی علاوه بر تقویت اقتصاد آلمان، امنیت این کشور را نیز افزایش داد، ولى هرگز این ترانه را سانسور نکرد.

اکنون او با همان ترانه خواننده منتقد از دنیاى سیاست خداحافظى مى کند.

IMG_5958

البته مرکل هفته بعد دفتر صدراعظمى را تحویل اولاف شولتس مى دهد اما مراسم وداع او امروز به انتخاب خودش برگزار شد.

The post مرکل با ترانه خواننده منتقد از دنیاى سیاست خداحافظى کرد appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.

اجلاس سران کشورهای گروه ۲۰  در روزهای ۸ و ۹ آبان ( ۳۰ و ۳۱ اکتبر) در ایتالیا برگزار می‌شود و در هیات آلمان آنگلا مرکل صدراعظم برکنار شده همراه با اولاف شولتس صدراعظم آینده آلمان حضور خواهند داشت.

رسانه های آلمانی نوشتند که در دیدار با جو بایدن و رجب طیب اردوغان هم هر دو صدراعظم آلمان حضور خواهند داشت.

شولتس حضورش به همراه مرکل در نشست گروه بیست را سیگنال خوبی در جهت به نمایش گذاشتن استمرار سیاست های آلمان برای شرکای بین المللی توصیف کرد.

The post آلمان با دو صدراعظم در اجلاس جی ۲۰ appeared first on سایت خبری تحلیلی رصد خبر.